Sad powszechny, I C 325/21

Sygn. akt I C 325/21 UZASADNIENIE Powód (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniósł w dniu 28 maja 2021 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew do Sądu Rejonowego w Ciechanowie przeciwko D. G. o zapłatę kwoty 190,26 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 września 2016 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wnosił o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany D. G. , po doręczeniu odpisu pozwu, nie zajął stanowiska w sprawie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: D. G. w dniach 12 września 2016 r. podróżował pociągiem (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. . Podczas dokonanej w czasie przejazdu kontroli okazało się, że korzystał z usługi przewozu bez ważnego biletu. W związku z powyższym podczas każdego przejazdu kontroler wystawił i doręczył D. G. wezwanie do zapłaty stwierdzające obowiązek uiszczenia opłaty taryfowej za przejazd oraz opłaty dodatkowej – na podstawie obowiązującej taryfy przewozowej ( bezsporne ). D. G. został wezwany do uiszczenia opłaty taryfowej za przejazd w wysokości 5,26 zł oraz opłaty dodatkowej w wysokości 185,00 zł; wezwanie otrzymał w dniu wystawienia tj. 12 września 2016 r. Płatność należności powinna nastąpić w terminie 14 dni tj. 26 września 2016 r. ( protokół Seria (...) nr (...) k. 15 ). (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. zbył przysługującą mu wierzytelność na rzecz (...) – Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umową sprzedaży wierzytelności z dnia 2 stycznia 2019 r. wraz z wykazem wierzytelności ( umowa k. 8 - 11 ). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dokumentów, a w szczególności protokołu Seria (...) nr (...) ( k. 15 ) oraz umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 2 stycznia 2019 r., których prawdziwość nie była kwestionowana przez strony i nie budzi wątpliwości Sądu. Podkreślić należy, że zarówno data przejazdu bez ważnego biletu wykonanego przez pozwanego D. G. , ceny biletów za przejazd, jak też wysokość opłaty dodatkowej, nie budzą wątpliwości Sądu. Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu, powództwo podlega oddaleniu jako niezasadne. Zgodnie z art. 774 kc przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy. Stosownie do treści art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe , umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia – przez samo zajęcia miejsca w środku transportowym. Powyższe przepisy wskazują na obowiązek pozwanego D. G. do uiszczenia opłaty za przewóz dokonany środkami transportu należącymi do (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w dniu 12 września 2016 r. Do zawarcia umowy przewozu doszło bowiem przez fakt skorzystania przez pozwanego D. G. z przejazdu pociągiem należącym do taboru (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. . Ponadto zgodnie z art. 33 ust. 3 prawa przewozowego , w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub osoba przez niego upoważniona pobierają właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, iż pozwany D. G. , podczas przejazdu pociągiem w dniu 12 września 2016 r. podróżował bez ważnego biletu. Zgodnie z art. 117 kc , z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia. Przepis art. 117 § 2 1 kc , który wszedł w życie w dniu 9 lipca 2018 r. i zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, i który ma zastosowanie również do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stanowi, iż po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Oznacza to, że rozpoznając sprawę przeciwko konsumentowi sąd ma obowiązek z urzędu badać czy roszczenie nie uległo przedawnieniu. W niniejszej sprawie pozwanego D. G. uznać należy za konsumenta, bowiem zgodnie z art. 22 1 kc , za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Terminy przedawnienia wskazane zostały w art. 118 kc , zgodnie z którym jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat sześć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Wskazane terminy przedawnienia mają charakter ogólny i znajdują zastosowanie, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innego terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 728 kc , roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany – od dnia, kiedy miał być wykonany. W tym miejscu należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie ma zastosowanie art. 77 ust. 1 prawa przewozowego , zgodnie z którym roszczenia dochodzone na podstawie ustawy przedawniają się z upływem roku. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd uznał, że roszczenie dochodzone w niniejszym procesie przez powoda (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. uległo przedawnieniu. Jak wynika bowiem z protokołu z dnia 12 września 2016 r. pozwany D. G. został wezwany do zapłaty kwoty 190,26 zł z tytułu umowy przewozu w terminie 14 dni od dnia wykonania umowy przewozu, które miały miejsce we wskazanym dniu. Początek biegu przedawnienia w rozpoznawanej sprawie rozpoczął się więc z dniem 27 września 2016 r. Roczny termin przedawnienia przewidziany w art. 77 ust. 1 prawa przewozowego upłynął zatem w dniu 27 września 2017 r., przy czym należy podkreślić, że przed wytoczeniem powództwa w niniejszej sprawie powód (...) Finanse spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. nie podjął żadnych czynności w rozumieniu art. 123 kc , które skutkowałyby przerwaniem biegu terminu przedawnienia. Jak wskazano powyżej pozew w niniejszej sprawie został złożony dopiero w dniu 28 maja 2021 r., a zatem po upływie terminu przedawnienia. Dodatkowo wskazać należy, że wyrok ma charakter zaoczny w rozumieniu art. 339 § 1 i 2 kpc .