Sad powszechny, IV P 83/19

(1). Na wyposażeniu biura zajmowanego przez powódkę i T. P.

(1)znajdował się komputer stacjonarny, z którego korzystała N. J. . Była ona jego jedynym użytkownikiem o nazwie (...) . Służbowy komputer powódki był zabezpieczony indywidulanym hasłem użytkownika, które było zapisywane przez powódkę na kartce i pozostawiane na biurku do dyspozycji T. P.

(1)i Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) , na czas nieobecności N. J. spowodowanej czy to urlopem wypoczynkowym, czy to chorobą. Powyższe wynikało z konieczności umożliwienia pracodawcy dostępu do danych zgromadzonych w komputerze powódki w okresie jej absencji. Zdarzało się, że powódka nie pozostawiła hasła dostępu do przydzielonego jej komputera i wówczas - w razie potrzeby- pracodawca pozyskiwał to hasło wykonując telefon do powódki i prosząc ją w rozmowie o podanie przedmiotowego hasła. Komputer powódki N. J. był wyposażony w program biurowy (...) , w tym E. i W. , program do wystawiania faktur oraz specjalistyczny program do wystawiania i rozliczania delegacji służbowych. Dodatkowo powódka, posługując się systemem (...) , stworzyła- na własne potrzeby- dokumenty pozwalające należycie wykonywać jej obowiązki pracownicze. Były wśród nich dokumenty zawierające puste szablony tabel: wykazu przepracowanych godzin, miesięcznych raportów gotówkowych, urlopów bieżących i zaległych, wykazu wydanej odzieży roboczej i wykazu wymiarów pracowników niezbędnych do zakupu odzieży roboczej, zapisane na pulpicie komputera. Niezależnie od powyższego u pozwanego w obiegu pozostawały tabele kart pracy, które -nie mając wariantu elektronicznego- były kopiowane przy użyciu kserokopiarki, a następnie już w formie papierowej, wypełniane ręcznie przez powódkę. Tabelarycznie obrazowały frekwencję wskazanego z imienia i nazwiska pracownika na stanowisku pracy w danym miesiącu- jego obecność, urlopy, korzystanie ze zwolnienia lekarskiego, czas wykonanej pracy, dodatki. U dołu tabeli znajdowało się posumowanie godzin pracy konkretnego pracownika w konkretnym miesiącu, wpisywane przez powódkę, potwierdzone jej podpisem i imienną pieczęcią. Wraz z podpiętymi zwolnieniami lekarskim czy wnioskami urlopowymi, były na koniec miesiąca przedkładane Persowi B. K. , po czym przechowywane były w specjalnie do tego przeznaczonych segregatorach. Nigdy nie miały swojego odpowiednika, czy kopii, w formie elektronicznej. Podobnie jak karty pracy, w formie papierowej tworzony był wykaz godzin pracy poszczególnych pracowników w danym miesiącu. Po zweryfikowaniu go do dnia 3-go każdego następnego miesiąca, powódka wykaz godzin sporządzała dodatkowo w formie komputerowej, drukowała go i w formie wydruku z komputera trafiał on do Prezesa B. K. wraz z kartami pracy, stanowiąc podstawę do ustalenia wysokości wynagrodzenia zatrudnionych osób. Powódka nie zapisywała w pamięci komputera sporządzonego wykazu godzin pracy. Papierowy i wypełniony ręcznie przez powódkę wykaz godzin przechowywany był w segregatorach, wydrukowany i przedłożony Prezesowi B. K. - pozostawał w jego posiadaniu. Obowiązkiem powódki było również sporządzanie miesięcznych, gotówkowych raportów kasowych. Z powyższego zadania N. J. wywiązywała się posługując się utworzoną przez nią samą tabelą w programie (...) . Wprowadzała do niej wszystkie aktywa i pasywa z danego miesiąca, ich wysokość oraz podstawę z odwołaniem do konkretnej faktury, rachunku, delegacji, itp., po czym, na koniec miesiąca, dokonywała wydruku tak sporządzonego raportu kasowego, opatrywała go swoją pieczęcią imienną i podpisem, dołączała do wydrukowanego raportu oryginały dokumentów wskazanych w raporcie i przedkładała Prezesowi B. K. . Kopię raportu kasowego wraz z załącznikami N. J. wpinała do segregatora pt. (...) . Nie tworzyła w komputerze plików zawierających zapisy przywołanych raportów kasowych. W formie wyłącznie papierowej w pozwanym (...) Sp. z o.o. w K. powódka prowadziła spis urlopów bieżących i zaległych zatrudnionych pracowników oraz wykaz wydanej im odzieży roboczej, z potwierdzeniem odbioru i wykaz wymiarów pracowników. Przechowywała je, podobnie jak wcześniej wymieniane dokumenty, w opisanych segregatorach. (dowód- raport kasowy- k. 22, fotografie szaf z segregatorami-k. 38-43, tabela karty ewidencji wyposażenia -k. 44 i 46 zeznania świadków: A. M. - k. 137v.-139v., T. P.

(1)-k. 139v-142, H. A. -k. 142—143v, Z. K. - k. 143v.-145, przesłuchanie powódki N. J. - k.172- 174, e-protokół z dnia 19.12.2019r min. 00:22:35-01:04:40 Od 2016r. obowiązkiem N. J. stało się dokonywanie na rzecz pracodawcy zakupów gotówkowych - środków czystości, w tym papieru toaletowego i ręczników papierowych, kwiatów oraz zaopatrywanie aneksu kuchennego w kawę , herbatę, cukier, mleko i słodycze. Powyższe zbiegło się w czasie ze zmianą pracownicy zatrudnionej w pozwanej Spółce na stanowisku sprzątaczki, której jakość pracy była źle oceniana przez pozwanego- sprzątane przez nią pomieszczenia (trzy pomieszczenia biurowe, jedno pomieszczenie gospodarcze, stołówka , klatka schodowa, korytarze, dwie szatnie, umywalnie, bidety, trzy toalety dla pracowników) nadal pozostawały brudne, panował w nich zaduch i utrzymywał się brzydki zapach. Zapotrzebowanie na zakup środków chemicznych, w tym środków czystości-ręczników papierowych, papieru toaletowego, zgłaszała powódce nowozatrudniona sprzątaczka D. C. , zaś zapotrzebowanie na kwiaty, napoje i słodycze- Prezes B. K. . Powyższe zakupy powódka realizowała w towarzystwie kierowcy Z. M. , a potwierdzające ich dokonanie faktury ujmowane były przez N. J. w comiesięcznych raportach kasowych, co do których pozwany pracodawca nigdy, a w szczególność w latach 2016-2018, nie zgłaszał żadnych uwag i zarzutów. Pozwany (...) Sp. z o.o. w K. zatrudniał 20 pracowników fizycznych i 3 pracowników biurowych, w tym powódkę. W 2017r. ceny produktów spożywczych znacznie podrożały, w porównaniu z rokiem 2016r. - średnio o 5,8% i była to najwyższa podwyżka od sześciu lat. Średni wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w roku 2018 w stosunku do roku 2014r. wyniósł 103,5, co oznaczało wzrost cen o 3,5%. ( dowód - oświadczenie D. C. z dnia 6.12.2019r.-k. 151,dane z GUS pozyskane z Internetu, zeznania świadka Z. K. - k. 143v.-145, przesłuchanie powódki N. J. - k.172- 174, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 00:22:35-01:04:40, przesłuchanie Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) -k. 174-176, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 01:04:40-01:57:07) W dniu 6 czerwca 2019r. lekarz ginekolog stwierdził, że będąca w ciąży powódka N. J. jest niezdolna do pracy i w związku z powyższym wystawił zaświadczenie lekarskie potwierdzające tę niezdolność w okresie od dnia 7 czerwca 2019r. do dnia 4 lipca 2019r. Niezdolność powódki do pracy w związku z ciążą utrzymywała się w sposób nieprzerwany w kolejnych tygodniach, a przewidywany przez lekarza termin porodu N. J. został określony na dzień 9 stycznia 2020r. (dowód - zaświadczenie lekarskie- k. 20-21, przesłuchanie powódki N. J. - k.172- 174, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 00:22:35-01:04:40) Powódka o stanie swojego zdrowia i niezdolności do pracy od dnia 7 czerwca 2019r.poinformowała pozwanego pracodawcę. Strony umówiły się, iż w dniu 11 czerwca 2019r. N. J. zjawi się w miejscu pracy, by zdać będące w jej posiadaniu rzeczy pozwanego, w tym samochód służbowy, telefon służbowy i klucze do pomieszczeń, wystawić raport kasowy za okres 1-6 czerwca 2019r., poprawić jedną wystawioną fakturę i przekazać hasło do służbowego komputera. Prezes Zarządu pozwanej Spółki (...) wyraził nadzieję, że powódka będzie świadczyła pracę na rzecz strony pozwanej jeszcze przez 2-3 miesiące, formalnie korzystając ze zwolnienia lekarskiego, a przynajmniej zachowa telefon służbowy, by pracodawca miał z nią kontakt w sytuacjach wymagających wsparcia i pomocy ze strony powódki, m.in. w celu przeszkolenia osoby, która zastąpiłaby powódkę w okresie jej nieobecności spowodowanej niezdolnością do pracy. N. J. na powyższe rozwiązanie nie wyraziła zgody. W przeszłości zdarzyło się, że powódka podczas zwolnienia lekarskiego wykonywała na rzecz pozwanego zadania, leżąc w łóżku i korzystając z zakupionego dla niej przez pracodawcę komputera wraz z oprogramowaniem. W zamian otrzymywała wynagrodzenie jak za pracę w nadgodzinach. W dniu 11 czerwca 2019r. powódka po raz ostatni korzystała ze służbowego komputera. Poprawiła jedynie wspomnianą wcześniej fakturę i wydrukowała raport kasowy za czerwiec 2019r. Indywidulane hasło użytkownika pozwalające na dostęp do komputera zapisała na kartce, którą pozostawiła na swoim biurku. (dowód - zeznania świadka T. P.

(1)-k. 139v-142, przesłuchanie powódki N. J. - k.172-174, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 00:22:35-01:04:40, przesłuchanie Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) -k. 174-176, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 01:04:40-01:57:07) Obowiązki powódki przejęła, zatrudniona przez stronę pozwaną na stanowisku starszego specjalisty ds. administracji biurowej, A. M. . Pracodawca udostępnił jej do wykonywania zadań biurko i komputer stacjonarny, z których wcześniej korzystała powódka, otrzymała również od T. P.

(1)indywidulane hasło użytkownika, którym posługiwała się N. J. - leżało, spisane na kartce, na biurku obok komputera. A. M. , używając powyższego hasła dostępu, uruchomiła komputer, po czym zmieniła hasło na jej tylko znane. Podejmując próbę odnalezienia danych niezbędnych do pracy, A. M. stwierdziła, że w komputerze nie ma wykazu przepracowanych przez pracowników strony pozwanej godzin, miesięcznych raportów gotówkowych, wykazu bieżących i zaległych urlopów pracowników, wykazu wydanej im odzieży roboczej i wykazu wymiarów pracowników niezbędnych do zakupu odzieży roboczej. Za każdym razem pojawiał się komunikat, iż plik został trwale usunięty. O zaistniałej sytuacji poinformowała pozwanego pracodawcę. Przez kolejne 1,5 miesiąca A. M. samodzielnie opracowała wzory wykazów przepracowanych przez pracowników godzin, miesięcznych raportów gotówkowych, wykazu bieżących i zaległych urlopów pracowników, wykazu wydanej im odzieży roboczej i wykazu wymiarów pracowników niezbędnych do zakupu odzieży roboczej. Prowadzi je zarówno w formie papierowej, jak i elektronicznej, choć forma elektroniczna nie ma żadnej kopii. (dowód - zeznania świadków: A. M. - k. 137v.-139v., T. P.

(1)-k. 139v-142, przesłuchanie Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) -k. 174-176, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 01:04:40-01:57:07) Prezes Zarządu pozwanej Spółki- (...) , w połowie czerwca 2019r., zlecił znanemu sobie informatykowi H. A. zbadanie komputera, na którym wczesnej pracowała powódka pod kątem usunięcia znajdujących się w nim danych. H. A. ustalił, że system operacyjny przedmiotowego komputera nie został uszkodzony, dysk nie miał żadnych błędów, działały programy biurowe (...) i W. , program do wystawiania faktur oraz specjalistyczny program do wystawiania i rozliczania delegacji służbowych. Brakowało umieszczonych na pulpicie komputera danych - wzorów tabel przepracowanych godzin i miesięcznych raportów gotówkowych. Podjęte przez informatyka działania zmierzające do odzyskania w/wym. danych nie przyniosły rezultatu. W ocenie H. A. dane te mogły być usunięte celowo i świadomie przez osobę posiadającą dostęp do komputera poprzez indywidulane hasło użytkownika lub też mogło dojść do ich nieświadomego usunięcia przy podejmowaniu czynności polegającej na usuwaniu dotychczasowego użytkownika (...) i wprowadzaniu nowego użytkownika komputera. ( dowód- zeznania świadka H. A. -k. 142-143v, pismo H. A. z dnia 17.06.2019r.-k. 18) Pozwany nie zgłosił organom ścigania nielegalnej ingerencji w stanowiący jego własność komputer, natomiast zlecił prowadzącemu jego obsługę księgowo-finansową Z. K. sporządzenie listy wydatków gotówkowych dokonywanych przez powódkę N. J. w latach 2014-2019. Ze sporządzonego w dniu 29 czerwca 2019r. zestawienia wynikało, że na zakup środków chemicznych, w tym papieru toaletowego i ręczników papierowych, słodyczy, napojów i kwiatów N. J. wydała: w roku 2014- 1.632,81zł., w 2015r.- 2.580,66zł., w 2016r.- 5.044,30zł, w 2017r.-5.550,11zł. , w 2018r.-4.469,37zł. i w 2019r.- 151,96zł. (dowód- lista wydatków gotówkowych z lat 2014-2019-k. 19, zeznania świadka Z. K. - k. 143v.-145, przesłuchanie Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) -k. 174-176, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 01:04:40-01:57:07) Pismem z dnia 8 lipca 2019r. pozwany (...) Sp. z o.o. w K. - na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. -rozwiązała z powódką N. J. zawartą na czas nieokreślony umowy o pracę, bez zachowania okresu wypowiedzenia, z winy pracownika. Jako przyczyny rozwiązania umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym pozwany wskazał ciężkie naruszenie przez powódkę podstawowych obowiązków pracowniczych polegające na: - usunięciu z premedytacją, w sposób wybiórczy i świadomy, w czasie odbywania zwolnienia chorobowego (prawdopodobnie w dniu 12 czerwca 2019r.) , z będącego własnością pracodawcy komputera służbowego M. (...) In One, danych należących do pracodawcy i stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa: kart pracy, wykazu przepracowanych godzin w miesiącu, gotówkowych raportów miesięcznych, spisu urlopów pracowniczych bieżących oraz zaległych, wykazu wydawanej odzieży roboczej, a także wymiarów pracowników służących do zakupu odzieży roboczej itp. Działanie powódki okazało się na tyle poważne, że zlecona przez pracodawcę usługa odzyskania danych okazała się niemożliwa, co zostało potwierdzone w dołączonym do rozwiązania stosunku pracy zaświadczeniu z dnia 24 czerwca 2019r. wydanym przez H. A. prowadzącego firmę (...) w I. . Na skutek powyższego powódka spowodowała dezorganizację w pracy w sferze działalności pozwanej Spółki oraz konieczność podjęcia próby otworzeni wszystkich danych dotyczących przedsiębiorstwa, które zostały nieodwracalnie przez powódkę usunięte, co motywowało konieczność przeznaczenia na ten cel dodatkowej pracy, czasu i środków, - rażącej niegospodarności podczas realizowania przez powódkę na rzecz pracodawcy wydatków z tytułu zakupu środków chemicznych, napojów, słodyczy oraz kwiatów. Niegospodarności polegała na tym że w okresie od 2016r. do 2018r. powódka wydatkowała na wspomniane wyżej cele kwoty dwukrotnie wyższe niż w latach poprzednich oraz w ilości znacznie przekraczającej rzeczywiste zapotrzebowanie pracodawcy, co potwierdzało dołączone do rozwiązaniu zestawienie wydatków sporządzone w dniu 29 czerwca 2019r.Ponadto -zdaniem pracodawcy- zakupiony towar w całości nie trafiał do (...) Sp. z o.o. , - utracie zaufania wobec powódki spowodowanej umyślnym i celowym działaniem na niekorzyść pracodawcy, zarówno w sferze jego działalności organizacyjnej, kadrowej , jak i fiskalnej , o czym mowa wyżej. Oświadczenie pozwanego z dnia 8 lipca 2019r. o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika zostało doręczone powódce drogą pocztową w dniu 12 lipca 2019r. (dowód- rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z dnia 8.07.2019r.- k.17, przesłuchanie powódki N. J. - k.172- 174, e-protokół z dnia 19.12.2019r.- min. 00:22:35-01:04:40) Wynagrodzenie powódki N. J. obliczone według zasad obowiązujących przy obliczaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy wynosiło 4.681,00zł. brutto miesięcznie. (dowód - zaświadczenie pozwanego z dnia 2.10.2019r.- k. 42) Sąd zważył, co następuje: Powództwo było zasadne i jako takie podlegało uwzględnieniu. N. J. poszukiwała w niniejszym procesie ochrony prawnej na podstawie przepisu art. 56 § 1 k.p. , w myśl którego pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. Zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, na stanowisku referent ds. administracyjnych, powódka konsekwentnie domagała się przywrócenia do pracy u pozwanego na dotychczasowych warunkach pracy i płacy, podnosząc, iż doręczone jej w dniu 12 lipca 2019r. oświadczenie pozwanego o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika było niezgodne z prawem, gdyż wskazane w nim przyczyny rozwiązania stosunku pracy był nieprawdziwe i nieuzasadnione albowiem N. J. nie naruszyła w żaden sposób, w szczególności zaś w sposób ciężki, swoich podstawowych obowiązków pracowniczych, z których zakresem dodatkowo nigdy nie została przez stronę pozwaną formalnie zapoznana. Przepis art. 52 § 1 pkt 1 k.p. stanowi, iż pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. Oświadczenie pracodawcy w przedmiocie rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia winno mieć formę pisemną i zawierać przyczynę uzasadniającą rozwiązanie stosunku pracy ( art. 30 § 3 i 4 k.p. ), a także pouczenie o możliwości odwołania się pracownika do sądu pracy ( art. 30 § 5 k.p. ). Jak wskazuje orzecznictwo sądowe, podana przez pracodawcę przyczyna zwolnienia dyscyplinarnego musi być konkretna i rzeczywista, po to by umożliwić pracownikowi racjonalną ocenę, czy ta przyczyna naprawdę istniała i czy w związku z tym zaskarżenie czynności pracodawcy do sądu pracy jest celowe. Wskazanie przyczyny rozwiązania umowy o pracę pełni też wobec pracownika funkcję gwarancyjną, gdyż tylko w granicach wskazanych przyczyn może się toczyć proces, w którym kontroli podlega prawidłowość postępowania pracodawcy ( vide : wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7.04.1999, I PKN 645/98, OSNAP 2000/11/420). Pracodawca nie może więc, po złożeniu pracownikowi oświadczenia woli, uzupełniać rozwiązania umowy o pracę, ani powoływać się na inne przyczyny niż te wskazane w oświadczeniu o rozwiązaniu stosunku pracy (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1999r., I PKN 571/98; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1998r., I PKN 423/98). Niepodanie przyczyny, niewłaściwe jej podanie lub podanie przyczyny nieprawdziwej stanowi naruszenie prawa i uprawnia pracownika zwolnionego dyscyplinarnie do dochodzenia roszczeń z art. 56 k.p. Podanie przyczyny oznacza więc wskazanie konkretnego zdarzenia lub zdarzeń, ewentualnie okoliczności, które zdaniem pracodawcy uzasadniają wypowiedzenie lub- jak w analizowanej sprawie- rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia. Opis przyczyny musi umożliwiać jej indywidualizację w miejscu i czasie, a konkretność wskazania tej przyczyny należy oceniać z uwzględnieniem innych, znanych pracownikowi okoliczności uściślających tę przyczynę (vide : wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 września 1998 r., I PKN 271/98, OSNAPiUS 1999, nr 18, poz. 577). W oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 8 lipca 2019r. strona pozwana wskazała, jakie zachowanie powódki N. J. uznała za ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a rolą Sądu było ustalenie- na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego- po pierwsze: czy wskazane przez pracodawcę w oświadczeniu przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia były rzeczywiste oraz konkretne i po drugie: czy wytknięte przez pozwanego zachowanie powódki winno być ocenione jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, a tym samym – czy uzasadniało ono rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Ustalając stan faktyczny przedmiotowej sprawy Sąd oparł się na dowodach z dokumentów, wskazanych w treści uzasadnienia, których autentyczność nie budziła wątpliwości ani Sądu, ani stron postępowania, a także na dowodach osobowych- zeznaniach świadków: A. M. , T. P.

(2), H. A. , Z. K. i K. H. oraz na przesłuchaniu stron -powódki N. J. i Prezesa Zarządu pozwanej Spółki- (...) . Relacje w/wym. świadków i wyjaśnienia stron, jak również analiza treści dowodów z dokumentów, doprowadziły Sąd do wniosku, iż wskazane w oświadczeniu z dnia 8 lipca 2019r. przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia można było uznać za konkretne, bo okazały się być one zrozumiałe dla powódki, lecz nie sposób było ocenić je jako przyczyny prawdziwe i zasadne. W rezultacie przyczyny nieprawdziwe i niezasadne nie mogły wpisywać się w ciężkie naruszenie przez N. J. podstawowych obowiązków pracowniczych, a tym samym – doprowadzić do dyscyplinarnego rozwiązania umowy o pracę. W tym miejscu należy -zdaniem Sądu- podkreślić, iż N. J. nigdy nie została formalnie zapoznana przez pozwanego pracodawcę z zakresem jej obowiązków na stanowisku, które piastowała i w związku z powyższym nie sposób było postawić jej zarzut ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, co uczyniła strona pozwana. Przechodząc jednak do samych już przyczyn rozwiązania przez (...) Sp. z o.o. w K. łączącej strony umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy powódki , a mianowicie usunięcia z premedytacją, w sposób wybiórczy i świadomy, w czasie odbywania zwolnienia chorobowego(prawdopodobnie w dniu 12 czerwca 2019r.) , z będącego własnością pracodawcy komputera służbowego M. (...) In One, danych należących do pracodawcy i stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa: kart pracy, wykazu przepracowanych godzin w miesiącu, gotówkowych raportów miesięcznych, spisu urlopów pracowniczych bieżących oraz zaległych, wykazu wydawanej odzieży roboczej, a także wymiarów pracowników służących do zakupu odzieży roboczej itp., to- w ocenie Sądu –zarzut ten nie został w sposób nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wykazany dowodowo. Z zeznań przesłuchanych 5 świadków nie wynikało, by nie kto inny tylko powódka N. J. dopuściła się celowego, świadomego wybiórczego usunięcia danych wskazanych przez pozwanego w oświadczaniu z dnia 8 lipca 2019r. Faktem jest, że pewne dane zostały z komputera, z którego korzystała powódka trwale usunięte, postępowanie dowodowe wykazało jednak, iż nie były to wypełnione karty pracy pracowników, wykaz przepracowanych godzin w miesiącu oraz gotówkowe raporty miesięczne, lecz zaledwie szablony tabel, które po wydrukowaniu były wypełniane przez powódkę pismem ręcznym(karty pracy i wykazy przepracowanych godzin) i wpinane do segregatorów, bądź też drukowane po ich wypełnieniu pismem komputerowym (gotówkowe raporty miesięczne), wpinane do segregatorów i w ogóle nie zapisywane w pamięci komputera, na płycie CD czy na przenośnym nośniku pamięci. Postępowanie dowodowe nie potwierdziło także, by formę elektroniczną przybierał u pozwanego spis bieżących oraz zaległych urlopów pracowniczych oraz wykaz wydawanej odzieży i wymiarów pracowników służących do zakupu odzieży roboczej, ostatnie dwa- obligatoryjnie i każdorazowo podpisywane przez konkretnego pracownika. Nie mógł również znikać z pola widzenia istotny aspekt, a mianowicie w gruncie rzeczy niczym nieograniczony dostęp do komputera powódki poprzez pozostawiane przez nią indywidualne hasło użytkownika. Zaprzeczenie przez świadka T. P.

(2)i Prezesa Zarządu pozwanej - B. K. , by dokonywali oni ingerencji do komputera N. J. , w świetle faktu, iż powódka ostatni raz była w miejscu pracy i korzystała z komputera w dniu 11 czerwca 2019r. oraz biorąc pod uwagę prezentowane przez nią stanowisko, iż to nie ona usunęła dane z komputera służbowego, w żaden sposób nie mogą świadczyć, iż sprawcą powyższego czynu była powódka. Nie można było także wykluczyć wariantu wskazywanego przez informatyka- świadka H. A. , iż do usunięcia danych doszło nie celowo, lecz zupełnie przypadkowo podczas dokonywania zmiany użytkownika komputera. W ocenie Sądu przytoczone wątpliwości, przy braku jednoznacznych dowodów, nie mogły usprawiedliwiać przypisania N. J. zachowań wskazanych jako pierwsza przyczyna rozwiązania stosunku pracy w trybie dyscyplinarnym. Nieprawdziwy -zdaniem Sądu-okazał się także drugi i trzeci postawiony powódce przez pozwanego w oświadczaniu o rozwiązaniu umowy o pracę z dnia 8 lipca 2019r. zarzut ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, a mianowicie rażąca niegospodarność podczas realizowania przez powódkę na rzecz pracodawcy wydatków z tytułu zakupu środków chemicznych, napojów, słodyczy oraz kwiatów, która polegać miała na tym, że w okresie od 2016r. do 2018r. powódka wydatkowała na wspomniane wyżej cele kwoty dwukrotnie wyższe niż w latach poprzednich oraz w ilości znacznie przekraczającej rzeczywiste zapotrzebowanie pracodawcy, co potwierdzało dołączone do rozwiązaniu zestawienie wydatków sporządzone w dniu 29 czerwca 2019r.i że zakupiony towar w całości nie trafiał do (...) Sp. z o.o. , jak również utrata zaufania wobec powódki spowodowana umyślnym i celowym działaniem na niekorzyść pracodawcy, zarówno w sferze jego działalności organizacyjnej, kadrowej , jak i fiskalnej. Z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego wynikało, że w latach 2016-2018 powódka dokonała zakupów gotówkowych na kwotę 15.215,74zł., na które składały się środki chemiczne łącznie z papierem toaletowym i papierowymi ręcznikami, słodycze, w tym cukier, napoje- kawa, herbata i mleko oraz kwiaty. W skali miesiąca wydatki te zamknęły się średnio kwotą 422,65zł., zaś w latach wcześniejszych (2014-2015) wyniosły one średnio 175,56zł. Kierując się doświadczeniem życiowym, powszechnie znanym i odczuwanym od 2017r. wzrostem cen towarów i usług oraz biorąc pod uwagę, iż pozwana Spółka zatrudniała 20 pracowników fizycznych oraz 3 pracowników biurowych, a zatrudniona do końca lutego 2016r. sprzątaczka nie wywiązywała się należycie ze swoich obowiązków, pozostawiała sprzątane pomieszczenia i odkurzane sprzęty brudnymi lub niedoczyszczonymi, nie może dziwić- w ocenie Sądu-iż wydatki pozwanego na powyższe cele wzrosły, a kwota 422,65zł. miesięcznie nie jest absolutnie kwotą wygórowaną i w ogóle nie świadczy ani o niegospodarności powódki, ani nie uzasadniała podanego w oświadczeniu z dnia 8 lipca 2019r. stwierdzenia , iż zakupiony przez powódkę towar w całości nie trafiał do pozwanego. Skoro-zdaniem Sądu- nieprawdziwe okazały się pierwsze dwa poddane analizie zarzuty, w konsekwencji nieprawdziwy okazał się , odwołujący się do nich, zarzut trzeci i zbędne stało się dokonywanie pogłębionej analizy art. 52 § 1 pkt 1 k.p. pod kątem bezprawność zachowania pracownika, naruszenia przez niego albo zagrożenia interesów pracodawcy oraz zawinienia obejmującego zarówno winę umyślną, jak i rażące niedbalstwo. Warto natomiast podkreślić, że rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika jest najbardziej dolegliwym dla niego w skutkach rozwiązaniem stosunku pracy i z tego właśnie względu wszystkie przesłanki takiego sposobu rozwiązania stosunku pracy powinny być przez Sąd wyjątkowo wnikliwie ustalone, rozważone i ocenione, także przez pryzmat dotychczasowego stosunku pracownika do jego obowiązków, a nie tylko jego jednorazowego, przypadkowego zachowania. Nie można przy tym pomijać okoliczności istotnych dla oceny stosunku pracownika do swoich obowiązków. Ocena zasadności rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków powinna uwzględniać całokształt okoliczności mających znaczenie dla oceny zachowania będącego przyczyną rozwiązania, w tym jego dotychczasowy stosunek do obowiązków, którego wyrazem mogą być np. opinie przełożonych , otrzymane nagrody czy kary. Powódka była zatrudniona u pozwanego od 2012r., cieszyła się pozytywną opinią przełożonych, przez cały okres swojego zatrudnienia nie była karana karami porządkowymi. W takiej sytuacji, biorąc pod uwagę całokształt okoliczności analizowanej sprawy- w ocenie Sądu -decyzja strony pozwanej o rozwiązaniu z N. J. umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym była chybiona i nieprawidłowa, co skutkowało koniecznością uwzględnienia żądania powódki i przywrócenia jej do pracy u pozwanego na dotychczasowych warunkach pracy i płacy w myśl art. 56§ 1 k.p. i orzeczenia jak w punkcie 1 wyroku. Sąd przywracając powódkę do pracy miał na uwadze również i to, że dokonane przez pozwanego rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło z przyczyn nieprawdziwych i niezasadnych oraz dotknęło pracownicę w ciąży. W punktach 2-3 wyroku Sąd orzekł o kosztach postępowania, a to na zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 k.p.c. W punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od przegrywającego pozwanego na rzecz wygrywającej proces powódki kwotę 899,00zł., na którą składała się uiszczona przez powódkę część opłaty od pozwu. Pozostałą część opłaty od pozwu w kwocie 2000,00zł., od uiszczenia której powódka postanowieniem tut. Sądu z dnia 5 września 2019r.. (k. 103) została zwolniony, Sąd -w punkcie 3 wyroku- nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego w Inowrocławiu, orzekając tak na podstawie na podstawie art.98 k.p.c. w zw. z 113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r.o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.). I. , dnia 29 stycznia 2020r. Sędzia Alicja Lisiecka