Sad powszechny, VI U 152/20

Sygn. akt VI U 152/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2020 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący sędzia Przemysław Chrzanowski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2020 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy D. G. przeciwko Z. O. w W. o zasiłek chorobowy w związku z odwołaniem D. G. od decyzji Z. w W. z dnia 12 lutego 2020 roku, znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję Z. w W. z dnia 12 lutego 2020 roku, znak (...) , w ten sposób, że przyznaje D. G. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 25 stycznia 2020 roku do dnia 6 marca 2020 roku ZARZĄDZENIE

1. (...) (...)
2. (...) (...) Sygn. akt VI U 152/20 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 12 lutego 2020 roku znak: (...) ( (...) ) (...) w W. odmówił D. G. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 25 stycznia 2020 roku do dnia 6 marca 2020 roku. W uzasadnieniu podał, że w wyniku kontroli zwolnienia lekarskiego lekarz orzecznik (...) orzekł, że od 25 stycznia 2020 roku odwołująca jest zdobna do pracy. (decyzja z dnia 12.02.2020 r. – a.r.) Od powyższej decyzji D. G. złożyła odwołanie wnosząc o jej zmianę. W uzasadnieniu podała, że nie zgadza się z decyzją lekarza orzecznika (...) , stanowiącą podstawę do odmowy prawa do zasiłku chorobowego. (odwołanie – k. 1-2) Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, powołując się na zasadność zaskarżonej decyzji. (odpowiedz na odwołanie – k. 9-9v) Sąd ustalił, co następuje: Lekarz Ł. S. wystawił dla odwołującej w dniu 17 stycznia 2020 roku zaświadczenie lekarskie seria (...) , w którym stwierdził nieudolność do pracy odwołującej od dnia 18 stycznia 2020 roku do 6 marca 2020 roku. ( (...) – a.r.) Lekarz orzecznik (...) w wyniku kontroli zaświadczenia lekarskiego (...) stwierdził, że niezdolność do pracy ustała w dniu 24 stycznia 2020 roku. ( (...) /K (...) /K – a.r.) D. G. cierpi na koślawe ustawienie stóp i drobne ostrogi piętowe. W dniu 17 stycznia 2020 roku otrzymała zwolnienie lekarskie z powodu niemożności pracy. Do 2 lutego 2020 przyjmowała przeciwbólowe – N. i B. . W okresie od 3 do 14 lutego 2020 roku korzystała z leczenia rehabilitacyjnego – krioterapia, prądy interferencyjne, ultradźwięki, pole magnetyczne. Odwołująca nie odzyskała zdolności do pracy od 24 stycznia 2020 roku. W okresie niezdolności do pracy po 24 stycznia 2020 roku korzystała z leczenia lekami przeciwbólowymi i korzystała ze rehabilitacji. Niezdolność do pracy z przyczyn ortopedycznych przypadająca również na dzień 24 stycznia 2020 roku trwała do 6 marca 2020 roku. (opinia biegłego ortopedy K. K. – k. 29-29v) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów z akt sprawy i akt organu rentowego oraz opinii biegłego ortopedy K. K. . Opinia biegłego była spójna, rzeczowa, poprzedzona analizą dokumentacji medycznej oraz badaniem odwołującej. Wnioski w niej zawarte są spójne z ustaleniami, a nadto żadna ze stron procesu nie kwestionowała ustaleń biegłego i nie składała nowych wniosków dowodowych. D. G. oraz (...) w W. nie złożyli żadnych zastrzeżeń do ww. opinii biegłego ortopedy K. K. , wobec czego Sąd przyjął ją jako podstawę swoich ustaleń. W takiej sytuacji, mając na względzie całokształt wszystkich wyjaśnionych okoliczności związanych z ustaleniem stanu zdrowia odwołującej, Sąd nie widział podstaw do rozszerzenia materiału dowodowego z urzędu. Tym bardziej, że Sąd zlecił biegłemu wskazanie, czy istnieje konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza innej specjalności. Biegły nie wskazał, aby zaistniała taka konieczność. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 59 ust. 1, 2 i 7 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa , prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby oraz wystawiania zaświadczeń lekarskich podlega kontroli. Kontrolę wykonują lekarze orzecznicy (...) . Jeżeli po analizie dokumentacji medycznej i po przeprowadzeniu badania ubezpieczonego lekarz orzecznik (...) określi wcześniejszą datę ustania niezdolności do pracy niż orzeczona w zaświadczeniu lekarskim, za okres od tej daty zaświadczenie lekarskie traci ważność. W przypadku odwołującej podstawą do odmowy prawa do zasiłku chorobowego za okres od 25 stycznia 2020 roku do 6 marca 2020 roku była kontrola zwolnienia lekarskiego przez lekarza orzecznika (...) , który stwierdził, że zaświadczenia lekarskie, które stwierdzało jej niezdolność do pracy od 18 stycznia 2020 roku, utraciło ważność z dniem 24 stycznia 2020 roku. Jednakże z ustaleń Sądu poczynionych na podstawie opinii biegłego ortopedy -traumatologa K. K. wynika, że odwołująca nie odzyskała zdolności do pracy od 24 stycznia 2020 roku. Dalej kontynuowała leczenie lekami przeciwbólowymi, rehabilitację. Sama niezdolność trwała do 6 marca 2020 roku. Opinia biegłego, jak i zawarte w niej wnioski, nie były kwestionowane przez żadną ze stron niniejszego procesu, wobec czego Sąd nie miał podstaw do zasięgania z urzędu opinii innego biegłego, a rzeczona opinia - jako kompletna - nie wymagała uzupełniania przez biegłego K. K. . Wobec czego organ rentowy niezasadnie odmówił D. G. prawa do zasiłku chorobowego za okres od ustania ważności zaświadczenia lekarskiego, czyli po dniu 24 stycznia 2020 roku – tj. od dnia 25 stycznia 2020 roku do dnia 6 marca 2020 roku. Z tych też powodów skoro odwołująca nie odzyskała zdolności do pracy 24 stycznia 2020 roku, to należne jest jej świadczenie w postaci zasiłku chorobowego za okres od 25 stycznia 2020 roku do 6 marca 2020 roku. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. i ww. przepisów zmienił zaskarżoną decyzję Z. w W. z dnia 12 lutego 2020 roku znak (...) w ten sposób, że przyznał D. G. prawo do zasiłku chorobowego za okres od dnia 25 stycznia 2020 roku do dnia 6 marca 2020 roku.