UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt V K 172/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
- M. M. jak w akcie oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty M. G. nabył samochód T. (...) pochodzący z kradzieży zeznania M. G. 614-515, 621-622, (...) , (...)- (...) , (...) -2770 opinia mechanoskopijna 568-576 potwierdzenie zgłoszenia 657 przy nabyciu pojazdu był obecny M. M. zeznania M. G. 614-515, 621-622, (...) , (...)- (...) , (...) -2770 M. M. wypisał umowę kupna sprzedaży pod którą podpisał się jako sprzedający opinia grafologiczna 777-779 wyjaśnienia M. M. 566, 970, (...) 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 opinia grafologiczna jasna i wyczerpująca oraz jednoznaczna co do wniosków opinia mechanoskopijna spójna i kompletna oraz kategoryczna potwierdzenie zgłoszenia pochodzące z wiarygodnego źródła wyjaśnienia M. M. wiarygodne w zakresie kontaktu ze sprawa w późniejszym okresie poza zakresem zarzutu. Wiarygodne w zakresie innych zdarzeń nie związanych z zarzutem jako nie ukrywające ryzykownych prawnie zachowań oskarżonego. zeznania M. G. częściowo wiarygodne co do podstawowych faktów to jest zakupu samochodu i problemów jakie następnie wynikły i faktu obecności oskarżonego w H. przy oglądaniu i zakupie samochodu. Co do szczegółów oceny wiarygodności tego świadka to jako jeden z głównych powodów uniewinnienia oskarżonego zostanie ona omówiona w części wyjaśniającej przyczyny uniewinnienia. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
- Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
- Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
- Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.
- Uniewinnienie M. M. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Starając się omówić powody uniewinnienia z możliwą zwięzłością należy na wstępie zauważyć, że po przeprowadzeniu kilku już postępowań widać, że istnieją tylko dwa dowody winy oskarżonego. Jednym są zeznania M. G. . Drugim dowodem jest umowa którą wypełnił i podpisał jako sprzedający M. M. ( aczkolwiek nie podpisał jej kupujący). Jak idzie o dowód pierwszy to nie pozwala on na przypisane oskarżonemu sprawstwa w zakresie zarzucanego mu czynu. Dowód z zeznań M. G. jest dowodem specyficznym. Próbując prześledzić rolę oskarżonego w sprawie widać zaskakujące rozbieżności w relacji świadka o przebiegu całej operacji wyboru i nabycia pojazdu. W pierwszych zeznaniach wskazuje, że oskarżony ( choć nie opisuje go nazwiskiem) był obecny podczas gdy on z oferentem i właścicielem pojazdu oglądali go w H. . Ocenia że był on pracownikiem firmy pośredniczącej w sprzedaży samochodu (,,pracownikiem placu") Według tej pierwszej wersji rola oskarżonego była żadna. Nie uczestniczył w negocjacjach cenowych, nic nie podpisywał. (k- 514-515). Kolejne zeznanie (621-622) nadal wskazują oskarżonego jako pracownika placu, wyraźnie odróżniając go od też obecnego właściciela pojazdu. Według tej wersji to oskarżony miał wypisać umowę kupna sprzedaży i wpisać się jako właściciel oraz podpisać na tej umowie (która jest drugim z dowodów mających obciążać oskarżonego). Kolejna wersja jeszcze bardziej odmienna od poprzednich (k-1006) wskazuje, że oskarżony miał być wujkiem oferenta samochodu i ten samochód miał należeć do oskarżonego. Także w kolejnej relacji (k-1359-1363) świadek wskazał że oskarżony miał być wujkiem oferenta i rzekomym właścicielem samochodu. Tak zatem oskarżony w kolejnych relacjach niejako awansował od milczącego świadka transakcji do jej aktywnego uczestnika podającego się za stronę czyli właściciela samochodu. Świadek pytany o powody takiej zmienności bez oporów wskazał na rolę Policji. Otóż policjanci pokazywali mu zdjęcia i tłumaczyli kto jaka rolę odegrał. I to do tego stopnia skutecznie, że świadkowi jak sam uznał myliło się już to co było z tym co mówiła Policja. Niemniej świadek wskazywał na największą wiarygodność swoich depozycji jak najbliższych zdarzenia. Wobec powyższego Sąd uznał że wersja o roli oskarżonego jako wujka i właściciela pojazdu jest niewiarygodna. Pojawiła się dopiero później i może być kalką z dalszego etapu sprawy kiedy to oskarżony pojawił się z oferentem pojazdu już na etapie próby zamiany pojazdu na H. - obojętnym z punktu widzenia zarzutu. Nie jest w żaden sposób zbieżna z pierwotnymi relacjami świadka a w świetle wskazywanej roli Policji jako czynnika porządkującego i poszerzającego wiedzę świadka, którą on następnie miał przekazywać późniejsze relacje nie mogą być uznane za wiarygodne. Stąd Sąd uznał, za wiarygodne to w relacji świadka, że podczas oględzin i zakupu pojazdu oskarżony był obecny i wypisał wspomnianą umowę. Warto podkreślić, że w żadnej relacji świadek nie wskazuje aby oskarżony brał udział w jakichkolwiek ustaleniach dotyczących sprzedaży pojazdu co zarzucił oskarżonemu oskarżyciel publiczny. Reasumując tą część rozważań, Sąd uznał, że zeznania świadka G. nie dają podstawy aby przypisać oskarżonemu jakikolwiek udział w sprzedaży przedmiotowego samochodu ponad to, że wypisał on wzmiankowaną umowę i się na niej podpisał. Przechodząc teraz do tej właśnie umowy Sąd zauważa, iż z pozoru stanowi ona wystarczający dowód winy oskarżonego. Wszak to oskarżony ją wypisał, to oskarżony widnieje jako sprzedający i to oskarżony się pod nią podpisał. Można by postawić tezę, że oskarżony stwarzając pozory, że jest właścicielem pojazdu i sporządzając dokument uwiarygadniał legalność transakcji, a zatem pomagał w ukryciu rzeczywistego pochodzenia pojazdu. I tak by było, gdyby nie pierwotne jak i kolejne zresztą zeznania świadka G. . Otóż świadek ten w uznanych za najbardziej wiarygodne ( też przez niego samego) zeznaniach konsekwentnie podawał że przy transakcji oprócz oskarżonego był także właściciel pojazdu. To z tym właścicielem została spisana umowa jaką przedstawił świadek na potrzeby rejestracji pojazdu. Świadek podkreślał nawet (k- 621-622) że oskarżony wypisał umowę ze wskazaniem siebie jako sprzedającego ale nie on był właścicielem. Tym samym jest oczywiste, że to zachowanie oskarżonego ( wypisanie umowy) nie mogło nikogo wprowadzić w błąd, nie mogło ukryć pochodzenia pojazdu ani w oczach kupującego ( wiedział kto jest właścicielem i z kim ma podpisać umowę) ani w oczach innych czytelników ( nie użyto jej w procesowe rejestracji) a to z podstawowego względu - nie była ona podpisana przez kupującego a zatem niekompletna. Zachodzi zatem pytanie czemu miła służyć ta umowa? Miała ona stanowić jedynie rodzaj zabezpieczenia dla kupującego aby miał jakiekolwiek potwierdzenie że samochód jest zarezerwowany dla niego ( wpłacił już bowiem część ceny). Tak wynika wprost z depozycji tegoż kupującego. Biorąc pod uwagę że kupujący czyli M. G. wielokrotnie podkreślał, że przy transakcji był właściciel pojazdu i to, że świadek spisał umowę z właścicielem i tą umowę przedstawił jako dowód nabycia pojazdu i jego pochodzenia gdy dokonywał rejestracji należy uznać, że właśnie taki charakter i funkcję miała pełnić ta umowa ( czy raczej jej prefabrykat). Nie była zatem żadnym elementem wpływającym na ułatwienie nabycia pojazdu pochodzącego z kradzieży. Nikogo nie miła i nie mogła wprowadzić w błąd i nie miała być dowodem czegokolwiek w sensie jakiegokolwiek postępowania administracyjnego. Nie pełniła żadnej roli poza zabezpieczeniem jakiegoś rodzaju rezerwacji pojazdu pomiędzy stornami i tak już zdecydowanymi co do zawarcia transakcji, mniejsza z tym czy skutecznym. Tym samym w ocenie Sądu powstanie tej umowy było dla transakcji obojętne. Jako takie nie może zatem stanowić dowodu przesądzającego o winie oskarżonego. Tym samym oceniając rolę oskarżonego M. w całej operacji Sąd uznał, że nie istnieją wiarygodne dowody wskazujące aby uczestniczył on w rokowaniach dotyczących sprzedaży pojazdu a wypisanie omawianej umowy było dla całego przedsięwzięcia całkowicie obojętne i tym samym oskarżony nie dopuścił się pomocnictwa do przestępstwa paserstwa a co za tym idzie należało go uniewinnić. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1 wobec uniewinnienia oskarżonego koszty postępowania winien ponieść Skarb Państwa 1.Podpis