Sad powszechny, III K 1129/13

Sygn. akt III K 1129/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu III Wydział Karny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Anna Glijerska-Socha Protokolant Monika Suchecka po rozpoznaniu w dniach: 10 lutego 2014 r., 26 marca 2014 r. sprawy: R. P. urodz. (...) w G. syna J. , W. z domu P. oskarżonego o to, że: I. w dniu 6 sierpnia 2013 r. w O. w woj. (...) używając przemocy polegającej na szarpaniu za ręce oraz wyszarpywaniu się próbował udaremnić swoje zatrzymanie czym wywierał wpływ na prawnie podjęte czynności służbowe przez umundurowanych funkcjonariuszy Policji M. N. i K. T. , przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 1 października 2007 r. sygn. akt II K 529/07 za czyn z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 190 § 1 k.k. na karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 07.07.2009 r. do dnia 07.03.2011 r. tj. o czyn z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. II. w dniu 6 sierpnia 2013 r. w O. w woj. (...) znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe umundurowanych funkcjonariuszy Policji M. N. i K. T. podczas i w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 1 października 2007 r. sygn. akt II K 529/07 za czyn z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 190 § 1 k.k. na karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od dnia 07.07.2009 r. do dnia 07.03.2011 r., tj. o czyn z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. I. oskarżonego R. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 224 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, II. oskarżonego R. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, to jest występku z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności, III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy wymierzone wobec oskarżonego R. P. w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności i wymierza temuż oskarżonemu karę łączną 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, IV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zalicza zatrzymanie oskarżonego w dniach 6 i 7 sierpnia 2013r., V. zwalnia oskarżonego od wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania zaliczając je na rachunek tegoż Skarbu Państwa i nie wymierza mu opłaty. Sygnatura akt III K 1129/13 UZASADNIENIE Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: W dniu 6 sierpnia 2013r. około godz. 17.35 funkcjonariusze Komisariatu Policji w G. K. T. i M. N. z polecenia dyżurnego udali się do miejscowości O. na ulicę (...) w związku ze zgłoszeniem R. C. o wszczynaniu awantury rodzinnej przez nietrzeźwego oskarżonego R. P. . Na miejscu zastano córkę oskarżonego A. H. oraz zgłaszającego . Funkcjonariusze policji po rozpytaniu wyżej wymienionych udali się do mieszkania oskarżonego przy ul. (...) . W mieszkaniu oskarżony wobec funkcjonariuszy policji był arogancki i agresywny, nie stosował się do wydawanych poleceń, odmawiał podania danych personalnych a próby wylegitymowania oskarżonego były bezskuteczne. Z uwagi na obawy ze strony członków rodziny, dla których oskarżony stwarzał realne zagrożenie, funkcjonariusze policji podjęli decyzję o umieszczeniu oskarżonego w (...) KMP w W. celem wytrzeźwienia. W trakcie doprowadzania do radiowozu oskarżony R. P. wyzywał funkcjonariuszy policji K. T. i M. N. słowami wulgarnymi zwracając się do nich : „puśćcie mnie chuje, spierdalajcie stąd , wy gnoje, gówniarze” . W związku z wyzwiskami kierowanymi wobec policjantów poinformowali oni oskarżonego o dopuszczeniu się przez niego przestępstwa z art. 226§1 kk i podjęciu decyzji o jego zatrzymaniu . Oskarżony nadal był agresywny i wulgarny, nie stosował się do wydawanych poleceń i celem zmuszenia policjantów do zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania , szarpał ich za ręce i odpychał , w związku z czym użyto wobec niego środków przymusu bezpośredniego w postaci siły fizycznej i chwytów transportowych oraz pałki służbowej i kajdanek na ręce trzymane z przodu . Po przewiezieniu do KMP w W. oskarżony R. P. został osadzony w PDOZ. Dowód: zeznania świadka M. N. /k- 16, 62/ zeznania świadka K. T. /k- 18, 63/ zeznania świadka A. H. /k- 21, 62/ protokół zatrzymania oskarżonego /k- 2/ Oskarżony R. P. był dotychczas trzykrotnie karany sądownie za czyny z art. 207§1 kk . Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 1 października 2007r. R. P. został skazany na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 207§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk polegający na tym, że w okresie od stycznia 2004r. do 6 kwietnia 2007r. w O. woj. (...) wywołując w stanie po spożyciu alkoholu awantury , znieważając słowami uznanymi za powszechnie obelżywe, grożąc pozbawieniem życia , bijąc rękami po całym ciele, szarpiąc za odzież i popychając znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. P. i córką A. H. , przy czym w dniu 19 września 2006r. spowodował u E. P. obrażenia w postaci rany tłuczonej głowy , które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas nie przekraczający siedem dni oraz na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 190§1 kk i karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby z zobowiązaniem do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, oraz poddania się leczeniu odwykowemu od uzależnienia od alkoholu i jednoczesnym oddaniem pod dozór kuratora sądowego. Powyższą karę łączną R. P. odbywał w okresie od dnia 7.07.2009r. do dnia 07.03.2011r. w ZK nr 2 we W. . Dowód: 1/dane o karalności oskarżonego /k-12-13 / 2/ wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 1 października 2007r./ sygn. akt II K 529/07/ wraz z danymi o odbyciu kary /k- 29-31/ Oskarżony R. P. w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania , słuchany przed sądem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów wskazując, iż był po alkoholu i nie pamięta co się wydarzyło. Oskarżony na rozprawie głównej wskazał, iż nie podtrzymuje wyjaśnień z postępowania przygotowawczego. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego /k 10-11, 33-34, 61/ Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje: Sprawstwo i wina oskarżonego R. P. co do popełnienia zarzucanych mu czynów nie budzi żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadków M. N. , K. T. i A. H. , protokół zatrzymania oskarżonego oraz wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie głównej. Zeznania wskazanych wyżej świadków są spójne, logiczne i konsekwentne na całym etapie postępowania . Świadkowie M. N. i K. T. szczegółowo przedstawili przyczynę i przebieg interwencji w miejscowości O. przy ul. (...) oraz poszczególne jej etapy, opisali sposób zachowania się oskarżonego w mieszkaniu jak również przed budynkiem , w trakcie doprowadzania do radiowozu przytaczając treść wypowiadanych przez nich słów. Zeznania tych świadków korespondują z zapisami zawartymi w protokole zatrzymania oskarżonego oraz zeznaniami świadka A. H. - córki oskarżonego , która w postępowaniu przygotowawczym wskazała, że jak była „przed domem, policjanci wyprowadzali ojca , który wyrywał się policjantom, stawiał opór jak chcieli włożyć go do radiowozu” , „..krzyczał coś na policjantów” , co potwierdziła przed sądem zeznając nadto, że oskarżony wyzywał policjantów , szarpał się, był pijany” . Zeznania wskazanych świadków znajdują potwierdzenie z wyjaśnieniach oskarżonego złożonych przed sądem, kiedy to przyznał się do popełnienia obu zarzucanych mu czynów. Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadków oraz wyjaśnienia oskarżonego złożone przed sądem , traktując li tylko jako linię obrony uprzednie wyjaśnienia oskarżonego z postępowania przygotowawczego. Przeprowadzone w sprawie dowody wskazują, iż oskarżony R. P. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu z art. 226 § 1 k.k. albowiem w dniu 6 sierpnia 2013 r. w O. znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe umundurowanych funkcjonariuszy Policji M. N. i K. T. podczas i w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych. Oskarżony dopuścił się także przestępstwa z art. 224 § 2 k.k. albowiem w dniu 6 sierpnia 2013 r. w O. używając przemocy polegającej na szarpaniu za ręce oraz wyszarpywaniu się próbował udaremnić swoje zatrzymanie czym wywierał wpływ na prawnie podjęte czynności służbowe przez umundurowanych funkcjonariuszy Policji M. N. i K. T. . Oba wskazane wyżej czyny oskarżony R. P. popełnił w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64§1 kk albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 1 października 2007r. został skazany na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 207§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk polegający na tym, że w okresie od stycznia 2004r. do 6 kwietnia 2007r. w O. woj. (...) wywołując w stanie po spożyciu alkoholu awantury , znieważając słowami uznanymi za powszechnie obelżywe, grożąc pozbawieniem życia , bijąc rękami po całym ciele, szarpiąc za odzież i popychając znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną E. P. i córką A. H. , przy czym w dniu 19 września 2006r. spowodował u E. P. obrażenia w postaci rany tłuczonej głowy , które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na czas nie przekraczający siedem dni oraz za czyn z art. 190§1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 7.07.2009r. do dnia 07.03.2011r. w ZK nr 2 we W. . W tym stanie rzeczy należało uznać, iż oba zarzucane oskarżonemu przestępstwa z art. 224§2 kk i z art. 226§1 kk są w rozumieniu art. 115§3 kk przestępstwami podobnymi do czynów, za które oskarżony został skazany opisanym wyżej wyrokiem / czyn z art. 224§2 kk do opisanego wyżej czynu z art. 207§1 kk w zw. z art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz do czynu z art. 190§1 kk zaś czyn z art. 226§1 kk do opisanego czynu z art. 207§1 kk zawierającego znieważenia wskazanych tamże pokrzywdzonych słowami wulgarnymi powszechnie uznanymi za obelżywe/, a skoro zostały popełnione w ciągu 5 lat po odbyciu przez oskarżonego ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności nie ulega wątpliwości, iż działał on w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64§1 kk . Wymierzając oskarżonemu R. P. kary za oba czyny sąd wziął pod uwagę znaczny stopień ich społecznej szkodliwości , na co wskazuje agresywny , lekceważący sposób zachowania oskarżonego wobec funkcjonariuszy policji podczas całej interwencji i powyższe potraktował jako okoliczność obciążającą. Za obciążające sąd uznał także uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa podobne i popełnienie czynów w warunkach powrotu do przestępstwa . Jako okoliczność łagodzącą potraktowano przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanych mu czynów na rozprawie głównej. W ocenie sądu wymierzone oskarżonemu R. P. za oba czyny kary są adekwatne tak do stopnia zawinienia oskarżonego jak i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniają sposób działania oskarżonego i rozmiar następstw przestępstw a nadto właściwości i warunki osobiste sprawcy i jego osobowość. Przy wymiarze kar sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej . Wymierzając karę łączną sąd zastosował zasadę pełnej absorbcji biorąc pod uwagę podobieństwo czynów, ich zbieżność czasową i tożsamość pokrzywdzonych . Powyższe w powiązaniu z prewencyjnym oddziaływaniem kary w znaczeniu prewencji generalnej uzasadniało wymierzenie oskarżonemu łącznej kary w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności . Sąd uznał, iż względem oskarżonego R. P. brak jest podstaw do zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności . Oskarżony jest osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną, na co wskazuje jego dotychczasowy sposób życia, w tym uprzednia wielokrotna karalność. Oskarżony po odbyciu kary roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności nie wyciągnął żadnych wniosków , nadal spożywa alkohol, pod wpływem którego jest agresywny i narusza porządek prawny, także na rozprawę główną w dniu 10 lutego 2014r. oskarżony stawił się w stanie nietrzeźwości. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia względem oskarżonego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono zatrzymanie oskarżonego w dniach 6 i 7 sierpnia 2013r. Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, który utrzymuje się z prac dorywczych, z czego osiąga niewielkie dochody sąd na podstawie art. 624§ 1kpk zwolnił oskarżonego od wydatków i nie wymierzył mu opłaty.