Sygn. akt VI U 473/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2020 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Zofia Pawelczyk - Bik Protokolant: stażysta Beata Ignaczak po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 roku w Warszawie na rozprawie sprawy S. L. przeciwko Z. (...) w W. o jednorazowe odszkodowanie z odwołania S. L. od decyzji Z. (...) w W. z dnia 24 lutego 2016 roku, znak: (...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje odwołującemu S. L. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia się stanu zdrowia w wysokości 55% stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy w dniu 19 stycznia 2010 roku ustalając, że łączny uszczerbek na zdrowiu z tytułu wypadku wynosi 68%;
- oddalić odwołanie w pozostałym zakresie. Sygn. akt VI U 473/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 24 lutego 2016 roku, znak: (...) w W. orzekł, że stan zdrowia S. L. uległ pogorszeniu o 10% i ustalił stały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 23%. (decyzja (...) z dnia 24.02.2016 r. – k. 188 - 190) Od powyższej decyzji S. L. złożył odwołanie wnosząc o zmianę stwierdzonego stałego uszczerbku na zdrowiu i w związku z tym przyznanego jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. W uzasadnieniu podniósł, że został poszkodowany psychiatrycznie oraz fizycznie w wyniku wypadku przy pracy. (odwołanie – k. 3 – 3 verte) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że organ rentowy decyzją z 17 lutego 2011 r. ustalił procentowy stały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 13%. Po wystąpieniu przez ubezpieczonego z wnioskiem o zwiększenie uszczerbku na zdrowiu organ rentowy zaskarżoną decyzją z 24 lutego 2016 r. przyznał odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 23%. Ubezpieczony 30 marca 2016 r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o zwiększenie uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem. Organ rentowy w toku kolejnych ustaleń stwierdził, że 23 % stały uszczerbek na zdrowiu nie uległ zwiększeniu. (odpowiedź na odwołanie – k. 5 – 5 verte ) Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2019 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt VI U 430/16, Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję Z. (...) w W. z dnia 24 lutego 2016 r. znak (...)- (...)- (...) w ten sposób, że przyznał odwołującemu S. L. prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości 55% stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy, jakiemu uległ odwołujący w dniu 19 stycznia 2010r. W wyniku rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy Warszawa – Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 1 października 2019 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt VII Ua 37/19, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie. (wyrok z dnia 23.01.2019r. – k. 103, wyrok z dnia 01.10.2019r. – k. 155) Ponownie rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: S. L. zatrudniony w (...) S.A. w dniu 19 stycznia 2010r. doznał wypadku przy pracy. Odwołujący w wyniku wypadku doznał oparzeń II i III stopnia: twarzy, dłoni, przedramion i podudzi. Zdarzenie zostało uznane przez zespół powypadkowy za wypadek przy pracy. (dowód: protokół nr (...) r. – k. 5-9 akt organu rentowego, notatka – k. 28 akt organu rentowego) Decyzją z 17 lutego 2011 roku, znak: (...) )6140)1)2011)07- (...) ) (...) )EW, (...) (...) w R. przyznał odwołującemu jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem przy pracy w wysokości 13%. Organ rentowy decyzję wydał na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej (...) z 21 stycznia 2011 roku. Orzeczenie dotyczyło fizycznych następstw wypadku kwalifikowanych według nr pozycji tabeli: 19a (5%), 43b (5%) i 132 (3%). Odwołujący pismem z 28 października 2015r. wystąpił do organu rentowego o wypłatę jednorazowego odszkodowania w wyniku pogorszenia stanu zdrowia. Orzeczeniem komisji lekarskiej (...) z dnia 9 lutego 2016 roku ustalono, że uszczerbek na zdrowiu odwołującego uległ pogorszeniu o 10% i wynosi aktualnie 23%, na co składają się następstwa kwalifikowane według pozycji tabeli: 19a (5%), 43b (5%), 132 (3%) oraz 10a (10%). W konsekwencji przeprowadzonego postępowania została wydana zaskarżona decyzja. (dowód: decyzja z 17.02.2011 r. – k. 3 akt organu rentowego, orzeczenie z 21.01.2011r. – k. 190, orzeczenie z 09.02.2016 r. – k. 191; decyzja z dnia 24.02.2016r.k.188.) Odwołujący w wyniku wypadku z dnia 19 stycznia 2010 roku doznał zaburzeń stresowych pourazowych oraz psychozy (...) , które mają charakter utrwalony i powodują powstanie uszczerbku na zdrowiu odwołującego w wysokości łącznie 55% (5% tytułem zaburzeń stresowych pourazowych i 50% tytułem ujawnienia się psychozy w wyniku ciężkiego stresu). Odwołujący był leczony w (...) przy ul. (...) w W. . W trakcie leczenia zgłaszał lęk, niepokój, urojenia ksobne, omamy słuchowe i węchowe, przejawiał aktywność urojeniową. Zgłaszał, że nie jest w stanie pracować w warunkach, w których wydarzył się wypadek. Ponadto w trakcie leczenia koncentrował się na przeżycia urojeniowych. Jest leczony lekami przeciwpsychotycznymi. Okresowe odstawienie leków nie przynosiło oczekiwanego rezultatu i następował powrót objawów. Wymaga długoterminowego leczenia neuroleptykami. (dowód: opinia biegłego z zakresu psychiatrii – k. 21 – 23, opinie uzupełniające biegłego z zakresu psychiatrii – k. 38, 66 – 67 i 81 - 82) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i aktach organu rentowego. Sąd oparł się również na wnioskach zawartych w opinii biegłego z zakresu psychiatrii, są one bowiem sporządzone w sposób wyczerpujący i fachowy, logicznie uzasadnione. Sąd miał również na uwadze, że biegły zdołał przekonująco odpowiedzieć na zastrzeżenia do opinii zgłaszane przez (...) , dokonując pełnej analizy dokumentacji medycznej. Jednocześnie Sąd uznał, że kolejne wnioski (...) o powołanie innego biegłego są bezzasadne i zmierzają jedynie do przewlekłości postępowania. Z tego powodu Sąd oddalił wniosek pełnomocnika organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego psychiatry. Potrzeba powołania innego biegłego, powinna wynikać z okoliczności sprawy, a nie z samego niezadowolenia strony z dotychczas złożonej opinii (por. wyrok SN z dnia 04.08.1999r. I PKN 20/99, OSNP 2000, Nr 22, poz. 807). Sąd nie ma obowiązku uwzględniać kolejnych wniosków dowodowych tak długo, aż strona udowodni tezę dla niej korzystną (por. wyrok SN z dnia 10.03.1997 r. II UKN 45/97, wyrok SN z dnia 10.12.1997 r. II UKN 391/97). Zgodnie z tezą wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2009r. (V ACa 139/09 LEX nr 551993) o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, co winno skutkować jego pominięciem. W ocenie Sądu, niezasadne jest zarzucanie biegłej, że nie wyjaśniła występowania psychozy, a objawy uległy zmniejszeniu. Jak wynika z treści samej opinii psychoza występuje z powodu następstw po wypadku z 19 stycznia 2010 r., a objawy ulegają tylko okresowo zmniejszeniu. Natomiast są to objawy stałe. Ulegają zmniejszeniu tylko w okresie kiedy odwołujący przyjmuje leki i okresowo, po pewnym okresie wracają. Sąd w całości podzielił ww. opinie biegłego jako wydane na podstawie dokumentacji medycznej, przeprowadzonych badań, w oparciu o wiedzę specjalistyczną, zawierające jednoznaczne, stanowcze wnioski oraz prezentujące uzasadniające je wyniki badań oraz adekwatną w tej mierze argumentację. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie z następujących powodów: Kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu wynikającego z dalszego pogorszenia stanu zdrowia będącego następstwem wypadku przy pracy w dniu 19 stycznia 2010 roku. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. - Dz. U. z 2019r., poz. 1205; dalej jako: ustawa wypadkowa) jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z zastrzeżeniem art. 55 ust.
- Jeżeli wskutek pogorszenia się stanu zdrowia stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu będący następstwem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, który był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu co najmniej o 10 punktów procentowych, jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było to odszkodowanie, z zastrzeżeniem art. 55 ust.
- W niniejszej sprawie kwestia sporna dotyczyła wysokości uszczerbku na zdrowiu, którego doznał odwołujący w wyniku pogorszenia się stanu zdrowia. W oparciu o wnioski zawarte w opinii biegłego z zakresu psychiatrii Sąd ustalił, że aktualnie stały uszczerbek na zdrowiu odwołującego z powodu wypadku z dnia 19 stycznia 2010 roku wynosi łącznie 68%, z czego 13 % ustalone w pierwotnej decyzji przyznającej prawo do odszkodowania [następstw wypadku kwalifikowanych według nr pozycji tabeli: 19a (5%), 43b (5%) i 132 (3%)] oraz 5% z tytułu zaburzeń stresowych pourazowych i 50% z tytułu ujawnienia się psychozy w wyniku ciężkiego stresu na podstawie pkt 10 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (t.j. - Dz. U. z 2013r., poz. 954, ze zm.). W zaskarżonej decyzji (...) przyznał odwołującemu odszkodowanie w łącznej wysokości 23% uszczerbku na zdrowiu. Z orzeczenia komisji lekarskiej (...) z dnia 9 lutego 2016 roku wynika, że na uszczerbek ten składają się: - 5% z nr pozycji tabeli 19a wskazanego wyżej rozporządzenia, - 5% z nr pozycji tabeli 43b tego rozporządzenia, - 3% z nr pozycji tabeli 132 tego rozporządzenia, - 10% z nr pozycji tabeli 10a tego rozporządzenia. Uszczerbek w wysokości 13% wynikał z pierwotnej decyzji z 17 lutego 2011 r. i obejmował: - 5% z nr pozycji tabeli 19a wskazanego wyżej rozporządzenia, - 5% z nr pozycji tabeli 43b tego rozporządzenia, - 3% z nr pozycji tabeli 132 tego rozporządzenia. W niniejszym postępowaniu biegły oceniał jedynie uszczerbek psychiczny w wysokości łącznie 55%, na który składają się: - 5% za zaburzenia stresowe pourazowe – nr pozycji tabeli 10a rozporządzenia, - 50% za ujawnienie się psychozy w wyniku ciężkiego stresu – nr pozycji tabeli 10b rozporządzenia. Pogorszenie się stanu zdrowia, uprawniające do zwiększenia wysokości uprzednio przyznanego jednorazowego odszkodowania, może przybierać postać zarówno pogłębienia istniejących już zmian chorobowych (schorzeń) jak i ujawnienia się nowych, nieznanych wcześniej, tj. w chwili wydania decyzji o przyznaniu prawa do jednorazowego odszkodowania. W każdym jednak przypadku, aby pogorszenie skutkowało zwiększeniem odszkodowania o którym mowa, stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu będący następstwem wypadku przy pracy musi ulec zwiększeniu o co najmniej 10 punktów procentowych. W świetle powyższej regulacji, a także stanowiska stron postępowania, istota niniejszej sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia wyłącznie kwestii wysokości stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z powodu pogorszenia stanu zdrowia. Spełnienie pozostałych przesłanek, od których uzależnione jest prawo do jednorazowego odszkodowania wskutek wypadku przy pracy, pozostawało bowiem poza sporem. Zebrany w sprawie materiał dowodowy stanowił podstawę do stwierdzenia, że stan zdrowia ubezpieczonego uległ pogorszeniu łącznie o 55% w związku z wypadkiem przy pracy z 19 stycznia 2010r. i wynosi aktualnie 68% ( 5% z nr pozycji tabeli 19a wskazanego wyżej rozporządzenia, 5% z nr pozycji tabeli 43b rozporządzenia, 3% z nr pozycji tabeli 132 rozporządzenia, 55% z nr pozycji tabeli 10 rozporządzenia). Taka wartość odzwierciedla w sposób pełny obrażenia doznane przez odwołującego w wyniku wypadku przy pracy. Sąd miał również na uwadze, że odwołujący w swym stanowisku procesowym wyrażonym w piśmie z dnia 16 grudnia 2019 roku wnosił o stwierdzenie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. Niniejsza sprawa jest jednak sprawą z odwołania od decyzji o przyznaniu prawa do jednorazowego odszkodowania za wypadek przy pracy, a nie sprawą o odsetki za nieterminowo wypłacone świadczenie z ubezpieczeń społecznych. Zakres niniejszej sprawy zawiera się w przedmiocie rozstrzygnięcia objętym zaskarżoną decyzją, w której (...) nie zajmował się ustaleniem swojej odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji i przyznaniem ewentualnych odsetek. Wobec tego również i Sąd nie może w wyroku stwierdzić odpowiedzialności (...) za nieustalanie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, należy jedynie zaznaczyć, że taka odpowiedzialność może być ustalana jedynie w toku postępowania o przyznanie przez (...) prawa do odsetek od odpowiedniego świadczenia, a w przypadku wydania przez (...) decyzji w tym przedmiocie służyć będzie ubezpieczonemu odwołanie od niej do sądu ubezpieczeń społecznych. Z tych wszystkich względów odwołanie w pozostałym zakresie podlegało oddaleniu. W świetle powyższych ustaleń, na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd orzekł jak w sentencji.