Sad powszechny, II K 54/19

(1)w obecności Prokuratura- bez udziału po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. w Opocznie sprawy K. D. syna D. i B. z domu G. urodzonego (...) w O. M. S. syna M. i J. z domu C. urodzonego (...) w O. D. R. syna Z. i M. z domu B. urodzonego (...) w O. oskarżonych o to, że W dniu 9 września 2018 roku około godz. 17:50 przy ul. (...) w O. , woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia Z. D. narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo wystąpienia skutki określonego w art. 156§1 kk lub art.. 157 §1 kk , w ten sposób, że uderzyli Z. D. pięścią w twarz, po czym popchnęli goi kiedy ten upadł, leżącego na podłodze kopali o głowie i całym ciele, czym spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy z raną okolicy ciemieniowo- potylicznej, stłuczenia jamy brzusznej z niepotwierdzonym ogniskiem stłuczenia nerki oraz stłuczenia klatki piersiowej, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszyły czynność narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 158 § 1 kk Orzeka:

1. Oskarżonych K. D. , M. S. i D. R. uznaje winnymi popełnienia zarzucanego im czynu i z mocy art. 158§1 kk w zw. z art. 37a kk wymierza im karę po 8 /osiem/ miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w rozmiarze 30 /trzydzieści/ godzin w miesiącu.
2. Na podstawie art. 34§3 kk w zw. z art. 72§1 pkt 7a w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności zakazuje oskarżonym K. D. , M. S. , D. R. zbliżania się do pokrzywdzonego Z. D. na odległość mniejszą niż 100 /sto/ m.
3. Zasądza od oskarżonych opłaty po 180,00 /sto osiemdziesiąt/ zł oraz zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 80,00 /osiemdziesiąt/ zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Sygn. akt II K 54/19 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny Na początku września 2018 r Z. D. pokłócił się ze swoim bratem D. D.

(2), doszło pomiędzy nimi do szarpaniny. W dniu 8 września 2018 r K. D. , M. S. , D. R. wtargnęli do miejsca zamieszkania Z. D. . Jako pierwszy uderzył Z. D. K. D. , co spowodowało, że Z. D. upadł na ziemie, po czym był kopany przez wszystkich trzech mężczyzn. Dowód zeznania Z. D. k- 106 107 Zeznania M. G.

(2)k-17 107 Inicjatorem zajścia był K. D. i to on był najbardziej agresywny. Dowód zeznania Z. D. 107 Zeznania M. G.

(2)k 17 107 Z. D. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy z raną okolicy ciemieniowo potylicznej, stłuczenia jamy brzusznej, oraz stłuczenia klatki piersiowej, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia na czas poniżej 7 dni Dowód zaświadczenie lekarskie k - 24 Oskarżony M. S. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że pokrzywdzony był bity przez K. D. i D. R. , a inicjatorem pobicia był K. D. Dowód wyjaśnienia M. S. k - 52 Oskarżony K. D. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu także K. D. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu obydwaj odmówili złożenia wyjaśnień Dowód k- 78, 58 Oskarżony K. D. i nie był do tej pory karany, natomiast oskarżony M. S. i D. R. byli karani za czyn z art. 278 par 1 kk Dowód : Karty karne k- 27, 28, 61 Sąd zważył co następuje: Jako bezsporny sąd ustalił fakt, że w dniu 9 września 2018 r do niezamkniętego mieszkania , w którym przebywali Z. D. i jego konkubina M. G.

(2)weszli K. D. i M. S. , oraz D. R. . Jako udowodniony sąd uznał fakt, że jako pierwszy zaatakował pokrzywdzonego K. D. , bratanek pokrzywdzonego następnie, wszyscy trzej napastnicy brali udział, w kopaniu pokrzywdzonego, wówczas gdy ten upadł na podłogę. Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o konsekwentne logiczne i konkretne zeznania M. G.

(2)i Z. D. , którzy zbieżnie opisali przebieg zdarzenia. W/w świadkowie rozpoznali twarze K. D. i M. S. ,natomiast trzeciego uczestnika pobicia D. R. wskazał w swoich wyjaśnieniach M. S. .. Niewątpliwie w wyniku działania oskarżonych pokrzywdzony był narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia oraz nastąpienie skutku z art. 156 kk kub 157 kk , zważywszy na ilość, siłę i umiejscowienie zadawanych ciosów. Stopień faktycznie doznanych przez pokrzywdzonego obrażeń ciała , sad ustalił w oparciu o opinię lekarską, która jako pełna ,jasna i logiczna podlega całkowitej akceptacji sądu. Z mocy art. 158 par 1 kk w zw z art. 37a kk sąd wymierzył oskarżonym kare po 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w rozmiarze 30 godzin w miesiącu .Na podstawie art. 34 par 3 kk w zw z art. 72 par 1 kpt 7a kk w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności sąd zakazał oskarżonym zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość mniejszą niż 100 m. Wymierzając karę oskarżonym sąd miał na uwadze okoliczności takie jak popełnienie czynu w miejscu zamieszkania pokrzywdzonego, brutalny sposób działania sprawców , na niekorzyść oskarżonych M. S. i D. R. świadczy także ich uprzednia karalność. Na ich korzyść świadczy natomiast to, że prowodyrem i najbardziej agresywnym uczestnikiem pobicia był K. D. . Na korzyść oskarżonego D. świadczy dotychczasowa niekaralność jak również to, że zajście było spowodowane konfliktem pokrzywdzonego z ojcem K. D. . Mając na uwadze całokształt okoliczności wpływających na wymiar kary sąd zastosował art.37 a kk i wymierzył oskarżonym karę po 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w rozmiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 34 par 3 kk w zw. z art. 72 par 1 pkt 7 akk nałożył na oskarżonych zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego na odległość mniejszą niż 100 metrów. Sąd uznał, że kara wymierzona każdemu z oskarżonych jest adekwatna do wagi czynu i uwzględnia w wystarczającym stopniu wszystkie okoliczności wpływające na złagodzenie jak i zaostrzenie kary. Orzeczona kara należycie uwzględnia zarówno brutalny sposób działania sprawców , jak również stosunkowo niewielkie obrażenia ciała pokrzywdzonego. Sąd uznał, że orzeczona kara będzie wystarczającą przestrogą dla innych a także spełni funkcje wychowawcze wobec oskarżonych. Na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy z 23 06 1973 r o opłatach w sprawach karnych sad obciążył oskarżonych opłatą a na podstawie art. 627 kpk kosztami sadowymi w sprawie.