Sad powszechny, I C 95/19

(1)z udziałem interwenienta ubocznego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę o r z e k a I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz pozwanego J. G.

(1)kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych 0/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, na które składa się kwota 600 zł + 138 zł podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu. III. Nakazuje pobrać od powoda Towarzystwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 4 956,99 zł (cztery tysiące dziewięćset pięćdziesiąt sześć złotych 99/100) tytułem niepokrytych wydatków na opinie biegłych. Sygn. akt I C 95/19 UZASADNIENIE Towarzystwo (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wytoczyła powództwo przeciwko J. G.

(1)o zapłatę kwoty 3 035,64 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21.11.2018r. do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 05.08.2016r. na odcinku K. – B. , pozwany prowadząc kombajn zbożowy, nie ubezpieczony w tej dacie w zakresie OC, na skutek niezachowania należytej ostrożności podczas wyjazdu z pola na drogę publiczną oraz na skutek kierowania pojazdem wolnobieżnym z osprzętem żniwnym o szerokości znacznie przekraczającej pas ruchu i z niesprawnymi kierunkowskazami przednimi i tylnymi, przyczynił się w 50% do powstania kolizji z samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...) i uszkodzenia barier ochronnych na 137 kilometrze drogi krajowej nr (...) . Szkoda polegająca na uszkodzeniu barier ochronnych została zgłoszona przez (...) powódce, jako ubezpieczycielowi w zakresie OC posiadacza pojazdu marki F. (...) o nr rej. (...) , który był współsprawcą tejże szkody. Wartość naprawy uszkodzonych barier wyniosła 6 071,28 zł i została poniesiona przez powódkę, której tym samym przysługuje roszczenie regresowe wobec pozwanego będącego współodpowiedzialnym za szkodę. Powódka pismem doręczonym pozwanemu w dniu 14.11.2018r., wezwała pozwanego do zapłaty należności w terminie do 20.11.2018r., jednak zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wydanym w niniejszej sprawie w dniu 11.01.2019r. nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, Sąd Rejonowy w Piszu nakazał pozwanemu zapłacić na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. Pozwany J. G.

(1)w przepisanym terminie wniósł sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jego rzecz od powódki kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany podniósł, że roszczenie powódki jest bezpodstawne. Przyznał, że w dniu 05.08.2016r. kierował kombajnem zbożowym B. i brał udział w wypadku drogowym z udziałem kierującego samochodem osobowym marki F. (...) . Podkreślił jednak, że sprawcą zdarzenia był wyłącznie kierujący F. (...) , który za czyn ten został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu wydanym w sprawie II K 85/17. Pozwany zaprzeczył, aby w jakimkolwiek stopniu przyczynił się do uszkodzenia lub zniszczenia bariery ochronnej przy drodze krajowej nr (...) . Podkreślił, iż szkoda ta zaistniała w wyniku działania sił spowodowanych nadmierną prędkością, z jaką poruszał się samochód F. (...) , który przednią częścią nadwozia uderzył w tylne lewe koło kombajnu, wskutek czego kombajn wpadł na barierki ochronne i zatrzymał się w rowie. Pozwany podniósł, że wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu wydanym w sprawie II K 55/17 został skazany wyłącznie za wykroczenie z art. 97 k.w., to jest za kierowanie pojazdem wolnobieżnym o szerokości znacznie przekraczającej pas ruchu drogi publicznej, który to pojazd nie posiadał sprawnych kierunkowskazów. Pozwany wniósł o wezwanie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze pozwanego (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w W. . Podniósł, że przedmiotowy kombajn stanowił własność W. G. , prowadzącego gospodarstwo rolne, u którego w dniu 05.08.2016r. pozwany wykonywał prace żniwne i w chwili zdarzenia wracał z pola do gospodarskich zabudowań. W dacie zdarzenia W. G. objęty był ubezpieczeniem OC rolników w (...) S.A. Postanowieniem z 20.03.2019r. Sąd Rejonowy w Piszu o toczącym się postępowaniu zawiadomił (...) Spółkę Akcyjną z siedzibą w W. , który pismem z 01.04.2019r. zgłosił interwencję uboczną po stronie pozwanego i wniósł o oddalenie powództwa w całości. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 05.08.2016r. około godziny 21:00, na prostym odcinku dwukierunkowej drogi krajowej nr (...) K. – B. doszło do wypadku drogowego z udziałem kombajnu zbożowego B. (...) i samochodu osobowego marki F. (...) o nr rej. (...) . Kierujący kombajnem, J. G.

(1), wjechał z prowadzącej z pól uprawnych drogi gruntowej – usytuowanej po lewej stronie drogi krajowej nr (...) patrząc w kierunku B. – na drogę krajową nr (...) i przejechał tą drogą w kierunku B. odcinek około 77 m, gdy w tylne lewe kombajnu uderzył kierowany przez E. C. samochód F. (...) jadący od strony miejscowości K. . Zderzenie pojazdów nastąpiło na prawym pasie ruchu drogi. Po zderzeniu kombajn zjechał w prawo na prawe pobocze, następnie pokonując barierę energochłonną zjechał ze skarpy na obniżenie terenu i zatrzymał się w rowie po prawej stronie drogi nr (...) , a samochód F. przewrócił się na prawy bok nadwozia. Wskutek zdarzenia kierujący kombajnem i pasażer samochodu marki F. doznali obrażeń ciała skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu. W miejscu zdarzenia dozwolona administracyjnie prędkość wynosiła 90 km/h. W chwili zderzenia kombajn B. jechał z prędkością 10-20 km/h. Natomiast samochód marki F. w początkowej fazie dojazdu do miejsca zdarzenia poruszał się z prędkością mieszczącą się w przedziale 123-126 km/h, zaś bezpośrednio przed zderzeniem z prędkością mieszczącą się w przedziale 30-40 km/h. Bezpośrednią przyczyną zaistnienia powyższego zdarzenia było najechanie samochodu F. (...) na tylne lewe koło jadącego przed nim Kombajnu B. , co było skutkiem nieprawidłowego zachowania kierującego samochodem marki F. , który w czasie dojazdu do miejsca zdarzenia prowadził pojazd z prędkością istotnie większą od prędkości dozwolonej administracyjnie, która, uwzględniając okoliczności oraz ustylizowanie drogi i stan poboczy oraz usytuowanie znaków i obiektów na drodze, nie mogła być uznana za prędkość bezpieczną. Nieprawidłowe zachowanie kierującego kombajnem zbożowym B. , polegające na poruszaniu się tym pojazdem z załączonym zespołem żniwnym (tzw. heder) w pozycji roboczej, a więc z przodu kombajnu, którego szerokość znacznie przekraczała pas ruchu drogi - nie pozostawało w związku przyczynowo-skutkowym z zaistniałym wypadkiem, albowiem samochód F. podczas zderzenia nawet nie dojechał do przedniej części kombajnu gdzie zamocowany był zespół żniwny. Natomiast mając na uwadze odległości pomiędzy oba pojazdami w chwili wjeżdżania kombajnu na drogę nr (...) i dalszy przebieg zdarzenia, brak jest podstaw do wnioskowania o nieustąpieniu pierwszeństwa przejazdu samochodowi marki F. przez kierującego kombajnem. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu rekonstrukcji wypadków i kolizji drogowych W. R. k. 249-281v) Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu wydanym 27.03.2017r. w sprawie II K 85/17, E. C. został uznany winnym tego, że w dniu 05.08.2016r. na drodze publicznej K. – B. , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym i spowodował wypadek drogowy w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności, prowadził pojazd z prędkością niezapewniającą panowania nad pojazdem z uwzględnieniem warunków w jakich ruch się odbywał, to jest widoczności drogi w warunkach nocnych, oraz prowadził pojazd z prędkością około 120 km/h przekraczając dopuszczalną prędkość o około 30 km/h, w wyniku czego uderzył w wykonujący manewr wjazdu na drogę publiczną kombajn zbożowy B. , na skutek czego kierujący kombajnem doznał obrażeń ciała skutkujących naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, to jest popełnienia czynu z art. 177 § 1 k.k. i za to skazany na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. (dowód: wyrok z 27.03.2017r. k. 148 akt sprawy II K 85/17 Sądu Rejonowego w Piszu) Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu wydanym 21.09.2017r. w sprawie II K 55/17, J. G.

(1)został uznany winnym tego, że w dniu 05.08.2016r. na drodze publicznej K. – B. kierował pojazdem wolnobieżnym - kombajnem zbożowym B. - z osprzętem żniwnym o szerokości znacznie przekraczającej pas ruchu drogi publicznej oraz z niesprawnymi kierunkowskazami przednimi i tylnymi, to jest popełnienia wykroczenia z art. 97 k.w. i za to skazany na karę grzywny. (dowód: wyrok z 21.09.2017r. k. 189 akt sprawy II K 55/17 Sądu Rejonowego w Piszu) Sąd zważył, co następuje: W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 6 k.c. , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Mając powyższe na uwadze, w przedmiotowej sprawie to na powódce spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jej roszczenie. Nadto, wskazać należy, iż w sprawach cywilnych sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy czy też do uzupełnienia postępowania dowodowego o dowody, na których istnienie wskazują strony, lecz których nie przedstawiły. Obowiązek dowodzenia spoczywa bowiem na stronach. W ocenie Sądu powódka nie dowiodła zasadności dochodzonego roszczenia. Powołany w sprawie na wniosek strony pozwanej biegły sądowy ds. ekspertyzy wypadków drogowych, A. O. , w sporządzonej na piśmie opinii stwierdził, że kierujący kombajnem w warunkach nocnych nie zadbał o należyte oznakowanie pojazdu i tym doprowadził do zderzenia F. z kombajnem, a kierujący F. prowadząc pojazd z prędkością przekraczającą prędkość administracyjnie dozwoloną, przyczynił się do zderzenia z kombajnem. Na skutek zarzutów strony pozwanej, biegły sporządził opinię uzupełniającą, w której podtrzymał swoje stanowisko. Zarzuty do opinii uzupełniającej ponownie wniosła strona pozwana podnosząc, iż wobec treści prawomocnych wyroków zapadłych w sprawach karnych, opinia podstawowa wraz z jej uzupełnieniem jest niepełna i nie uwzględnia wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego ustalenia przyczyn wypadku z 05.08.2016r. W konsekwencji strona pozwana wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych. Biegły sądowy z zakresu rekonstrukcji wypadków i kolizji drogowych, W. R. , w sporządzonej na piśmie opinii stwierdził jednoznacznie, że nieprawidłowe zachowanie kierującego kombajnem zbożowym B. , polegające na poruszaniu się tym pojazdem z załączonym zespołem żniwnym (tzw. heder) w pozycji roboczej, a więc z przodu kombajnu, którego szerokość znacznie przekraczała pas ruchu drogi - nie pozostawało w związku przyczynowo-skutkowym z zaistniałym wypadkiem, albowiem samochód F. uderzył w tylne lewe koło kombajnu i podczas zderzenia nawet nie dojechał do przedniej części kombajnu gdzie zamocowany był zespół żniwny. W ocenie biegłego, mając na uwadze odległości pomiędzy oba pojazdami w chwili wjeżdżania kombajnu na drogę nr (...) i dalszy przebieg zdarzenia, brak jest również podstaw do wnioskowania o nieustąpieniu pierwszeństwa przejazdu samochodowi marki F. przez kierującego kombajnem pozwanego. Zdaniem biegłego winę za przedmiotowy wypadek drogowy ponosił wyłącznie kierujący samochodem osobowym F. (...) , który w czasie dojazdu do miejsca zdarzenia prowadził pojazd z prędkością istotnie większą od prędkości dozwolonej administracyjnie, która to prędkość, uwzględniając okoliczności oraz ustylizowanie drogi i stan poboczy oraz usytuowanie znaków i obiektów na drodze, nie mogła być uznana za prędkość bezpieczną. W tym miejscu należy podkreślić, że do analogicznych wniosków doszedł biegły sądowy powołany w sprawie II K 55/17 toczącej się przed Sądem Rejonowym w Piszu przeciwko J. G.

(1), który w ustanej opinii uzupełniającej złożonej na rozprawie w dniu 14.09.2017r. stwierdził, że gdyby kierujący samochodem marki F. właściwie obserwował drogę i jechał z prędkością dozwoloną administracyjnie oraz dostosowaną do panujących warunków drogowych, mógłby wyhamować przed kombajnem lub go wyprzedzić gdyby nie było zagrożenia z przeciwnego kierunku ruchu. Mając powyższe na uwadze Sąd nie miał wątpliwości by podzielić opinię biegłego sądowego W. R. . Opinia ta spełniała stawiane jej wymogi, odzwierciedlała staranność i wnikliwość w badaniu zleconego zagadnienia, odpowiadała w sposób wyczerpujący, stanowczy i zrozumiały na postawione pytania, a przytoczona na jej uzasadnienie argumentacja jest w pełni przekonująca. Zauważyć należy, iż opinia biegłego podlega, jak i inne dowody, ocenie według art. 233 § 1 k.p.c , lecz odróżniają je szczególne kryteria oceny. Stanowią je zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. W ocenie Sądu opinia biegłego W. R. sporządzona została zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą specjalną. Wnioski biegłego są logiczne i zostały wyrażone w sposób rzeczowy i stanowczy. Należy podkreślić, że opinia ta nie była kwestionowana przez strony niniejszego procesu. Wobec powyższego, uznając roszczenie powoda za bezpodstawne, Sąd powództwo oddalił. O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisy § 8 pkt 3 i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (j.t. Dz.U. z 2019r., poz. 18) oraz art. 98 k.p.c. , zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 738 zł, w tym 138 zł podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu przez adw. J. G.

(2). Nadto, na podstawie art. 83 ust. 2 w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2005r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.), Sąd nakazał pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 4 956,99 zł tytułem zwrotu wydatków na opinie powołanych w sprawie biegłych sądowych, które tymczasowo wyłożone zostały przez Skarb Państwa.