Sad powszechny, I ACz 1979/12

sygn. akt I ACz 1979/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSA Andrzej Struzik Sędziowie: SSA Władysław Pawlak SSA Piotr Rusin po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w G. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Cywilnego Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I C 277/12 postanawia : oddalić zażalenie. sygn. akt I ACz 1979/12 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 12 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału I Cywilnego Sądu Okręgowego w Krakowie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I C 277/12, zwrócił pozew wniesiony przez J. J. przeciwko Skarbowi Państwa – Aresztowi Śledczemu w G. o zapłatę kwoty 95 000 zł. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że w dniu 28 marca 2012 r. powód odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pozwu, jednakże w terminie tygodniowym braków tych nie uzupełnił. Dlatego też na zasadzie art. 130 §1 i §2 k.p.c. Przewodniczący zwrócił pozew wniesiony przez J. J. . Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone w całości zażaleniem przez powoda, który podniósł zarzut naruszenia art. 130 k.p.c. poprzez skierowanie do niego wezwania dotyczącego uzupełnienia braków formalnych pozwu, pomimo iż wniesione przez niego pismo spełniało wymagania formalne, w związku z czym istniała możliwość nadania mu dalszego biegu. W uzasadnieniu zażalenia powód zwrócił także uwagę, że przed wydaniem zarządzenia o zwrocie pozwu winien zostać rozpoznany jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W oparciu o przedstawioną argumentację powód wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z treścią art. 130 §1 k.p.c. w wypadku, gdy wniesione pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do jego poprawienia lub uzupełnienia w terminie tygodniowym. Z kolei §2 przywołanego przepisu stanowi, że po bezskutecznym upływie terminu tygodniowego przewodniczący zwraca pismo stronie. Szczegółowe wymogi pisma procesowego będącego pozwem określa art. 187 §1 k.p.c. , wedle którego pismo to winno zawierać dokładnie określone żądanie, a także przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu. Ponadto, zgodnie z regulacją art. 128 §1 k.p.c. do pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom. Mając na uwadze treść przytoczonych regulacji, stwierdzić należy, iż zarzut powoda dotyczący wadliwego wezwania go uzupełnienia braków pozwu z dnia 9 lutego 2012 r. polegających na nieprecyzyjnym określeniu żądania pozwu i jego niedostatecznym uzasadnieniu, a także na niewskazaniu wniosków dowodowych jest co do zasady trafny. Pismo wniesione do Sądu Okręgowego w Krakowie w dniu 9 lutego 2012 r. jest bowiem kserokopią pozwu, jaki imieniem powoda skierował do Sądu Okręgowego w Gdańsku w 2007 r. jego pełnomocnik wyznaczony z urzędu. Wskazane pismo odpowiada zatem warunkom formalnym pozwu, w szczególności zawiera sprecyzowane żądanie i uzasadnienie, w którym dość dokładnie przedstawiono okoliczności faktyczne sprawy. Żądanie dalszych wyjaśnień od powoda było zatem całkowicie nieuzasadnione. Uwzględnienie zasadniczego zarzutu powoda nie może jednak prowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, albowiem pismem z dnia 21 marca 2012 r. wezwano powoda nie tylko do sprecyzowania żądania pozwu, uzupełnienia jego uzasadnienia oraz podania wniosków dowodowych, ale również zwrócono się o przedłożenie dodatkowego egzemplarza pozwu celem jego doręczenia stronie przeciwnej. To ostatnie żądanie było niewątpliwie uzasadnione, albowiem powód wniósł pozew do Sądu tylko w jednym egzemplarzu. Skoro zatem powód tego braku nie uzupełnił w terminie, to tylko z tego powodu uzasadnione było zwrócenie wniesionego przez niego pozwu. Na przeszkodzie wydaniu zarządzenia o zwrocie pozwu, wbrew stanowisku powoda, nie stała okoliczność, iż Sąd w pierwszej kolejności winien był rozpoznać zawarty w pozwie wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Pozew wniesiony w dniu 9 lutego 2012 r., który jak wyżej wspomniano był kserokopią pozwu sporządzonego przez pełnomocnika z urzędu, nie zawierał bowiem wniosku o przyznanie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 §2 k.p.c.