Sad powszechny, XI GC 194/21

Sygn. akt XI GC 194/21 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 25 maja 2018 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. wniosła przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. o zapłatę kwoty 2650,42 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwot: - 707,89 zł od dnia 12 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty; - 1031,24 zł od dnia 15 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty; - 911,29 zł od dnia 22 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Powódka dochodzi od pozwanej zapłaty za sprzedane pozwanej towary żywnościowe. Nakazem zapłaty z dnia 6 czerwca 2018 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Pozwana wniosła sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Pozwana zakwestionowała roszczenie co do zasady jak i wysokości, wnosząc nadto o zawieszenie postępowania z uwagi na brak organów pozwanej. Postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. Sąd uchylił nakaz zapłaty z dnia 6 czerwca 2018 r. i zawiesił postępowanie. Postanowieniem z dnia 22 maja 2019 r. Sąd podjął zawieszone postepowanie z udziałem ustanowionego dla pozwanej kuratora. W toku procesu strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W okresie od 28 marca 2017 r. do 7 kwietnia 2017 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. (obecnie (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. ) składała zamówienia na dostawę i zakup towarów spożywczych od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. . Zamówienia przyjmowała przedstawicielka handlowa powódki - K. B. . Sprzedany pozwanej towar został dostarczony pod wskazany w fakturze adres lokalu pozwanej przy ul. (...) , (...)-(...) G. , zgodnie z zamówieniami pozwanej. Towar dostarczał kierowca powódki M. P. . Odbierany był przez upoważnionego pracownika pozwanej, który kwitował odbiór towaru swoim podpisem. Nie były składane zastrzeżenia co do ilości czy jakości sprzedanego towaru. Z tego tytułu powódka wystawiła następujące faktury VAT: Dnia 28 marca 2017 r. powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. , na kwotę 707,89 zł tytułem sprzedaży bułek, kabanosów, parówek oraz sosów, z terminem płatności do dnia 11 kwietnia 2017 r. Dnia 31 marca 2017 r. powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. , na kwotę 1031,24 zł tytułem sprzedaży bułek, kabanosów oraz sosów, z terminem płatności do dnia 14 kwietnia 2017 r. Dnia 7 kwietnia 2017 r. powódka wystawiła fakturę VAT nr (...) na rzecz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. , na kwotę 911,29 zł tytułem sprzedaży bułek, kabanosów oraz sosów, z terminem płatności do dnia 21 kwietnia 2017 r. Pozwana nie odesłała spornych faktur bez księgowania. Nie reagowała na monity powódki. Dowód: - faktura VAT nr (...) k. 18, 132; - faktura VAT nr (...) k. 19, 133; - faktura VAT nr (...) k. 20, 134; - oświadczenia z dnia 14 marca 2018r. k. 21-22; - zeznania świadka M. P. k. 201; - zeznania świadka K. B. k. 219-220; - zeznania za powódkę P. Ś. k. 233-

1. Pismem z dnia 27 kwietnia 2017 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty łącznej kwoty 2650,42 zł w terminie do dnia 4 maja 2017 r., tytułem faktur VAT nr (...) . Dowód: - pismo z dnia 27 kwietnia 2017 r. k. 23; - dowód nadania k. 24; Pismem z dnia 8 maja 2017 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty łącznej kwoty 2661,81 zł w terminie do dnia 15 maja 2017 r., tytułem faktur VAT nr (...) . Dowód: - pismo z dnia 8 maja 2017 r. k. 25; - dowód nadania k. 26; Pozwana nie zareagowała na wezwania pisemne. Wezwania na piśmie okazały się bezskuteczne. Dowód: - zeznania za powódkę P. Ś. k. 233-
2. Stan faktyczny w niniejszej sprawie ustalono na podstawie przywołanych wyżej dokumentów, których autentyczności i wiarygodności nie kwestionowano, częściowo wyciągając odmienne wnioski. Ponadto, sąd oparł się na zeznaniach świadków M. P. i K. B. , które w całości uznał za szczere i prawdziwe. Na ich podstawie ustalono procedurę składania zamówień i odbioru zakupionych towarów. Sąd nie znalazł podstaw do zdyskredytowania wiarygodności świadków, iż dokonywali tego umocowani do składania zamówień i odbioru zakupionych towarów pracownicy pozwanej. Świadek K. B. była zatrudniona jako przedstawiciel handlowy powódki, znała szczegóły współpracy handlowej między stronami, z kolei świadek M. P. , zatrudniony jako kierowca, na bieżąco uczestniczył w dostawie zamówionych u powódki towarów, a w związku z tym posiadał szczegółową wiedzę na temat odbioru zamówionego towaru i dostarczenia spornych faktur wraz z towarewm. Treść zeznań w całości korespondowała z zaprezentowanymi przez powoda dokumentami. Posiłkowo sąd opierał się na zeznaniach przedstawiciela powódki i uznał je w całości, gdyż korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym, co także utwierdziło sąd w przekonaniu, że jest on wiarygodny. Sąd zważył, co następuje: W świetle poczynionych ustaleń faktycznych powództwo okazało się w całości uzasadnione. Podstawę prawną roszczenia powódki stanowił art. 535 k.c. , zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. W sprawie ustalono, że zakupione przez pozwaną towary zostały jej dostarczone, a wystawione z tego tytułu faktury nie zostały przez pozwaną opłacone. Pozwana nie wykazała bowiem, iż opłaciła wystawione na jej rzecz faktury, a ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na pozwanej ( art. 6 k.c. ), a nie na powódce. Powódka nadto sprostała zgodnie z art. 6 k.c. ciężarowi udowodnienia, że zamówień i odbioru towarów dokonały osoby do tego umocowane przez pozwaną. Pozwana nie kwestionowała towaru co do ilości , czy co do jakości. Nie odsyłała spornych faktur bez księgowania, nie reagowała na monity telefoniczne czy pisemne, co z pewnością uczyniłaby, gdyby nie zakupiła zamówionego towaru. Stąd sąd przyjął, że wystawione przez powódkę faktury obrazują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. Z tych względów zasądzono całą należność dochodzoną pozwem, o czym orzeczono jak w pkt I wyroku. O odsetkach ustawowych za opóźnienie od kwot cząstkowych orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu na podstawie art. 481 § 1 k.c. , począwszy od dnia wymagalności każdej z faktur. W pkt II sentencji sąd przyznał r.pr. M. G. kwotę 900,00 zł tytułem wynagrodzenia w związku z pełnieniem obowiązków kuratora ustanowionego dla pozwanej niemającej organów, w stawce odpowiadającej stawce minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego, zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. z 2015 poz. 1800 ze zm. w zw. z § 1 ust. 3 w. zw. z ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z dnia 14 marca 2018 r.) oraz udokumentowane wydatki w kwocie 83,40 zł według złożonego na rozprawie spisu kosztów. Razem kwotę 983,40 zł. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu w pkt III znajduje postawę prawną w art. 98 k.p.c. Na poniesione przez powódkę koszty, która wygrała proces w całości, złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 100 złotych, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 900 zł w stawce minimalnej adekwatnej do wartości przedmiotu sporu, zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. z 2015 poz. 1804 ze zm. oraz wydatki na wynagrodzenie kuratora pozwanej 983,40 zł. Razem kwotę 2000,40 zł. Sygn. akt XI GC 194/21 ZARZĄDZENIE
3. (...)
4. (...)
5. (...)
6. (...)