Sad powszechny, II K 186/19

Sygn. akt II K 186/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lipca 2019 r. Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Żbikowska Protokolant: Robert Graff po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2019 r. sprawy (...) s. (...) i (...) (...) w (...) oskarżonego o to, że:

1. w dniu (...) roku w (...) działając w celu osiągnięci (...) doprowadził (...) z siedzibą w (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie (...) zł. za pomocą wprowadzenia (...) w (...) poprzez posłużenie się jako autentycznym przerobionym dokumentem w postaci faktury rzekomo wystawionej przez (...) i zawyżenie w ten sposób rzeczywistych kosztów naprawy samochodu osobowego marki (...) o (...) należącego do (...) , w trakcie likwidacji szkody numer (...) , to jest o czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
2. w dniu (...) roku w (...) działając w celu osiągnięci (...) doprowadził (...) z siedzibą w (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie (...) zł. za pomocą wprowadzenia (...) w (...) poprzez posłużenie się jako autentycznym przerobionym dokumentem w postaci faktury rzekomo wystawionej przez (...) i zawyżenie w ten sposób rzeczywistych kosztów naprawy samochodu osobowego marki (...) o (...) należącego do (...) , w trakcie likwidacji szkody numer (...) , to jest o czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
3. w dniu (...) roku w (...) działając w celu osiągnięci (...) usiłował doprowadzić (...) z siedzibą w (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie (...) zł. za pomocą wprowadzenia (...) w (...) poprzez posłużenie się jako autentycznym przerobionym dokumentem w postaci faktury rzekomo wystawionej przez (...) i zawyżenie w ten sposób rzeczywistych kosztów naprawy samochodu osobowego marki (...) o (...) należącego do (...) , w trakcie likwidacji szkody numer (...) , to jest o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
4. w okresie od (...) roku w (...) działając w celu osiągnięci (...) doprowadził (...) z siedzibą w (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie (...) zł. za pomocą wprowadzenia (...) w (...) co do wykonania naprawy samochodu osobowego marki (...) o (...) należącego do (...) poprzez wystawienie (...) za usługę, która nie była w rzeczywistości wykonana i posłużenie się jako autentycznym przerobionym dokumentem w postaci faktury rzekomo wystawionej przez (...) , w trakcie likwidacji szkody numer (...) , to jest o czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk o r z e k a I. oskarżonego (...) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie pierwszym , za który na podstawie art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżonego (...) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie drugim , za który na podstawie art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności; III. oskarżonego (...) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie trzecim , za który na podstawie art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności IV. oskarżonego (...) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie czwartym , za który na podstawie art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, a na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności V. na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk , art. 85a kk , art. 86 § 1 kk orzeczone kary pozbawienia wolności łączy i w ich miejsce wymierza oskarżonemu karę łączną 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II K 186/19 UZASADNIENIE W toku postępowania sądowego oskarżony (...) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień, jednak na podstawie zgromadzonego i ujawnionego materiału dowodowego wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Na rozprawie (...) za pośrednictwem swojego obrońcy, wykorzystując uprawnienie określone w art. 387 kpk , wniósł o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzenie mu kary za czyny z pkt I – III aktu oskarżenia po 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn z pkt IV aktu oskarżenia 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczenie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby 3 lat. Sąd zważył, co następuje: W świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego wina oskarżonego (...) i okoliczności popełnienia zarzucanych mu czynów nie budzą żadnych wątpliwości. Wobec wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w oparciu o treść art. 387 kpk , Sąd w trybie art. 424 § 3 kpk ograniczył sporządzenie uzasadnienia wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej i wskazanych w nim rozstrzygnięć. Oskarżony (...) , za pośrednictwem swego obrońcy, złożył wniosek o wydanie wyroku w trybie art. 387 kpk przed zakończeniem pierwszego przesłuchania na rozprawie głównej, a więc w terminie przewidzianym tym przepisem. Czyny zarzucane oskarżonemu (...) nie są zagrożone karami przekraczającymi 15 lat pozbawienia wolności. Składając wyjaśnienia w postępowaniu sądowym oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Mając na uwadze pozostały zgromadzony materiał dowodowy, uznano że wina i okoliczności popełnienia czynu nie budzą żadnych wątpliwości. Jednocześnie cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości. W tych okolicznościach warunki formalne wystąpienia z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego określone w art. 387 kpk zostały spełnione. Wobec powyższego Sąd uwzględnił wniosek oskarżonego (...) o wydanie wyroku w tym trybie i wymierzenie mu zawnioskowanej kary. Wnioskowi nie sprzeciwił się obecny na rozprawie prokurator. Sąd opierał się na zgromadzonym materiale dowodowym, który nie budził żadnych wątpliwości. Przyznanie się do winy przez oskarżonego w postępowaniu sądowym koresponduje z dowodami osobowymi , a na jego sprawstwo wskazują również uznane za wiarygodne wszelkie dowody pozaosobowe, które także nie były kwestionowane. W świetle powyższych dowodów i poczynionych na ich podstawie ustaleń Sąd doszedł do przekonania, że wina oskarżonego (...) została w pełni udowodniona. Zwłaszcza, że ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Dokonując analizy materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony (...) swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynów z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Zgodnie z art. 286 § 1 kk karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 podlega ten kto, w celu osiągnięcia (...) doprowadził inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w (...) albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przepis art. 270 § 1 kk stanowi natomiast, że kto w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat
5. Oskarżony (...) prowadził działalność gospodarczą której przedmiotem była naprawa samochodów. Jedną z napraw była naprawa pojazdu (...) o (...) , którego właścicielem był (...) , naprawa ta wynikała z likwidacji szkody numer (...) przez (...) Po wykonanej (...) słożył do ubezpieczyciela podrobioną fakturę rzekomo wystawioną przez (...) , która miał być dowodem poniesionych kosztów związanych z zakupem części koniecznych do naprawy samochodu. Ubezpieczyciel ustalił jednak, że faktura ta została podrobiona i odmówiono wypłaty kwoty będącej różnicą pomiędzy kosztorysem a przedłożoną fakturą która wynosiła (...) zł. Ubezpieczyciel dokonał weryfikacji innych postępowań w których uczestniczył (...) i ustalił, że w dwóch innych postępowaniach likwidacyjnych oskarżony także posłużył się podrobionymi fakturami mającymi być rzekomo wystawionymi przez (...) . Były to postępowania o numerze szkody (...) , gdzie nienależne odszkodowanie wyniosło 1.679,62 zł oraz o numerze szkody (...) gdzie nienależne odszkodowanie wyniosło (...) zł. Czynności przeprowadzone w ramach międzynarodowej pomocy prawnej potwierdziły, że przedłożone przez (...) faktury zostały podrobione. Dalsze czynności w sprawie doprowadziły do ustalenia, że (...) uzyskał także odszkodowanie w łącznej kwocie (...) zł. od (...) za naprawę samochodu osobowego marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) należącego do (...) , mimo, że usługa ta nie została w ogóle wykonana. Samochód został zwrócony właścicielce jako nienaprawiony. W toku tego postępowania (...) również posłużył się podrobioną fakturą, rzekomo wystawioną przez (...) , która miał dokumentować koszt zakupionych części niezbędnych do naprawy pojazdu. Mając na uwadze powyższe oskarżony (...) wypełnił znamiona czynów z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Wobec faktu, że jedno zachowanie oskarżonego (...) wyczerpało znamiona dwóch opisanych wyżej przestępstw jednocześnie, właściwa była kumulatywna kwalifikacja prawnej czynów. Tym samym oskarżony dopuścił się przestępstw z z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ., a w przypadku szkody o numerze (...) z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Przystępując do wymiaru kary Sąd miał na uwadze przesłanki określone w art. 53 kk mając w szczególności na uwadze motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, stopień społecznej szkodliwości czynu, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dostosowanie dolegliwości kary do stopnia winy, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Dyrektywy te dzieli się na okoliczności obciążające i okoliczności łagodzące. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jako bardzo wysoki, bo przestępstwo wyczerpujące znamiona przepisu art. 286 § 1 kk i 270 § 1 kk , których dopuścił się oskarżony są przestępstwami umyślnymi i działanie oskarżonego było przemyślane i zaplanowane. Okolicznością łagodzącą było przyznanie się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a także fakt, że w momencie ich popełniania (...) był osoba niekaraną. Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego i wymierzył oskarżonemu (...) za czyny opisane w pkt I-III aktu oskarżenia kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn z pkt IV akty oskarżenia karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd orzekł powyższe kary, w oparciu o treść art. 11 § 3 kk obligujący do wymierzenia kary na podstawie przepisu surowszego, na podstawie art. 286 § 1 kk . Jednocześnie sąd orzekł karę łączną na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk , art. 85a kk i art. 86 kk 10 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie zgodnie z uwzględnionym przez Sąd wnioskiem złożonym w trybie art. 387 kpk wykonanie kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności winno zostać zawieszone na okres próby wynoszący 3 lata. W orzeczeniu z dnia 18 lipca 2019 r. roku rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie znalazło się jednak w wyniku przeoczenia, co w pełni uzasadnia przyszłe apelacje stron. Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego (...) zgodnie z treścią art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił go od kosztów sądowych w całości i obciążył nimi Skarb Państwa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.