Sygn. akt VI U 1690/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Ewa Milczarek Protokolant – st. sekr. sądowy Małgorzata Pyszka-Cichońska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2019 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: M. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B. z dnia 27 czerwca 2018r., znak: (...) w sprawie: M. T. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B. o rentę socjalną oddala odwołanie. Na oryginale właściwy podpis. (...) Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. , na podstawie przepisów ustawy z dnia 17grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS i ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej odmówił M. T. prawa do renty socjalnej, albowiem zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 19.
- 2018 r. nie jest on całkowicie niezdolna do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony wskazując, że jego schorzenia uniemożliwiają podjęcie jakiegokolwiek zatrudnienia. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie, wskazując, że komisja lekarska nie stwierdziła całkowitej niezdolności ubezpieczonego do pracy. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie trzeba zauważyć, że renta socjalna ma charakter świadczenia zabezpieczającego, a jej celem jest kompensowanie braku możliwości nabycia uprawnień do świadczeń z systemu ubezpieczenia społecznego ze względu na to, że całkowita niezdolność do pracy powstała przed wejściem na rynek pracy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268 ze zm.), świadczenie to przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem 18 roku życia, w trakcie nauki lub nauki w szkole wyższej przed ukończeniem 25 roku życia lub w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. W ustępie 2 wskazano, że osobie, która spełniła warunki określone w ust. 1 , przysługuje renta socjalna stała – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała, bądź renta socjalna okresowa – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest okresowa. Ustalenia całkowitej niezdolności do pracy dokonuje się na zasadach i w trybie określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , stosując odpowiednio (w myśl art. 5 i 15 ) m.in. art. 12-14 tej ustawy. Zgodnie więc z art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (ust. 1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy ( ust. 2 ). Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust. 3). Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji (pkt 1); możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (pkt 2). Ubezpieczony M. T. , nie posiadający zawodu i nie wykonujący żadnego zatrudnienia w dniu 4.04.2018r. złożył wniosek o rentę socjalną. Zarówno lekarz orzecznik jak i komisja lekarska ZUS stwierdziły, iż nie jest on całkowicie niezdolna do pracy. Ubezpieczony ma (...) lat, ukończył Liceum Ogólnokształcące. Od 2 roku życia leczony jest z powodu bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia. Posiada wszczepiony w 2002 r, układ stymulujący serce w postaci stymulatora, który podlegał wymianie w 2015 r. okoliczności bezsporne dowód: dokumenty w aktach rentowych W celu zweryfikowania ustaleń dokonanych przez organ rentowy Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy o specjalnościach: kardiolog, neurolog i onkolog. Biegli w opinii z dnia 14.08.2018 r. stwierdzili u ubezpieczonego następujące schorzenia: -wrodzony blok przedsionkowo-komorowy całkowity leczony wszczepieniem układu stymulującego -torbiel skórzastą móżdżku bez cech progresji w kilkuletniej obserwacji -bóle głowy We wnioskach opinii biegli stwierdzili, że ich stanowisko jest zgodne z orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS i Komisji Lekarskiej ZUS bowiem ubezpieczony nie spełnia kryteriów orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. Istniejące u ubezpieczonego schorzenia w aktualnym stadium zaawansowania nie powodują, zdaniem biegłych, znacznego upośledzenia sprawności psychofizycznej i całkowitej niezdolności do pracy. Zdaniem biegłych te schorzenia mogą powodować, w czasie zaostrzenia, dolegliwości opisywane przez ubezpieczonego i w tym czasie uzasadnione jest czasowe odsunięcie od pracy. dowód: opinia biegłych sądowych lekarzy z dnia 29.
- 2018 r. wraz z wywiadem i badaniem przedmiotowym – k. 49-50 Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią, ubezpieczony wniósł do niej zastrzeżenia. Skan k. 61 W opinii uzupełniającej biegli odnosząc się do zastrzeżeń ubezpieczonego stwierdzili, że skan k. 81 verte dowód : opinia uzupełniająca k.81 Po zapoznaniu się z wydaną przez biegłych opinią, ubezpieczony ponownie wniósł do niej zastrzeżenia, powtarzając poprzednie stwierdzenia i akcentując iż biegli umniejszyli konsekwencje omdleń i utrat przytomności towarzyszące w jego chorobie zaburzeniom rytmu serca . Ubezpieczony polemizował też ze stwierdzeniem biegłych, że może on wykonywać lekką prace fizyczną wskazując na zagrożenia związane z wszczepionym stymulatorem serca. W kolejnej opinii uzupełniającej biegli skan k.107 i verte dowód: opinia uzupełniająca k. 107 Ubezpieczony ponownie wniósł zastrzeżenia do opinii biegłych powtarzają znowu swoja interpretacje własnego stanu zdrowia i polemizując z wnioskami opinii biegłych. Ubezpieczony wniósł o przedstawienie zastrzeżeń biegłym lub wezwanie ich na rozprawę celem przesłuchania. Podczas rozprawy w dniu 10.09.2019 r. ubezpieczony nie sformułował żadnych zastrzeżeń natury medycznej do opinii i wyjaśnił, że wniósł o przesłuchanie biegłych na rozprawie celem zapytania ich o to jaką pracę może on wykonywać. Sąd, wobec braku zastrzeżeń merytorycznych do opinii biegłych nie uwzględnił tego wniosku. Sąd podzielił w całości opinię biegłych sądowych lekarzy. Została ona wydana po badaniu przedmiotowym ubezpieczonego i analizie dokumentacji lekarskiej. Biegli lekarze sądowi są doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny, które odpowiadają schorzeniom ubezpieczonego. Opinię wydali po zapoznaniu się z dokumentami leczenia i po przeprowadzeniu właściwych badań. Wbrew twierdzeniom ubezpieczonego, który nie zgłosił do opinii zastrzeżeń merytorycznych, występujące u niego schorzenia nie skutkują całkowitą niezdolnością do wykonywania pracy. Biegli wskazali w opinii, że ubezpieczony jest zdolny do lekkiej pracy fizycznej oraz pracy umysłowej. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy, nie spełnia więc warunków określonych w art. 4 ustawy o rencie socjalnej . Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. SSO Ewa Milczarek