Sad powszechny, VIII C 980/20

Sygn. akt VIII C 980/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 25 marca 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: Sędzia Bartek Męcina protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2021 roku w Ł. sprawy z powództwa (...) spółka z o.o. w G. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zapłatę zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) w W. na rzecz powoda (...) spółka z o.o. w G. kwotę 227,61 zł (dwieście dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 137 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. VIII C 980/20 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 19 czerwca 2020 roku powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. , reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o zasądzenie od strony pozwanej Towarzystwa (...) z siedzibą w W. kwoty 227,61 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 4 czerwca 2020 roku do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód podał, iż w dniu 22 kwietnia 2020 roku w wyniku zdarzenia drogowego został uszkodzony pojazd marki H. (...) o nr rej. (...) będący własnością poszkodowanego M. S. , który zgłosił szkodę w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. Szkoda likwidowana była z umowy dobrowolnego ubezpieczenia autocasco (AC) łączącej poszkodowanego z pozwanym. Poszkodowany zawarł z warsztatem Park Sp. z o.o. i wspólnicy Sp.k. w Ł. umowę zlecenia naprawy. Warsztat sporządził kalkulację naprawy nr (...) z dnia 4 maja 2020 r. i przed przystąpieniem do naprawy przedłożył ją zakładowi ubezpieczeń. Pozwany zweryfikował przedłożoną kalkulację, jednakże dokonał potrąceń. Warsztat wykonując naprawę przyjął, iż naprawa powinna zostać w całości wykonana według zakresu i kosztów uwzględnionych w kalkulacji. W oparciu o kalkulację warsztat wystawił na rzecz poszkodowanego właściciela pojazdu fakturę nr (...) z dnia 19 maja 2020 r. na kwotę 12.824,94 zł. Poszkodowany w dniu 27 kwietnia 2020 roku zawarł z warsztatem naprawczym umowę o przelew wierzytelności, który z kolei w dniu 20 maja 2020 roku zawarł umowę o powierniczy przelew wierzytelności z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. . W dniu 20 maja 2020 roku powód wezwał pozwanego do uiszczenia brakującej kwoty odszkodowania. Pozwany w dniu 30 kwietnia 2020 roku przyznał odszkodowanie w wysokości 4.944,82 zł, zaś w dniu 28 maja 2020 roku przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 7.652,51 zł, tym samym uznał swoją odpowiedzialność za przedmiotową szkodę. Powód wskazał, że kwestią sporną między stronami jest wysokość stawki za roboczogodzinę prac blacharsko-lakierniczych, z uwzględnieniem której wyliczone zostały koszty przeprowadzonej naprawy pojazdu, zaś sporna różnica wynosi 185,05 zł netto (227,61 zł brutto). (pozew k. 3-6) W dniu 17 lipca 2020 roku Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi, I Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodny z żądaniem pozwu. (nakaz k. 49) W dniu 17 sierpnia 2020 roku pozwany, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości. Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany podniósł, iż w jego przekonaniu dotychczas wypłacona poszkodowanemu kwota odszkodowania była adekwatna do wysokości szkody powstałej w wyniku przedmiotowego zdarzenia i zapewniała możliwość przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Strona pozwana dokonała weryfikacji wystawionej faktury VAT w zakresie kosztów lakierowania i zastosowania współczynnika odchylenia w wysokości 121 %. Nadto pozwany zakwestionował legitymację czynną powoda. (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 53-53 v.) W piśmie procesowym z dnia 2 listopada 2020 r. powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wskazał, że zgodnie z OWU umowy autocasco należne odszkodowanie ustala się w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie miejsca naprawy pojazdu. (pismo procesowe pełnomocnika powoda k. 70-72) Do zamknięcia rozprawy stanowisko stron nie uległo już zmianie. (protokół rozprawy z dnia 25 marca 2021r. k.84-84v.) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W wyniku kolizji mającej miejsce w dniu 22 kwietnia 2020 roku uszkodzony został samochód marki H. (...) o nr rej. (...) . W dniu zdarzenia przedmiotowy pojazd objęty był dobrowolnym ubezpieczeniem autocasco, na mocy umowy zawartej pomiędzy M. S. , a pozwanym, potwierdzonej wniosko- polisą nr (...) . Integralną częścią umowy były ogólne warunki ubezpieczenia autocasco. Poszkodowany zgłosił szkodę stronie pozwanej, która prowadziła postępowanie likwidacyjne pod numerem (...) z umowy AC poszkodowanego. (okoliczności bezsporne, kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 34-34v., wniosko-polisa k. 37-37v., OWU k. 38-45) W dniu 27 kwietnia 2020 roku poszkodowany M. S. zawarł z autoryzowanym (...) Park Sp. z o.o. i wspólnicy Sp. k. w Ł. umowę zlecenia naprawy przedmiotowego pojazdu. W umowie przyjęto stawkę za 1 roboczogodzinę prac blacharsko-mechanicznych i lakierniczych w wysokości 190 zł netto. Warsztat ten dokonał faktycznej naprawy przedmiotowego pojazdu. (okoliczności bezsporne, umowa zlecenia naprawy pojazdu k. 11) Tego samego dnia poszkodowany M. S. zawarł z Park Sp. z o.o. i wspólnicy Sp.k. w Ł. umowę przelewu wierzytelności z polisy AC poszkodowanego, na mocy której poszkodowany przelał na warsztat naprawczy wierzytelność z tytułu odszkodowania za szkodę w pojeździe marki H. (...) nr rej. (...) powstałą na skutek zdarzenia z dnia 22 kwietnia 2020 roku, przysługującą mu od Towarzystwa (...) z siedzibą w W. . (umowa przelewu wierzytelności z dnia 27 kwietnia 2020 r. k. 20) W dniu 19 maja 2020 roku warsztat naprawczy, w oparciu o sporządzoną przez siebie kalkulację naprawy z dnia 4 maja 2020 r. nr (...) , wystawił na poszkodowanego M. S. fakturę VAT nr (...) na kwotę 12.824,94 zł, w tym stawka za 1 roboczogodzinę prac blacharsko-mechanicznych i lakierniczych wynosiła 233,70 zł brutto (190 zł netto). (faktura VAT k. 12, kalkulacja naprawy k. 15-18) Dnia 20 maja 2020 r. powód zawarł z Park Sp. z o.o. i wspólnicy Sp.k. w Ł. umowę o powierniczy przelew wierzytelności w celu jej ściągnięcia z polisy AC poszkodowanego, na mocy której cedent przelał na cesjonariusza swoje wierzytelności przysługujące mu od Towarzystwa (...) z siedzibą w W. za szkodę komunikacyjną o numerze (...) w pojeździe marki H. (...) nr rej. (...) mającą miejsce w dniu 22 kwietnia 2020 r. (umowa przelewu wierzytelności z dnia 20 maja 2020r. k. 22, zlecenie do powierniczej umowy przelewu k.21) Pismem z dnia 20 maja 2020 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty odszkodowania w kwocie 12.824,94 zł. (wezwanie do zapłaty k. 23) W toku postępowania likwidacyjnego pozwany wypłacił odszkodowanie za szkodę powstałą na skutek zdarzenia z dnia 22 kwietnia 2020 roku w łącznej wysokości 12.597,33 zł, uznając cały zakres naprawy za zasadny, weryfikując jednakże koszty lakierowania i zastosowania współczynnika odchylenia w wysokości 121%. Za pośrednictwem poczty elektronicznej powód w dniu 14 czerwca 2020 roku wezwał pozwanego do zapłaty brakującej części odszkodowania w wysokości 227,61 zł w ciągu 6 dni. (okoliczności bezsporne, wiadomości e- mail k.25, skorygowana faktura VAT k. 47, decyzja k. 56, protokół szkody k. 57-58) Ceny rynkowe netto za roboczogodzinę prac blacharskich i lakierniczych w autoryzowanych stacjach obsługi na terenie Ł. od lipca 2019 roku wynosiły 195-240 zł netto. (informacja o cenach rynkowych k. 78) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawdziwości ani rzetelności ich sporządzenia nie kwestionowała żadna ze stron. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 25 marca 2021 roku Sąd pominął wniosek zawarty w treści pisma procesowego z dnia 2 listopada 2020 roku o zobowiązanie pozwanego do przedłożenia dokumentów zawartych w aktach szkody PAUC/01224/2020 na okoliczność ustalenia przebiegu i sposobu likwidacji przedmiotowej szkody, daty wpływu dokumentów od powoda na adres siedziby pozwanego, zakresu uszkodzeń powstałej w pojeździe w wyniku przedmiotowej kolizji, mając na uwadze, iż okoliczności te pozostawały między stronami bezsporne, nadto okoliczności te nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w kwestii spornej - wysokości kosztów naprawy pojazdu, rozstrzygające były bowiem jedynie zapisy umowy ubezpieczenia autocasco łączące poszkodowanego z ubezpieczycielem co do sposobu ustalania wysokości odszkodowania. Sąd na podstawie art. 130 4 § 5 k.p.c. pominął również dowód z opinii biegłego z zakresu techniki motoryzacyjnej dopuszczony postanowieniem z dnia 30 września 2020 roku, ponieważ powód pomimo zobowiązania nie uiścił w terminie zaliczki. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. W niniejszej sprawie bezsporny między stronami był fakt zaistnienia zdarzenia powodującego szkodę, zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia autocasco (w wariancie standardowym), co do zasady umownej odpowiedzialności pozwanego oraz zakres powstałych w wyniku kolizji drogowej uszkodzeń przedmiotowego pojazdu oraz dokonanej naprawy. W pierwszej kolejności należy odnieść się do podniesionego przez pozwanego zarzutu braku legitymacji czynnej powoda, który w ocenie Sądu nie zasługiwał na uwzględnienie. Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w G. dochodził od strony pozwanej odszkodowania z tytułu umowy autocasco, powołując się na cesję wierzytelności dokonaną w dniu 27 kwietnia 2020 roku oraz cesję wierzytelności dokonaną w dniu 20 maja 2020 roku. Roszczenie obejmowało odszkodowanie z tytułu naprawy uszkodzonego pojazdu. Zgodnie z przepisem art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania, zaś w myśl § 2 wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że w wyniku przelewu w rozumieniu art. 509 k.c. przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela. Zdaniem Sądu, przedstawiając umowy cesji wierzytelności zawarte w dniu 27 kwietnia 2020 roku i w dniu 20 maja 2020 roku, strona powodowa w wystarczający sposób wykazała nabycie wierzytelności przysługującej z tytułu szkody w pojeździe H. (...) należącym do M. S. . Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia wysokości należnego od pozwanego odszkodowania z umowy ubezpieczenia autocasco wobec zweryfikowania przez pozwanego zastosowanych przez warsztat naprawczy stawek za prace i kosztów materiałów lakierniczych. Zgodnie z treścią art. 805 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenia w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, przy czym przy ubezpieczeniu majątkowym, a takim jest ubezpieczenie autocasco, sprowadza się to do zapłaty określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku. Sposób ustalania wysokości świadczenia oraz wypłaty odszkodowania uregulowany był w ogólnych warunkach ubezpieczenia autocasco, które stanowiły podstawę wzajemnych praw i obowiązków stron umowy, tj. poszkodowanego oraz pozwanego. W myśl art. § 33 ust. 1 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco (dalej OWU), odszkodowanie za szkodę częściową ustalane jest zależnie od woli ubezpieczonego w oparciu o wycenę kosztów naprawy sporządzoną przez Towarzystwo albo faktury za naprawę. Zgodnie z § 37 ust. 2 OWU w przypadku ustalenia odszkodowania na podstawie faktur wysokość stawki za roboczogodzinę nie może przekroczyć średnich stawek stosowanych przez warsztaty posiadające autoryzację producenta danej marki (. (...) ) działające na terenie miejsca naprawy pojazdu i każdorazowo podlega weryfikacji i akceptacji Towarzystwa przed rozpoczęciem naprawy zaś koszt części użytych do naprawy nie może przekroczyć cen części oryginalnych, podanych w systemach eksperckich, nie wyższych niż średnie ceny zalecane przez producenta pojazdu lub oficjalnego importera do stosowania przez ich sieć serwisową. W niniejszej sprawie poszkodowany - poprzednik prawny powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. dokonał naprawy uszkodzonego pojazdu marki H. (...) nr rej. (...) w warsztacie naprawczym prowadzonym przez Park sp. z o.o. i wspólnicy sp. k. z siedzibą w Ł. przy zastosowaniu stawek za roboczogodzinę usług blacharsko - mechanicznych i lakierniczych w kwocie odpowiednio 190/190 złotych netto za roboczogodzinę tych prac, z zastosowaniem współczynnika odchylenia w wysokości 121%. Pozwany zaś zakwestionował koszty naprawy i materiałów lakierniczych. Mając na względzie powyższe konieczne zatem stało się rozstrzygnięcie, czy w związku z zapisami zawartymi w ogólnych warunkach ubezpieczenia autocasco, pozwany ma prawo weryfikować wysokość stawek za roboczogodziny prac blacharsko - mechanicznych oraz lakierniczych i materiałów lakierniczych, odmawiając zapłaty odszkodowania w pełnej wysokości. Podkreślić należy, że w przypadku umów ubezpieczenia majątkowego autocasco o sposobie kalkulacji odszkodowania ubezpieczeniowego – między innymi o sposobie ustalania stawki za roboczogodzinę, kształtującej koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku - w pierwszej kolejności przesądzać będą postanowienia umowne zawarte w OWU AC. Strony dobrowolnego ubezpieczenia majątkowego mogą ustalić umownie sposób kalkulacji świadczenia odszkodowawczego, które – zgodnie z takimi ustaleniami – może nie pokrywać całości uszczerbku majątkowego ubezpieczonego. Uzgodnienie stawki za roboczogodzinę także jest poddane woli stron. W ocenie Sądu, przedmiotowe ogólne warunki ubezpieczenia spełniają kryterium obiektywnego miernika weryfikacji i pozwalają na ustalenie średniej stawki za roboczogodzinę. Zdaniem Sądu powód wykazał, iż na terenie Ł. w dacie szkody średnie stawki za roboczogodzinę w autoryzowanych warsztatach naprawczych, czyli w warsztatach takiej samej kategorii, w której poszkodowana dokonała naprawy wynosiły 195-240 zł za roboczogodzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych. Zastosowana przez warsztat naprawczy stawka w wysokości 190 zł netto jest niewątpliwie niższa. Nadto, pozwany wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 6 k.c. nie udowodnił, iż zastosowanie podczas naprawy lakierniczej współczynnika odchylenia w wysokości 121% było niezasadne, nie podejmując w tym zakresie żadnej inicjatywy dowodowej, poprzestając na gołosłownych twierdzeniach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż powód udowodnił, iż szkoda w przedmiotowym pojeździe poszkodowanego ustalona na podstawie wiążących postanowień umownych była wyższa niż wypłacone odszkodowanie. W tych okolicznościach należne powodowi odszkodowanie wynosiło kwotę 12.824,94 zł (10.426,78 zł + 23% VAT, tj. 2.398,16 zł). Pozwany wypłacił zaś poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 12.597,33 zł, do zapłaty zatem pozostała kwota 227,61 zł, wobec czego żądanie powoda zasługiwało na uwzględnienie w całości. Mając na uwadze powyższe na podstawie przywołanych wyżej zapisów ogólnych warunków umowy ubezpieczenia autocasco oraz art. 805 k.c. Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 227,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 4 czerwca 2020 roku do dnia zapłaty (termin naliczania odsetek nie był kwestionowany przez pozwanego). O kosztach procesu Sąd orzekł natomiast zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu wyrażoną w dyspozycji art. 98 k.p.c. w zw. art. 99 k.p.c. i 108 § 1 k.p.c. , zasądzając od pozwanego jako strony przegrywającej na rzecz powoda - jako strony wygrywającej zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania w kwocie 137 złotych. Na koszty te składają się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 30 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 90 zł ustalone w oparciu o przepis § 2 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 300) i kwota 17 złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.