Sad powszechny, I C 1126/19

Sygn. akt I C 1126/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący SSR del. Michał Jank Protokolant sekr. sąd. Karolina Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2019 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. przeciwko B. J. o stwierdzenie wygaśnięcia prawa

1. stwierdza, iż wygasło przysługujące pozwanej B. J. spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku nr (...) przy ul. (...) w G. ;
2. zasądza od pozwanej B. J. na rzecz powoda kwotę 25.817 zł (dwadzieścia pięć tysięcy osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE S ąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana B. J. wraz z synem zajmuje lokal mieszkalny położony w G. przy ul. (...) , znajdujący się w zasobach powódki (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w G. . Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: zeznania pozwanej – protokół k. 69 Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 30 września 1993 r. sygn. akt I C 683/94 zobowiązano powodową Spółdzielnię do przyjęcia pozwanej w poczet członków i przydzielenie jej lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w G. przy ul. (...) . Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: kserokopia wyroku Sądu Wojewódzkiego w Gdańsku z dnia 30 września 1993 r. sygn. akt I C 683/94 k. 16, wydruk z KW nr (...) k. 17-
3. W dniu 19 lutego 2018 r. strony zawarły umowę, na mocy której powódka ustanowiła na rzecz pozwanej, będącej członkiem Spółdzielni, spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego na parterze budynku przy ul. (...) w G. , o powierzchni użytkowej 73,40 m2, stanowiącego własność powódki. Umowa została zawarta na czas oznaczony. Pozwana w całości wniosła wkład mieszkaniowy. Strony określiły, że ustanowione prawo wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych przypadkach określonych w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych i w Statucie powódki. Pozwana zobowiązała się m.in. stosować do wewnętrznych aktów prawnych powódki, jak również do zapisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych , a w szczególności uiszczać terminowo opłaty na pokrycie kosztów związanych m.in. z eksploatacją i utrzymaniem lokalu. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: umowa nr (...) z dnia 19 lutego 2018 r. k. 15, wydruk z KRS powódki k. 9-
4. Średnia miesięczna wysokość opłat za lokal zajmowany przez powódkę w okresie lipiec 2018 r. -lipiec 2019 r. kształtowała się na poziomie 639-720 zł. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: kserokopia miesięcznych rozliczeń k. 31-
5. Pozwana początkowo uiszczała należne na rzecz powódki opłaty m.in. z tytułu eksploatacji i utrzymania zajmowanego przez nią lokalu. Następnie przynajmniej od 2016 r. nie regulowała bieżących opłat za lokal. Łączna kwota zadłużenia pozwanej z tytułu zajmowania przedmiotowego lokalu wyniosła na dzień 12 sierpnia 2019 r. kwotę 156.983,02 zł. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: stan kartoteki finansowej k. 42-44, analiza kartoteki windykacyjnej k. 44-
6. Utrzymanie przedmiotowego lokalu przekraczało i w dalszym ciągu przekracza znacząco możliwości finansowe pozwanej. Nie reguluje ona w jakiejkolwiek wysokości ani bieżących należności za lokal ani pozostałego do zapłaty zadłużenia. Zamieszkujący z pozwaną syn nie ponosi żadnych kosztów utrzymania lokalu. Pozwana jest zatrudniona na część etatu. Osiąga miesięczne dochody w kwocie 880 zł netto z tytułu zatrudnienia oraz otrzymuje kwotę 600 zł z tytułu opieki. Posiada liczne zadłużenia wobec powódki, stwierdzone orzeczeniami sądowymi - należność główna opiewa na niemalże 90.000 zł. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: kserokopie nakazów zapłaty w postępowaniu upominawczym Referendarza Sądowego w Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku: z dnia 17 grudnia 2018 r. sygn. akt I Nc 13361/18 k. 49, z dnia 8 października 2018 r. sygn. akt I Nc 5875/18 k. 50, z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt I Nc 945/17 wraz z klauzulą wykonalności k. 51, z dnia 21 czerwca 2017 r. sygn. akt I Nc 2021/16 k. 52, z dnia 23 sierpnia 2016 r. sygn. akt I Nc 799/16 k. 54; kserokopie nakazów zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku: z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I Nc 1689/16 wraz z klauzulą wykonalności k. 53, z dnia 16 stycznia 2015 r. sygn. akt I Nc 110/14 k. 55, z dnia 26 sierpnia 2015 r. k. 56, oświadczenia pozwanej – protokół k.
7. Na wniosek powódki z majątku pozwanej prowadzone były liczne egzekucje komornicze. Egzekucje zasadniczo okazały się bezskuteczne z uwagi na brak majątku pozwanej, z którego powódka mogłaby uzyskać zaspokojenie. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: kserokopie postanowień Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Gdańsk-Północ w Gdańsku M. C. z dnia 17 grudnia 2018 r. sygn. akt KM 2407/17 k. 47-48, analiza kartoteki windykacyjnej k. 44-
8. Pismem z dnia 15 października 2018 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 2.077,48 zł do dnia 30 października 2018 r. a następnie w dniu 11 grudnia 2018 r. ostatecznie wezwała do zapłaty kwoty 3.584,73 zł z tytułu opłat za eksploatację i utrzymanie lokalu za okres lipiec-listopad 2018 r., zakreślając pozwanej na zapłatę termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W treści pism poinformowała o możliwości rozłożenia spłaty zaległości na raty lub odroczenia terminu płatności. Wskazała także, że nieuregulowanie powyższego zobowiązania w terminie będzie skutkowało wszczęciem postępowania sądowego a dalsze uchylanie się od zapłaty może doprowadzić do złożenia wniosku o wykluczenie z grona członków Spółdzielni. Okoliczno ść bezsporna, a nadto potwierdzona dowodem: wezwanie nr (...) z dnia 15 października 2018 r. k. 57, ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty nr (...) z dnia 11 grudnia 2018 r. S ąd zważył, co następuje: Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zebranych i przeprowadzonych w sprawie dowodów, które poddano ocenie zgodnie z art. 233 § 1 k.p.c. Sąd dokonał oceny wiarygodności i mocy dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Dokonując powyższych ustaleń faktycznych Sąd oparł się na dowodach w postaci dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Dowodom w postaci dokumentów urzędowych Sąd dał wiarę w zakresie tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone ( art. 244 k.p.c. ), zaś dokumentom prywatnym wyłącznie co do tego, że osoba podpisana na dokumencie złożyła oświadczenie zawarte w jego treści ( art. 245 k.p.c. ). Prawdziwość dokumentów, z których przeprowadzono dowód, nie budziła uzasadnionych wątpliwości Sądu i nie była kwestionowana przez strony. W oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy Sąd ustalił okoliczność zajmowania przez pozwaną lokalu, zawartej miedzy stronami umowy, braku regulowania należnych opłat, prowadzonych postępowań i zapadłych rozstrzygnięć. Wyjaśnienia złożone przez pozwaną w ramach przesłuchania informacyjnego potwierdziły treść dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy. Pozwana nie kwestionowała w istocie ani materiału dowodowego ani zasadności powództwa. Zebrany w ten sposób materiał dowodowy dał spójny obraz rzeczywistego stanu niniejszej sprawy. W ocenie S ądu, powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie powódka domagała się stwierdzenia wygaśnięcia przysługującego pozwanej spółdzielczego lokatorskiego prawa do zajmowanego przez nią lokalu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 845 ze zm.), członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Natomiast w myśl art. 11 ust. 11, w przypadku zaległości z zapłatą tych opłat za co najmniej 6 miesięcy, rażącego lub uporczywego wykraczania osoby korzystającej z lokalu przeciwko obowiązującemu porządkowi domowemu albo niewłaściwego zachowania tej osoby czyniącego korzystanie z innych lokali lub nieruchomości wspólnej uciążliwym, spółdzielnia może w trybie procesu żądać orzeczenia przez sąd o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Jeżeli podstawą żądania orzeczenia o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego jest zaleganie z zapłatą opłat, nie można orzec o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do tego lokalu, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli wniesiono apelację - przed sądem drugiej instancji członek spółdzielni uiści wszystkie zaległe opłaty. Na wstępnie warto wspomnieć, że wygaśnięcie prawa lokatorskiego jest konsekwencją prawną jego niezbywalnego i osobistego charakteru jako prawa majątkowego do używania mieszkania. Okoliczności niniejszej sprawy nie były sporne między stronami. Z treści zawartej przez strony umowy oraz z przytoczonych wyżej przepisów bezsprzecznie wynika, iż pozwana była zobowiązana do regulowania na rzecz powódki opłat związanych m.in. z eksploatacją i utrzymaniem zajmowanego lokalu. Powyższe zobowiązanie nie budziło wątpliwości między stronami. Pozwana przyznała, iż z uwagi na brak środków pieniężnych istotnie nie regulowała na rzecz powódki należnych opłat przynajmniej od 2016 r. i nie uiszcza ich do chwili obecnej, przy czym należy zaznaczyć, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje okoliczność, czy pozwana pozostawała w zaległości od roku 2014 – jak wskazuje powódka, czy dopiero od roku 2016 – zgodnie z twierdzeniami pozwanej. Powyższe wynika z faktu, iż jedną z przesłanek wystąpienia przez Spółdzielnię na mocy art. 11 ust. 11 powyższej ustawy z żądaniem orzeczenia przez sąd o wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego jest zaległość z zapłatą opłat za okres co najmniej 6 miesięcy. Niezależnie więc od przyjęcia daty początkowej zaległości na 2014 czy 2016 rok, mając na względzie niekwestionowany brak dokonywania opłat do chwili obecnej, należy uznać, że po stronie pozwanej powstała zaległość z regulowaniem opłat przez co najmniej 6 miesięcy. Tym samym nastąpiło zajście jednej z przesłanek uregulowanych w art. 11 ust. 11 powyższej ustawy, wobec czego powódka była uprawniona do wystąpienia z przedmiotowym roszczeniem. Trzeba także podkreślić, iż bez znaczenia dla zasadności roszczenia pozostają przyczyny braku płatności, w tym także trudna sytuacja majątkowa pozwanej, uniemożliwiająca regulowanie przez nią zobowiązania na rzecz powódki. Na marginesie należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie był uprawniony do rozstrzygania w przedmiocie przydzielenia pozwanej innego lokalu, albowiem powyższe wykraczało poza materię rozpoznawanej sprawy, w której Sąd dokonywał jedynie badania podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia przysługującego pozwanej spółdzielczego lokatorskiego prawa do zajmowanego przez nią lokalu. W konsekwencji w pkt I wyroku Sąd stwierdził, iż wygasło przysługujące pozwanej spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego nr (...) , położonego w budynku nr (...) przy ul. (...) w G. . Rozstrzygnięcie o kosztach procesu wydane zostało na podstawie przepisu art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 i 108 § 1 k.p.c. , zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik postępowania, w myśl której koszty te ponosi strona przegrywająca sprawę. Na koszty postępowania poniesione przez powódkę składała się opłata od pozwu w kwocie 15.000 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 10.800, obliczone na podstawie § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265 – w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia pozwu), powiększone o opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. S ędzia (del.) Michał Jank