Sad powszechny, XVII AmT 160/18

Sygn. akt XVII AmT 160/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Turliński po rozpoznaniu 26 sierpnia 2020 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania R. O. przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej o nałożenie kary pieniężnej na skutek odwołania R. O. od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 30 sierpnia 2018 r. Nr (...)

1. oddala odwołanie;
2. zasądza od R. O. na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia SO Andrzej Turliński Sygn. akt XVII AmT 160/18 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30 sierpnia 2018 r. Nr (...) Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes UKE, pozwany) na podstawie art. 210 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 209 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1907, dalej Pt) oraz na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na R. O. (powód), wspólnika spółki cywilnej (...) s.c. (...) , J. P. , R. O. z siedzibą w S. w związku z niewywiązaniem się z obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianego w art. 7 Pt za rok sprawozdawczy 2014 i 2015 nałożył na R. O. , wspólnika spółki cywilnej (...) s.c. (...) , J. P. , R. O. karę pieniężną płatną do budżetu Państwa za niewypełnienie obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych w Pt, tj. obowiązku przedłożenia Prezesowi UKE danych, o których mowa w art. 7 ust. 2 Pt, za:
3. za 2014 r. w wysokości 750 PLN,
4. za 2015 r. w wysokości 750 PLN. Od ww. decyzji powód wniósł odwołanie i wniósł o umorzenie kary pieniężnej nałożonej w decyzji. Prezesowi URE zarzucił: - naruszenie k.p.a. w zakresie tego, że Prezes URE doprowadził do tego, że jednocześnie były w toku 2 postępowania z wniosku tego samego podmiotu, których przedmiot jest tożsamy. Pierwsze postępowanie wszczęte zawiadomieniem z 20 października 2017 r. Nr (...) Drugie postępowanie wszczęte zawiadomieniem z dnia 28 grudnia 2017 r. Nr (...) Pierwsze postępowanie nigdy nie zostało zakończone w formie decyzji mimo, że udzielono na nie odpowiedzi i przekazano wymagane dokumenty, - naruszenie ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2017 r. w zakresie tego, że Prezes URE nałożył na powoda kar e mimo, że w myśl Pt powód nie był nigdy przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, a tym samym nie miał obowiązku udzielania informacji, o której mowa w decyzji, - kara nałożona w decyzji nie jest adekwatna do naruszenia. Prezes UKE nałożył tak wysoką karę za niezłożenie informacji o rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Dane o rodzaju i zakresie wykonywania działalności telekomunikacyjnej były przekazywane w formie elektronicznej w Systemie Informacyjnym o Infrastrukturze Szerokopasmowej (SIIS). Zarzut o nieprzekazywaniu tej informacji jest bezzasadny. Natomiast przychody Spółki cywilnej w 2014 r. były na poziomie (...) czyli (...) zł na wspólnika, a w 2015 r. z samych usług telekomunikacyjnych (...) zł czyli ok. (...) zł na wspólnika, - nieskuteczność dostarczenia korespondencji w tej sprawie stała po stronie Prezesa URE. Dokumenty wezwania i decyzje przekazywane były w większości na adres nieistniejącej od 2015 r. Spółki mimo, że Prezes UKE był w posiadaniu adresu miejsca zamieszkania wspólników. - kara nałożona w decyzji została nieprawidłowo ustalona skoro powód przedstawił przychody za 2016 r. i to one powinny stanowić o wysokości kary – pierwsze postepowanie zawiadomieniem z dnia 20.10.2017 r. Znak (...) Błędne było więc ustalenie Prezesa UKE, że wobec nieprzekazania dochodów za 2017 r. podstawą nałożenia kry jest kwota 500.000 PLN, - naruszenie k.p.a. w zakresie tego, że mimo udzielenia odpowiedzi, przekazania wymaganych dokumentów w związku z wszczęciem postępowania z zawiadomienia z dnia 20.10.2017 r. Znak (...) Prezes UKE nie zakończył tego postępowania, a miało to kolosalne znaczenie w tej sprawie, - niemożność przekazania dochodów za 2017 r. wynikał z tego, że żądanie to wynikało ze wszczęcia drugiego postępowania z wniosku tego samego podmiotu, których przedmiot jest tożsamy co jest niezgodne z k.p.a. – decyzja z 28.10.2018 r. Nr (...) , - niemożność przekazania danych za 2017 r. wynikał także z tego, że żądanie przekazania przychodów za 2017 r. zostało narzucone drugim postępowaniem z dnia 28 grudnia 2017 r. Nr (...) (...) w terminie 60 dni. Jedynym dokumentem poświadczającym uzyskane przychody za 2017 r, był PIT roczny. Powód nie mógł spełnić 60 – dniowego obowiązku wobec tego, że termin jego składania to 30.03.2018 r. – przekroczenie 60 dni i niemożność spełnienia obowiązku, - Prezes URE wydając decyzję o nałożeniu kary zawiadomieniem z dnia 28.10.2017 r. Nr (...) do ustalenia wysokości kary powinien przyjąć i żądać przychodów za poprzedni rok tj. 2016 czego nie uczynił. Takie było bowiem uzasadnienie w przypadku decyzji z zawiadomienia z dnia 20 października 2017 r. Nr (...) gdzie dokonano zawiłego dowodu, iż wysokość kary ustala się na podstawie przychodów za rok poprzedni od daty wszczętego postępowania. W odpowiedzi na odwołanie Prezes UKE oddalił odwołanie w całości oraz wniósł o zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny. Zgodnie z art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt, kto nie wypełnia obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych ustawą lub ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1537 z późn. zm., dalej ustawa o wruist) lub udziela informacji niepełnych lub nieprawdziwych lub dostarcza dokumenty zawierające informacje niepełne lub nieprawdziwe, podlega karze pieniężnej. Przepis z art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt odnosi się do naruszeń obowiązku udzielania informacji lub dostarczenia dokumentów w relacji pomiędzy podmiotami prowadzącymi działalność regulowaną przepisami Pt, a m.in. Prezesem UKE. Prezes UKE wskazuje przy tym, że jednym z obowiązków udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych ustawą jest obowiązek sprawozdawczy przewidziany art. 7 Pt. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Pt przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej w poprzednim roku sprawozdawczym przekroczyły kwotę (...) złotych, jest obowiązany do przedkładania Prezesowi UKE rocznego sprawozdania finansowego w terminie do dnia 30 czerwca, a także danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych w terminie do dnia 31 marca. Natomiast przedsiębiorca telekomunikacyjny, którego roczne przychody z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej w poprzednim roku sprawozdawczym były równe lub mniejsze od kwoty (...) złotych, jest obowiązany do przedkładania Prezesowi UKE, w terminie do dnia 31 marca, wyłącznie danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych (art. 7 ust. 2 Pt). Należy przy tym podkreślić, iż wyżej wskazany obowiązek sprawozdawczy wynikający z art. 7 Pt obowiązuje każdego przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, przy czym jedynie zakres tego obowiązku zmienia się w zależności od kwoty rocznego przychodu za poprzedni rok sprawozdawczy w stosunku do roku, w którym dany obowiązek się aktualizuje. Ponadto zarówno art. 7 ust. 1, jak i art. 7 ust. 2 Pt przewidują obowiązek przedłożenia Prezesowi UKE danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych w tym samym terminie, tj. do dnia 31 marca. W związku z powyższym w przypadku udzielenia niepełnych lub nieprawdziwych informacji lub dostarczenia dokumentów zawierających takie informacje, jak również w przypadku nie udzielenia informacji, o których mowa w art. 7 Pt, podmiot zobowiązany podlega karze, zgodnie z art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt. Należy bowiem wskazać, że art. 7 Pt przewiduje obowiązek udzielenia informacji lub dostarczania dokumentów (danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych, ewentualnie także rocznego sprawozdania finansowego), o niewykonaniu którego stanowi art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt. Należy przy tym podkreślić, że przez niewypełnienie obowiązku przekazania danych, o którym mowa w art. 7 Pt należy rozumieć także przekazanie wymaganych w art. 7 Pt informacji z uchybieniem terminu, o którym mowa w tym przepisie. Przepis art. 7 Pt precyzyjnie wskazuje termin wywiązania się z uregulowanego w nim obowiązku. Oznacza to, że niezachowanie przedmiotowego terminu do przekazania danych, przewidzianych w art. 7 Pt, również podlega karze, o jakiej mowa w art. 209 ust. 1 pkt 1 Pt. Powód był przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w rozumieniu art 2 pkt 27 Pt. Z rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych prowadzonego przez Prezesa UKE został wykreślony w dniu 16 stycznia 2018 r. Dlatego przewidziany w art. 7 Pt obowiązek przedłożenia Prezesowi UKE danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych za lata 2014 i 2015 ciążył na powodzie. Powód nie przedłożył we właściwym terminie danych wymaganych w art. 7 Pt za lata 2014 i 2015, tj. danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Powód przedłożył przedmiotowe dane 30 listopada 2017 r., po wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej. Powód prowadził, zgodnie ze swoim oświadczeniem, działalność telekomunikacyjną od 18 października 2002 r. do kwietnia 2015 r, w ramach spółki cywilnej (...) , J. P. , R. O. . Na wniosek wspólników Spółki z 24 listopada 2017 r. Spółka została wykreślona z rejestru (...) z dniem 16 stycznia 2018 r. Pismem z 31 marca 2014 r. (...) powód został powiadomiony o podjęciu z urzędu czynności zmierzających do sprostowania w rejestrze (...) wpisu dotyczącego spółki cywilnej. Natomiast pismem (...) z 29 lipca 2014 r. powód został powiadomiony o wstrzymaniu czynności dotyczących prostowania wpisu i zarazem o utrzymaniu dotychczasowego wpisu Spółki cywilnej (...) w (...) . Zawiadomieniem z dnia 20 października 2017 r., znak: (...) , Prezes UKE poinformował powoda o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na powoda kary pieniężnej w związku z niewywiązaniem się z obowiązku, o którym mowa w art. 7 Pt za rok obrotowy 2014 i 2015 (k.1 – 2 akt adm.). W tymże piśmie, Prezes UKE wezwał powoda do przekazania, w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia, danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2016 r. niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary. Pismem z dnia 24 listopada 2017 r. powód wniósł o odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej, gdyż, jak podał, żaden ze wspólników spółki cywilnej (...) s.c. (...) , J. P. , R. O. z siedzibą w S. , nie był w roku sprawozdawczym 2014 i 2015 przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w rozumieniu ustawy z 16 lipca 2014 r. Prawo telekomunikacyjne, co było skutkiem niezakończenia postępowania administracyjnego rozpoczętego 31 marca 2014 r. przez UKE we W. . W uzasadnieniu podał, że celem działalności spółki było świadczenie usług telekomunikacyjnych w zakresie dostarczania dostępu do Internetu poprzez sieć kablową i WiFi na terenie miasta S. . Działalność była prowadzona od 18 października 2002 r. nieprzerwanie do końca kwietnia 2015 r. Natomiast 02 maja 2005 r. Spółka została wpisana z urzędu do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych ( (...) ). Powód przedstawił okoliczności dotyczące wszczęcia postępowania przez Delegaturę UKE we W. w dnu 31 marca 2014 r. (...) o sprostowaniu z urzędu wpisu nr (...) w rejestrze (...) prowadzonym przez Prezesa UKE. Pismem z 31 marca 2014 r. (...) (k 57-58 akt adm.) powód został zawiadomiony o podjęciu z urzędu czynności zmierzających do sprostowania w rejestrze (...) wpisu dotyczącego spółki cywilnej pod numerem (...) . Wynikało z niego jednoznacznie, że w wyniku błędu do (...) wpisano Spółkę mimo, że takiemu wpisowi podlega wyłącznie wspólnik Spółki. Z treści wpisu wynikało, iż obowiązkowi dokonania takiego wpisu podlega każdy ze wspólników Spółki z osobna, a Spółka zostanie wykreślona. Po zakończeniu procedury sprostowania wpisu każdy ze wspólników miał zostać poinformowany o nowej treści wpisu do (...) przez doręczenie zaświadczenia o wpisie. Zakończenie postępowania zgodnie z zawiadomieniem z 31marca 2014 r. w opinii powoda zagroziło ciągłości prowadzenia działalności, a z perspektywy czasu w konsekwencji spowodowało jej zakończenie. Z końcem kwietnia 2015 r. Firma (...) s.c. W. O. . J. P. , R. O. przestała istnieć, a żaden ze wspólników nie prowadził samodzielnie działalności telekomunikacyjnej. Insfrastruktura telekomunikacyjna została sprzedana. Otrzymując zawiadomienie z 31marca 2014 r. powód liczył na to, że UKE doprowadzi postępowanie do końca i dokona z urzędu stosownych wpisów do (...) oraz zawiadomi doręczeniem stosowanych zaświadczeń o wpisie. Z niewiadomych przyczyn postępowanie nie zostało zakończone. Tym samym w okresie 2014 i 2015 wspólnicy nie byli wpisani do (...) i tym samym nie byli przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi w rozumieniu przepisów Pt. Jedynym podmiotem wpisanym do (...) była Spółka, która nie może być przedsiębiorcą telekomunikacyjnym – potwierdza to obecny (...) , w którym wpisania jest jedynie Spółka. Mimo niezakończenia postępowania powód przesłał wniosek o wyrejestrowanie Spółki z (...) z dniem 01.04.2015 r. W toku postępowania administracyjnego powód nie odebrał od pozwanego dwóch pism: pisma z 20 listopada 2017 r. oraz pisma z 18 grudnia 2017 r. Pismem z 20 listopada 2017 r. (k. 11 akt adm.) Prezes URE zawiadomił powoda o powodach nie zakończenia sprawy w terminie 30 – dniowym od jej wszczęcia i wyznaczył nowy termin zakończenia sprawy na dzień 31 grudnia 2017 r. Prezes UKE poinformował również powoda, że zgodnie z art. 41 § 1 k.p.a. w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. W razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Pismo to zostało poprawnie awizowane w dniu 24 listopada 2017 r. oraz powtórnie awizowane w dniu 4 grudnia 2017 r. Po bezskutecznym upływie 14 – dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej zawiadomienie zostało 11 grudnia 2017 r. zwrócone Prezesowi URE z adnotacją „zwrot nie podjęte w terminie”. W związku z powyższym ww. zawiadomienie zostało uznane za doręczone i pozostawiono je w aktach – w aktach brak koperty. Drugie pismo, którego powód nie odebrał, to pismo z 18 grudnia 2017 r. (k 42 akt adm.). Zawiadomieniem z dnia 18 grudnia 2017 r., znak (...) wysłanym na adres: „ (...) , (...)-(...) S. ” Prezes UKE poinformował powoda, na podstawie art. 10 § 1 k.p.a. , o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego zawiadomienia, w siedzibie Delegatury UKE w Z. lub pod (...) . Pismo z dnia 18 grudnia 2017 r. zostało poprawnie awizowane w dniu 20 grudnia 2017 r. oraz powtórnie poprawnie awizowane w dniu 29 grudnia 2017 r. Po bezskutecznym upływie 14-dniowego okresu przechowywania w placówce pocztowej zawiadomienie zostało w dniu 4 stycznia 2018 r. zwrócone Prezesowi UKE z adnotacją „zwrot nie podjęto w terminie" (k. 41 akt adm.). W związku z powyższym ww. zawiadomienie, na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. , zostało uznane za doręczone i pozostawiono je w aktach. W związku z tym następne pisma wysyłane były na adres zamieszkania powoda: „ ul. (...) , (...)-(...) M. ”. Nie zostało dopuszczone przez Sąd pismo przygotowawcze powoda z 1 kwietnia 2019 r. (k. 40), albowiem złożono je bez zgody Sądu na dokonanie tej czynności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Odwołanie okazało się nieuzasadnione, a zaskarżona nim decyzja jest prawidłowa. W pierwszej kolejności należało wyprowadzić powoda z błędu, że nigdy nie był przedsiębiorcą telekomunikacyjnym. Fakt, iż powód wraz z dwoma wspólnikami byli członkami zawiązanej umową spółki cywilnej nie mógł oznaczać, że spółka ta stała się podmiotem jakichkolwiek praw i obowiązków. Z unormowania art. 860 k.c. w brzmieniu: „przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów” wynika, że spółka prawa cywilnego nie ma osobowości prawnej, a to jest równoznaczne, że, co do samej zasady, nie mogła stać się podmiotem prawa i co za tym idzie podmiotem praw i obowiązków, w tym obowiązków wynikających z prawa materialnego, a w tym w szczególności obowiązku wynikającego z art. 7 PT. Podmiotami praw i obowiązków w sferze stosunków zewnętrznych są natomiast wszyscy wspólnicy spółki cywilnej. Tak więc w przedmiotowej sprawie to nie spółka cywilna (...) , tylko każdy z jej wspólników, w tym powód, był przedsiębiorcą telekomunikacyjnym i z tego tytułu podlegał reżimowi przepisów Prawa telekomunikacyjnego, w tym karze nakładanej w trybie art. 209 PT. Ponadto z godnie z art. 10 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 PT do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych wpisuje się dane osoby fizycznej będącej przedsiębiorcą, a nie spółki cywilnej, co jest oczywistym skutkiem braku po jej stronie zdolności prawnej. W ten sposób należy odczytywać funkcjonujący do chwili rozwiązania spółki zapis jej nazwy (...) s.c. W. O. , J. P. , R. O. . Z uwagi na to, że powód R. O. został wykreślony z rejestru przedsiębiorców (...) w dniu 5 maja 2015 r. (k. 19 akt adm.), obowiązany był jako przedsiębiorca telekomunikacyjny w rozumieniu art. 2 pkt 27 PT wpisany do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych do wywiązania się z obowiązku sprawozdawczego wynikającego z art. 7 ust. 1 PT tj. przedłożenia Prezesowi UKE danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności telekomunikacyjnej oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych w terminie do 31 marca za poprzedni rok sprawozdawczy. Dane za lata 2014 i 2015 nie zostały przekazane Prezesowi Urzędu w ustawowych terminach. Przedłożono je dopiero 30 listopada 2017 r. po wszczęciu postępowania administracyjnego o wymierzenie kary pieniężnej. Co prawda powód stwierdził w odwołaniu, że część z nich przesłał elektronicznie w systemie SIIS, jednakże nie przedstawiał jakiegokolwiek dowodu dla udowodnienia tego twierdzenia. Kolejne zarzuty odwołania związane były z ustaleniem podstawy wymiaru kary pieniężnej. Zgodnie z przepisem art. 210 ust. 1 PT stanowi ją przychód z całej działalności karanego podmiotu z roku poprzedzającego rok, w którym wydano decyzję o nałożeniu sankcji finansowej. Ponieważ zaskarżoną decyzję Prezes UKE wydał w dniu 30 sierpnia 2018 r., powód skutecznie wezwany w postępowaniu administracyjnym pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. powinien był przedstawić swój przychód z działalności osiągnięty w 2017 r., a skoro tego nie uczynił jego przychód za ten rok ustalono zgodnie z treścią art. 210 ust. 3 PT w sposób szacunkowy na kwotę (...) zł, która stanowi minimalną wartość przychodów ustalanych w sposób szacunkowy w oparciu o art. 210 ust. 3 pkt 2 PT. Jest dla Sądu oczywiste, że w świetle przywołanego unormowania art. 210 ust. 1 PT przedstawienie przez odwołującego się przychodu osiągniętego w 2016 r. było nieprawidłowe i w związku z tym Prezes UKE zobligowany był przepisem art. 210 ust. 3 PT do ustalenia przychodu na kwotę (...) zł. Jednocześnie nie zasługuje na uwzględnienie zarzut odwołania wskazujący na brak możliwości podania przychodu za 2017 r. w zakreślonym terminie, gdyż jedynym dokumentem dla poświadczenia tej informacji mógł być zdaniem powoda PIT roczny za 2017 r., a termin do jego złożenia przypadający na 30 kwietnia 2018 r. był późniejszy od terminu wyznaczonego przez pozwanego. W wezwaniu skierowanym do powoda Prezes Urzędu nie domagał się nadesłania dokumentu PIT za 2017 r. tylko podania w formie oświadczenia wielkości przychodu. Powód powinien był od początku marca 2017 r. obliczyć ten przychód na potrzeby postępowania administracyjnego samodzielnie lub przez podmiot zawodowo trudniący się księgowością – na co miał wystarczającą ilość czasu i przekazać stosowne oświadczenie organowi regulacyjnemu. Nie potwierdziły się też zarzuty dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. Prezes UKE wszczął tylko jedno postępowanie o ukaranie powoda – zawiadomieniem z dnia 20 października 2017 r. W związku z tym, że korespondencja dotycząca tego postępowania nie była przez powoda odbierana, pozwany, w celu uzyskania pewności co do uczestnictwa powoda w postępowaniu, pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. doręczył całość dotychczasowej korespondencji dotyczącej postępowania na adres zamieszkania powoda w M. . Kolejne pisma kierowane na ten adres były również odbierane przez powoda. Powyższe świadczy nie o wadliwym procedowaniu przez organ regulacyjny, ale przeciwnie, o jego dbałości o zachowanie pełni praw do obrony swoich interesów przez stronę w toczącym się postępowaniu. Przekierowanie poczty do powoda na jego adres zamieszkania nie było w żadnym wypadku wszczęciem drugiego postępowania w tej samej sprawie. Nie podlegał też uwzględnieniu zarzut, że postępowanie wszczęte w dniu 20 października 2017 r. trwało zbyt długo co miało, według powoda, „kolosalne znaczenie w sprawie”. Wraz z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania powód został wezwany o dane o wielkości przychodu osiągniętego w 2016 r. Dane te – PIT – 36 (k. 35 – 35V akt adm.) zostały przekazane do Urzędu UKE przy piśmie wysłanym w dniu 23 listopada 2017 r. (koperta k. – 40 akt adm.). Niezakończenie postępowania w 2017 r. było przyczyną wezwania strony o ww. dane za 2017 r., ponieważ przychód za 2016 r. nie mógł już być wzięty pod uwagę jako podstawa wyliczenia kary. W ocenie Sądu niezakończenie postępowania w 2017 r. spowodowane było koniecznością przesłania korespondencji kierowanej do powoda na jego adres domowy oraz oczekiwaniem na dane o przychodzie za 2017 r. (vide pismo pozwanego z 29 czerwca 2018 r. k. 60 akt adm.). Ponadto jeśli powód uważał, że postępowanie jest przedłużane bez istotnego powodu mógł wystąpić ze skargą na przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie sprawy ( art. 227 k.p.a. ) albo ze skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania ( art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ), jednak tego nie uczynił. W odniesieniu do wysokości kary pieniężnej powód wskazał, że „nie jest ona adekwatna do naruszenia”. Z tym stwierdzeniem nie można się zgodzić. Według unormowania art. 210 ust. 2 PT ustalając wysokość kary pieniężnej Prezes URE uwzględnia zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe. Z przedstawionych już wcześniej powodów Prezes UKE zmuszony był przyjąć za podstawę wymiaru kary kwotę 500 000 zł. W związku z tym kara maksymalna (3% od przychodu) mogła wynieść 15 000 zł za każdy z dwóch deliktów administracyjnych popełnionych w sprawie. Jednakże wymierzone dwie kary po 750 zł nie były wygórowane, gdyż stanowiły tylko o 5% kary maksymalnej każda. Zakres naruszenia nie był znikomy zarówno ze względu na znaczny upływ czasu między wymagalnością obowiązku za 2014 i za 2015 r. a momentem zaprzestania przez powoda naruszania prawa w wyniku przekazania wymaganych danych. Jednakże fakt zaprzestania naruszania prawa prawidłowo uznany został za okoliczność łagodzącą wymiar kary. Ten sam skutek odniosło ustalenie braku uprzedniego naruszania przez odwołującego się Prawa Telekomunikacyjnego. Z kolei na jego niekorzyść świadczyło utrudnienie wynikające dla Prezesa UKE w wykonywaniu stałej kontroli nad działalnością telekomunikacyjną związane z operowaniem niepełnymi danymi z powodu dwukrotnego niewywiązania się przez powoda we właściwym czasie z obowiązku sprawozdawczego. W świetle powyższych rozważań wysokość nałożonych w decyzji kar nie budzi zastrzeżeń Sądu. Kary niższe byłyby w istocie symbolicznymi i nie spełniłyby przypisanych im funkcji prewencyjnej, represyjnej i edukacyjnej. Należało również zważyć, że chociaż na dzień wyrokowania przepis art. 209 ust. 1 pkt 1 przewidujący sankcję za delikty administracyjne określone w zaskarżonej decyzji był uchylony z mocy art. 1 pkt 31 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2018, poz. 1118), to jednak miał on zastosowanie przy rozstrzygnięciu sprawy przez Sąd z uwagi na treść przepisu przejściowego – art. 12 ww. ustawy, który do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej dotyczących nałożenia przez Prezesa UKE kary pieniężnej za naruszenie, o którym mowa w art. 209 ust. 1 pkt 1 ustawy zmienianej (PT), nakazał stosować przepisy dotychczasowe. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 479 64 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie nie znajdując żadnych podstaw do jego uwzględnienia. Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 148 1 § 1 kpc . O kosztach procesu, na które składały się wyłącznie minimalne koszty zastępstwa procesowego za udział po stronie pozwanego zawodowego pełnomocnika orzeczono stosownie do wyniku sporu przegranego przez powoda na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 k.p.c. i par. 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.) obowiązującego w czasie wniesienia odwołania. Sędzia SO Andrzej Turliński