Sad powszechny, X U 91/13

Sygn. akt: XU-91/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: SSR Barbara Bonczar Protokolant: Grażyna Mazurkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym w dniu 05 grudnia 2013r. we Wrocławiu sprawy z odwołania E. P. od orzeczenia W. Z. d. S. O. o. N. w województwie (...) z dnia 16 listopada 2012r. znak: (...) . (...) w sprawie E. P. przeciwko W. Z. d. S. O. o. N. w województwie (...) o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie. Sygn. akt X U 91/13 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni E. P. wniosła odwołanie od orzeczenia W. Z. d. S. O. o. N. w województwie (...) z dnia 16 listopada 2012r., który utrzymał w mocy orzeczenie P. Z. d. S. O. o. N. we W. z dnia 07 września 2012r. P. Z. d. S. O. o. N. we W. orzeczeniem z dnia 07 września 2012r. odmówił wnioskodawczyni wydania orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. Wnioskodawczyni została zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim, orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter trwały i orzeczenie wydano na stałe. Zdaniem W. Z. d. S. O. o. N. stan zdrowia wnioskodawczyni, dokumentacja medyczna nie wskazują na istotne zmiany w stanie zdrowia w stosunku do stanu zdrowia będącego podstawą ustalenia posiadanego lekkiego stopnia niepełnosprawności. We wniesionym od tego orzeczenia odwołaniu wnioskodawczyni wnosiła o zmianę orzeczenia W. Z. i ponowną ocenę stanu zdrowia dla celów ustalenia stopnia niepełnosprawności. W uzasadnieniu swego stanowiska podniosła, że posiada szereg schorzeń, które utrudniają jej funkcjonowanie w życiu codziennym, a stan jej zdrowia od kilku lat uległ pogorszeniu. Strona pozwana w udzielonej odpowiedzi na odwołanie wniosła o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 1 lipca 2001r. P. Z. d. O. o. N. we W. zaliczył wnioskodawczynię do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim na stałe, symbol przyczyny niepełnosprawności: 05-R, 03 –L. W dniu 06 sierpnia 2012r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. P. Z. d. S. O. o. N. we W. orzeczeniem z dnia 07 września 2012r. odmówił wnioskodawczyni wydania orzeczenia ustalającego stopień niepełnosprawności. Z wydanym orzeczeniem wnioskodawczyni nie zgodziła się i wniosła odwołanie do W. Z. d. s. O. o. N. w woj. (...) . Na skutek wniesionego odwołania W. Z. d. O. o. N. w Województwie Dolnośląskim na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2012r. orzeczenie P. Z. d. O. o. N. z dnia 07 września 2012r. utrzymał w mocy. Dowód: akta (...) . (...) Postanowieniem z dnia 14 lutego 2013r. Sąd na zasadzie art.468 § 1 i § 2 pkt 4 i § 4 kpc podjął czynności wyjaśniające przez zasięgnięcie opinii biegłego sądowego: chirurga ortopedy, neurologa i otolaryngologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawczyni E. P. może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – Dz.U.123, poz.776 oraz § 3 pkt 2 rozp. MGPiPS z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności – Dz.U.139, poz.1328. W wydanej w dniu 05 marca 2013r. opinii biegły sądowy otolaryngolog rozpoznał u wnioskodawczyni min. obustronny niedosłuch czuciowo – zmysłowy, alergiczny nieżyt nosa i zaburzenia mowy i orzekł, że wnioskodawczyni nie może zostać zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym. Dowód: opinia biegłego sadowego otolaryngologa z dnia 05.03.2013r. – k.15 as. Do wydanej opinii wnioskodawczyni wniosła zastrzeżenia, gdyż jej zdaniem opinia zawiera szereg nieścisłości w udzielonym przez nią biegłemu wywiadzie a nadto jej zdaniem badanie przeprowadzone szeptem było nieprawidłowe. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii biegłego sądowego. Sąd uwzględnił zastrzeżenia wnioskodawczyni i dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłego sądowego otolaryngologa. W wydanej w dniu 10 sierpnia 2013r. opinii biegły sadowy otolaryngolog ponownie przeanalizował dołączoną dokumentację, odniósł się do zastrzeżeń wnioskodawczyni i podtrzymał swoje stanowisko zajęte w opinii z dnia 05 marca 2013r. Dowód: opinia uzupełniająca biegłego sądowego otolaryngologa z dnia 10.08.2013r. – k. 55 as. Do wydanej opinii uzupełniającej wnioskodawczyni wniosła zastrzeżenia. W wydanej w dniu 10 czerwca 2013r. opinii biegli sądowi: chirurg ortopeda i neurolog rozpoznali u wnioskodawczyni min. zmiany zwyrodnieniowo dyskopatyczne kręgosłupa, skrzywienie prawostronne kręgosłupa piersiowo - lędźwiowego i wydali opinię, że wnioskodawczyni nie może zostać zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym Dowód: opinia biegłych sądowych chirurga ortopedy i neurologa z dnia 10.06.2013r. - k.31 akt. Z wydaną w sprawie opinią wnioskodawczyni nie zgodziła się, gdyż jej zdaniem stan jej zdrowia pogarsza się i uzasadnia zaliczenie wnioskodawczyni do wyższego niż lekki stopień niepełnosprawności. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanej w sprawie opinii. Sąd uwzględnił zastrzeżenia wnioskodawczyni i dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłego sądowego chirurga ortopedy i neurologa. W wydanej w dniu 15 września 2013r. opinii biegły sądowy chirurg ortopeda i neurolog odnieśli się do zastrzeżeń wnioskodawczyni i podtrzymali swoje stanowisko zajęte w opinii z dnia 10 czerwca 2013r. Dowód: opinia uzupełniająca biegłego sądowego chirurga ortopedy i neurologa z dnia 15.09.2013r. – k. 68 as. Do wydanej opinii uzupełniającej wnioskodawczyni wniosła zastrzeżenia. Sąd nie uwzględnił wniesionych przez wnioskodawczynię zastrzeżeń do wydanych w sprawie opinii uzupełniających. Strona pozwana nie wniosła zastrzeżeń do wydanych w sprawie opinii uzupełniających. Sąd zważył, co następuje : Odwołanie wnioskodawczyni nie zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów: Zgodnie z art.2 pkt.10 i art.3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – Dz.U.123, poz.776 ze zm., niepełnosprawność oznacza trwałą lub okresową niezdolność do wypełniania ról społecznych z powodu stałego lub długotrwałego naruszenia sprawności organizmu, w szczególności powodującą niezdolność do pracy. Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki. W art.4 cyt. ustawy ustawodawca zawarł definicję stopni niezdolności do pracy i tak min. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Dla oceny stanu zdrowia wnioskodawczyni i ustalenia stopnia niepełnosprawności wydane zostały w sprawie opinie biegłych sądowych: chirurga ortopedy, neurologa, otolaryngologa. Zdaniem biegłych sądowych wnioskodawczyni nie jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym Zdaniem biegłych występujące u wnioskodawczyni objawy chorobowe nie ograniczają możliwości wykonywania lekkich prac, wnioskodawczyni nie wymaga częściowej ani czasowej pomocy i opieki osób drugich w czynnościach dnia codziennego i przy pełnieniu ról społecznych. W wydanych w sprawie opiniach uzupełniających biegli sądowi odnieśli się do wniesionych przez wnioskodawczynię zastrzeżeń i swoje stanowisko dodatkowo uzasadnili. Sąd podzielił dokonane przez biegłych sądowych ustalenia i przyjął wydane w sprawie opinie za podstawę swego rozstrzygnięcia. Biegli sądowi, którzy wydali opinię w niniejszej sprawie są specjalistami o dużej wiedzy merytorycznej i praktycznej, są lekarzami niezależnymi od stron. Zgodnie z art.282 § 2 kpc w związku z art.283 § 2 kpc biegły wydający opinię w sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany i Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłego jak i jego rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art.233 §1 kpc – na podstawie właściwych dla jej przymiotów kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków. Skoro wydane w sprawie opinie biegłych sądowych są jasne, logiczne w zasadzie nie podważane przez wnioskodawczynię poprzez merytoryczne zastrzeżenia, Sąd przyjął je za podstawę swojego orzeczenia. Wnioskodawczyni nie spełnia więc, kryteriów niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym o jakim mowa w art.4 ust.2 cyt. ustawy z 27.08.1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych . Mając więc na uwadze, treść opinii wydanej przez biegłych, oraz przeprowadzone wyżej rozważania Sąd uznał, że nie było podstaw do zaliczenia wnioskodawczyni E. P. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W związku z tym odwołanie wnioskodawczyni nie może zostać uwzględnione i podlega oddaleniu Z tych względów na zasadzie art. 477 14 § 1 kpc należało orzec jak na wstępie.