Sygn. akt II Cz 122/14 POSTANOWIENIE K. , dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: S.S.O. Wojciech Vogt Sędziowie : S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Janusz Roszewski – spr. po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. w Kaliszu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. przeciwko A. W.
(1)i A. W.
(2)na skutek wniosku pozwanych o wyłączenie sędziego w przedmiocie zażalenia A. W.
(1)i A. W.
(2)na postanowienie Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I Nc 2808/12 postanawia: oddalić zażalenie Sygn. akt II Cz 122/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu nie znalazł podstaw do wyłączenia Sędziego Sądu Rejonowego D. J. od rozpoznania sprawy prowadzonej pod sygn. akt I Nc 2808/12. W uzasadnieniu wskazano, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki z art. 48 k.p.c. oraz art. 49 k.p.c. , stąd nie ma podstaw dla uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. Zażalenie na powyższe orzeczenie wnieśli pozwani zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 49 k.p.c. i art. 52 § 2 k.p.c. W uzasadnieniu wskazano, iż rozpoznający sprawę Sędzia Sądu Rejonowego D. J. prowadzi postępowanie stronniczo, czego przejawem, zdaniem skarżących było dwukrotne powiadomienie pozwanej na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r., że otrzyma drogą pocztową postanowienie, od którego będzie mogła wnieść zażalenie. Pozwani podnieśli nadto, że w składzie sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego znajdowała się sędzia, co do której zachodziły przesłanki wyłączenia gdyż rozpoznawała wcześniej sprawę pozwanej, prowadzoną pod sygn. akt I C 844/02, która zakończyła się dla niej niekorzystnym rozstrzygnięciem. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji art. 49 k.p.c. przewiduje możliwość wyłączenia sędziego, między innymi na wniosek strony, jedynie w przypadku gdy istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Zauważenia wymaga, iż w uzasadnieniu zażalenia skarżący zmienili dotychczasowe stanowisko uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego podnosząc, iż pozwana została błędnie pouczona przez sędziego w toku rozprawy w dniu 24 maja 2013 r. o przysługujących jej środkach zaskarżenia, gdy tymczasem dotychczas twierdzili, iż przesłanką wyłączenia sędziego było m.in. nie wydanie postanowienia na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r. Analizując zatem treść tego zarzutu wskazać należy, iż stanowi on jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego a stanowisko strony pozwanej wynika jedynie z chęci zmiany niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, nie mając oparcia w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Podkreślenia nadto wymaga, iż zarzuty naruszenia prawa procesowego nie stanowią przesłanki przewidzianej w art. 49 k.p.c. mogącej być podstawą wyłączenia sędziego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 52 § 2 k.p.c. podkreślenia wymaga, iż wbrew stanowisku skarżących orzekanie sędziego w innej sprawie, w której stroną była pozwana nie stanowi przesłanki wyłączenia tego sędziego od rozpoznania innych spraw tej strony. Nie ma również żadnego znaczenia wynik uprzednio zakończonych spraw. Wskazać przy tym trzeba z całą stanowczością, że uwadze pełnomocnika skarżących umknęło, iż z brzmienia art. 49 k.p.c. , określającego przesłanki do wyłączenia sędziego, nie wynika, aby wyłączenie takie dotyczyło globalnego wyłączenia od wszystkich prowadzonych spraw danego podmiotu. Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji, iż przytoczone okoliczności nie stanowią przesłanek do wyłączenia sędziego. Stąd na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.