Sad powszechny, II Cz 2108/13

POSTANOWIENIE Dnia 11 luty 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział II Cywilny-Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Czarnecka /spr./ Sędziowie: SO Anna Kiersnowska-Tylewicz SO Marcin Miczke po rozpoznaniu w dniu 11 lutego2014 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika M. K. na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w P. w sprawie egzekucyjnej prowadzonej pod sygn. akt Km (...) przy uczestnictwie wierzyciela (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu z dnia 14 października 2013 r. sygn. akt: II Co 3853/13 p o s t a n a w i a: I odrzucić zażalenie w zakresie punktu 1 zaskarżonego postanowienia w części oddalającej skargę na: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, na zajęcie renty i na zajęcie nieruchomości; II oddalić zażalenie w pozostałym zakresie. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz/-/ SSO A. Czarnecka/-/ SSO M. Miczke UZASADNIENIE Dłużnik M. K. złożył skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym (...) w P. w sprawie egzekucyjnej prowadzonej pod sygn. akt Km (...) – na zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, postanowienie z dnia 21 maja 2013 r. w przedmiocie ustalenia kosztów zastępstwa prawnego wierzyciela w egzekucji, na zajęcie renty, na zajęcie nieruchomości, wnosząc jednocześnie o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na czas rozpoznania niniejszej skargi. Postanowieniem z dnia 14 pażdziernika 2013 r. Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu oddalił skargę (pkt 1), oddalił wniosek o zawieszenie postępowania (pkt 2). W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, że komornik prawidłowo ustalił koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym. Powołał się na treść art. 770 k.p.c. oraz §10 ust. 1 pkt 7 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz. 490), zaznaczając, że wartość egzekwowanego roszczenia na dzień złożenia wniosku wyniosła 1.373 zł. Sąd Rejonowy podkreślił, iż wskazana w zawiadomieniu o wszczęciu egzekucji wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego – w zakresie opłaty egzekucyjnej – jest jedynie kwotą orientacyjną. Podkreślił, że wierzyciel przyłączył się do egzekucji z nieruchomości, prowadzonej przeciwko dłużnikowi w innych postępowaniach. Powyższe skutkowało orzeczeniem jak w pkt 1 postanowienia. Jednocześnie Sąd Rejonowy oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, albowiem skarga dłużnika okazała się bezzasadna. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł dłużnik, zaskarżając je w całości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie dłużnika okazało się częściowo bezzasadne, a częściowo niedopuszczalne. W pierwszej kolejności zważyć należy, że stosownie do art. 767 4 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu rozstrzygające skargę na czynności komornika przysługuje tylko w wypadkach wskazanych w ustawie, a nadto w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie przysługuje na postanowienia sądu kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 in principio k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , bądź na podstawie art. 394 § 1 k.p.c. in fine w pkt 1, 2, 5, 7, 8, 10, 11 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. (vide: postanowienie SN z dnia 12 listopada 1997 r., III CZP 55/97). Mając na względzie, że przedmiotowe postanowienie Sądu Rejonowego zaskarżone zostało w całości, podnieść trzeba, że w zakresie, w jakim rozpoznana została skarga na zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, zajęcie renty i ruchomości, postanowienie to nie należy do wyżej wskazanej kategorii czynności zaskarżalnych w postępowaniu egzekucyjnym. W konsekwencji zaś zażalenie w tej części jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , o czym orzeczono w punkcie I sentencji. W pozostałym zakresie zażalenie okazało się bezzasadne. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że wierzyciel domagał się we wniosku egzekucyjnym m.in. przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego z nieruchomości (k. 1v akt egzekucyjnych). Rację ma Sąd I instancji, że postanowienie komornika z 21 maja 2013r. miało charakter wstępny i zawierało informację o wysokości kosztów. Nie budzi też zastrzeżeń wysokość ustalonych kosztów zastępstwa prawnego na podstawie §10 ust. 1 pkt 7 w zw. z §6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz.U. z 2013r. poz. 490), skoro był wniosek wierzyciela o prowadzenie egzekucji z nieruchomości. Zatem brak było podstaw do uwzględnienia w tym zakresie skargi dłużnika, co czyniło jednocześnie bezzasadnym wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 821 § 1 k.p.c. Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w punkcie II sentencji. /-/ A. Kiersnowska-Tylewicz/-/ SSO A. Czarnecka/-/ SSO M. Miczke