Sad powszechny, I C 178/21

Sygn. akt I C 178/21 Dnia 14 maja 2021r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Grażyna Poręba Protokolant: st. sekr. sąd. Urszula Bodziony - Mróz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021r. w Nowym Sączu na rozprawie sprawy z powództwa Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko B. C. o zapłatę I. zasądza od pozwanej B. C. na rzecz powoda Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 4.500 zł (cztery tysiące pięćset złotych) od dnia 12 grudnia 2020 roku do dnia 8 stycznia 2021 roku, II. w pozostałej części postępowanie umarza, III. zasądza od pozwanej B. C. na rzecz powoda Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem pozostałej części kosztów procesu, IV. zwraca powodowi Towarzystwu (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem połowy opłaty od pozwu. Z : 1) odnotować wyrok, 2) kal. 7 dni, 3) po prawomocności wykonać pkt IV wyroku. Dnia 14 maja 2021r. Sędzia: Sygn. akt I C 178/21 upr. UZASADNIENIE wyroku z 14 maja 2021r. Strona powodowa Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. , w pozwie wniesionym dnia 7.01.2021r., domagała się zasądzenia od pozwanej B. C. kwoty 4.500 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 12 grudnia 2020r. do dnia zapłaty, ponadto zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k. 2-5). W uzasadnieniu wywodziła, że pozwana w dniu 10 października 2020r. w R. na skutek niezachowania należytej ostrożności uderzyła w zaparkowany pojazd marki S. o nr. rej. (...) a następnie zbiegła z miejsca zdarzenia. W toku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego wartość szkody w pojeździe S. została wyliczona na kwotę 4500,64 zł i taka też wypłacona poszkodowanemu. Z uwagi jednakże na okoliczności zdarzenia i zachowanie sprawcy, stronie powodowej przysługuje względem pozwanej roszczenie o zwrot odszkodowania z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w związku ze szkodą. Roszczenie stało się wymagalne w dniu 30 października 2020r. kiedy nastąpiła wypłata świadczenia. Termin naliczania odsetek rozpoczął się w pierwszym dniu roboczym następującym po upływie terminu zapłaty wskazanym w wezwaniu. W dniu 27 stycznia 2021r. został wydany nakaz zapłaty, sygn. I Nc 137/21 (k.43). Pozwana B. C. w sprzeciwie od nakazu zapłaty podniosła, iż w dniu 7.01.2021r.uregulowała zobowiązanie główne w kwocie 4.500 zł oraz koszty procesu w kwocie 1.017 zł. Oświadczyła, że nie sprzeciwia się żądaniu w zakresie odsetek (k.57, k.82). Pismem z dnia 5 marca 2021r. strona powodowa, oświadczyła iż cofa żądanie w zakresie kwoty 4.500 zł, aczkolwiek nadal popiera powództwo w zakresie zasądzenia od pozwanej odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia 12 grudnia 2020r. do dnia 8 stycznia 2021r. (data wpływu środków) a nadto kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego (k.63). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 10.10.2020r. około godz. 15:50 w miejscowości R. na parkingu sklepu (...) kierująca samochodem marki S. (...) o nr. rej. (...) – B. C. najechała na zaparkowany pojazd marki S. (...) o nr rej. (...) należący do K. S. i następnie oddaliła się miejsca zdarzenia. Wskutek kolizji uszkodzeniu uległ zderzak tylny i błotnik tylny lewy w pojeździe K. S. . Po ustaleniu sprawcy przez funkcjonariuszy policji, na podstawie materiału filmowego z kamer przemysłowych sklepu, pozwana została ukarana mandatem karnym. Pojazd sprawcy zdarzenia był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych OC w Towarzystwie (...) S.A. z siedzibą w W. . (dowody: niesporne a nadto notatka policyjna – k.17, potwierdzenie okoliczności zdarzenia – k. 17) Wobec uszkodzenia pojazdu, poszkodowany w dniu 22 października 2020r. dokonał zgłoszenia szkody stronie powodowej. W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego, ostatecznie ubezpieczyciel ustalił, że wartość szkody wynosi 4.500,64 zł (koszt naprawy pojazdu). Decyzją z dnia 28 października 2020r. strona powodowa przyznała odszkodowanie w kwocie 4.500 zł, które 30 października 2020r. zostało wypłacone poszkodowanemu. (dowody: niesporne nadto przyjęcie zgłoszenia – k. 21-24, decyzja z 22.10.2020r. – k.25-27, kalkulacja – k. 35, decyzja z 28.10.2020r. – k. 44, potwierdzenie przelewu – k.45 ). W dniu 11 listopada 2020r. strona powodowa wezwała pozwaną do zwrotu wypłaconego poszkodowanemu świadczenia. Mimo „odwołania” sprawcy, podtrzymano stanowisko. Pismem z dnia 10 grudnia 2020r. ponowiono wezwanie. (dowód: niesporne a nadto wezwanie z 11.11.2020r. – k.46 wraz z potwierdzeniem odbioru – k.47-48, odwołanie z 18.11.2020r. – k.49, pismo z 17.12.2020r. – k.51 ) Po wniesieniu pozwu w przedmiotowej sprawie, pozwana w dniu 8 stycznia 2020r. (data księgowania na rachunku bankowym powoda) wpłaciła na rzecz powoda kwotę 4.500 zł. Następnie w dniu 22 kwietnia 2021r. pozwana dokonała zapłaty 1.017 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. (dowód: potwierdzenie przelewu na kwotę 4.500 – k. 58, potwierdzenie przelewu przychodzącego na kwotę 4.500 – k.66, potwierdzenie przelewu kwoty 22.04.2021r. – k.80 ) Powyższy, niesporny stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów. Sąd zważył co następuje: Zakładowi ubezpieczeń oraz Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, w przypadkach określonych w art. 98 ust. 2 pkt 1, przysługuje prawo dochodzenia od kierującego pojazdem mechanicznym zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych odszkodowania, jeżeli kierujący zbiegł z miejsca zdarzenia. (art. 43 pkt. 4 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (2003.124.1152 ze zm.). W przedmiotowej sprawie okoliczności zdarzenia z dnia 10.10.2020r. nie były sporne i tym sam fakt zbiegnięcia z miejsca zdarzenia przez pozwaną, co wypełniało przesłanki z art. 43 ust. 1 cyt. ustawy. Ubezpieczyciel ustalił i w dniu 30.10.2020r. wypłacił odszkodowanie poszkodowanemu za uszkodzenie pojazdu. W tym dniu więc stało się wymagalne roszczenie ubezpieczyciela w stosunku do pozwanej. Pozwana również i te okoliczności przyznała, a już po złożeniu pozwu, 8 stycznia 2020r. uregulowała należność główną. Zgodnie z art. 355 k.p.c. jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne, Sąd umorzy postępowanie. Jak ustalono w niniejszej sprawie, strona powodowa ostatecznie cofnęła pozew w zakresie kwoty 4.500 zł, przed skierowaniem sprawy na rozprawę ( art. 203 § 1 k.p.c. ). Sąd również uznał, iż w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw pozwalających na przyjęcie, iż cofnięcie pozwu jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, czy też zmierza do obejścia prawa ( art. 203 § 4 k.p.c. ), a zatem należało przyjąć, że strona powodowa ze skutkiem prawnym dokonała tej czynności. Z przytoczonych zatem względów, postępowanie co do kwoty 4.500 zł należało umorzyć, o czym orzeczono jak w punkcie II wyroku, w oparciu o wyżej powołane przepisy. Wobec tego, iż powód podtrzymał żądanie w zakresie odsetek a pozwana uznała roszczenie ( art. 213 § 2 k.p.c. ), Sąd w punkcie I, na zasadzie art. 481 k.c. , zasądził od pozwanej na rzecz powoda odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 4.500 zł liczone od 12 grudnia 2020r. (pierwszy dzień roboczy następujący po upływie terminu zapłaty wskazanego w wezwaniu) do dnia 8 stycznia 2021r. ( data uznania środków na rachunku bankowym powoda) – pkt. I wyroku. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w punktach I i II wyroku. Wobec cofnięcia pozwu po wysłaniu odpisu pozwu pozwanej a przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, zgodnie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych , Sąd, w punkcie IV wyroku, z urzędu, zwrócił powodowi połowę uiszczonej opłaty od pozwu tj. kotwę 200 zł. Co do zasady w razie cofnięcia pozwu to stronę pozwaną uważa się za wygrywającą proces. Jednakże w sytuacji, kiedy nastąpi zaspokojenie roszczenia powoda już w trakcie procesu, jak w niniejszej sprawie, to pozwana jest stroną przegrywającą zobowiązaną do zwrotu kosztów ( orzeczenie SN z dnia 21.07.1951r., C 593/51, Lex nr 160169, orzeczenie SN z dnia 24.11.2017r., III CZP 67/17, Lex nr 2418075, orzeczenie SN z dnia 12 kwietnia 2012r., II CZ 208/11, Lex nr 1214570 ). Na koszty strony powodowej złożyło się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 900 zł ustalone w oparciu o § 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2018 poz. 265 t.j.), pozostała część opłaty od pozwu w kwocie 200 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnika – 17 zł. W dniu 22 kwietnia 2021r. pozwana jednakże uiściła bezpośrednio stronie powodowej kwotę 1.017 zł tytułem kosztów postępowania, czego dowodem jest znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie przelewu (k.80). W konsekwencji, na zasadzie art. 98 k.p.c. , należało zasądzić tylko różnicę w kwocie 100 zł, o czym orzeczono jak w pkt. III wyroku. Mając na uwadze powyższe, na zasadzie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. odnotować uzasadnienie, 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda, 3. kal. 14 dni N. , 9 czerwca 2021 r. Sędzia Grażyna Poręba