Sad powszechny, VIII C 1127/13

(1)(Wielkie Księstwo Luksemburga) przeciwko: S. J. o zapłatę oddala powództwo. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 15 maja 2013 r., wniesionym do Sądu Rejonowego w Lublinie strona powodowa (...) S.a r. z. s. w. L.

(1), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego S. J. kwoty 337,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od: - Kwoty 37,90 zł od dnia 31 marca 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 37,90 zł od dnia 31 grudnia 2009 do dnia zapłaty; - Kwoty 20,00 zł od dnia 31 marca 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 20,00 zł od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 37,90 zł od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 20,00 zł od dnia 31 stycznia 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 20,00 zł od dnia 1 marca 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 37,90 zł od dnia 31 stycznia 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 10,01 zł od dnia 1 maja 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 37,90 zł od dnia 1 marca 2010 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 20,00 zł od dnia 31 grudnia 2009 r. do dnia zapłaty; - Kwoty 37,90 zł od dnia 1 maja 2010 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż na podstawie umowy cesji przejęła od (...) S.A. prawo do wierzytelności wobec pozwanego z tytułu świadczenia usług związanych z zawartą umową abonamentową. Wskazała, iż zadłużenie pozwanego wynika z następujących dokumentów finansowych: - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 37,90 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 20,00 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 20,00 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 37,90 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 20,00 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 20,00 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 37,90 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 10,01 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 37,90 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 20,00 zł; - Faktury nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającej na kwotę 37,90 zł. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013 r., wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty Sąd Rejonowy w Lublinie przekazał rozpoznanie niniejszej sprawy tutejszemu Sądowi. Na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Wskazał, iż zaprzestał płacenia za świadczone usługi ponieważ dekoder został zakodowany w grudniu 2009 r. i nie mógł oglądać telewizji. Na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r. pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Pozwany zawarł z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę, na podstawie której Cyfrowy P. zobowiązał się do świadczenia na rzecz pozwanego usług w zakresie dostarczania programów telewizyjnych. Z tytułu świadczonych usług (...) S.A. z siedzibą w W. wystawił następujące faktury VAT: - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 37,90 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 grudnia 2009 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 20,00 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 marca 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 20,00 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 listopada 2009 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 37,90 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 listopada 2009 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 20,00 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 stycznia 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 20,00 zł, której termin płatności przypadał na dzień 28 lutego 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 37,90 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 stycznia 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 10,01 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 kwietnia 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 37,90 zł, której termin płatności przypadał na dzień 28 lutego 2010 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 20,00 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 grudnia 2009 r.; - Fakturę nr (...) z dnia 30 grudnia 2008 r., opiewającą na kwotę 37,90 zł, której termin płatności przypadał na dzień 30 kwietnia 2010 r. W dniu 3 lipca 2012 r. strona powodowa zawarła z (...) S.A. z siedzibą w W. umowę sprzedaży wierzytelności wynikających ze wskazanych faktur. Okoliczności bezsporne Sąd zważył co następuje Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, w związku z czym podlegało oddaleniu. Strona powodowa wywodziła swoje roszczenie z umowy zawartej przez pozwanego z (...) S.A. oraz z faktu nabycia przez nią wierzytelności wynikającej z tej umowy. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa wskazując, iż (...) S.A. nie wywiązał się z obowiązków nałożonych umową, albowiem dekoder został zablokowany i nie miał on możliwości korzystania z usług objętych umową. Ponadto podniósł, iż roszczenie strony powodowej uległo przedawnieniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż strona powodowa nie wykazała, iż przysługuje jej roszczenie objęte żądaniem pozwu. Pozwany zakwestionował bowiem fakt, iż (...) S.A. wywiązał się z obowiązku nałożonego umową. Zgodnie zaś z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, a w myśl art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne, a więc wobec podniesionego przez pozwanego zarzutu, to na stronie powodowej spoczywał obowiązek przedłożenia dowodów, iż wierzyciel pierwotny wykonał zobowiązanie objęte umową, a w konsekwencji był uprawniony do wystawienia faktur wskazanych w pozwie. W ocenie Sądu strona powodowa obowiązkowi temu nie sprostała. Pomimo, iż Sąd na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r., zobowiązał pełnomocnika strony powodowej do ustosunkowania się do zgłoszonego zarzutu strona powodowa nie wywiązała się z nałożonego obowiązku. W ocenie Sądu na uwzględnienie zasługiwał również podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia. Jak stanowi art. 117 k.c. , roszczenia majątkowe co do zasady ulegają przedawnieniu, co oznacza, że po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. W konsekwencji, jeżeli dłużnik skorzysta z przysługującego mu prawa podmiotowego i podniesie zarzut przedawnienia sąd jest zobligowany oddalić powództwo uprawnionego. Roszczenie nie gaśnie, nadal jest uznawane za prawnie istniejące, jednakże wyłączona zostaje możliwość jego przymusowego zrealizowania. Zgodnie z art. 118 k.c. jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Stosownie do art. 120 § 1 k.c. bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Wskazać należy, iż roszczenie staje się wymagalne z nadejściem momentu, w którym świadczenie ma być spełnione. Wymagalność roszczenia należy łączyć z nadejściem ostatniego dnia pozwalającego dłużnikowi spełnić świadczenie zgodnie z treścią zobowiązania (por. wyrok SN z 3.02.2006 r., I CSK 17/05). W rozpoznawanej sprawie roszczenie dochodzone pozwem było wymagalne w całości, czyli w zakresie kwoty 337,41 zł w dniu 30 kwietniu 2010 r. Natomiast poszczególne kwoty wynikające z kolejnych faktur były wymagalne już w terminie wcześniejszym Z upływem dnia określonego jako termin płatności rozpoczął bieg trzyletni termin przedawnienia roszczeń, który upłynął dla roszczenia wynikającego z pierwszej z faktur z dniem 30 listopada 2012 r. oraz z dniem 30 kwietnia 2013 r. w stosunku do roszczenia wynikającego z ostatniej z faktur. W rozpoznawanej sprawie nie nastąpiło jakiekolwiek ze zdarzeń powodujących przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia, zaś pozew wniesiono dopiero w dniu 15 maja 2013 r., a więc w momencie gdy roszczenie było już przedawnione. Z tych też powodów powództwo podlegało oddaleniu.