Sygn. akt III Ca 2394/19 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 6 marca 2017r. T. M. wniosła o zasądzenie od Z. S. (1) kwoty 39 600 zł jako wynagrodzenia za bezumowne korzystanie przez Z. S. (1) z nieruchomości

§ 5k.p.c.

Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła powódka. Skarżąca zarzucił wyrokowi naruszenie prawa procesowego: 1. art.

§ 1k.p.c.

, art.

§ 2k.p.c.

, art.

§ 5k.p.c.

art. 148 § 1 k.p.c. , art. 354 k.p.c. , art. 361 k.p.c. w zw. Z art. 326 § 1 k.p.c. I art. 357 § 2 k.p.c. – Poprzez ich niezastosowanie, to jest zobowiązanie strony do uiszczenia zaliczki i wyciagnięcie negatywnych konsekwencji jej nieuiszczenia bez zachowania określonych przepisami formy i trybu nakładania obowiązków procesowych na stronę;

1. art. 229 k.p.c. i art. 278 § 1 k.p.c. Poprzez niezbadanie, czy sprawie zachodzą przesłanki do ich zastosowania, w szczególności niewyjaśnienie, na czym polegała kwestionowana wysokość dochodzonego roszczenia przez pozwaną oraz czy w związku z tym zachodzi konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego; niedokonanie żadnych ustaleń w tym zakresie uniemożliwiło stronie powodowej podjęcie racjonalnej decyzji o ewentualnym popieraniu zgłoszonego wnioski o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, związanego z wysokimi kosztami;
2. Art. 232 k.p.c. Poprzez jego przedwczesne zastosowanie i uznanie, ze strona nie udowodniła wysokości żądanego roszczenia, co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia wyroku zaocznego i oddalenia powództwa bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie wyroku Sądu i instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w trybie art. 386 § 4 k.p.c. Z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości; Ewentualnie skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości i zmianę wyroku Sadu i instancji poprzez utrzymanie w mocy wyroku zaocznego. Nadto skarżąc niosła o zasądzenie na rzecz powódki kosztów postępowania tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W piśmie z dnia 17 października 2019r. pełnomocnik pozwanej Z. S.

§ 1-5 k.p.c.

, co skutkowało uniemożliwieniem przeprowadzenia prezz powódkę dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W rozpoznawanej sprawie powódka dochodziła od pozwanej odszkodowanie za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Rację ma Sąd I instancji o tyle tylko, że istotnie, przepisy art. 224 k.c. i art. 225 k.c. stanowią podstawę domagania się przez właściciela rzeczy od korzystającego z rzeczy wynagrodzenia za korzystanie z tej rzeczy. W sytuacji, gdy pozwana kwestionowała dochodzone roszczenie tak, co do zasady jak i co do wysokości, powódka powinna była udowodnić zasadność żądanej przez siebie kwoty. Obowiązek ten spoczywał na powódce z mocy art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. Sąd I instancji pomija jednak, że już w pozwie powódka wykazała inicjatywę dowodową w zakresie udowodnienia sowich twierdzeń, w zakresie wysokości dochodzonego roszczenia, bowiem w punkcie 2 pozwu powódka wniosła między innymi o przeprowadzenie dowodowa z opinii biegłego ds. wyceny nieruchomości na okoliczność wysokości wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości. Stosownie do art.

§ 1k.p.c.

strona, która wnosi o podjęcie czynności połączonej z wydatkami obowiązana jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd. Zdaniem Sądu Okręgowego, w sytuacji, gdy został zgłoszony wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, z którego przeprowadzeniem związane są wydatki, sąd w pierwszej kolejności powinien wydać postanowienie o ustaleniu wysokości zaliczki i terminie jej uiszczenia ( art. 354 k.p.c. ), a następnie dopiero przewodniczący może wezwać stronę do uiszczenia zaliczki – stosownie do art.

§ 2k.p.c.

W rozpoznawanej sprawie nie zostało wydane przez sąd postanowienie w zakresie ustalenia wysokości zaliczy i terminu jej uiszczenia, zatem nie było podstaw do wezwanie przez przewodniczącego do wniesienia zaliczki stosowanie do art.

§ 2k.p.c.

Tym samym brak było podstawa do pominięcia dowodu z opinii biegłego w oparciu o przepis art.

§ 5k.p.c.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji przedwcześnie pominął dowód z opinii biegłego, czym w istocie uniemożliwił powódce przeprowadzenie dowodów w celu wykazania zasadności dochodzonego roszczenia. Postępowanie dowodowe w tym zakresie nie zostało przeprowadzone w żadnej części. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji nie rozpoznał istoty sprawy, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 2k.p.c.