Sad powszechny, II W 143/21

Sygn. akt IIW 143/21 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej ustalono, co następuje: W. K. i E. K. są małżeństwem od (...) . W roku (...) nabyli wspólnie nieruchomość położoną w G. przy ul. (...) , gdzie wspólnie zamieszkali. Od 2003r dom ten jest opuszczony, nikt tam nie przebywa. E. K. wyprowadziła się do M. , gdzie mieszka do dziś. Od 2018r żona nie ma żadnego kontaktu z mężem, który najprawdopodobniej mieszka w okolicy T. . W. K. w przeszłości prowadził działalność gospodarczą i zaciągnął kredyt w Państwowym Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. , którego nie spłacił. Wobec małżonków K. prowadzona jest egzekucja – w sprawie o sygn. akt Km 1242/

1. Wyrok zaoczny zasądzający należność w kwocie 2.264.494,17zł na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. zapadł dnia 22 września 2003r w Sądzie Okręgowym w Olsztynie sygn. akt IC 359/
2. W okresie od 2014r do 2020r właściciele nieruchomości położonej w G. przy ul. (...) uporczywie nie wpłacali na rachunek Urzędu Miasta w G. podatku od nieruchomości. Powyższy san faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zawiadomienia k. 1, decyzje w sprawie podatku od nieruchomości wraz z dowodami doręczeń k. 2 – 22, 28, 29, zestawienie zaległości k. 22, 27, wyjaśnień oskarżonej k. 159v oraz akt Km 1242/
3. Oskarżony W. K. nie został przesłuchany w sprawie, wobec niego prowadzono postępowanie w stosunku do nieobecnego. W toku postępowania ustalono, iż w 2016r wydano mu paszport, ale nie ustalono jego miejsca pobytu. Oskarżona E. K. przyznała się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz złożyła wyjaśnienia przedstawiając swoją sytuację majątkową i zdrowotną. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom ponieważ w istocie przedstawiają jedynie jej sytuację finansową, zdrowotną oraz przyczyny nieuiszczenia podatków. Pozostałe dowody potwierdzają stan zadłużenia oskarżonych oraz to, iż nie uiszczali należnych świadczeń w terminie. Podkreślić należy, iż wysokość należnych rat nie była znaczna około 270zł, ostatnie 348zł, płatne co kwartał. Odpowiedzialności za popełnienie wykroczenia z art. 57§1 kks ponosi podatnik, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. W ocenie Sądu uporczywość w niepłaceniu podatku oznacza powstanie stanu niezgodnego z prawem trwającego pewien czas, chodzi o czyn o charakterze trwałym. „Uporczywość” oznacza sytuację, gdy osoba mająca obiektywną możliwość wykonania zobowiązania podatkowego nie wykonuje go, wykazując przy tym złą wolę, wyrażoną wprost albo przez sam fakt niepłacenia w terminie podatku przez dłuższy okres. Sam fakt niewykonywania tego obowiązku nie jest równoznaczny z uchylaniem się od niego. Zauważyć należy, że prawo podatkowe przewiduje, na wniosek zainteresowanego odraczanie płatności i rozkładanie na raty należności podatkowych, w tym i zaległości podatkowych, gdy ważny interes podatnika za tym przemawia ( art. 48 ustawy – Ordynacja podatkowa z 1997r ). Tym samym podatnik, nie mogąc uregulować w terminie podatku, ma prawne instrumenty dla zmiany terminu jego płatności. Jeżeli uzyska on odroczenie terminu płatności lub rozłożenie podatku na raty, to reguluje go wówczas w ustalonym terminie ( z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27.03.2003r sygn. akt I KZP 2/03 ). W ocenie Sądu oskarżeni dopuścili się popełnienia zarzucanych im czynów z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, albowiem pomimo obiektywnie posiadanych możliwości finansowych uporczywie nie wpłacali należności z tytułu podatku od nieruchomości od 2014r. W roku 2016r oskarżony W. K. otrzymał paszport, zatem musiał uiścić stosowną opłatę. Poza tym paszport jest dokumentem wymaganym w podróży zagranicznej, a skoro był on potrzebny oskarżonemu więc należy przypuszczać iż co najmniej ją planował. Natomiast oskarżona E. K. utrzymuje się z emerytury, więc osiąga stały miesięczny dochód. Wymierzając oskarżonym karę Sąd uwzględnił ich dotychczasową niekaralność i fakt, iż to oskarżona dokonuje spłaty zadłużenia – jest jej potrącana z emerytury k.
4. Oskarżony w ogóle nie interesuje się swoimi sprawami finansowymi, nie kontaktuje się z małżonką ani nie spłaca zadłużenia. Zgodnie z art. 618§1pkt 11 kpk w zw.z art. 113§1kks Sąd przyznał wynagrodzenie adw. W. O. i adw. L. R. za obronę wykonywaną z urzędu. Kwoty należności są odmienne, ponieważ adw. W. O. został ustanowiony jako obrońca z urzędu już w toku postępowania przygotowawczego - §17 ust 1 pkt. 1 i ust. 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu – Dz. U. z 2016r poz. 1714). Natomiast wysokość wynagrodzenia przyznanego adw. L. R. wynika z § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 w/w rozporządzenia. Przyznane wynagrodzenia w myśl § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia uwzględniają stawkę podatku VAT. Sąd zwolnił oskarżonych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, ponieważ oskarżona E. K. nie osiąga dochodów pozwalających na ich uiszczenie, zaś odnośnie oskarżonego W. K. Sąd nie mógł w tym zakresie poczynić żadnych ustaleń. {KONIEC}