Sad powszechny, I C 455/19

Sygn. akt I C 455/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 8 września 2020 roku Strona powodowa (...) Bank S.A. w W. w pozwie wniesionym w dniu 21 grudnia 2018 roku w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie, domagała się zapłaty od pozwanego S. H. kwoty 71031,87 złotych z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od kwoty 51.320,28 zł od dnia 21 grudnia 2018 roku do dnia zapłaty, jak też kosztów sądowych (k. 2-3). W uzasadnieniu żądania pozwu strona powodowa podniosła, iż podstawą żądania jest umowa kredytu zawarta z pozwanym S. H. prowadzącym wówczas działalność gospodarczą pod nazwą Firma (...) . Środki z umowy kredytu nr (...) zostały uruchomione w dniu 20.10.2011 roku. Pozwany spłacał raty nieregularnie, a następnie całkowicie zaprzestał spłaty. Bank wypowiedział umowę, a roszczenie stało się wymagalne w dniu 7.01.2016 roku. W dniu 14 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w sprawie VI Nc-e (...) zgodnie z żądaniem pozwu (k. 5). Pozwany złożył skutecznie sprzeciw od nakazu zapłaty (k. 6-7), w związku z czym sprawa została przekazana do tut. Sądu Rejonowego (k. 8v). W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, wskazując, że zawarł umowę kredytu konsumenckiego, a strona powództwa nie zachowała warunków wypowiedzenia umowy, w zakresie wezwania do zapłaty jak i wyznaczenia dodatkowego terminu do spłaty należności. W piśmie procesowym z dnia 28 maja 2019 roku po przekazaniu sprawy do tut. Sądu Rejonowego powód wniósł o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanej K. H. z uwagi na jej odpowiedzialność solidarną z pozwanym S. H. z tytułu oświadczenia o ustanowieniu hipoteki na zabezpieczenie roszczeń banku wynikających z w/w umowy. (k. 11 – 18) Postanowieniem z dnia 8 października 2029 roku Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanej K. H. . Pozwana K. H. nie zajęła stanowiska w sprawie. Na rozprawie w dniu 8 września 2020 roku pozwany oświadczył, iż co do zasady nie kwestionuje żądania pozwu, wniósł jedynie o rozłożenie należności na raty na podstawie art. 320 k.p.c. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany S. H. zawarł w dniu 13 października 2011 roku z (...) Bankiem S.A. umowę kredyty „Kredyt na start” nr (...) na kwotę 77889,47 złotych z przeznaczeniem na działalność gospodarczą pozwanego prowadzoną pod firmą Firma (...) . Zabezpieczeniem spełnienia umowy przez pozwanego było oświadczenie K. H. o ustanowieniu hipoteki do kwoty 132 412,10 złotych na nieruchomości stanowiącej własność K. H. obj. Kw (...) . Pozwany był zobowiązany do spłaty zadłużenia z tytułu kredytu w 180 równych ratach zgodnie z harmonogramem spłaty, przy oprocentowaniu zmiennym na dzień udzielenia kredytu wynoszącym 4,72%. Bank mógł wypowiedzieć umowę w szczególności w sytuacji rażącego naruszania przez posiadacza karty postanowień Regulaminu lub umowy – w przypadku zalegania ze spłatą części lub całości dwóch rat kredytu i pomimo wezwania nie spłaci zaległości w ciągu 7 dni ( § 8 umowy). Dowód: (niesporne, nadto: umowa kredytu – k.30-32, odpis kw (...) – k. 42-43, dyspozycja uruchomienie – k. 48, 49) Pozwany początkowo regulował spłatę kredytu w terminie. Wobec późniejszych opóźnień w regulowaniu spłaty powód wezwał pozwanego do zapłaty, a następnie pismem z dnia 5.10.2015 roku wypowiedział pozwanemu umowę kredytową, jednocześnie wzywając pozwanego do uregulowania wynikających z tej umowy zobowiązań w łącznej kwocie 3256,40 złotych. Wskazano, iż brak wpłaty w/w kwoty w terminie 30 dni spowoduje postawienie w stan wymagalności całej kwoty kredytu tj. 68.340,28 złotych kapitału, wraz z należnymi odsetkami i kosztami. Pozwany w dniu 4 lutego 2016 roku zawarł ugodę z powodem w zakresie spłaty zobowiązania, jednak nie wywiązał się z jej warunków. Dowód: (niesporne, nadto: rozliczenie umowy i spłat – k. 50, 51-65, 72-98, wezwania do zapłaty – k. 66, wypowiedzenie umowy wraz z dowodami doręczenia – k. 33-41 ugoda – k. 68-69). Pozwana K. H. jest współwłaścicielem nieruchomości obj. Kw (...) gdzie w dziale IV wpisana jest hipoteka umowna do kwoty 132.412,10 na zabezpieczenie spłaty należności z tytułu umowy kredytu nr (...) z dnia 13.10.2011 roku. Dowód: (niesporne, wydruk elektronicznej księgi wieczystej – k. 42-43) W dniu 21 grudnia 2018 roku powód wystawił wyciąg z ksiąg banku z którego wynika, iż zadłużenie pozwanego z tytułu umowy kredytu na dzień jego wystawienia wynosiło 71031,87 złotych w tym kapitał w kwocie 51.320,28 złotych, odsetki od niespłaconego kapitału do dnia 20.12.2018 roku -18.243,59 złotych, koszty 1468 złotych. Dowód: (niesporne, wyciąg z ksiąg banku – 44) Pozwany ma 31 lat, z zawodu jest kucharzem. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Obecnie podejmuje prace dorywcze na stałe nie jest nigdzie zatrudniony. Miał obiecane zatrudnienie ale z uwagi na pandemię nie został przyjęty do pracy. Zarabia najniższą krajową, ma 1000 złotych oszczędności. Jest właścicielem samochodu marki S. z 2015 bądź 2016 roku. K. H. jest matką pozwanego. Obecnie jest na emeryturze. Dowód: (zeznanie pozwanego – k. 163/2 nagranie z rozprawy z dnia 8.09.2020 roku od 00:02:16) Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na dokumentach przedstawionych przez stronę powodową. Przedłożone w sprawie dokumenty Sąd uznał za wiarygodne, ostatecznie nie były kwestionowane przez pozwanych. Zeznania pozwanego są wiarygodne, nie budziły wątpliwości Sądu. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługuje w ocenie Sądu na uwzględnienie Należy stwierdzić, iż pomiędzy stronami nie był sporny sam fakt zawarcia umowy oraz treść stosunku umownego. Umowa z dnia 10 października 2011 roku potwierdza warunki, na jakich został pozwanemu udzielony kredyt, jego kwotę oraz ustalone zasady spłaty zadłużenia. Z kolei dokument w postaci wypowiedzenia umowy jest miarodajny dla ustalenia daty wymagalności roszczenia. Pozwany przyznał, iż posiada zadłużenie wobec powoda, nie kwestionował jego wymagalności, wnosił jedynie o rozłożenie spłaty na raty. W ocenie Sądu powód wykazał swoje roszczenie zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Mając na uwadze powyższe Sąd uwzględnił powództwo o zapłatę w całości, ograniczając jedynie odpowiedzialność solidarną K. H. do nieruchomości, na której została ustanowiona hipoteka umowna, z uwagi na fakt, iż oświadczenie o ustanowienie hipoteki umownej uczyniło K. H. dłużnikiem jedynie rzeczowym, a nie osobistym. Należało przyjąć w związku z tym, ze odpowiedzialność pozwanej K. H. wywodzi się ze złożonego oświadczenia o ustanowieniu hipoteki, a nie z samego zawarcia umowy kredytu, gdyż pozwana nie była kredytobiorcą, nie zaciągała zobowiązania wspólnie z pozwanym S. H. . Mając to na uwadze Sąd zasądził w pkt I solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 71031,87 zł wraz z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP liczonymi od kwoty 51320,28 zł od 21 grudnia 2018 roku do dnia wyrokowania ograniczając odpowiedzialność K. H. do nieruchomości obj. Kw (...) . Ograniczenie daty odsetek należnych powodowi wynikało z rozstrzygnięcia Sądu zawartego w pkt II wyroku dotyczącego rozłożenia należności na 89 rat płatnych w 88 ratach po 800 złotych, zaś w ostatniej racie w kwocie 631,87 zł plus odsetki z zastrzeżeniem dalszych odsetek ustawowych za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Rozłożenie na raty należności orzeczonej w pkt I nastąpiło w uwzględnieniu wniosku pozwanego oraz jego sytuacji życiowej i majątkowej. Sąd miał na uwadze, iż pozwany obecnie osiąga niewysoki dochód, nie posiada stałego zatrudnienia i nie ma większych oszczędności, ani majątku. Spłata ratalna umożliwi zatem pozwanemu wywiązywanie się ze zobowiązania, a jednocześnie zagwarantuje powodowi uzyskanie należnych mu środków finansowych. Ukształtowanie rat w określonej w wyroku wysokości pozwoli pozwanemu na realną spłatę tego zadłużenia. W pkt III Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, tj. co do kwoty odsetek po dacie wyrokowania. W pkt IV Sąd obciążył pozwanych opłatą od pozwu oraz opłatą od pełnomocnictwa, a w pozostałym zakresie na podstawie art. 102 k.p.c. nie obciążył pozwanych kosztami wynagrodzenia pełnomocnika. Sąd miał na uwadze sytuację życiową i majątkową pozwanych oraz fakt, iż po stronie powodowej występował profesjonalny podmiot posiadający stałą obsługę prawną. O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 4 i 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 roku poz. 18 j.t). ZARZĄDZENIE 1. Odnotować uzasadnienie; 2. Odpis doręczyć pełnomocnikowi powoda 3. Kal. 14 dni 2 października 2020 roku