Sygn. akt II K 90/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2020 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Herman Protokolant: st. sek

§ 4

kk , orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 14 października 2016 roku sygn. akt II K 572/15 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4

kk i orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 12 września 2016 roku, sygn. akt II K 173/16 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

§ 4 § 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

o nr rej. (...) nie stosując się do decyzji administracyjnej nr WK.Lp. 5430.862.2015 wydanej przez Starostę (...) z dnia 7 sierpnia 2015 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B zmienionej decyzją administracyjną nr WK.Lp. 5430.328.2016 wydaną przez Starostę (...) dnia 4 marca 2016 roku i decyzji administracyjnej nr WK. Lp. 5430.484.2017 wydanej przez Starostę (...) dnia 17 maja 2017 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B, czym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to z mocy art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk , opierając wymiar kary o art. 244 kk w zw. z art. 11 § 3 kk skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 1a pkt. 1 i 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat; III. na podstawie § 17 ust. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego N. W. prowadzącego Kancelarię Radcy Prawnego w S. kwotę 588 zł (pięćset osiemdziesiąt osiem złotych) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego w postępowaniu sądowym oraz podatek od towarów i usług w kwocie 135,24 zł (sto trzydzieści pięć 24/100 złote); IV. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 90/18 Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) A. F. w dniu 8 września 2017r. na ulicy (...) w S. , woj. (...) , A. F. prowadził samochód osobowy marki T. o nr rej. (...) nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 18 czerwca 2015 roku, sygn. II K 143/15 zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4 § 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

§ 4

kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych po 10 zł każda, został wobec niego nadto orzeczony zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 26 czerwca 2015r. Zakaz powyższy obowiązywał od dnia 3 czerwca 2016r. tj. złożenia prawa jazdy do depozytu. 2. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 14 października 2016 roku sygn. akt II K 572/15 A. F. skazany został na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4kk .

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 11 maja 2017r. 3. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 12 września 2016 roku, sygn. akt II K 173/16 A. F. skazany został na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4kk .

Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 21 lutego 2017r. 4. W dniu 7 sierpnia 2015r. wobec A. F. wydana została decyzja administracyjna nr WK.Lp. 5430.862.2015 przez Starostę (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B, zmieniona decyzją administracyjną nr WK.Lp. 5430.328.2016 wydaną przez Starostę (...) dnia 4 marca 2016 roku. Decyzją administracyjną nr WK. Lp. 5430.484.2017 wydaną przez Starostę (...) dnia 17 maja 2017 roku cofnięto A. F. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B. Każda z decyzji została skutecznie doręczona oskarżonemu. 5. w dniu 8 września 2017r. około godziny 10.00 od ulicy (...) w kierunku ulicy (...) w S. , woj. (...) , A. F. jechał samochodem osobowym marki T. o nr rej. (...) wraz z kolegą A. A. . Autem kierował A. F. , zaś A. A. zajmował fotel pasażera z przodu pojazdu. Przejeżdżający samochód do kontroli drogowej zatrzymał przeprowadzający rutynowe kontrole drogowe patrol policji z uwagi na fakt, że kierowca samochodu i pasażer nie mieli zapiętych pasów bezpieczeństwa. Gdy kierujący nie zatrzymał się, funkcjonariusze policji niezwłocznie wsiedli do radiowozu i udali się za autem. Samochód marki T. (...) , po skręcie w ulicę (...) wjechał na parking w pobliżu sklepu rowerowego i tam zatrzymał się. Wychodzącego z auta kierowcę zatrzymali do kontroli drogowej funkcjonariusze policji, którzy w tym momencie wjechali za nim na parking. 6. A. F. nie cierpi na chorobę psychiczną ani upośledzenie umysłowe, występują u niego organiczne zaburzenia osobowości oraz zespół uzależnienia od alkoholu. Jego zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tempore criminis nie były zaburzone. 1a) odpis wyroku w sprawie II K 143/15, 1b) pismo Starosty Powiatu (...) 1. odpis wyroku w sprawie II K 572/15 2. odpis wyroku w sprawie II K 173/16 3. odpisy decyzji Starosty (...) i pokwitowań doręczenia ich odpisów 4. zeznania świadków:

a)J. K.
b)K. P. 5. Opinia sądowo – psychiatryczna, uzupełniająca opinia sądowo - psychiatryczna 1a) k.22 1b) k.11 2.k.27 3.k.28 4.k.13, 15, 17, 12, 14, 16 5. a)k. 240v. – 241v.,32 – 33,109 b)k.44 – 45, 241v. – 242v. 6.k. 201 – 204, 322 - 326 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --- --- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --- --- --- OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Ad. 1 – 4 Ad. 5 Ad. 6 Sąd uznał za wiarygodne dokumenty w postaci odpisów decyzji administracyjnych wraz z pokwitowaniami ich odbioru. Żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności, zostały nadto sporządzone przez uprawnione organy i w przewidzianej prawem formie. Z tych samych względów kwestionowaniu nie podlegały odpisy wyroków skazujących oskarżonego dołączone do akt sprawy. Wynika z nich jednoznacznie, że w czasie zdarzenia zarzucanego oskarżonemu w niniejszej sprawie obowiązywał go zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych wynikający z wyroków sądowych, nadto z mocy decyzji administracyjnych cofnięte mu zostały uprawnienia do kierowania takimi pojazdami. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków J. K. i K. P. , albowiem pozostawały spójne, zbieżne w zakresie najistotniejszych dla rozstrzygnięcia fragmentach, nadto logiczne i konsekwentne. Jak wynika z relacji J. K. , dokonując w dniu zdarzenia kontroli pojazdów przy ulicy (...) w S. , zauważył, że osoby jadące w samochodzie marki T. nie mają zapiętych pasów bezpieczeństwa, w związku z tym postanowił zatrzymać pojazd do kontroli drogowej, gdy zaś kierujący nim nie zareagował na dany mu znak, niezwłocznie wraz z K. P. wsiedli do radiowozu i pojechali za oddalającym się autem. Jak wskazał przy tym stanowczo i konsekwentnie J. K. , jadąc za wskazanym autem cały czas widział go, tracąc z oczu jedynie na moment, w chwili skrętu wymienionego w ulicę (...) , niezwłocznie zaś jadąc za nim, widział już wysiadające z niego na parkingu osoby, w tym kierującego. Jak podkreślił przy tym w swych zeznaniach świadek J. K. , nie miał on żadnych wątpliwości co do osoby kierującego, stojąc poza radiowozem przy drodze bowiem, nie tylko widział jego twarz przez przednią i boczną szybę już na początku, gdy samochód marki T. przejeżdżał obok niego, ale również rozpoznał osobę pasażera siedzącego obok kierującego jako znanego mu A. A. . Co więcej, jak wskazał J. K. , nie tylko wówczas widział twarz kierującego, ale również widział tę samą osobę tj. oskarżonego wysiadającego z auta przy sklepie z miejsca kierowcy. Zeznania wymienionego świadka znajdują potwierdzenie w relacji K. P. , który nie miał wątpliwości co do osoby kierującego samochodem marki T. podkreślając, że widział jak samochód zatrzymuje się przy sklepie i z miejsca kierowcy wysiada oskarżony. Ze zgodnych zeznań wskazanych świadków jednoznacznie wynika nadto, że już po zatrzymaniu auta do kontroli, oskarżony przyznał, że obowiązuje go zakaz prowadzenia pojazdów i grozi mu więzienie, pasażer zaś proponował, że to on przyzna się, że prowadził auto. Zdaniem sądu, powyższe zeznania świadków, osób bezstronnych, nie zainteresowanych bezpodstawnym pomawianiem oskarżonego, zasługują na wiarę. Z relacji każdego z nich wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że widzieli kierującego autem, którym był oskarżony, po dostrzeżeniu go niezwłocznie pojechali za jego autem, tracąc go z pola widzenia jedynie na moment wykonania przez niego manewru skrętu w ulicę (...) , by po chwili też skręcić i dostrzec zatrzymujący się pojazd i wysiadających z niego mężczyzn. Niewielki odcinek drogi, jaki od momentu dostrzeżenia samochodu kierowanego przez oskarżonego pokonał A. F. do chwili zatrzymania pojazdu, bliska odległość, z jakiej twarz kierującego przez przednią i boczną, nieprzyciemnianą szybę widział stojący przy drodze J. K. , a także zgodne zeznania funkcjonariuszy policji wskazujących, że oskarżony nie zaprzeczał, że kierował autem, podkreślając jedynie swą obawę przed dalszymi konsekwencjami prawnymi wynikającymi z faktu kierowania autem mimo orzeczonego zakazu, pasażer zaś deklarował wolę przyjęcia na siebie odpowiedzialności za kierowanie autem, przekonują, że relacje J. K. i K. P. w zakresie przebiegu zdarzenia zasługują na wiarę. Na marginesie jedynie zaznaczyć należy, że niepamięć wymienionych świadków w zakresie mniej istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii, jak np. okoliczność, czy w czasie interwencji jeden z funkcjonariuszy stał obok drugiego lub jak ubrany był oskarżony w czasie zdarzenia, w żaden sposób nie może dyskredytować ich zeznań, tym bardziej mając na uwadze znaczny upływ czasu dzielący moment złożenia przez nich zeznań na rozprawie od chwili samego zdarzenia. Opinia sądowo – psychiatryczna, jak również opinia uzupełniająca, sporządzona przez biegłych po zapoznaniu się z dodatkową dokumentacją dotyczącą oskarżonego, nie budzi zastrzeżeń sądu co do jej kompletności i rzetelności, zawiera nadto rzeczowo, logicznie uzasadnione wnioski, zatem sąd podzielił ją w całości. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Wyjaśnienia oskarżonego 2. zeznania świadka A. A. 3.informacja w zakresie monitoringu 4.zeznania świadka M. F. Ad. 1 i 2 Zdaniem sądu, mając na uwadze zbieżne, pozbawione luk i sprzeczności, wzajemnie uzupełniające się relacje J. K. i K. P. , nie sposób dać wiary wyjaśnieniom oskarżonego, wspartym zeznaniami świadka A. A. co do przebiegu zajścia objętego aktem oskarżenia. W szczególności podkreślić należy, że oskarżony w toku swych wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym (k.75), zaprzeczając, by kierował autem, nie wskazywał, by chcąc chronić kolegę przed odpowiedzialnością karną próbował w obecności funkcjonariuszy policji wziąć winę na siebie, jak to wskazywał w swych zeznaniach A. A. . Niewątpliwie zdziwienie musiałoby budzić podejmowanie przez niego tego rodzaju działań w sytuacji, gdy sam był już wielokrotnie karany, w tym na kary bezwzględnego pozbawienia wolności i jemu samemu groziłyby surowe konsekwencje prawne. Dodać też należy, że sam świadek A. A. nie potrafił wytłumaczyć, z jakiego powodu trzeźwy w chwili zdarzenia oskarżony, bez konsultacji z nim miałby brać na siebie odpowiedzialność za czyn rzekomo przez niego popełniony. Niespójna wewnętrznie w tym zakresie relacja A. A. nie zasługuje, zdaniem sądu na wiarę. Jednocześnie, w ocenie sądu sama powyższa niespójność zeznań świadka nie stanowi okoliczności powodującej uzasadniane wątpliwości co do jego stanu psychicznego, czy zdolności postrzegania i odtwarzania postrzeżeń, tym bardziej, że świadek, jak podał, w wyniku późniejszego wypadku miał uszkodzony kręgosłup, nie miał natomiast żadnych problemów z pamięcią. Relacja świadka A. A. zresztą była całkowicie jednoznaczna w zakresie stwierdzenia, że autem nie kierował oskarżony, pozostając jedynie sprzeczna z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i nielogiczna w zakresie przebiegu rozmowy na miejscu zdarzenia z funkcjonariuszami policji, czy przyczyn, dla których oskarżony miałby chcieć ponieść odpowiedzialność karną za czyn rzekomo przez świadka popełniony. Ad. 3 Jak wynika z informacji nadesłanej przez M. M. , kamery zamontowane na budynku sklepu rowerowego przy ulicy (...) w S. nie są podłączone do systemu rejestrującego i brak jest jakichkolwiek nagrań z monitoringu dokumentujących przebieg zdarzenia. Tym samym nie było możliwości przeprowadzenia dowodu z nagrania z monitoringu obejmującego miejsce zatrzymania pojazdu do kontroli. Ad. 4 Świadek M. F. nie posiadał jakiejkolwiek wiedzy na temat przebiegu zdarzenia objętego aktem oskarżenia, zatem jego zeznania nie były przydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. A. F. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony zachowaniem swym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 244 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk , albowiem w czasie i miejscu objętym zarzutem kierował samochodem osobowym marki T. (...) o nr rej. o nr rej. (...) nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 18 czerwca 2015 roku, sygn. II K 143/15 zakazu prowadzenia w ruchu lądowym wszelkich pojazdów mechanicznych na okres dwóch lat, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4kk , obowiązującego od dnia 3 czerwca 2016 roku tj.

od dnia faktycznego zwrotu prawa jazdy, orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 14 października 2016 roku sygn. akt II K 572/15 dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, za popełnienie przestępstwa z art.

§ 4 § 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --- --- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.
Warunkowe umorzenie postępowania --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.
Umorzenie postępowania --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania --- ☐ 1.
Uniewinnienie --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --- KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I. II. I. II. I. W ocenie sądu, przy wymiarze kary uwzględnić należało jako okoliczność łagodzącą mankamenty natury psychicznej oskarżonego w postaci organicznych zaburzeń osobowości. Uwzględnić też należało jego aktualny stan zdrowia wynikający z dokumentacji medycznej dołączanej systematycznie do akt sprawy w toku postępowania w niniejszej sprawie. Jednocześnie jednak, nie sposób pominąć dotychczasowej karalności oskarżonego, wielokrotnie naruszającego obowiązujący porządek prawny, mimo stosowanych wobec niego kar zarówno o charakterze wolnościowym, jak i bezwzględnych. Powyższe wskazuje, że oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, lekceważącym normy prawne i nie wyciągającym wniosków z poprzednich skazań i zastosowanych wobec niego kar. Tym samym uznać należy, że na plan pierwszy wysunąć należy obecnie represyjną funkcję kary, jaka winna zostać zastosowana w niniejszej sprawie, zaś cele takie spełnić może, zdaniem sądu, w realiach niniejszej sprawy, jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności w wysokości dostosowanej do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i jego winy. Podkreślić przy tym należy, że oskarżony kierując samochodem w czasie i miejscu objętym zarzutem naruszył zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczone wobec niego aż trzema wyrokami sądu, co nie mogło pozostać bez wpływu na wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności. II. W świetle powyższych okoliczności, orzeczenie wobec oskarżonego obligatoryjnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze 5 lat uznać należy za adekwatne i nie rażące nadmierną surowością. Wymiar orzeczonego zakazu uwzględnia okoliczność, iż oskarżony swym zachowaniem naruszył kilka obowiązujących go już wówczas zakazów, w sposób świadomy całkowicie lekceważąc obowiązujące go normy. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- ---
inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---
KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. IV. III. Wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu orzeczone zostało zgodnie z obowiązującymi stawkami, określonymi w § 17 ust. 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, uwzględniając ilość terminów rozpraw, w których brał udział obrońca z urzędu oskarżonego. IV. O kosztach sądowych orzeczono zgodnie z art. 624 § 1 kpk mając na uwadze wymierzenie mu kary bezwzględnego pozbawienia wolności, z którą wiąże się utrata źródła zarobkowania i stan zdrowia fizycznego oskarżonego wymagający ponoszenia kosztów leczenia i rehabilitacji. 1Podpis

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.

Sad powszechny, II K 90/18

Sygn. akt II K 90/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 czerwca 2020 roku Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Joanna Herman Protokolant: st. sek

§ 4

§ 4

§ 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

§ 4

§ 4

§ 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

§ 4

§ 4

§ 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.

§ 4

§ 4kk .

§ 4kk .

§ 4kk , obowiązującego od dnia 3 czerwca 2016 roku tj.

§ 4

§ 4kk oraz prowadził na drodze publicznej samochód osobowy marki T.