Sad powszechny, I C 241/20

Sygn. akt: I C 241/20 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2021r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Beata Bihuń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Irena Ciborska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2021 r. w K. sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. przeciwko L. P. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ł. na rzecz pozwanego L. P. kwotę 90,00 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 241/20 upr UZASADNIENIE Pozwem z dnia 24 lipca 2019 roku powódka (...) S. A. z siedzibą w Ł. wniosła do Sądu Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny o zasądzenie w elektronicznym postępowaniu upominawczym od pozwanego L. P. kwoty 292,41 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 24 lipca 2019 r. do dnia zapłaty. Powódka nadto wniosła o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż zawarła z pozwanym umowę ubezpieczenia na okres od dnia 18.03.2018 roku do dnia 17.03.2016 roku, o numerze (...) , obowiązkowym ubezpieczeniem objęty został pojazd marki F. (...) , o numerze rejestracyjnym (...) , numerze VIN (...) . Powódka wskazała również, że pozwany zobowiązał się do zapłaty składki ubezpieczeniowej w dwóch ratach płatnych: I do dnia 14.03.2018 r., II do dnia 17.09.2018 r. Pozwany składki II nie zapłacił i pomimo wezwania nie uregulował dochodzonej należności. W dniu 30 sierpnia 2019 roku Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, sygn. akt: VI Nc‑e (...) uwzględnił powództwo w całości. W sprzeciwie od wydanego w sprawie VI Nc‑e (...) nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Zakwestionował fakt zawarcia z powódką umowy ubezpieczenia. Podniósł, iż roszczenie powódki jest całkowicie bezzasadne, ponieważ dotyczy roszczenia nieistniejącego. Postanowieniem Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny z dnia 10.01.2020 roku, nakaz zapłaty został uchylony i utracił moc w całości wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego, a sprawa została przekazana do tutejszego Sądu celem jej rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu. Istotą rozpoznawanej sprawy było ustalenie czy powódkę (...) S. A. z siedzibą w Ł. i pozwanego L. P. łączyła umowa ubezpieczenia OC, z której powódka wywodzi swoje roszczenia. W efekcie tego sporne było czy po stronie pozwanego powstało zobowiązanie do zapłaty składki ubezpieczeniowej z umowy ubezpieczenia OC numerze (...) . W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dał podstaw do przyjęcia, że pomiędzy stronami doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia. W rozpoznawanej sprawie powódka dochodząc zapłaty kwoty 292,41, jako składki z umowy ubezpieczenia, powinna przede wszystkim wykazać, że z pozwanym łączył ją stosunek zobowiązaniowy – umowa ubezpieczenia, na podstawie którego pozwany miał być zobowiązany do zapłaty składki ubezpieczeniowej oraz istnienie tej zaległości po stronie pozwanego. Powódka jako dowód w sprawie przedłożyła kserokopię polisy, mającą na celu wykazanie, iż pozwany był związany z powódką umową ubezpieczenia o numerze (...) , na okres od dnia 18.03.2018 r. do dnia 17.03.2019 r., obejmującą pojazd marki F. (...) , o numerze rejestracyjnym (...) , numerze VIN (...) , oraz że pozwany zobowiązał się do zapłaty składki ubezpieczeniowej w dwóch ratach płatnych: I do dnia 14.03.2018 r., II do dnia 17.09.2018 r. Dołączona kserokopia polisy, mimo iż zawarta przez pośrednika ubezpieczeniowego, nie została podpisana przez pozwanego (dowód: polisa, k. 24-25), a powódka nie przedłożyła innego dowodu, na podstawie którego można by uznać, że pozwany wyraził zgodę na zaproponowane w polisie warunki. Za dowód taki nie może być uznana przedłożona przez powódkę kopia przedsądowego wezwania do zapłaty skierowanego do L. P. . Powódka nie przedstawiła dokumentu potwierdzenia nadania tego wezwania oraz potwierdzenia odbioru przez pozwanego (dowód: wezwanie, k. 26), w związku z czym nie sposób przyjąć, że oświadczenie powódki do pozwanego dotarło. Zgodnie z art. 6 k.c. to na powódce spoczywał ciężar wykazania zasadności i wysokości roszczenia. W zakreślonym przez kodeks postępowania cywilnego terminie powódka nie przedstawiła więc niezbędnych dowodów celem wykazania prawdziwości zgłoszonych twierdzeń. Rzeczą Sądu przy tym nie jest zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń jednej ze stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ( art. 232 kpc ), w tym żądania naprawienia stwierdzonych mankamentów. Obowiązek przedstawienia rzetelnych dowodów spoczywa na stronach ( art. 3 kpc ), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ( art. 227 kpc ) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 kpc ) /por. Wyrok Sądu Najwyższego z 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-76/. Zarówno przepis art. 3 kpc jak i art. 232 kpc zdanie pierwsze jest adresowany do stron, nie do sądu. To strony bowiem obowiązane są przedstawiać dowody. Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu (zgodnie z art. 232 zd. 2 kpc ). Ciężar udowodnienia spoczywa na stronie, a ów ciężar rozumieć należy z jednej strony jako obarczenie strony procesu obowiązkiem przekonania sądu skutecznymi dowodami o słuszności swoich twierdzeń, a z drugiej konsekwencjami poniechania realizacji tego obowiązku, lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu. Pozwany zaprzeczył, aby doszło do zawarcia z powódką powyższej umowy ubezpieczenia, a tym samym aby był zobowiązany do zapłaty żądanej składki ubezpieczeniowej, w związku z czym powódka winna zatem udowodnić swoją legitymację czynną do występowania w sprawie, a także istnienie, wysokość i wymagalność roszczenia. W ocenie Sądu wymaganiom tym powódka nie sprostała. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał dochodzone przez powódkę roszczenie za bezzasadne i w punkcie I wyroku oddalił powództwo w całości. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.