Sygn. Akt XVII AmT 132/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2020 roku Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: Sędzia (del.) Jolanta Stasińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania G. O. przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej o nałożenie kary pieniężnej na skutek odwołania G. O. od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 25 października 2018 roku, Nr (...)
- uchyla zaskarżoną decyzję,
- zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz G. O. kwotę 837,00 zł (osiemset trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sędzia (del.) Jolanta Stasińska Sygn. akt XVII AmT 132/19 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej decyzją z dnia 25 października 2018 r., Nr (...) , na podstawie art. 206 ust. 1, art. 210 ust. 1 i 2 oraz art. 209 ust. 1 pkt 1 / ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1954) zwanej dalej Pt, w związku z art. 29 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2062 ze zm.) zwanej dalej ustawą o wruist, oraz na podstawie art. 104 § 1 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm.) zwanej dalej k.p.a. , oraz upoważnienia Prezesa UKE nr (...) z dnia 26 kwietnia 2018 r., po przeprowadzeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej na G. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Firma Usługowa (...) (zwanego dalej Stroną), w związku z niewypełnieniem obowiązku udzielenia informacji, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist, za rok 2013, 2014, 2015, 2016 oraz 2017, orzekł: nakładam na G. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Firma Usługowa (...) karę pieniężną, płatną do budżetu państwa, za nieprzekazanie przez Stronę danych przewidzianych w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist, tj. nieprzekazanie Prezesowi UKE informacji dotyczących posiadanej infrastruktury telekomunikacyjnej, publicznych sieci telekomunikacyjnych, budynków umożliwiających kolokację, świadczonych usług telefonicznych, usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu i usług rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych:
- według stanu na dzień 31 grudnia 2013 r. w wysokości 2 250,00 PLN (słownie: dwa tysiące pięćdziesiąt złotych),
- według stanu na dzień 31 grudnia 2014 r. w wysokości 2 250,00 PLN (słownie: dwa tysiące pięćdziesiąt złotych),
- według stanu na dzień 31 grudnia 2015 r. w wysokości 2 250,00 PLN (słownie: dwa tysiące pięćdziesiąt złotych),
- według stanu na dzień 31 grudnia 2016 r. w wysokości 2 250,00 PLN (słownie: dwa tysiące pięćdziesiąt złotych),
- według stanu na dzień 31 grudnia 2017 r. w wysokości 2 250,00 PLN (słownie: dwa tysiące pięćdziesiąt złotych). Od wyżej wymienionej decyzji powód G. O. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowa (...) w S. wniósł odwołanie, zaskarżając decyzję w całości. Wniósł o:
- uchylenie decyzji Prezesa UKE i umorzenie postępowania,
- zmianę zaskarżonej decyzji poprzez obniżenie kary pieniężnej do kwoty 200 zł, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
- zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wydanej decyzji zarzucił, że zapadła z naruszeniem:
- sprzeczność istotnych ustaleń Prezesa UKE z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, wskutek naruszenia przepisów postępowania, jakie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 233 § 1 k.p.c. poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów, w tym przez pominięcie, iż pozwany nie udowodnił, że powód poprzez nieprzedłożenie w terminie danych dotyczących rodzaju i zakresu wykonywanej działalności oraz wielkości sprzedaży usług telekomunikacyjnych spowodował błędy w ocenie aktualnego stanu rynku telekomunikacyjnego lub miał wpływ na sporządzenie raportu o stanie tynku telekomunikacyjnego,
- naruszenie prawa materialnego tj. art. 210 ust. 1 Pt poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wymierzona kara jest prawidłowa, podczas gdy powód nie osiągał przychodów o których mówi Prezes UKE,
- brak ustalenia zdolności finansowych przedsiębiorcy,
- brak uwzględnienia faktu, iż decyzja została wydana przeciwko podmiotowi, który nie świadczy usług telekomunikacyjnych objętych obowiązkiem sprawozdawczym,
- brak wskazania podstawy prawnej nałożenia kary pieniężnej w wysokości 11250 zł. Prezes UKE powołał przepisy art. 206, 209, 210 prawa telekomunikacyjnego, ale nie wskazał na podstawie którego ze wskazanych przepisów określił wymierzoną karę.
- art. 209 ust 1 pkt 1 ustawy prawo telekomunikacyjnej poprzez dokonanie błędnej wykładni przepisu i zastosowanie niedozwolonej wykładni rozszerzającej na niekorzyść skarżącego, w wyniku czego organ przyjął, że karze pieniężnej podlega także zachowanie w postaci nieprzedłożenia informacji cyklicznej z art. 7 ust 2 ustawy prawo telekomunikacyjne ,
- art. 210 ust 1 oraz 209 ust 1 pkt 1 ustawy prawo telekomunikacyjne (dalej u.p.t). i art. 10 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zezwoleń na udostępnianie sieci i usług łączności elektronicznej (Dz. Urz. WE L 2002.108.21) w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/ 140/WE poprzez ich błędną wykładnię i nałożenie kary pieniężnej bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia,
- art. 7 k.p. a, art. 8 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust 1 ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez niewskazanie w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania jakich dokumentów organ żąda od strony celem określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej,
- art. 9 k.p.a. w zw. z art. 206 ust 1 ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez niezastosowanie ogólnej zasady postępowania administracyjnego i niepouczenie strony występującej bez pełnomocnika o konsekwencji nieprzedłożenia danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej,
- art. 199 w zw. z art. 201 ust 1, 2 i 3 ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia postępowania kontrolnego oraz zaniechanie wydania zaleceń pokontrolnych przed wydaniem decyzji nakładającej karę o jakiej mowa w art. 209 u.p.t. W uzasadnieniu odwołania powód podniósł, że niezrozumiałe jest wydanie decyzji w stosunku do Firmy Usługowej (...) , która to firma świadczy tylko usługi z zakresu mechaniki pojazdowej. Decyzja powinna być wydana w stosunku do Firmy Usługi techniki Komputerowej – G. O. . Wskazana działalność objęta obowiązkiem sprawozdawczym, została wkreślona z ewidencji działalności gospodarczej w dniu 8 marca 2011 roku. Po wykreśleniu działalności powód nie wykonywał obowiązku sprawozdawczego, ponieważ uważał, że jest z niego zwolniony. Powód zauważył również, że Prezes UKE w zawiadomieniu z dnia 24 października 2018 roku w sposób niezrozumiały udzielił pouczenia. Powód nie widział o jakie dane Prezes UKE wnosi oraz z jakimi konsekwencjami może się spotkać w przypadku ich niezłożenia. Powód myślał, że jest to pomyłka związana z brakiem uwzględnienia przez Prezesa UKE wykreślenia jego działalności z rejestru przedsiębiorców, ponieważ zawiadomienie skierowano na dane firmy trudniącej się mechaniką pojazdową. W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o oddalenie odwołania w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podtrzymał stanowisko wyrażone w treści decyzji. Pozwany wskazał, że fakt, iż powód nie świadczy usług telekomunikacyjnych objętych obowiązkiem sprawozdawczym nie zmienia faktu, że na przedsiębiorcy telekomunikacyjnym ciąży obowiązek przekazywania danych, o których mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist, gdyż jak wskazano na stronie 5 decyzji brak informacji od przedsiębiorców telekomunikacyjnych działających na danym obszarze prowadzi do zaburzenia działań Prezesa UKE w zakresie tworzenia warunków do rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej. Pozwany podkreślił również, że nie jest prawdą, aby Prezes UKE w zawiadomieniu nie wskazał jakich dokumentów organ żąda celem określenia podstawy wymiaru kary. W ocenie pozwanego przekazane informacje w piśmie pozwanego z dnia 30 sierpnia 2018 roku spełniają wymogi udzielenia stosownych pouczeń osobie występującej bez pełnomocnika. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 listopada 1996 roku G. O. rozpoczął działalność gospodarczą pod nazwą Usługi (...) , w S. , przy ul. (...) , w szczególności w zakresie telekomunikacji bezprzewodowej, z wyłączeniem telekomunikacji sanitarnej. /k. 15/ Przedsiębiorca ten został wpisany do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych pod numerem (...) ./ bezsporne/ Decyzją Prezydenta Miasta S. z dnia 8 marca 2011 roku, nr (...) wykreślona została z Ewidencji Działalności Gospodarczej działalność gospodarcza prowadzoną przez G. O. pod nazwą Usługi (...) , w S. , przy ul. (...) . /k. 15/ W dniu 6 września 2016 roku G. O. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej pod nazwą Firma Usługowa (...) w S. . Przedmiotem działalności jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli. /k. 16 / Zawiadomieniem z dnia 30 sierpnia 2018 r., znak: (...) (doręczonym w dniu 05 września 2018 r.), Prezes UKE zawiadomił G. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowa (...) , pod adresem ul. (...) lok. (...) w S. . o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niewypełnieniem obowiązku udzielenia informacji, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist za rok 2013, 2014, 2015, 2016 i
- W tymże piśmie, Prezes UKE wezwał Stronę do przekazania danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2017 r. niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary, w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Jednocześnie, Prezes UKE poinformował Stronę o możliwości ostatecznego wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, co do zebranych dowodów i materiałów, w terminie 30 dni od daty , otrzymania tego pisma oraz zgodnie z art. 73 k.p.a. w związku z art. 10 k.p.a. o możliwości przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów w każdym stadium postępowania. /k. 1-3, 4 akt adm./ W zakreślonym terminie Strona nie przedstawiła swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie oraz nie przekazała danych dotyczących przychodu za rok
- /bezsporne/ W dniu 25 października 2018 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał decyzję nr (...) . /k. 5-8 akt adm./ Powyżej opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, w tym zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym, których prawdziwość, wiarygodność i moc dowodowa nie była podważana w postępowaniu sądowym, jak też na podstawie twierdzeń stron. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje: Odwołanie strony powodowej zasługiwało na uwzględnienie. Bezsporna była w niniejszej sprawie okoliczność, że powód jako przedsiębiorca pod nazwą Usługi (...) wskutek prowadzonej działalności telekomunikacyjnej został wpisany do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, prowadzonego przez Prezesa UKE pod numerem (...) . Rację ma pozwany, że stosownie do art. 209 ust. 1 – ustawy Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2017r., poz. 1907 z późn.zm), kto nie wypełnia obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych ustawą lub ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych lub udziela informacji niepełnych lub nieprawdziwych, lub dostarcza dokumenty zawierające informacje niepełne lub nieprawdziwe podlega karze pieniężnej. Zgodnie z ust. 1a , kara, o której mowa w ust. 1 , może zostać nałożona także w przypadku, gdy podmiot zaprzestał naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes UKE uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia. Treść art. 209 ust. 1 Pt dotyczy niewypełniania obowiązku udzielania informacji oraz dostarczania Prezesowi UKE dokumentów przewidzianych ustawą. Przedmiotowy obowiązek został przez ustawodawcę nałożony na podmioty prowadzące działalność w zakresie telekomunikacji. Jednym z nich jest obowiązek sprawozdawczy, określony przepisem art. 29 ust. 2 ustawy o wruist. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2062 z poźn. zm) Prezes UKE sporządza dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i na bieżąco, nie rzadziej niż raz na rok, weryfikuje i aktualizuje, w formie elektronicznej, inwentaryzację przedstawiającą: 1) informacje o usługach telefonicznych, usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych, świadczonych w oparciu o infrastrukturę telekomunikacyjną i publiczne sieci telekomunikacyjne zapewniające szerokopasmowy dostęp do Internetu; 2) pokrycie istniejącą infrastrukturą telekomunikacyjną i publicznymi sieciami telekomunikacyjnymi zapewniającymi lub umożliwiającymi zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu, z odrębnym zaznaczeniem łączy światłowodowych i sieci bezprzewodowych, oraz budynkami umożliwiającymi kolokację. Zgodnie natomiast z ust. 2 art. 29 ustawy o wruist, w celu wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1: 1) państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 4 pkt 1, 2, 4, 5 i 8 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, 2) podmioty wykonujące zadania z zakresu użyteczności publicznej, 3) przedsiębiorcy telekomunikacyjni - przekazują aktualne, zgodne ze stanem faktycznym, kompletne oraz adekwatne do potrzeb wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, informacje o posiadanej infrastrukturze telekomunikacyjnej, publicznych sieciach telekomunikacyjnych, budynkach umożliwiających kolokację, świadczonych usługach telefonicznych, usługach transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu i usługach rozprowadzania programów radiowych i telewizyjnych oraz aktualizują je corocznie w terminie do dnia 31 marca, według stanu na dzień 31 grudnia poprzedniego roku. Niewątpliwie zatem, podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych powinien udzielać Prezesowi UKE powyższych informacji, a konsekwencją uchybienia powyższemu obowiązkowi jest podleganie karze pieniężnej. W treści odwołania strona powodowa zarzuciła pozwanemu naruszenie art. 7, 8, 9, 77 § 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez niewskazanie w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania jakich dokumentów organ żąda od strony celem określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej, niezastosowanie ogólnej zasady postępowania administracyjnego i niepouczenie strony występującej bez pełnomocnika o konsekwencji nieprzedłożenia danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. Powód zarzucił również naruszenie art. 199 w zw. z art. 201 ust 1, 2 i 3 ustawy prawo telekomunikacyjne poprzez ich niezastosowanie i zaniechanie przeprowadzenia postępowania kontrolnego oraz zaniechanie wydania zaleceń pokontrolnych przed wydaniem decyzji nakładającej karę o jakiej mowa w art. 209 u.p.t. Mając na względzie charakter postępowania przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postępowanie niniejsze tj, z odwołania od decyzji Prezes UKE ma charakter postępowania rozpoznawczego, pierwszoinstancyjnego i kontradyktoryjnego. Z tych względów, mając na względzie wymogi odwołania przyjęte przez ustawodawcę, odwołanie odpowiada konstrukcji pozwu w ogólnym postępowaniu cywilnym, bowiem wymagania odnoszące się do odwołania ( art. 479 60 k.p.c. ) są zbliżone do wymagań pozwu ( art. 187 k.p.c. ), a ponadto odwołanie, podobnie jak pozew, uruchamia postępowanie sądowe w pierwszej instancji. W świetle powyższego przyjąć należało, że zastosowanie znajdą również reguły dowodzenia w procesie cywilnym. W konsekwencji, obowiązek przedstawienia dowodów w niniejszym postępowaniu również spoczywał na stronach ( art. 3 k.p.c. ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 k.p.c. ) spoczywał na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne. Powód w toku niniejszego postępowania powołał się na dowody z dokumentów załączone do odwołania, jak również na dokument znajdujący się w aktach postępowania administracyjnego w postaci zawiadomienia z dnia 30 sierpnia 2018 roku. Z treści powyższego zawiadomienia wynika bezsprzecznie, że Prezes UKE skierował powyższe zawiadomienie do powoda, jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowa (...) w S. . Zawiadomienie dotyczyło wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niewypełnieniem obowiązku udzielenia informacji, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist za rok 2013, 2014, 2015, 2016 i
- Z treści przedmiotowego zawiadomienia wynika zatem, że przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w związku z działalnością gospodarczą w przedmiocie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. W treści bowiem przedmiotowego zawiadomienia wskazano, że podmiotem, który miał dopuścić się naruszenia obowiązku informacyjnego z art. 29 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych , był również powód - jako prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowa (...) w S. . Powyższe dotyczy także treści zaskarżonej decyzji. Pozwany nie wskazał w treści przedmiotowego zawiadomienia, ani też nie wynika to z treści zaskarżonej decyzji, aby podmiotem, który miał dopuścić się przedmiotowego naruszenia, był powód - jako podmiot, który został wpisany do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, czyli G. O. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Usługi (...) . Bezsprzecznie natomiast wszczęte postępowanie, jak również zaskarżona decyzja dotyczy powoda, jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowa (...) , który nie ma i nigdy nie miał uprawnienia do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej. Tym samym nie jest to podmiot objęty przedmiotowym wpisem do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych. W konsekwencji, na powodzie, jako przedsiębiorcy prowadzącym działalność gospodarczą w przedmiocie konserwacji i naprawy pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, nie ciążył obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 29 ust. 2 ustawy o wruist według stanu jak w punkcie 1-5 zaskarżonej decyzji. Należy tu zwrócić uwagę, że według zaskarżonej decyzji powód jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą pod nazwa Firma Usługowa (...) miał nieprzekazać przedmiotowych informacji już za 2013 rok, w sytuacji gdy wskazana działalność gospodarcza została zarejestrowana dopiero w dniu 6 września 2016 roku. W powyższych okolicznościach, przypuszczenie powoda, że przedmiotowe wezwanie dotyczące przedmiotowego naruszenia przez tak określony podmiot stanowi omyłkę organu, mogło być uzasadnione. Z uwagi na powyższe, względzie, na podstawie art. 479 64 § 2 k.p.c. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach procesu rozstrzygnięto, zgodnie z wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. , zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, przyjmując, że pozwany jako strona przegrywająca sprawę, zobowiązany jest do zwrotu powodowi kosztów procesu, na które złożyły się; Opłata od odwołania w wysokości 100,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł. Sędzia (del.) Jolanta Stasińska