Sad powszechny, II Ca 146/14

Sygn. akt II Ca 146/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Grażyna Kobus Sędziowie: SO Alicja Chrzan SR Hanna Płonka (del.) Protokolant: Bogusława Mierzwa po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa Gminy Miejskiej D. przeciwko B. B. , R. K. , P. S. o eksmisję na skutek apelacji strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I C 212/13 zmienia zaskarżony wyrok w pkt III w ten sposób, że orzeka, iż pozwanemu R. K. nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego. Sygn..akt II Ca 146/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 grudnia 2013 roku, w sprawie sygn. akt I C 212/13 Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie nakazał pozwanym B. B. i R. K. , aby opuścili, opróżnili i wydali na rzecz strony powodowej Gminy Miejskiej D. lokal mieszkalny położony w D. przy ulicy (...) ;oddalił powództwo w stosunku do pozwanego P. S. z tym, że wyrok w tym zakresie jest zaoczny; ustalił, że pozwanym B. B. i R. K. przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego i nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu do czasu złożenia przez Gminę oferty zawarcia umowy lokalu socjalnego; nie obciążył pozwanych B. B. i R. K. kosztami procesu; zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata M. B. kwotę 147,60 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej B. B. z urzędu. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Mocą decyzji Urzędu Miasta w D. z dnia 30 grudnia 1979 roku pozwana B. B. pozostawała najemcą lokalu mieszkalnego położonego w D. przy ulicy (...) . Wraz nią prawo do zajmowania lokalu mieli jej synowie R. K. i P. S. (wcześniej B. ). Pismem z dnia 05 października 2011 roku, doręczonym w dniu 09 października 2011 roku, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D. , działając w imieniu Gminy Miejskiej D. , na mocy art. 11 ust 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego , wypowiedział pozwanej B. B. umowę najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego wskazując, iż umowa najmu ulega rozwiązaniu po upływie miesiąca czasu od daty doręczenia wypowiedzenia, na koniec następnego miesiąca kalendarzowego, a jako przyczynę wskazał wykraczanie w sposób rażący i uporczywy przeciwko porządkowi domowemu czyniąc uciążliwym korzystanie innym z lokali, jak również dopuszczanie się do powstawania szkód i niszczenie urządzeń przeznaczonych do wspólnego korzystania przez mieszkańców – pomimo pisemnego upomnienia. Pozwana nie godząc się z wypowiedzeniem umowy najmu wniosła do tutejszego Sądu powództwo o uznanie tego wypowiedzenia za bezskuteczne. Sąd ustalając, iż B. B. i jej syn R. K. są uciążliwymi lokatorami, tj. rażąco i uporczywie wykraczają przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali – prawomocnym wyrokiem z dnia 01 marca 2012 roku oddalił powództwo. Pomimo tego pozwani B. B. i jej syn R. K. nie wyprowadzili się z przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Pozwany P. S. opuścił i opróżnił sporny lokal już kilka lat wcześniej i przebywa za granicą. Pozwana B. B. jest emerytką i otrzymuje z tego tytułu świadczenia w wysokości 654 zł. Obecnie regularnie opłaca czynsz i wpłaca raty na zaległość w wysokości 100 zł miesięcznie. Nie zakłóca porządku domowego, choć nie utrzymuje urządzeń sanitarnych w należytym stanie technicznym. Pozwany R. K. zdaje sobie sprawę, iż jego dotychczasowe zachowanie w spornym lokalu miało wpływ na wypowiedzenie pozwanej umowy najmu. Z tych też względów zgadza się na eksmisję, jednak nie godzi się na to, by winę za jego zachowanie ponosiła jego matka. Od kilku miesięcy nie pije i nie sprowadza do mieszkania kolegów. Jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Korzysta z pomocy opieki społecznej. Sąd Rejonowy wydając powyższy wyrok wskazał na treść art. 222 1 k.c. , art. 11 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 14 ust. 3 i 4 pkt 4 i 5 oraz ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego , art. 674 k.c. , art. 339 k.p.c. Powódka zaskarżając powyższy wyrok w pkt. III apelacją, zarzuciła Sądowi Rejonowemu naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 14 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów , mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 2005 roku nr 31, poz. 266 ) poprzez uznanie, że pozwanemu R. K. przysługuje prawo do lokalu socjalnego; naruszenie prawa materialnego w szczególności art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego ( Dz. U. z 2005 roku nr 31, poz.266 ) poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwanemu R. K. przysługuje prawo do lokalu socjalnego i wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. III i orzeczenie o braku uprawnienia pozwanego R. K. do lokalu socjalnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia - przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Okręgowy przyjmując ustalenia Sądu Rejonowego za własne, zważył co następuje: Apelacja jest zasadna. Powódka trafnie zarzuca, że przyznanie pozwanemu R. K. uprawnienia do lokalu socjalnego nie jest zasadne w sytuacji, gdy przyczyną dokonanego wypowiedzenia obok zalegania z czynszem było przede wszystkim negatywne zachowanie pozwanego R. K. polegające na rażącym i uporczywym występowaniu przeciwko porządkowi domowemu. Powyżej wskazane zachowanie pozwanego uzasadnia zastosowanie art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2011 roku o ochronie praw lokatorów, według którego przepisów dotyczących ustalania prawa do lokalu socjalnego nie stosuje się, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu albo niewłaściwe zachowanie czyniące uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku albo gdy zajęcie lokalu nastąpiło bez tytułu prawnego. Sąd Okręgowy podziela pogląd powódki, że z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, iż w sprawach o eksmisję z lokalu z przyczyn leżących po stronie najemcy związanych z jego negatywnym zachowaniem, sąd nie orzeka o uprawnieniu do lokalu socjalnego. Przepis ten bowiem wyłącza stosowanie art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów . W niniejszej sprawie niewłaściwe zachowanie pozwanego R. K. nie budziło wątpliwości Sądu Rejonowego, działanie to doprowadziło ostatecznie do wypowiedzenia umowy najmu oraz stało się podstawą wydania wyroku nakazującego opuszczenie , opróżnienie i wydanie lokalu w budynku przy ul. (...) w D. . Z tej przyczyny, jak trafnie podnosi w apelacji powódka, Sąd Rejonowy powinien w oparciu o przepis art. 17 ustawy o ochronie praw lokatorów zaniechać orzekania o prawie do lokalu socjalnego pozwanego R. K. , gdyż przepis ten wyłącza zastosowanie art. 14 tej ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok i orzekł jak w sentencji.