← Polska

Sad powszechny, VIII U 1440/21

Sygn. akt VIII U 1440/21 UZASADNIENIE Postanowienia z dnia 20 lipca 2021 roku Decyzją z dnia 30 kwietnia 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. , odmówił A. P. prawa do renty z tytuł

§ 1i 3 1 k.p.c.

ZUS podniósł, że wnioskodawczyni nie złożyła sprzeciwu do komisji lekarskiej ZUS. Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 15 kwietnia 2021 roku orzekł, że A. P. jest częściowo niezdolna do pracy do 30 kwietnia 2022 roku, daty powstania niezdolności nie da się ustalić. Zakład wskazał, że zgodnie z art.14 ust. 2 powołanej ustawy, jeżeli nie ma możliwości ustalenia ani daty, ani okresu powstania niezdolności do pracy, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie, tj. 25 marca 2021 roku. Organ odmówił przyznania renty, gdyż niezdolność do pracy powstała w okresie dłuższym niż 18 miesięcy od ostatniego ubezpieczenia (ostatnie ubezpieczenie ustało w dniu 31 stycznia 2019 roku). (odpowiedź na odwołanie – k. 6-6 verte) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 25 marca 2021 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. (wniosek 1-3 akt organu rentowego załączonych do akt sprawy) Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 15 kwietnia 2021 r. stwierdził, że skarżąca jest częściowo niezdolna do pracy do 30 kwietnia 2022 roku, daty powstania niezdolności nie da się ustalić. (orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS – k. 51 akt organu rentowego załączonych do akt sprawy) Wnioskodawczyni otrzymała w/w orzeczenie w dniu 15 kwietnia 2021 r., od którego nie złożyła sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Wraz z orzeczeniem otrzymała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu do Komisji Lekarskiej ZUS. Została także pouczona, iż odwołanie od decyzji ZUS oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących orzeczenia Lekarza Orzecznika, w przypadku niewniesienia od niego sprzeciwu, sąd odrzuci. (niesporne, a nadto potwierdzenie odbioru orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k. 51-51 verte akt organu rentowego załączonych do akt sprawy) Zaskarżoną decyzją z dnia 30 kwietnia 2021 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. , odmówił A. P. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazano, że lekarz orzecznik w orzeczeniu z dnia 15 kwietnia 2021 roku stwierdził, że wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy do 30 kwietnia 2022 roku, daty powstania niezdolności nie da się ustalić. Zakład wskazał, że zgodnie z art.14 ust. 2 powołanej ustawy, jeżeli nie ma możliwości ustalenia ani daty, ani okresu powstania niezdolności do pracy, za datę powstania niezdolności przyjmuje się datę zgłoszenia wniosku o świadczenie, tj. 25 marca 2021 roku. Organ odmówił przyznania renty, gdyż niezdolność do pracy powstała w okresie dłuższym niż 18 miesięcy od ostatniego ubezpieczenia (ostatnie ubezpieczenie ustało w dniu 31 stycznia 2019 roku). (decyzja – k. 61 akt organu rentowego załączonych do akt sprawy) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2021, poz. 291 tj.) oceny niezdolności do pracy, jej stopnia, daty powstania niezdolności do pracy, związku przyczynowego niezdolności do pracy z określonymi okolicznościami, dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Od orzeczenia lekarza orzecznika osobie zainteresowanej przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej Zakładu, w ciągu 14 dni od daty doręczenia tego orzeczenia ( art. 14 ust. 2a ). Orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu lub co do którego nie zgłoszono zarzutu wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej, stanowi dla organu rentowego podstawę do wydania decyzji w sprawie świadczeń przewidzianych w ustawie, do których prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ( art. 14 ust. 3 ). Stosownie zaś do treści art.

§ 3

1 kpc Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenia z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeśli osoba zainteresowana nie złożyła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS i odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni, mimo prawidłowego pouczenia, nie odwołała się od orzeczenia lekarza orzecznika. W odwołaniu od decyzji organu rentowego, odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz w toku postępowania wnioskodawczyni podnosiła okoliczności dotyczące wniosków orzeczniczych – daty powstania niezdolności do pracy. Z powyższego wynika, że wnioskodawczyni nie zgadza się z opinią Lekarza Orzecznika. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że odwołanie wnioskodawczyni opiera się jedynie za zarzutach o charakterze medycznym, co oznacza iż jest ono niedopuszczalne z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni pomimo prawidłowego pouczenia nie złożyła sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika do Komisji Lekarskiej ZUS. Należy nadto wskazać, że art.

§ 31 kpc wprowadzony ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r.

o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 121, poz. 1264) oznacza, że możliwość rozpoznania przez Sąd odwołania wniesionego w określonych w nim sprawach uzależniona jest od wyczerpania przez zainteresowanego dwuinstancyjnego trybu orzekania. Niezachowanie tego trybu skutkuje odrzuceniem odwołania (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6 listopada 2007 r., III AUa 328/07, LEX nr 399971, uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2006 r., II UZP 17/05, OSNP 2006/15-16/245/. W konsekwencji mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art.

§ 31 k.p.c.

odrzucił odwołanie wnioskodawczyni. W związku z tym, że odwołanie skarżącej zostało odrzucone przez Sąd na podstawie art.

§ 31 k.p.c.

, należy nadmienić, iż na zasadzie art. 14 ust. 2c cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z FUS wnioskodawczyni przysługuje prawo do złożenia wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Zgodnie bowiem z treścią tegoż art. 14 ust.2c w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w art.

§ 31 k.p.c.

z/ odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełnom. wnioskodawczyni

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.