Sad powszechny, II Ca 149/14

Sygn. akt II Ca 149/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Grażyna Kobus Sędziowie: SO Alicja Chrzan SR Hanna Płonka (del.) Protokolant: Bogusława Mierzwa po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank SA we W. przeciwko P. H. i G. H. o zapłatę 23.262,93 zł na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 1486/13 I. oddala apelację; II. zasądza od strony powodowej solidarnie na rzecz pozwanych 1.200 zł kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn.akt II Ca 149/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 grudnia 2013 roku w sprawie sygn. akt I C 1486/13 Sąd Rejonowy w Kłodzku oddalił powództwo (...) Bank S.A. we W. przeciwko G. H. i P. H. o zapłatę kwoty 23.262,93 zł; zasądził od powódki na rzecz pozwanych kwotę 2.434 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 września 2003r. pozwani P. H. i G. H. zawarli z Bankiem (...) S.A. umowę kredytu dewizowego nr (...) , udzielonego w CHF w kwocie stanowiącej równowartość 32 359,55 zł, który podlegał spłacie w 96 miesięcznych ratach. W dniu 13 maja 2004r. Bank (...) S.A. oraz strona powodowa (poprzednia nazwa (...) Bank S.A. ) zawarły umowę cesji wierzytelności na mocy której, Bank (...) S.A. przeniósł na rzecz strony powodowej całość praw, wierzytelności i roszczeń względem pozwanych z tytułu umowy z dnia 1.09.2009r. Pismem z dnia 12.02.2009r. strona powodowa wypowiedziała pozwanym umowę kredytu z dnia 1.09.2003r. z zachowaniem 30- dniowego okresu wypowiedzenia, po upływie którego całe zobowiązane zostało postawione w stan natychmiastowej wymagalności. Na rozprawie w dniu 18.12.2013r. pełnomocnik pozwanych wniósł o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia. Sąd Rejonowy wydając powyższy wyrok wskazał na treść art. 117 k.c. , art. 118 k.c. , art. 120 § 1 k.c. , art. 123 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c. , art. 5 k.c. Powódka zaskarżając powyższy wyrok w całości zarzuciła naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 123 § 1 pkt 2 k.c. , art. 5 k.c. , art. 328 2 k.p.c. i wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od pozwanych na rzecz powódki kwoty 10.936,66 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych (czterokrotność stopy lombardowej NBP) w stosunku rocznym, kwoty 970,76 z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, kwoty 9.889,38 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu, kwoty 1466,13 zł, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, przeprowadzenie dowodu z pisma pozwanych z dnia 29.11.2010 roku, zasądzenia kosztów postepowania apelacyjnego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy przyjmując ustalenia Sądu Rejonowego za własne, zważył co następuje: Apelacja nie jest zasadna. W okolicznościach niniejszej sprawy, skoro ostatnia wpłata na konto powódki została dokonana przez pozwanych w dniu 20 października 2009 roku w kwocie 500 zł (vide: k.17- 20), a pozew został złożony w Sądzie Rejonowym w dniu 25 kwietnia 2013 roku(vide: k. 1), to wbrew zarzutom powódki Sąd Rejonowy nie naruszył art. 123 1 pkt 2 k.c. , bowiem od uznania roszczenia przez pozwanych w powyższej dacie do chwili wniesienia pozwu upłynęły ponad trzy lata, co uzasadniało uwzględnienie na podstawie art. 118 k.c. w zw. z art. 120 § 1 k.c. podniesionego przez pozwanych w odpowiedzi na pozew zarzutu przedawnienia. Powódka zgodnie z treścią art. 381 k.p.c. nie wskazała przyczyn dla których nie mogła powołać dowodu z pisma pozwanego P. H. z dnia 29 listopada 2010 roku wnoszącego o rozłożenie na raty należnej powódce wierzytelności, zatem Sąd Okręgowy pominął powyższy dowód, bowiem powódka mogła go powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Powódka nie wskazała na czym polega naruszenie przez Sąd Rejonowy art. 5 k.c. Zatem Sąd Okręgowy nie odniósł się do tego zarzutu. Wbrew poglądowi apelującej Sąd Rejonowy sporządził uzasadnienie wyroku zgodnie z treścią art. 328 2 k.p.c. wskazując podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, przy czym Sąd Rejonowy przyjął przedstawiony przez powódkę wykaz wpłat za wiarygodny, a nadto wyjaśnił podstawę prawną wyroku z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki jako bezzasadną – art. 385 k.p.c. Sąd Okręgowy o kosztach instancji odwoławczej orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. , art. 108 1 k.p.c. , art. 391 1 k.p.c.