Sygn. akt VI Ka 70/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2020 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli Protokolant Sylwia Piliszewska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2020 r. sprawy I. K. ur. (...) w Z. c. J. i M. z d. U. oskarżonej z art. 177 § 1 k.k. z powodu apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki subsydiarnej od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18 listopada 2019 r. sygn. akt II K 586/18 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonej I. K. ; II. zasądza od oskarżycielki subsydiarnej M. W. na rzecz oskarżonej I. K. kwotę 840 złotych tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym; III. nie wymierza oskarżycielce subsydiarnej opłaty za II instancję. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 70/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 18.11.2019 r. sygn. akt II K 586/18 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☒ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
- Ustalenie faktów 2.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty
- . Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.
- Ocena dowodów 2.2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia i mającego wpływ na zapadłe orzeczenie, polegającego w szczególności na uznaniu, iż pokrzywdzona M. W. poruszała się w sposób wskazany przez oskarżoną I. K. i swoim zachowaniem spowodowała lub przyczyniła się do zaistnienia zdarzenia drogowego podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych dowodów, w szczególności zeznań pokrzywdzonej, zeznań przybyłych na miejsce funkcjonariuszy policji, a także po części opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego P. B.
(1)w wariancie przedstawionym przez pokrzywdzoną jednoznacznie wskazują na inny przebieg wypadku, co w konsekwencji powinno prowadzić do wniosku, iż oskarżona co najmniej przyczyniła się do zaistnienia wypadku lub wykroczenia drogowego z art. 86 § 1 kodeksu wykroczeń , a zatem winna zostać za ten czyn osądzona a nie uniewinniona; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny błędu w ustaleniach faktycznych dotyczących oceny zachowania oskarżonej polegającego na tym iż to kierująca pojazdem mogła uniknąć zdarzenia, albowiem wbrew temu co przedstawia w swoim wariancie zdarzeń to oskarżona ( uprzednio objeżdżająca parking ) nadjechała od tej strony zaparkowanego pojazdu przy którym prowadzono ankietę ( busa ) z której przez cały czas mogła obserwować zachowanie pokrzywdzonej i wykonując manewr parkowania nie zachowała zasad szczególnej ostrożności dokonując potrącenia pieszej M. W. , która pierwsza rozpoczęła manewr przechodzenia na drugą stronę jezdni, a jako że w pobliżu nie było żadnych chodników czy pasów służących poruszaniu się pieszej w kierunku w którym zamierzała iść to piesza mogła przekroczyć jezdnie w miejscu gdzie się poruszała i usytuowania miejsca „Z” jako miejsca potrącenia pieszej wskazuje jednoznacznie, iż przebyła ona drogę piechotą co najmniej 2,7 m a zatem jej przejście na drugą stronę nie było ani wtargnięciem ani nie było zaskoczeniem dla kierującej P. , co powinno prowadzić do wniosku że zdarzenie przebiegało w wersji opisywanej przez pokrzywdzoną a w takiej sytuacji wina lub współwina jest po stronie oskarżonej, gdyż piesza takim manewrem nie spowodowała zagrożenia w ruchu lądowym; ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny naruszenie prawa karnego procesowego poprzez brak zastosowania przez sąd orzekający wyrażonej w art. 624 § 1 k.p.k. zasady słuszności i częściowego odstąpienia od nałożenia na M. W. kosztów procesu, kiedy to w niniejszej sprawie względy słuszności przemawiały za tym aby nie obciążać oskarżycielki subsydiarnej kosztami poniesionymi na biegłych, co do których wyboru nie miała ona wpływu i nie mogła przewidzieć wyniku tychże opinii, a od nich zależała odpowiedzialność oskarżonej lub jej brak, a jednocześnie sytuacja majątkowa, rodzinna i wysokość dochodów, pośrednio także inne koszty, które musiała w tej sprawie ponieść oskarżycielka subsydiarna, przemawiają za tym aby zwolnić ją od kosztów opinii biegłych powstałych w tej sprawie i obciążyć nimi Skarb Państwa. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. 1 W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego, a więc mieści się w ramach swobodnej oceny dowodów wtedy gdy: 1.jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy; 2.stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego; 3.jest wyczerpująco i logicznie, z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu ( zob. wyrok SN z 9.11.1990 r. WRN 149/90, OSNKW 7-9/1991, poz.41 ). Wymogi te spełnił w sposób dostateczny Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie. Dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości, oceniając dowody w sposób swobodny Sąd ten władny był dać wiarę wyjaśnieniom oskarżonej I. K. , zeznaniom świadków potwierdzających jej wyjaśnienia oraz opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych P. B.
(2)( z której wynika że wersja oskarżonej jest bardziej prawdopodobna niż pokrzywdzonej i że w tej wersji to pokrzywdzona wygenerowała stan zagrożenia ), odmówić zaś wiarygodności dowodowi przeciwnemu w postaci zeznań pokrzywdzonej M. W. . Swoją argumentację Sąd I instancji przekonywująco przedstawił w uzasadnieniu wyroku ( str. 2 – 3 uzasadnienia, k.139 – 140 akt ). Nie ulega wątpliwości że oskarżona I. K. i oskarżycielka subsydiarna M. W. zaprezentowały dwie różne wersje zdarzenia w niniejszej sprawie, niemniej zeznania obiektywnych świadków zdarzenia m.in. B. J. , M. N. , A. K. jednoznacznie potwierdzają wersję oskarżonej. Przykładowo zacytować należy zeznania świadka A. K. , pracownika firmy sprzątającej na terenie stacji paliw (...) : „…akurat szliśmy do domu a pani I. przyjechała. Wjeżdżając na parking szukając miejsca parkingowego objechała parking dookoła. Chciała zaparkować za busem, tam było właśnie miejsce. Na placu poruszały się panie w kamizelkach…nie chodnikami tylko w poprzek parkingu, zza tego busa wyszła jedna z tych pan od strony pasażera…pani I. wjeżdżając na parking pchnęła tą panią…ten bus tylko stał i on ograniczał widoczność…ta pani wyszła zza busa” ( k.67 ). Wbrew twierdzeniom skarżącego zeznania A. K. potwierdzają wersję oskarżonej a nie pokrzywdzonej. Skarżący w zarzucie powołuje się m.in. na zeznania funkcjonariuszy policji potwierdzających jakoby zeznania pokrzywdzonych co do przebiegu zdarzenia, tymczasem analiza ich zeznań tj. świadków M. Ś. i M. K. wskazuje iż przyjechali oni na miejsce po pewnym czasie od zdarzenia i nie potrafili określić kto je spowodował ( k. 59 -60 ). Skarżący pełnomocnik oskarżycielki subsydiarnej zdaje się jednocześnie zauważać, że z opinii sądowo – lekarskiej biegłego lekarza Z. K. wynika, iż pokrzywdzona M. W. doznała obrażeń skutkujących rozstrojem zdrowia na okres poniżej 7 dni w rozumieniu art.157 § 2 k.k. ( k.73 ), w związku z czym sugeruje iż oskarżoną należałoby skazać przynajmniej za wykroczenie z art. 86 § 1 k.w. Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu wyroku zajął się i tą kwestią wskazując powody dla których wykluczył możliwość skazania oskarżoną za to wykroczenie i Sąd Okręgowy tą argumentację podziela. Jedynie na marginesie Sąd Okręgowy wskazuje że na etapie postępowania odwoławczego upłynęły trzy lata od dnia zdarzenia, a więc minął termin przedawnienia karalności wykroczenia. W tym stanie rzeczy zarzut apelacji jest niezasadny. Ad. 2 Skarżący powiela w znacznej mierze argumentację z pierwszego zarzutu, prezentując swoją wersję zdarzenia zbieżną z argumentacją pokrzywdzonej. Wskazuje m.in. skarżący jakoby pokrzywdzona przeszła co najmniej 2,7 metra do momentu potrącenia przez samochód oskarżonej i jej obecność na jezdni nie mogła być zaskoczeniem dla oskarżonej. Problem w tym że pokrzywdzona wychodziła zza stojącego busa ( przy przyjęciu wiarygodnej wersji prezentowanej przez oskarżoną ). Biegły P. B. kategorycznie stwierdził w swojej opinii, że „piesza przemieszczając się z położenia O do Z zwrócona była już przodem względem nadjeżdżającego pojazdu, którego kierująca najprawdopodobniej znajdowała się już w zaawansowanym manewrze zmiany kierunku ruchu…piesza winna zatem zaprzestać kontynuacji przekraczania jezdni i umożliwić oskarżonej wykonanie manewru przejazdu w kierunku wolnego miejsca parkingowego” ( k.104 ). Z powyższych powodów zarzut jest niezasadny. Ad
- Sąd I instancji obciążył kosztami procesu oskarżycielkę subsydiarną na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 640 § 1 k.p.k. i Sąd Okręgowy nie znajduje powodów dla zmiany tej decyzji. Wnosząc akt oskarżenia o czyn z art. 177 § 1 k.k. oskarżycielka subsydiarna musiała zdawać sobie sprawę, że niezbędne może być wydanie opinii biegłych: z zakresu ruchu drogowego i biegłego lekarza. Zasadą jest obciążenie strony przegrywającej w postępowaniu karnym kosztami sądowymi, zdaniem Sądu Okręgowego ani sytuacja majątkowa oskarżycielki ani względy słuszności nie przemawiają za zwolnieniem jej od tych kosztów. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny o zmianę orzeczenia o kosztach sądowych ( pkt II wyroku ) poprzez zastosowanie wyrażonej w art. 624 § 1 k.p.k. zasady słuszności odstąpienie od obciążenia oskarżycielki subsydiarnej kosztami opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego i opinii lekarskiej uzyskanych w toku sprawy sądowej. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Argumentacja przedstawiona powyżej czyni niezasadnym zarówno pierwszy jak i drugi z wymienionych wniosków.
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
- Przedmiot utrzymania w mocy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy w całości zaskarżony wyrok wobec oskarżonej I. K. . Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wobec niezasadności zarzutów apelacji zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. 5.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II i III Na podstawie art. 632 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 640 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zasądził od oskarżycielki subsydiarnej na rzecz oskarżonej najniższą przewidzianą przepisami kwotę 840 zł. tytułem udziału obrońcy z wyboru w postępowaniu odwoławczym. Mając na uwadze obciążenia finansowe oskarżycielki subsydiarnej związane z niniejszą sprawą Sąd Okręgowy nie wymierzył jej opłaty za II instancję.
- PODPIS Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Pełnomocnik oskarżycielki subsydiarnej Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana