Sygn. akt II K 545/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – sekr. Justyna Byller w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w (...) - ----------- w obecności oskarżyciela prywatnego – M. V. po rozpoznaniu w dniach: 25 września 2020r, 20 listopada 2020r, 16 grudnia 2020r sprawy D. S. s. K. i T. z d. T. ur. (...) w G. oskarżonego o to, że : W dniu 20.09.2016 roku w W. przy przystanku autobusowym kopnął M. V. w tylną część ciała, a następnie uderzył ręką w twarz, co spowodowało u oskarżyciela prywatnego uraz łuku brwiowego prawego z przerwami ciągłości skóry tj. o czyn z art. 157§2 kk oraz z art. 217§1 kk w zw. z art. 11§2 kk
- Oskarżonego D. S. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia i za to na podstawie art. 157§2kk w zb. z art. 217§1kk w zw. z art. 11§2kk skazuje go, zaś na podstawie art. 157§2kk w zw. z art. 11§3kk i w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 20 (dwadzieścia) złotych.
- Na podstawie art. 46§1kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody w całości na rzecz oskarżyciela prywatnego M. V. poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 998,00 (dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem 00/100) złotych.
- Na podstawie art. 46§1kk orzeka wobec oskarżonego środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia na rzecz oskarżyciela prywatnego M. V. w kwocie 1000,00 (jeden tysiąc) złotych.
- Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego kwotę 3200,00 (trzy tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego w sprawie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 545/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
- D. S. W dniu 20.09.2016 roku w W. przy przystanku autobusowym kopnął M. V. w tylną część ciała, a następnie uderzył ręką w twarz, co spowodowało u oskarżyciela prywatnego uraz łuku brwiowego prawego z przerwami ciągłości skóry tj. popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 157§2 kk oraz z art. 217§1 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - użycie siły fizycznej przez oskarżonego D. S. wobec oskarżyciela prywatnego - spowodowanie u niego obrażeń ciała przez oskarżonego - zeznania M. V. - zeznania świadka S. C. - zeznania świadka A. R. - dokumentacja medyczna k. 309v - 310 k. 310 – 310v k. 334 k. 9, Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu - zeznania M. V. - zeznania świadka S. C. - zeznania świadka A. R. - oskarżyciel prywatny konsekwentnie i szczegółowo przedstawił to, jak przebiegało jego spotkanie z oskarżonym dnia 20.09.2016r na przystanku autobusowym w W. , - świadek podał jakich doznał obrażeń, jaką poniósł szkodę w związku z zachowaniem się oskarżonego; - zeznania świadka są wiarygodne, szczere i przekonujące; - zostały również potwierdzone w zeznaniach pozostałych świadków, z tym że S. C. widział fragment zachowania się oskarżonego, natomiast świadek A. R. o zdarzeniu dowiedziała się z rozmowy telefonicznej ze S. C. ; - nie sposób przyjąć by M. V. namówił S. C. aby ten zadzwonił do A. R. i poinformował ją o zdarzeniu, które nie miało miejsca; - dodatkowo z zeznań świadka P. K. wynika z jakiego powodu oskarżony miał wówczas pretensje do oskarżyciela prywatnego – k. 334v –
- Chodziło o budowę wiaty, a do sposobu wykonywania prac ziemnych zgłosił swoje zastrzeżenia M. V. . Dlatego tego dnia rozmawiał ze świadkiem oskarżony, Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonego - są sprzeczne z wersją zdarzeń przedstawioną przez świadków, - oskarżony jest skonfliktowany od lat z oskarżycielem prywatnym, co wynika choćby z ilości pism kierowanych do różnych instytucji przez oskarżyciela prywatnego k. 58 - 113 - przedstawia swoją linię obrony, która jest sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 D. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Odpowiedzialności za popełnienie czynu kwalifikowanego z art. 157§2kk odpowiada ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż siedem dni. Przedmiotem ochrony w wypadku tego przestępstwa jest zdrowie człowieka, rozumiane jako prawidłowość procesów fizjologicznych i związana z tym wydolność człowieka do spełniania jego funkcji społecznych. Czynność sprawcza polega na „powodowaniu” opisanych w art. 157§1 bądź 2 skutków, a pojęcie to obejmuje wszystkie zachowania pozostające w związku przyczynowym i normatywnym ze skutkiem. Skutek jest znamieniem czynu określającym jego kwalifikację w zależności od spowodowanych naruszeń czynności narządów ciała bądź rozstroju zdrowia (Kodeks karny, Część szczególna pod red. Andrzeja Zolla, komentarz do art. 117 – 277 Kodeksu karnego, Zakamycze 1999, s. 288 i n.). Spowodowanie jedynie nieznacznych skutków – śladów naruszenia nietykalności cielesnej – stanowi o popełnieniu czynu kwalifikowanego z art. 217§1kk , natomiast skutki spowodowane działaniem oskarżonego kwalifikują jego czyn jako przestępstwo z art. 157§2kk . Artykuł 217 § 1 określa odpowiedzialność karną za przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej człowieka. W jego opisie ustawodawca eksponuje uderzenie, przez co należy rozumieć każde gwałtowne działanie skierowane na ciało człowieka (zadanie ciosu, kopnięcie, szarpanie za włosy itp.), a ponadto wskazuje na naruszenie nietykalności w inny sposób (np. oplucie, oblanie nieczystościami). Omawiane przestępstwo ma charakter materialny, przy czym przez skutek należy rozumieć naruszenie integralności cielesnej, które wiąże się z uczuciem przykrości, bólu, poniżenia (tak również M. Mozgawa, Komentarz, s. 425). Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego stwierdzić należy, że oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa kwalifikowanego z art. 157§2kk i art. 217§1kk . Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z tego, co robi i w stosunku do kogo. Oskarżony działał umyślnie i w zamiarze bezpośrednim. Jego działanie było celowe, zamierzone i dokonane na trzeźwo, bez żadnych zahamowań. ☐ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
- Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
- Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
- Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. S. 1,2,3 1 2 3 - oskarżony nie był dotychczas karany; - nie wyraził skruchy ani żalu na rozprawie - nie przeprosił oskarżyciela prywatnego za to zdarzenie; - działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim; - kara grzywny w wymiarze 50 stawek przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki równa jest kwocie 20 złotych uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu i rodzaj winy - oskarżony powinien wyciągnąć wnioski na przyszłość ze swojego zachowania. - kara nie jest zbyt dolegliwa, ale nie można pozostać w oderwaniu od okoliczności i miejsca popełniania czynu. - oskarżony nie może pozostawać w przekonaniu, iż wolno mu używać siły wobec innych ludzi, a na przyszłość powstrzyma się od popełnienia tego rodzaju czynów. Zgodnie z wnioskiem oskarżyciela posiłkowego Sąd zasądził na jego rzecz odszkodowanie w kwocie 998,00zł – koszt zakupu nowych okularów k. 135, Na podstawie art. 46§1kk Sąd orzekł środek kompensacyjny na rzecz oskarżyciela prywatnego – zadośćuczynienie w kwocie 1000,00zł; Zadośćuczynienie stanowi formę rekompensaty pieniężnej z tytułu szkody niemajątkowej. Podstawą żądania jest doznana krzywda niemajątkowa w postaci ujemnych przeżyć związanych z cierpieniami psychicznymi i fizycznymi pokrzywdzonego. Określając wysokość zasądzonego zadośćuczynienia Sąd wziął pod uwagę to, że doznane uszkodzenia ciała nie były nadmierne. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
- KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Sąd zgodnie z art. 628 kpk zasądził na rzecz oskarżyciela prywatnego zwrot kosztów zgodnie z przedstawionym spisem. Podpis