Sad powszechny, III RC 202/20

(1)reprezentowanego przez ojca D. M. przeciwko R. K. o alimenty I. Zasądza od pozwanej R. K. na rzecz małoletniego syna M. M.

(1)alimenty w kwocie po 350,00 zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) miesięcznie, płatne do rąk ojca małoletniego D. M. do dnia 15-go każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności, poczynając od dnia 14 października 2020 roku. II. Oddala powództwo w pozostałym zakresie. III. Odstępuje od obciążania pozwanej nieuiszczonymi kosztami sądowymi. IV. Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sędzia Agnieszka Skiera- Bilska UZASADNIENIE Pozwem z dnia 14 października 2020 r. małoletni M. M.

(1)zastępowany przez ojca D. M. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej R. K. tytułem alimentów kwoty w wysokości 600 zł miesięcznie, za okres od dnia 18 maja 2020 r. W uzasadnieniu pozwu podniesiono, że w wyroku rozwodowym w sprawie I C 638/17 Sądu Okręgowego w Koninie miejsce przebywania małoletniego powoda zostało określone przy matce. Jednak w dniu 18 maja 2020 r. małoletni na skutek interwencji Policji został przekazany ojcu. Od tego dnia małoletni znajduje się pod jego wyłączną opieką i na jego utrzymaniu. Dnia 5 czerwca 2020 r. ojciec M. złożył do Sądu Rejonowego w Kole wniosek o ustalenie miejsca pobytu dziecka. Prawomocnym orzeczeniem ww. Sądu ustalono, iż miejscem pobytu małoletniego jest każdorazowo miejsce zamieszkania ojca D. M. . Pozwana w okresie od 18 maja do chwili obecnej dobrowolnie łożyła na małoletniego po 200 zł miesięcznie. W tym okresie zabrała syna na cztery wizyty. Pozwana jest osobą zdrową i zdolną do podjęcia pracy. Posiada więc możliwości zarobkowe. Natomiast ojciec małoletniego powoda do końca sierpnia 2020 r. pracował w Niemczech, gdzie miał zarejestrowaną własną działalność gospodarczą. Jednak ze względu na zaistniałą sytuację związaną z opieką nad synem zmuszony był zamknąć działalność gospodarczą i zjechać do Polski. Obecnie jest bezrobotny. Przekwalifikuje się i będzie szukał pracy w Polsce jako kierowca, co wiąże się z utratą dochodu i poniesieniem dodatkowych kosztów na przekwalifikowanie się. W związku z C. -19 ojciec małoletniego powoda miał trzymiesięczną przerwę w wykonywanej pracy. Nadto w uzasadnieniu pozwu wskazano, że D. M. nie posiada własnego domu. Spłaca długi zaciągnięte w trakcie trwania małżeństwa. Dotychczasowa spłata wyniosła 14.537 zł i spłaty są nadal regulowane. Małoletni M. wymaga szczególnej opieki ze względu na zaniedbania edukacyjne i wychowawcze. Potrzebuje też ciągłej pomocy przy odrabianiu lekcji i przy nadrabianiu zaległości edukacyjnych. Ma zalecone wizyty u psychologa i okulisty. Boryka się z problemami zdrowotnymi dotyczącymi potrzeb fizjologicznych i konieczny jest zakup pampersów. Ojciec małoletniego nie utrzymuje świadczenia 500+ ani zasiłku rodzinnego. Ponosi koszty związane z utrzymaniem syna, tj. zakupem odzieży, wyprawki szkolnej, wyżywienia, zapewnieniem opieki. Na terminie rozprawy w dniu 28 kwietnia 2021 r. ojciec małoletniego powoda podtrzymał żądanie pozwu. Natomiast pozwana wskazała, że może płacić 200 zł, na co D. M. nie wyraził zgody (vide: protokół rozprawy z dnia 28 kwietnia 2021 r., k.39-40). Sąd ustalił, co następuje: Małoletni powód M. M.

(1)urodzony (...) jest synem D. M. i R. K. . Od dnia 18 maja 2020 r. przebywa u ojca i jego małżonki. Postanowieniem z dnia 16 września 2020 r. Sąd Rejonowy w Kole w sprawie I. N. 163/20 ustalił, że miejscem pobytu ww. małoletniego jest każdorazowe miejsce zamieszkania ojca D. M. . Dowód: częściowo zeznania D. M. (e- protokół (...) :01:59 – 00:08:34, k.39-39v); odpis skrócony aktu urodzenia (k.5); sprawozdanie z wywiadu środowiskowego z dnia 5 września 2020 r. (k.15-17 akt III Nsm 163/20 Sądu Rejonowego w Kole); protokół rozprawy z dnia 16 września 2020 r. w sprawie I. N. 163/20 (k.25-26 akt III Nsm 163/20 Sądu Rejonowego w Kole); postanowienie z dnia 16 września 2020 r. (k.27 akt III Nsm 163/20 Sądu Rejonowego w Kole) M. M.

(1)posiada opinię Poradni P. -Pedagogicznej w K. w sprawie dostosowania wymagań edukacyjnych wynikających z programu nauczania do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia z uwagi na nieharmonijny rozwój umysłowy, deficyty funkcji percepcyjno-motorycznych odpowiedzialnych za naukę pisania i czytania oraz niewystarczającą dotąd stymulację środowiskową rozwoju małoletniego (częste absencje, zmiany miejsca zamieszkania i środowiska edukacyjnego). W opinii tej zawarto wskazania m.in. dla rodziców dotyczące pracy z małoletnim M. , tj. pomoc i wspieranie syna w przezwyciężaniu trudności, mobilizowanie do podejmowania dodatkowej pracy zmierzającej do uzupełnienia powstałych zaległości, dopilnowanie pod kątem wywiązywania się z obowiązków wynikających z roli ucznia. Wśród tych wskazań znalazło się również uregulowanie sytuacji zdrowotnej chłopca i objęcie go terapią psychologiczną w związku z sytuacją emocjonalno-rodzinną małoletniego. Dowód: opinia Poradni P. -Pedagogicznej w K. z dnia 14 sierpnia 2020 r. (k.6-8) Małoletni powód uczęszcza do klasy VI – ej i obecnie uczy się zdalnie. Ojciec w ubiegłym roku kupił dla niego laptopa. Małoletni M. M.

(1)korzysta z wizyt u psychologa i okulisty w ramach NFZ. Nie pobiera korepetycji. Koszt zakupu dla niego okularów korekcyjnych wyniósł 314 zł. Małoletni używa specjalnych majtek chłonnych. Ojciec ponosi koszty wyżywienia M. , przy czym nie ma on specjalnej diety. Ojciec dokonuje zakupu dla małoletniego odzieży i obuwia za kwotę 700 zł na 2-3 miesiące. D. M. zakupił też dla małoletniego syna wyprawkę szkolną. Miesięczne koszty utrzymania małoletniego stanowią kwotę 1000 zł. Dowód: częściowo zeznania D. M. (e- protokół (...) :01:59 – 00:08:34, k.39-39v); kopia paragonu fiskalnego i recepty na okulary (k.21); faktury (k.22 oraz k.26-27); kopie paragonów fiskalnych (k.23-25); zestawienia kosztów utrzymania małoletniego (k.15) Ojciec małoletniego powoda pracuje obecnie jako kierowca w firmie P.H.U. S. M. S. na podstawie umowy u pracę zawartej na czas określony od dnia 15 lutego 2021 r. do dnia 31 maja 2021 r. w wymiarze pełnego etatu. W związku z tym przysługuje mu wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 2.800 zł brutto miesięcznie oraz ryczałt za godziny nadliczbowe i nocne w kwocie 200 zł brutto. Uprzednio D. M. za pracę świadczoną w okresie od dnia 16 listopada 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. dla firmy Usługi (...) z siedzibą w B. otrzymał wynagrodzenie w kwocie 1.512,07 zł. Ojciec małoletniego powoda nie posiada kredytów ani innych zobowiązań. Małżonka D. M. , z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, prowadzi sklep w B. . Miesięczne koszty utrzymania mieszkania stanowią kwotę : 100 zł za prąd, 80 zł za wodę i ścieki, 40 zł za śmieci, 500 zł za opał, 200 zł za wynajem. Dowód: częściowo zeznania D. M. (e- protokół (...) :01:59 – 00:08:34, k.39-39v); rachunek z dnia 31 grudnia 2020 r. (k.19); umowa o pracę z dnia 15 lutego 2021 r. (k.20); zestawienie kosztów utrzymania (k.16) Pozwana R. K. do 18 maja 2020 r. sprawowała pieczę nad małoletnim synem M. M.

(1). Od tego dnia przekazała na niego dobrowolnie świadczenia w pięciu ratach po 200 zł każda. R. K. nie posiada wyuczonego zawodu. Nigdy nie pracowała zawodowo. Nie zarejestrowała się w urzędzie pracy i nie posiada ubezpieczenia. Dotychczas była zarejestrowana dla celów ubezpieczenia przy mężu, który od listopada 2020 r. nie wykonuje pracy i oczekuje na przyznanie emerytury, gdyż ukończył już 65 lat i ma wymagany staż pracy. Pozwana zamieszkuje jedynie z mężem. Poza małoletnim powodem ma jeszcze dorosłą córkę, która jest samodzielna. R. K. wraz z mężem nie mają kredytów ani zobowiązań. Ponoszą koszty wyżywienia. Wynajmują dom, za który czynsz wynosi 500 zł. Opłata za energię elektryczną wynosi 200 zł co dwa miesiące, a za wodę 80 zł co trzy miesiące. W 2020 r. pozwana wraz z mężem sprzedali samochód za kwotę 3.000 zł. Posiadają jeszcze drugi samochód marki P. . Mąż pozwanej ma pięcioro dorosłych dzieci. Jego syn mieszkający na Korsyce przesyła im pieniądze w kwocie 200-300 euro na bieżące utrzymanie. Dowód: częściowo zeznania D. M. (e- protokół (...) :01:59 – 00:08:34, k.39-39v); częściowo zeznania pozwanej R. K. (e- protokół (...) :08:34 – 00:15:56, k.39v) Na przyznanie im częściowo waloru wiarygodności zasługiwały zeznania ojca małoletniego powoda D. M. . Sąd nie dał im wiary w zakresie w jakim D. M. podawał, że na wyżywienie syna przeznacza około 1.000 zł, albowiem pozostaje to w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego, skoro małoletni M. ma ukończone 12 lat i nie posiada specjalnych zaleceń żywieniowych. Jako wiarygodne w części Sąd ocenił również zeznania pozwanej R. K. . Sąd odmówił im wiarygodności w zakresie, w jakim pozwana wskazywała, iż musi pomóc mężowi i szuka pracy, skoro jak sama przyznała nie jest nawet zarejestrowana jako bezrobotna, a ponadto będąc zobowiązaną przez Sąd nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów, które obrazowałyby jej sytuację zarobkową. Wartość dowodowa dokumentów złożonych w poczet materiału dowodowego nie budziła żadnych wątpliwości, a ponadto nie była kwestionowana przez strony. Nie wniosły nic istotnego do sprawy dokumenty złożone przez ojca małoletniego powoda i znajdujące się na k.17-18, albowiem zostały złożone jedynie w języku obcym bez tłumaczenia na język polski, a nadto dokumenty znajdujące się na k.24-27 (paragony i faktury), gdyż dotyczą one zakupów z lat 2018 i 2019. S ą d zważył, co następuje: Małoletni powód M. M.

(1)zastępowany przez przedstawiciela ustawowego, tj. ojca D. M. domagał się zasądzenia alimentów od pozwanej R. K. w kwocie 600 zł miesięcznie. Pozwana zadeklarowała, że może płacić 200 zł. Stosownie do art. 133 § 1 k.r.o. , rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. W myśl zaś art. 135 § 1 i 2 k.r.o. , zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Zgodnie z § 2 wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie (…) może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego. Nadto zgodnie z § 3 , na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają: świadczenia z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego, o którym mowa w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2020 r. poz. 808 i 875), podlegające zwrotowi przez zobowiązanego do alimentacji ( pkt 1) ; świadczenia, wydatki i inne środki finansowe związane z umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej ( pkt 2) ; świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407) ( pkt 3) ; świadczenia rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111) ( pkt4) ; rodzicielskie świadczenie uzupełniające, o którym mowa w ustawie z dnia 31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym (Dz. U. poz. 303) ( pkt5) . Z treści ww. przepisu wynika jednoznacznie, że przy ustaleniu wysokości świadczenia alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka należy wziąć pod uwagę z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, z drugiej strony możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Współzależność między tymi czynnikami wyraża się w tym, że usprawiedliwione potrzeby uprawnionego powinny być zaspakajane w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanego. Należy przez to rozumieć dochody rzeczywiście uzyskiwane, jak również zarobki i dochody, które każdy z małżonków może i powinien uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności i przestrzeganiu zasad prawidłowej gospodarki oraz stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych. Możliwości finansowych nie należy utożsamiać z faktycznie osiąganymi dochodami. Obejmują one także wysokość dochodów, które zobowiązany do alimentacji jest w stanie uzyskać przy uwzględnieniu wyuczonego zawodu, ilości i rodzaju posiadanego majątku. Małoletni M. M.

(1)ma obecnie ukończone 12 lat i uczęszcza do klasy VI – ej szkoły podstawowej. Na jego usprawiedliwione potrzeby składają się przede wszystkim wydatki dotyczące codziennego utrzymania, a więc wyżywienia, zakupu odzieży, obuwia, specjalnej bielizny, a nadto realizacji obowiązku szkolnego i leczenia (psycholog, okulista). Określenie wysokości świadczeń alimentacyjnych, uwarunkowanych kosztami utrzymania (wyżywienie, odzież, leczenie) i wychowania, w odniesieniu do dzieci (pielęgnacja, opieka, dbałość o fizyczny i intelektualny rozwój) jest domeną ustaleń na podstawie dowodów ale uwzględniającą także zasady doświadczenia życiowego ( vide: Orz. SN z 29.11.1949 r. Wa.C 167/49 , NP.1951, nr 2, s.52 ). W świetle tych zasad, zdaniem Sądu, ciężko uznać za wiarygodne twierdzenia ojca małoletniego, aby miesięczne koszty jego utrzymania wynosiły w sumie 1.700 zł (vide: zestawienie miesięcznych kosztów utrzymania małoletniego z dnia 3 marca 2021 r. – data wpływu do Sądu- k.15). Nie można tracić z pola widzenia, że małoletni M. korzysta z wizyt u psychologa i okulisty w ramach NFZ. Nadto jego ojciec w żaden sposób nie wykazał kosztów zapewnienia opieki dla niego, gdy jest w pracy na kwotę 600 zł. W świetle powyższego, Sąd uznał, że koszty utrzymania małoletniego w wieku powoda oscylują w granicach 1.000 zł miesięcznie (600 zł - wyżywienie, 200 zł - odzież, obuwie, 200 zł - środki czystości, w tym pampersy). Jak już wyżej wspomniano, na wysokość świadczeń alimentacyjnych rzutują nie tylko usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, lecz także możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Pozwana R. K. nie pracuje zawodowo i nigdy nie pracowała – zajmowała się wychowaniem dzieci. Nie jest też zarejestrowana w urzędzie pracy jako bezrobotna. Pozwana nie ma wyuczonego zawodu. Pozostaje w gospodarstwie domowym z mężem, który aktualnie nie pracuje i stara się o przyznanie świadczenia emerytalnego. Ponadto pozwana nie posiada majątku, który przedstawiałby szczególną wartość, a którego spieniężenie mogłoby posłużyć na zaspokajanie potrzeb małoletniego powoda. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, R. K. nie jest w stanie łożyć alimentów na syna w żądanej wysokości, tj. 600 zł miesięcznie. Z drugiej strony zaproponowana przez pozwaną kwota 200 zł, nawet w jej sytuacji nie stanowi wymiernego zadośćuczynienia jej obowiązkowi alimentacyjnego względem małoletniego syna M. . Niezależnie od tego ojciec małoletniego powoda znajduje się aktualnie w lepszej sytuacji finansowej aniżeli pozwana, w szczególności zarówno on, jak i jego małżonka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, posiadają zatrudnienie. Wprawdzie D. M. pracuje na umowę o pracę na czas określony, jednak jak przyznał w swoich zeznaniach liczy na jej przedłużenie. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd na podstawie przytoczonych powyżej przepisów prawa zasądził od pozwanej R. K. na rzecz małoletniego syna M. M.

(1)alimenty w kwocie po 350 zł miesięcznie, płatne do rąk ojca małoletniego D. M. do dnia 15-go każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności, poczynając od dnia 14 października 2020 r. (punkt I wyroku). Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, tj. ponad kwotę 350 zł miesięcznie, z przyczyn o których była wyżej mowa. Nadto odnośnie zasądzenia alimentów od dnia 18 maja 2020 r., gdyż ojciec małoletniego powoda nie zaoferował materiału dowodowego, który wskazywałby na istnienie niezaspokojonych potrzeb małoletniego M. , za okres przed wniesienia pozwu w niniejszej sprawie, a w szczególności od dnia 18 maja 2020 r., kiedy to zaczął sprawować faktyczną pieczę nad synem (punkt II wyroku). Sąd na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 102 k.p.c. nie obciążył pozwanej nieuiszczonymi kosztami sądowymi, mając na względzie jej sytuację ekonomiczną (punkt III wyroku). Zgodnie z art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. , Sąd wyrokowi w punkcie I nadał rygor natychmiastowej wykonalności (punkt IV wyroku). Sędzia Agnieszka Skiera-Bilska