Sygn. akt III Ca 301/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 6 października 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. Z. przeciwko T. M. i P. M. o zapłatę na skutek apelacji pozwanych T. M. i P. M. od wyroku Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z dnia 18 czerwca 2019r., sygn. akt I C 1738/17
- oddala apelację;
- zasądza solidarnie od pozwanych T. M. oraz P. M. na rzecz powoda S. Z. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 301/20 UZASADNIENIE Powód S. Z. zażądał zasądzenia solidarnie od pozwanych T. M. oraz P. M. na jego rzecz kwoty 3 768,80 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 11 03 2014r. do 31 12 2015r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 01 2016r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu według norm przypisanych. Uzasadniając żądanie twierdził, że pozwani nie wywiązali się ze zawartej przez strony umowy najmu pojazdu zastępczego. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie dnia 1 02 2017r. wydał nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił powództwo. Pozwani T. M. oraz P. M. wnieśli sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym żądali oddalenia powództwa oraz zasą-dzenia od powoda na ich rzecz zwrotu kosztów procesu według norm przy-pisanych. Przyznali, że łączyła ich z powodem umowa najmu pojazdu zastępczego oraz zarzucali, że nie są biernie legitymowani, gdyż przy zawarciu tej umowy dokonali na powoda cesji wszystkich przynależnych im wobec (...) Spółki Akcyjnej w W. wierzytelności powstałych „w związku ze szkodą powstałą w dniu 18 01 2014r. z tytułu OC sprawcy posiadającego polisę w towarzystwie (...) S.A. ”. Powód S. Z. w odpowiedzi na sprzeciw podnosił. że pozwani w umowy cesji przenieśli na jego rzecz wierzytelność, która im nie przysługiwała. Sąd Rejonowy w Jastrzębiu-Zdroju w wyroku z dnia 18 06 2019r. zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 3 204,60 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 11 03 2014r. do dnia 31 12 2015r., a od dnia 1 01 2016r. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 1 912,20 zł z tytułu zwrotu kosztów postępowania, nakazał pobrać od powoda na rzecz Skarbu państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju kwotę 7,80 zł z tytułu nieuiszczonej części opłaty od pozwu (pkt 4) oraz nakazał pobrać solidarnie od pozwanych na rzecz Skarbu państwa – Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju kwotę 44,20 zł z tytułu nieuiszczonej części opłaty od pozwu. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art. 509 i n. k.c. , 659 k.c. oraz 487 § 2 k.c. , po czym stwierdził, że strony łączył stosunek prawny najmu pojazdu zastępczego. Ocenił, że pozwani posiadają legitymację bierną albowiem umowa cesji w okresie od dnia 19 do 20 02 2014r. była ważna – pozwanym przysługiwała w tej części wierzytelność wobec ubezpieczyciela. Przyjął, że w pozostałym zakresie pozwanym nie przysługiwała wierzytelność wobec ubezpieczyciela (nigdy nie powstała albowiem ubezpieczyciel nie przyjął odpowiedzialności za odszkodowanie z tytułu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego po wskazanych datach). Ocenił, że powód wypełnił swoje zobowiązanie wynikające z umowy najmu - oddał on pozwanemu samochód do używania, a pozwany korzystał z pojazdu w okresie od 19 02 2014 r. do 3 03 2014 r. Sąd Rejonowy zważył, że 20 02 2014r. powinna zakończyć się naprawa technologiczna samochodu, który dzień później powinien zostać oddany właścicielowi do użytkowania. W jego ocenie zaniedbania wystąpiły zarówno po stronie (...) , która nie stwierdziła szkody całkowitej po dokonanych oględzinach oraz po stronie poszkodowanego, który własny kosztorys sporządził 19 02 2014 r., pomimo iż kosztorys ubezpieczyciela otrzymał już 7 02 2014 r. Sąd przyjął, iż wierzytelność wobec (...) istniała od 19 do 20 02 2014 r. (stanowiła ją kwota 559,20 zł). Wskazał, że strona w toku postępowania nie wykazała, aby przy-sługiwała jej wierzytelność wobec ubezpieczyciela ponad 34 dni, w szczególności w okresie po 21 02 2014 r. Stwierdził, że pozwany korzystał z pojazdu zastępczego w okresie od 27 01 2014r. do 11 02 2014r., którego koszt wynajmu poniósł ubezpieczyciel, wskazując, że w tym zakresie wierzytelność pozwanego nie mogła istnieć i nie mógł jej przenieść na powoda. Reasumując Sąd Rejonowy od żądanej przez powoda wartości przedmiotu sporu odjął kwotę 559,20 zł, albowiem w jego ocenie roszczenia w takim zakresie powód mógłby domagać się od ubezpieczyciela za okres najmu do dnia 21 02 2014r. i w takim jedynie zakresie wierzytelność, którą przelali pozwani na powoda — istniała. O odsetkach orzekł na podstawie art. 359 k.c. oraz 481 § 1 k.c. O kosztach procesu stosując regulację art. 100 k.p.c. , biorąc pod uwagę, że powód wygrał postępowanie w 85%, natomiast pozwani wygrali postępowanie w 15%. O nieuiszczonych kosztach sądowych orzekł na mocy art. 113 ust. 1 u.k.s.c., zważając że powód wygrał postępowanie w 85%, natomiast pozwani wygrali postępowanie w 15%, wskazując że na koszty złożyła się nieuiszczona przez powoda część opłaty od pozwu. Orzeczenie zaskarżyli pozwani T. M. oraz P. M. w części uwzględniającej powództwo oraz orzekającej o kosztach procesu i nieuiszczonych kosztach sądowych. W apelacji wnosili o zmianę wyroku poprzez oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na ich rzecz solidarnie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego za obie instancje według norm przypisanych, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucili, że ferując zaskarżone orzeczenie naruszono przepis prawa procesowego tj. regulację art. 233 § 1 k.p.c. „poprzez pominięcie argumentacji i dowodów wnioskowanych w piśmie procesowym pozwanych z dnia 1 04 2019.r, gdzie w szczególności powołali ulotkę powoda o treści wprowadzającej w błąd, a którą to okoliczność Sąd pierwszej instancji całkowicie pominął, mimo wskazania tego w treści w/w pisma procesowego”. Powód S. Z. wniósł o oddalenie apelacji oraz zasądzenie na jego rzecz od pozwanych zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Podnosił, że pozwani nie skorzystali z uprawnienia przewidzianego w art. 84 k.c. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenie przyjmując, że ma one źródło w łączącej strony umowie najmu pojazdu zastępczego, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę. Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia, mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna, mieści w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ją podziela. Skarżący w ramach podniesionego zarzutu naruszenia przy konstruowaniu podstawy faktycznej regulacji art. 233 § 1 k.p.c. w istocie kwestionują dokonaną rzez Sąd pierwszej instancji ocenę prawną (nieuwzględnienia przy ferowaniu wyroku wprowadzenia ich w błąd przez powoda przy zawarciu umowy). Z tej przyczyny zarzut ten tylko werbalnie odnosi się do podstawy faktycznej orzeczenia i jako taki nie ma wpływu na powyższą ocenę. Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia fakty-czne Sądu pierwszej instancji. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest trafna. W swym zasadniczym zarysie ma ona bowiem oparcie we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i właściwie zastosowanych przepisach prawa i Sąd odwoławczy z podanymi poniżej odstępstwami ją podziela i przyjmuje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496). Przywołany w apelacji błąd skarżących sam w sobie nie prowadzi – czego w istocie domaga się apelacja - do przekształcenia stosunku zobowiązaniowego powstałego na skutek zawarcia przez strony przedmiotowej umowy. Wystąpienie błędu co do treści czynności prawnej nie przekształca bo-wiem automatycznie treści stosunku prawnego zawiązanego na skutek dokonania czynności prawnej Jego wystąpienie – zgodnie z regulacją zawartą w art. 84 § 1 k.c. – rodzi jedynie po stronie pozostającego w błędzie kontrahenta umowy uprawnienie do złożenia w przewidzianym prawem terminie ( art. 88 § 2 k.c. ) oświadczenia „o uchyleniu się od skutków prawnych swego oświadczenia woli”, które na dodatek - w przy-padku zawartej w formie pisemnej przez strony umowy najmu pojazdu zastępczego – powinno było zostać złożone przez skarżących na piśmie ( art. 88 § 1 k.c. ). W sprawie bezspornym jest, że tego rodzaju jednoznaczne oświadczenie woli nie zostało dotychczas przez skarżących złożone, a gdyby nawet przyjąć, że zostało ono w sposób dorozumiany zawarte w przywołanym apelacji piśmie z dnia 1 04 2019.r,, to nastąpiło to już po upływie przewidzianego w art. 88 § 1 k.c. terminu (przyjąć należy, że z chwilą doręczenia im w dniu 20 02 2017r. odpisu sporządzonego w dniu 1 02 2017r. przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w L. nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu, rozpoczął biec przewidziany w tej regulacji roczny termin, który upłynął on z dniem 1 02 2018r.). Powoduje to, że zawarta przez strony umowa najmu pojazdu zastępczego wywołuje w pełni skutki prawne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 02 2017r. III CSK 60/16, LEX nr 2294378) i tym samym Sąd Rejonowy słusznie ocenił, że w uwzględnionej części dochodzone przez powoda roszczenia mają w niej swe prawne odniesienie Czyni to apelację jest bezzasadną w rozumieniu art. 385 k.p.c. , a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia. Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. § 10 ust. 1 pkt 1 i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz. 507, z późniejszymi zmianami), biorąc pod uwagę, iż pozwani ulegli w całości w postępowaniu odwoławczym i dlatego powinni solidarnie zwrócić powodowi poniesione przez niego w tym postępowaniu koszty tj. zastępstwa przez fachowego pełnomocnika (450 zł). SSO Leszek Dąbek