Sad powszechny, II Cz 335/14

Sygnatura akt II Cz 335/14 POSTANOWIENIE Dnia, 15 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie : SO Barbara Nowicka SO Grażyna Kobus po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy I. P. na postanowienie Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 5 grudnia 2013r., sygn. akt I Co 3571/13 zmieniającego pkt 2 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy I. P. z 10 września 2013r. w zakresie opłaty stosunkowej w sprawie Km 3552/12 prowadzonej z wniosku wierzyciela (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Świdnicy uznał skargę dłużników za zasadną i zmienił postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy I. P. z 10 września 2013r. w zakresie opłaty stosunkowej, obniżając ją do kwoty 2885,49 zł. stosownie do art. 49 ust 2 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji ( Dz. U. z 2011r. Nr 231, poz. 1376 ze zm). Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wskazał, że Komornik Sądowy w sposób nieuprawniony zastosował do ustalenia opłaty stosunkowej stawkę (...) określonej w art. 49 ust 1 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji . Przez wyegzekwowane świadczenie, o którym mowa w art. 49 ust 1 u.k.s.e, należy bowiem rozumieć wyłącznie świadczenie wyegzekwowane przez komornika. Świadczeniem tym nie jest natomiast świadczenie spełnione do rąk wierzyciela. W takim przypadku zaspokojony wierzyciel winien złożyć wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 825 pkt 1 kpc . a podstawą ustalenia przez komornika opłaty stosunkowej jest wówczas art. 49 ust 2 u.k.s.e. Postanowienie to zaskarżył Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy I. P. wnosząc o jego uchylenie zarzucając mu nieprawidłową interpretację przepisu art. 49 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji w zakresie ustalenia świadczenia pozostałego do egzekucji. W uzasadnieniu komornik podał, że 2 września 2009r. wierzyciel poinformował go o całkowitej spłacie zadłużenia przez dłużników wnosząc o umorzenie egzekucji. Określił wtedy stan zaległości na dzień 2 września 2013r. na kwotę 59 066,02 zł. ( w tym kwota 288,44 zł. tytułem kosztów poprzedniej egzekucji oraz 900,00 zł. tytułem kosztów zastępstwa w egzekucji, których zgodnie z art. 46 u.k.s.e nie wlicza się do wartości egzekwowanego roszczenia). Zaskarżonym postanowieniem z 10 września 2013r. ustalił koszty postępowania egzekucyjnego w kwocie 8 980,11 zł. - w tym opłata stosunkowa w kwocie 8 656,46 zł. wyliczona na podstawie art. 49 ust 1 u.k.s.e. Komornik podał, że z wniosku wierzyciela jednoznacznie wynikało, że cała należność została spłacona, zatem nie istniała już kwota świadczenia pozostała do wyegzekwowania, od której można byłoby naliczyć opłatę (...) . Świadczenie uiszczone przez dłużnika bezpośrednio do rąk wierzyciela w toku postępowania egzekucyjnego należy traktować jako świadczenie wyegzekwowane i pobrać opłatę (...) %niezależnie od tego, że wskutek takiej wypłaty wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania, czy też nie. Tym samym opłata w wysokości (...) powinna być pobierana tylko od tej części świadczenia, której wierzyciel nie otrzymał, i z której dochodzenia od dłużnika w danym postępowaniu egzekucyjnym zrezygnował, składając wniosek o umorzenie. Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z z art. 49 ust 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o komornikach sądowych i egzekucji ( Dz. U. z 2011r. Nr 231, poz. 1376 ze zm) w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości (...) wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. W tym miejscu należy wskazać, że nieuzasadnionym jest wniosek, że świadczenie spełnione przez dłużnika poza postępowaniem egzekucyjnym nie wchodzi w zakres świadczenia pozostałego do wyegzekwowania w rozumieniu powołanego wyżej przepisu. Świadczenie uiszczone przez dłużnika w toku postępowania egzekucyjnego bezpośrednio do rąk wierzyciela nadal zachowuje, jako wynikające z tytułu wykonawczego, charakter „ świadczenia pozostałego do wyegzekwowania”. Tym samym stanowi punkt odniesienia do obliczenia opłaty egzekucyjnej na podstawie art. 49 ust 2 cytowanej ustawy. Sygnatura akt II Cz 335/14 W dniu 2 września 2013r. wierzyciel poinformował Komornika o całkowitej spłacie zadłużenia przez dłużników i wniósł o umorzenie egzekucji. Komornik ustalił, że stan zaległości na dzień 2 września 2013r. obejmował kwotę 59 066,02 zł. ( w tym kwota 288,44 zł. tytułem kosztów poprzedniej egzekucji oraz 900,00 zł. tytułem kosztów zastępstwa w egzekucji, których zgodnie z art. 46 u.k.s.e nie wlicza się do wartości egzekwowanego roszczenia). Trafnie przyjął zatem Sąd Rejonowy, że w sytuacji gdy dłużnicy w toku egzekucji porozumieli się z wierzycielem i dokonali całkowitej spłaty swojego zadłużenia a w związku z tym wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego, komornikowi przysługiwało uprawnienie do pobrania opłaty stosunkowej w wysokości (...) wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego, w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela, po zawiadomieniu dłużnika o wszczęciu egzekucji, od świadczenia spełnionego przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi komornik pobiera opłatę określoną w art. 49 ust 2 zd. 1 u.k.s.e. (vide: uchwala SN z 29 października 2009r. III CZP 82/09, OSNC, nr 5 poz. 67 z 2010r. ) Chybionym jest w tym przypadku stanowisko Komornika Sądowego, w świetle którego wysokość opłaty stosunkowej w przedmiotowej sprawie winna być ustalona w wysokości (...) wyegzekwowanego świadczenia. Skoro zatem kwota co do której wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania, wynosi 57 709,73 zł to naliczona od niej opłata stosunkowa- (...) powinna wynieść 2 885, 49 zł. Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił zażalenie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 kpc i art. 13 § 2 kpc .