Sygn. akt III AUa 1235/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2021 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: sędzia Sylwia Dembska Protokolant: Nina Bekalarek-Bruź po rozpoznaniu w dniu 13 września 2021 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy B. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawnych na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 30 sierpnia 2019 r. sygn. akt IV U 308/19
- Oddala apelację.
- Zasądza od pozwanego na rzecz odwołującego 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. Sylwia Dembska UZASADNIENIE Decyzją nr (...) z dnia 18.12.2018 r., znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. na podstawie art. 34 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 06.03.2018 r. Prawo przedsiębiorców w związku z art. 83d ust. 2 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych odmówił wydania interpretacji indywidualnej w sprawie przedstawionej we wniosku przedsiębiorcy B. W. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą (...) w Ż. z dnia 26.10.2018 r. w przedmiocie nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wartości noclegów udostępnianych przez pracodawcę pracownikom nieodpłatnie w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że z informacji pozyskanych z właściwej miejscowo terenowej jednostki organizacyjnej wynika, że kwestia przedstawiona w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (tj. nieuwzględnienie w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wartości noclegów udostępnianych przez pracodawcę pracownikom nie odpłatnie w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania) była przedmiotem postępowania kontrolnego prowadzonego u płatnika. Wobec tego nie ma podstaw prawnych do wydania interpretacji indywidualnej w kwestii przedstawionej we wniosku w zakresie tożsamym do prowadzonego poprzedniego postępowania kontrolnego przez Zakład. Od powyższej decyzji odwołał się płatnik składek B. W. wnosząc o jej uchylenie, zobowiązanie organu do wydania interpretacji indywidualnej na wniosek z dnia 31.10.2018 r. oraz zasądzenie od pozwanego organu na rzecz odwołującego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie art. 83 d ust. 2 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych wskazując, iż z przepisu tego wynika, że interpretacji indywidualnych nie wydaje się wówczas, gdy w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację indywidualną są przedmiotem toczącego się postępowania wyjaśniającego lub kontroli, albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji Zakładu. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z ww. przesłanek, bowiem wniosek został złożony w dniu 31.10.2018 r., zaś kontrola (...) Oddział w Z. odbyła się u odwołującego w okresie od 26.07.-29.09.2016 r. Ponadto nie została wydana przez Zakład decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty. Postępowanie kontrolne zostało zakończone zawarciem układu ratalnego, który został w całości zrealizowany przez wnioskodawcę. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze w sprawie IV U 308/19 w pkt 1 zmienił zaskarżoną decyzję i zobowiązał pozwanego do wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej wniosku z 31.10.2018r. a w pkt zasądził od pozwanego na rzecz odwołującego kwotę 180 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Powyższy wyrok zapadł w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: W dniu 31.10.2018 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wpłynął wniosek przedsiębiorcy B. W. o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej . We wniosku odwołujący przestawił stan faktyczny podając, że prowadzi działalność polegającą na wykonywaniu usług budowlanych na terenie Polski oraz za granicą – Niemcy. Zatrudnieni pracownicy świadczą pracę na inwestycjach w ramach oddelegowania, a nie podróży służbowych, dlatego firma nie wypłaca diet ani innych należności z tym związanych. Z umów o pracę wynika możliwość czasowego oddelegowania pracowników do pracy, a krajem oddelegowania są Niemcy. Wnioskodawca wskazał, iż w Regulaminie Pracy jest zapis stanowiący, że w czasie oddelegowania, w celu zapewnienia pracownikom możliwości wypełnienia obowiązków służbowych i zwiększenia efektywności pracy, pracodawca udostępnia pracownikom miejsca noclegowe w miejscu oddelegowania na koszt pracodawcy. Wnioskodawca zaznaczył, że umowy najmu obejmują przewidywalny okres trwania inwestycji i są zawierane na stałą liczbę miejsc. W zależności od potrzeb na bieżąco dokonywane są korekty osób oddelegowanych, choć zdarza się, że nie wszystkie zarezerwowane miejsca są wykorzystane. Podobna sytuacja ma miejsce również w przypadku szybszego zakończenia prac. Firma ponosi koszty najmu zgodnie z rezerwacją, również w okresach, kiedy miejsca są niewykorzystane. Wobec powyższego odwołujący zwrócił się do organu rentowego z zapytaniem czy wartość noclegów udostępnionych pracownikom nieodpłatnie w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania uwzględnia się w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. W ocenie wnioskodawcy wartość noclegów udostępnionych nieodpłatnie pracownikom w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania nie uwzględnia się w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ nie stanowią one przychodu z tytułu stosunku pracy. Zdaniem płatnika składek potwierdza to wyrok Trybunału Konstytucyjnego (z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13), z którego wynika, że na przychód pracownika z innych nieodpłatnych świadczeń mogą być uznane świadczenia, które spełniają łącznie 3 warunki: zostały spełnione za zgodą pracownika; zostały spełnione w jego interesie, a nie w interesie pracodawcy; korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnie pracownikowi. Wnioskodawca stwierdził, że w sytuacji kiedy zakwaterowanie pracownika odbywa się z uwagi na konieczność wykonywania pracy poza granicami kraju, nie można mówić o spełnianiu świadczenia w interesie pracownika. Takie wydatki są ponoszone wyłącznie dla celów prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej i samemu pracownikowi nie przynoszą żadnej korzyści, nie występuje wówczas przychód z nieodpłatnych świadczeń. Pismem z dnia 16.11.2018 r. organ rentowy wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez jednoznaczne wskazanie w opisie stanu faktycznego, czy wartość świadczenia, tj. noclegów udostępnionych pracownikom w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania, stanowi przychód pracowników z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych . W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca w piśmie z dnia 03.12.2018 r. wyjaśnił, że wartość świadczenia, tj. noclegów udostępnionych pracownikom w okresie oddelegowania do pracy poza stałe miejsce jej wykonywania, nie stanowi przychodu pracowników z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Zaskarżoną decyzją nr (...) z dnia 18.12.2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił wydania interpretacji indywidualnej w sprawie przedstawionej we wniosku przedsiębiorcy B. W. prowadzącego działalność gospodarczą po firmą (...) w Ż. . Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawca B. W. od 01.03.2013 r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług remontowo-budowanych na terenie Polski oraz Niemiec. Zatrudnia ponad 20 osób na podstawie umowy o pracę. W okresie od 26.07-29.09.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przeprowadził kontrolę u płatnika w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Zakład oraz zgłaszanie do ubezpieczeń do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i wypłacanie tych świadczeń oraz dokonywanie rozliczeń z tego tytułu; prawidłowości i terminowości opracowywania wniosków o świadczenia emerytalne i rentowe. W trakcie kontroli Zakład ujawnił nieprawidłowości u płatnika składek wynikające z nieuwzględnienia w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wartości noclegów udostępnianych przez pracodawcę pracownikom nieodpłatnie w okresie oddelegowania do pracy poza stałym miejscem jej wykonywania. W związku z tym, Zakład wyliczył zaległości z tego tytułu w łącznej kwocie 93.043,96 zł wraz z odsetkami. W dniu 16.12.2016 r. pomiędzy Zakładem Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. Inspektorat w Ż. a B. W. zawarta została umowa Nr (...) o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Płatnik składek uregulował zobowiązanie w całości. W ocenie Sądu Okręgowego odwołanie okazało się zasadne. Na wstępie rozważań prawnych Sąd Okręgowy podkreślił, iż z uwagi na datę złożenia wniosku ( 31.10.2018r.) w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, która weszła w życie z dniem 30 kwietnia 2018 r. Stosownie do treści art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców - przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu lub właściwej państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie wyjaśnienia co do zakresu i sposobu stosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie (interpretacja indywidualna). Wniosek (ust.2) o wydanie interpretacji indywidualnej może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Przedsiębiorca (ust. 3) we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawia zaistniały stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. Wniosek (ust. 4) o wydanie interpretacji indywidualnej zawiera także: 1) firmę przedsiębiorcy; 2) numer identyfikacji podatkowej (NIP); 3) adres do korespondencji, w przypadku gdy jest on inny niż adres siedziby albo adres zamieszkania przedsiębiorcy. Udzielenie (ust. 5) interpretacji indywidualnej następuje w drodze decyzji, od której służy odwołanie. Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym oraz z pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskarżenia. Do postępowań o wydanie interpretacji indywidualnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego , chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Sąd podkreślił, iż ustawodawca wprowadzając między innymi przedmiotową regulację kierował się konstytucyjną zasadą wolności działalności gospodarczej, a także innymi zasadami konstytucyjnymi mającymi znaczenie dla przedsiębiorców i wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, w tym zasadami praworządności, pewności prawa, niedyskryminacji oraz zrównoważonego rozwoju, że ochrona i wspieranie wolności działalności gospodarczej przyczyniają się do rozwoju gospodarki oraz do wzrostu dobrobytu społecznego, dążąc do zagwarantowania praw przedsiębiorców oraz uwzględniając potrzebę zapewnienia ciągłego rozwoju działalności gospodarczej w warunkach wolnej konkurencji. Sąd Okręgowy zauważył, że w niniejszej sprawie kwestią sporną, a jednocześnie mającą zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, pozostawała ocena, czy przedstawiony we wniosku o interpretację opis zdarzenia był przedmiotem postępowania kontrolnego prowadzonego u płatnika, a w konsekwencji czy organ rentowy był zobligowany do wydania pisemnej interpretacji. Zgodnie z art. 83d ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1553) Zakład nie wydaje interpretacji indywidualnych w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania wyjaśniającego lub kontroli albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji Zakładu. W okresie od 26.07-29.09.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przeprowadził kontrolę u płatnika składek (...) Usługi Budowlane (...) w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Zakład oraz zgłaszanie do ubezpieczeń do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i wypłacanie tych świadczeń oraz dokonywanie rozliczeń z tego tytułu; prawidłowości i terminowości opracowywania wniosków o świadczenia emerytalne i rentowe. W toku kontroli organ rentowy ujawnił, że płatnik składek nie naliczył za ubezpieczonych pracowników składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od kwot przychodów uzyskanych z tytułu wykonywania pracy na rzecz pracodawcy za granicą kraju, w ramach kontraktów zawieranych przez (...) Usługi Budowlane z zagranicznymi kontrahentami, tj. od części wynagrodzeń brutto za pracę za granicą ustalonych z wynagrodzenia zasadniczego, świadczeń w naturze w postaci nieodpłatnego udostępniania mieszkań, pomniejszonych o równowartość diet przysługujących z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, za każdy dzień pobytu, tj. od przychodu nie niższego od kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. W związku w wykazanymi powyższymi nieprawidłowościami, w dniu 16.12.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawarł z B. W. umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek w kwocie 93.043,69 zł. Wskazane zadłużenie zostało spłacone przez płatnika w całości. Organ rentowy w przedmiotowej sprawie nie wydał żadnej decyzji rozstrzygającej. W dniu 31.10.2018 r. tj. w dniu złożenia wniosku o interpretację nie toczyło się postępowanie wyjaśniające ani kontrolne w tym zakresie wobec płatnika składek a w konsekwencji pozwany był zobowiązany do wydania pisemnej interpretacji . Z tego też powodu w oparciu o zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję i zobowiązał pozwanego do wydania pisemnej interpretacji przepisów oraz orzekł o kosztach postepowania. Apelację od powyższego wyroku złożył organ rentowy zaskarżając powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszanie : I przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy: - art. 233 k.p.c. przez wyprowadzenie z materiału dowodowego, tj.: dokumentacji kontroli u płatnika składek (...) Usługi Budowlane (...) , protokołu pokontrolnego z dnia 29 września 2016 r., sporządzonych przez płatnika składek w dniu 2 grudnia 2016 r. dokumentów rozliczeniowych korygujących, zawartego 16 grudnia 2016 r. przez płatnika składek układu ratalnego, wniosków z niego niewynikających, a ponadto sprzecznych z obowiązującymi przepisami prawda materialnego, że w zakresie zapytania zawartego we wniosku z 31 października 2018 r. o wydanie pisemnej interpretacji nie było rozstrzygnięcia w prowadzonym postępowaniu kontrolnym. II. przepisów prawda materialnego: - art. 34 ust.1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców' (Dz.U. z 2018 roku, poz. 646 ze zm.) polegające na zastosowaniu nieistniejącej normy, tj. art. 10 ustawy z dnia 2 lipca 2014 r. o swobodzie działalności gospodarczej, który został uchylony art. 192 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo przedsiębiorców oraz inne ustawy dotyczące działalności gospodarcze z dniem 30 kwietnia 2018 r. zamiast przepisu obecnie obowiązującego, tj. art, art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców i w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie, że w dniu 31 października 2018 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wpłynął wniosek przedsiębiorcy (...) Usługi Budowlane (...) o wydanie pisemnej interpretacji w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ; - art. 83d ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 34 ust. 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców poprzez niewłaściwe ich zastosowanie do faktycznego stanu sprawy i przyjęcie, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych był zobowiązany do wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów wskazanych we wniosku o interpretację i ich zastosowanie w odniesieniu do zdarzenia przyszłego opisanego w tymże wniosku, podczas gdy kwestia wskazana we wniosku o interpretację była przedmiotem postępowania kontrolnego przeprowadzonego u skarżącego płatnika składek (ustalenia zawarte w protokole kontroli z dnia 29 września 2016 r. do których płatnik składek nie wniósł zastrzeżeń, a w dniu 2 grudnia 2016 r. — w terminie 30 dni, sporządził dokumenty rozliczeniowe korygujące zgodnie z ustaleniami kontroli); Wskazując na powyższe pozwany wniósł o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez oddalenie odwołania we wskazanym zakresie; ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Nadto wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego od wnioskodawcy na rzecz pozwanego za obie instancje według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu środka odwoławczego apelujący podkreślił, że zgodnie z art. 83d ust. 1i 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych Zakład wydaje interpretacje indywidualne w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek z wyłączeniem tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania wyjaśniającego lub kontroli albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji Zakładu. Z informacji pozyskanych z właściwej miejscowo terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu wynika, że kwestia przedstawiona w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej była przedmiotem postępowania kontrolnego prowadzonego u płatnika. Uznanie, iż protokół kontroli sporządzony w związku przeprowadzoną kontrolą, która swoim zakresem obejmowała te elementy stanu faktycznego, które są przedmiotem wniosku o indywidualną interpretację nie stanowi decyzji rozstrzygającej co do istoty stanowi błędną wykładnię przeczącą celowi wprowadzenia art. 83d ust. 2 do ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych . Zdaniem pozwanego nie można tego przepisu traktować jako instrumentu do podważenia kontroli, której zakres przedmiotowy obejmował problem poruszony we wniosku o wydanie interpretacji. Nie można przyjąć literalnej wykładni komentowanego przepisu lecz wykładnię celowościową, dla której został wprowadzony w życie. Przyjęcie, iż przepis ten traktuje jedynie o decyzji w sensie formalnym doprowadzi do sytuacji, że przedsiębiorcy, po zakończonej dla nich negatywnym wynikiem kontroli podejmą próbę uzyskania korzystnej dla nich interpretacji indywidualnej i sprzecznej przy tym z ustaleniami zawartymi w protokole pokontrolnym. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań stwierdzić należy, iż Sąd Okręgowy prawidłowo i wyczerpująco ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie, a wnikliwa i bezstronna analiza zgromadzonego materiału dowodowego zgodna jest z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Z uwagi na to Sąd Odwoławczy przyjął ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego za własne, podzielając także przytoczoną, dla uzasadnienia rozstrzygnięcia, podstawę prawną i dotyczące jej wywody. Uzasadnienie Sądu I instancji zostało sporządzone zgodnie z wymogami art. 327 1 . k.p.c. Motywy zawarte w tym uzasadnieniu Sąd Okręgowy w pełni akceptuje i podziela, skutkiem, czego odstępuje od powtarzania szczegółowych wnioskowań prawniczych (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5.11.1998 r.; I PKN 339/98 – OSNP nr 24, poz. 776 z 1999). Argumenty przedstawione w treści apelacji, nie podważyły w żaden sposób zasadności stanowiska Sądu I instancji. Do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. mogłoby dojść tylko wówczas, gdyby strona skarżąca wykazała uchybienia podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów, tj. regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów tj. regułom logicznego myślenia, zasadzie doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktu (wyrok Sądu Najwyższego z 10.06.1999 r., II UKN 685/98 ). Apelacja nie zawiera żadnych merytorycznych argumentów ograniczając się do polemiki z ustaleniami Sądu i brakiem dowodów przeciwnych, sprowadzała się wyłącznie do przedstawienia własnej oceny zgromadzonych dowodów i interpretacji przepisów ustawy. Faktem jest, iż Sąd Okręgowy wskazał, że odwołujący złożył wniosek o interpretację w trybie art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ale w rozważaniach prawnych wyraźnie podkreślił, że zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców i dokonał analizy art. 34 tej ustawy, a zatem zarzut naruszenia art. 34 ust 1 nie może się ostać. Zauważyć należy, że spór w niniejszej sprawie nie koncentrował się na trybie złożenia wniosku bowiem skuteczności tego wniosku strony nie negowały. Podobnie za niezasadny uznać należało kolejny zarzut dotyczący naruszenia art. 83 ust 1 i 2 ustawy systemowej w zw. z art. 34 ust
- ustawy Prawo przedsiębiorców. Zgodnie z art. 83d. ust.1 ustawy systemowej Zakład wydaje interpretacje indywidualne, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, w zakresie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym, zasad obliczania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz podstawy wymiaru tych składek. Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji, Zakład niezwłocznie zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej. W myśl ust. 2 nie wydaje się interpretacji indywidualnych w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania wyjaśniającego lub kontroli albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji Zakładu. Bezspornym jest, że w okresie od 26.07-29.09.2016 r. pozwany przeprowadził kontrolę u płatnika w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania zobowiązany jest Zakład oraz zgłaszania do ubezpieczeń do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego; ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych i wypłacanie tych świadczeń oraz dokonywania rozliczeń z tego tytułu; prawidłowości i terminowości opracowywania wniosków o świadczenia emerytalne i rentowe a ustalenia kontroli opisywane zostały w protokole kontroli z dnia 29.
- 2016 r. Bezsporny jest zatem zakres kontroli oraz jej wyniki jak i to, że w dniu 16.12.2016 r. pomiędzy pozwanym a odwołującym zawarta została umowa Nr (...) o rozłożenie na raty należności z tytułu składek a płatnik składek uregulował zobowiązanie w całości. Poza sporem pozostaje również, iż po kontroli w w/w zakresie nie została wydana decyzja. W dniu złożenia wniosku o interpretację nie toczyło się także postępowanie wyjaśniające ani kontrola zakresie elementów stanu faktycznego objętych spornym wnioskiem. Spór stron w niniejszej sprawie sprowadzał się zatem do rozstrzygnięcia, czy jak twierdzi pozwany sporządzenie protokołu kontroli stanowi rozstrzygniecie co do istoty i zwalnia pozwanego z obowiązku wydania interpretacji zgodnie z art. 83d ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , czy jak twierdzi odwołujący nie jest to okoliczność zwalniająca pozwanego z tego obowiązku. Zgodnie z art. 91 ustawy systemowej ustalenia kontroli opisuje się w protokole kontroli. Protokół ten doręcza się kontrolowanemu płatnikowi składek lub osobie upoważnionej do reprezentowania lub prowadzenia jego spraw. Płatnik składek ma prawo w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli lub aneksu do protokołu kontroli złożyć zastrzeżenia do ich ustaleń, wskazując równocześnie stosowne środki dowodowe. Zgodnie z ust. 5 tego przepisu protokół kontroli stanowi podstawę do wydania decyzji w zakresie i trybie określonym w art.
- Jeżeli płatnik nie zgadza się z ustaleniami, na podstawie których wydana została decyzja, może zaskarżyć decyzję do sądu na zasadach określonych w art.
- Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 20 listopada 2018 r. III UK 187/17 uznał , że… w żadnym przypadku sporządzenie protokołu kontroli na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.u.s. nie może być jednak zrównane w skutkach z wydaniem pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów. Instytucja interpretacji indywidualnej istniała do końca kwietnia 2018 r. na mocy art. 10 -10b u.s.d.g. (opisywaną konstrukcję zachowano również w treści art. 34 i 35 ustawy z 2018 r. Prawo przedsiębiorców). Interpretacja powinna dotyczyć zakresu i sposobu zastosowania przepisów, natomiast protokół kontroli zgodnie z art. 91 ust. 1 pkt 6 i 7 u.s.u.s. zawiera opis dokonanych ustaleń wraz z podaniem dowodów. Interpretacja dotyczy wykładni przepisów prawa, podczas gdy protokół stanowi oświadczenie dotyczące faktów. Protokół nie stanowi rozstrzygnięcia organu, lecz dopiero podstawę wydania decyzji administracyjnej (art. 91 ust. 5 u.s.u.s.), gdy interpretacja musiała, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (art. 34 ust. 5 Prawa przedsiębiorców) przybrać właśnie taką formę prawną... Mając na uwadze powyższe w ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności art. 83d ust. 2 ustawy systemowej , a zatem organ rentowy powinien zadośćuczynić żądaniu płatnika i wydać stosowną interpretację indywidualną. Podkreślić, należy, że Sąd Okręgowy zobowiązał pozwanego tylko do wydania interpretacji a zatem jej treść jest kwestią otwartą. Uznając za nietrafne zarzuty naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego Sąd Odwoławczy, na podstawie art. 385 k.p.c. w punkcie 1 wyroku oddalił apelację, jako bezzasadną a w pkt na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych orzekł o kosztach postępowania. SSA Sylwia Dembska