Sad powszechny, III K 11/14

(1)s. W. i M. z d. Kaptur, ur. (...) w P. na skutek wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego z urzędu w przedmiocie rozważenia umorzenia postępowania w części i przekazania sprawy według właściwości miejscowej i rzeczowej postanawia 1. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego A. S.

(1)wyroku łącznego obejmującego prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4.09.2001r. w sprawie o sygn. akt III K 106/01,

1. na podstawie § 2 ust. 1- 3, § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 złotych (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego przed Sądem Okręgowym w Poznaniu;
2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania w zakresie, w którym je umorzono obciążyć Skarb Państwa
3. na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. , stwierdzić swą niewłaściwość rzeczową do rozpoznania sprawy A. S.

(1)o wydanie wyroku łącznego w zakresie kar orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Kościanie w sprawach o sygnaturach: II K 628/09, II K 729/12 oraz Sądu Rejonowego w Śremie w sprawach o sygnaturach II K 678/09, II K 391/11 i w tym zakresie przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kościanie jako rzeczowo i miejscowo właściwemu UZASADNIENIE Do Sądu Okręgowego w Poznaniu został przekazany wniosek skazanego A. S.

(1)o wydanie wobec niego wyroku łącznego i połączenie kar wymierzonych wyrokami w sprawach Sądu Rejonowego w Kościanie w sprawie o sygnaturze: II K 628/09 oraz Sądu Rejonowego w Śremie w sprawach o sygnaturach II K 678/09, II K 391/11. Działając na podstawie art. 570 k.p.k. z urzędu Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że A. S.

(2)został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 września 2001r. w sprawie III K 106/01 za przestępstwo z art. 280§ 2 kk popełnione w dniu 8.12.2000r. na karę 3 lat pozbawienia wolności. II. Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 22 lutego 2010r. w sprawie II K 678/09 za przestępstwo z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk popełnione w dniu 23.02.2008r. na karę 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 5 lat tytułem próby oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 25 zł. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 9.11.2012r. zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności. III. Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 20 kwietnia 2010r. w sprawie II K 628/09 za:

1. a)ciąg przestępstw z art. 278§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk popełnione w dniu 25.08.2009r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności
2. b)przestępstwa z art. 13§ 1 kk w zw. z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk popełnione w dniu 25.08.2009r. na karę 1 roku pozbawienia wolności
3. c)przestępstwa z art. 13§ 1 kk w zw. z art. 278§ 1 kk w zw. z art. 64§ 1 kk popełnione w dniu 25.08.2009r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności kary te połączono i wymierzono karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności IV. Sądu Rejonowego w Śremie z dnia 26 kwietnia 2012r. w sprawie II K 391/11 za przestępstwo z art. 279§ 1 kk w zw. z art. 12 kk popełnione w okresie pomiędzy 28.01.2011r. a 9.02.2011r. na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych po 15 zł. V. Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 17 grudnia 2012r. w sprawie II K 729/12 za przestępstwo z art. 178a§ 1 kk popełnione w dniu 21.09.2012r. na karę grzywny w wysokości 80 stawek dziennych po 20 zł. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny wydaje się wówczas, gdy zachodzą wobec osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami warunki do orzeczenia kary łącznej. Jeśli brak jest warunków do wydania wyroku łącznego wówczas Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania ( art. 572 k.p.k. ). Warunki do orzeczenia kary łącznej określone zostały w art. 85 k.k. Zgodnie z tym przepisem karę łączną orzeka się wówczas, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Zawarty w art. 85 k.k. zwrot „zanim zapadł pierwszy wyrok" odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (vide: uchwała 7 sędziów SN - zasada prawna z dnia 25 lutego 2005r., sygn. I KZP 36/04, OSNKW 2005/2/13). Nadto – jak wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu powołanej uchwały – możliwe jest wystąpienie nie tylko jednego zbiegu realnego, ale i dalszych, przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 85 k.k. Jednakże nawet przy kolejnych zbiegach obejmujących drugą, trzecią, itd. grupę przestępstw, zawsze wyjściowym punktem odniesienia będzie pozostawał ten chronologicznie „pierwszy wyrok”, zamykający kolejne „grupy przestępstw” pozostających w zbiegu. Oceny zbiegu realnego dokonywać należy z perspektywy postępowania sprawcy – czy kolejnych przestępstw dopuszcza się po wydaniu wobec niego wyroku (kolejnych wyroków), czy przed nim (nimi). W przedmiotowej sprawie pierwszym wyrokiem w sprawie przeciwko A. S. jest wyrok, który zapadł w dniu 4 września 2001 roku, tj. wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt III K 106/01 (opisany powyżej w punkcie I) . Badając daty popełnienia przez skazanego kolejnych przestępstw stwierdzić należy, że przestępstwa objęte pozostałymi wyrokami tj. w sprawach opisanych wyżej w punktach od II do V zostały popełnione już po wydaniu wyroku w sprawie III K 106/01 i nie kwalifikowały się do połączenia z karą w nim wymierzoną. Z uwagi zatem na brak warunków z art. 85 kk do połączenia kary wymierzonej w wyroku opisanym wyżej w punkcie I z jakąkolwiek inną karą orzeczoną wobec skazanego, postępowanie w zakresie kary z wyroku opisanego w punkcie I należało umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. , co też uczyniono w punkcie 1 postanowienia. W postanowieniu - w związku z częściowym umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego - na podstawie § 2 ust. 1- 3, § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. W. kwotę 147,60 złotych (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 części rozstrzygającej postanowienia, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania w tym zakresie, obciążono Skarb Państwa. Zważyć należy w tym miejscu, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, z którym Sąd w tym składzie w pełni zgadza się, jeżeli sąd wyższego rzędu stwierdzi na rozprawie, że wyrok tego sądu nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu, to co do nich powinien wydać wyrok łączny, natomiast w zakresie wyroków niespełniających warunków do orzeczenia kary łącznej, powinien postępowanie umorzyć na podstawie art. 572 k.p.k. . (…) Inaczej zatem właściwość rzeczowa do wydania wyroku łącznego przez sąd wyższego rzędu może się kształtować w sytuacji, gdy w ramach przygotowania do rozprawy ( art. 339 § 3 k.p.k. ) sąd ten stwierdzi brak warunków do połączenia swojego wyroku z wyrokami sądów niższego rzędu i w konsekwencji przekaże sprawę sądowi niższego rzędu, a inaczej kiedy ten brak warunków stwierdzony zostanie na rozprawie (…) . Każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest, na podstawie art. 572 k.p.k. , do umorzenia postępowania zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. Rzecz jasna, jeżeli to sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, to ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie art. 35 § 1 k.p.k. , przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego (choćby miało to nastąpić w jednym postanowieniu). Postanowienie o przekazaniu sprawy sądowi niższego rzędu, w omawianym układzie procesowym, jest wszak wyłącznie następstwem uznania, że wyrok sądu wyższego rzędu nie spełnia warunków do objęcia go wyrokiem łącznym z wyrokami sądów niższego rzędu, a procesowym tego wyrazem jest umorzenie postępowania w tym zakresie” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2006r. I KZP 32/06, OSNKW 2007/1/3 LEX nr 214181). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zważyć należy, iż Sąd Okręgowy umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego w odniesieniu do kary orzeczonej w wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4.09.2001r. w sprawie o sygn. akt III K 106/01 uczynił to w ramach czynności wstępnych w toku przygotowania do rozprawy na podstawie art. 339 § 3 k.p.k. , w związku z tym władny był w trybie art. 35 § 1 k.p.k. badać swą właściwość rzeczową do rozpoznania wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w pozostałej części. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. W wyniku umorzenia, jak w punkcie 1 części rozstrzygającej postanowienia niniejszego postanowienia, Sąd z urzędu stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego obejmującego kary wymierzone w pozostałych prawomocnych wyrokach skazujących tj. wymierzone wyrokami Sądu Rejonowego w Kościanie w sprawach o sygnaturach: II K 628/09, II K 729/12 oraz Sądu Rejonowego w Śremie w sprawach o sygnaturach II K 678/09, II K 391/11. Właściwy zatem do wydania wyroku łącznego w stosunku do skazanego zgodnie z regulacją art. 569 § 1 k.p.k. jest Sąd Rejonowy w Kościanie, ponieważ wyrok tego Sądu jest ostatnim wyrokiem skazującym. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w związku z art. 569 § 1 k.p.k. należało orzec jak w punkcie 4 części rozstrzygającej postanowienia. SSO Mariola Skierś