Sad powszechny, II K 1092/13

Sygn. akt IIK 1092/13 (1 Ds. 2972/13 ) WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 05 marca 2014 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Statkiewicz Protokolant: Marta Brodala po rozpoznaniu sprawy B. R. syna S. i K. z domu Z. urodzonego (...) we W. oskarżonego o to, że

1. W dniu 20 września 2013 r. we W. przy ul. (...) dokonał włamania do pomieszczenia piwnicznego nr (...) , poprzez przełamanie kabłąka kłódki, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci roweru M. , błotnika lewego przedniego do (...) (...) , kompletu wahaczy do (...) , dwóch sztuk kolumn marki MC Person do (...) (...) , sprężyn sportowych do (...) (...) , maszyny do szycia, wózka do przewożeni skrzynek, projektora na slajdy, przedłużacza 25 metrów, saperkę z futerałem, odtwarzacza CD, lampy halogenowej, statywu, kabli miedzianych dwużyłowych, rur metalowych, nóg metalowych do stolików tj. mienia o łącznej wartości 6995 zł na szkodę A. W. , przy czym czynu tego dokonał w warunkach powrotu do przestępstwa, gdyż był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Wrocław Fabryczna II Wydział Karny z dnia 11.09.2008 r. o sygn. II K 426/06 za czyn z art. 286 § 1 k.k. i inne na krę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 15.11.2005 do 30.07.2007 r. i od 01.03.2011 r. do 23.05.2012 r. tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k.
2. W dniu 20 września 2013 r. we W. przy ul. (...) dokonał włamania do pomieszczenia piwnicznego nr (...) , poprzez wyrwanie zawiasów, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia silnik motocyklowy junak, szlifierką do metalu, urządzenie elektryczne do cięcia glazury, aluminiową drabinę rozkładaną, baterię sanitarną, szlifierką oscylacyjną, przetwornicę świateł ksenonowych, karnisza, tj. mienia o łącznej wartości 1600 zł na szkodę G. A. przy czym czynu tego dokonał w warunkach powrotu do przestępstw, opisanych w punkcie I a/o gdyż był już uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Wrocław Fabryczna II Wydział Karny z dnia 11.09.2008 r. o sygn. II K 426/06 za czyn z art. 286 § 1 k.k. i inne na krę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 15.11.2005 do 30.07.2007 r. i od 01.03.2011 r. do 23.05.2012 r. tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k. w związku z art. 64 § 1 k.k. * * * I. uznaje oskarżonego B. R. za winnego popełnienia czynów, opisanych w pkt 1 i 2 części wstępnej wyroku przyjmując, iż sprawca działał w ciągu przestępstw tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. , na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 01.10.2013r. do 02.10.2013r.; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. II K 1092/13 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania jurysdykcyjnego Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia: W dniu 20 września 2013 r. B. R. zszedł do piwnicy mieszczącej się w budynku, w którym mieszka tj. przy ul. (...) we W. . Znalazł tam metalową rurkę, którą złamał kłódkę na drzwiach jednego z boksów piwnicznych. Do drugiego boksu dostał się po zdjęciu drzwi z zawiasów. Wyjaśnił, że z jednego pomieszczenia zabrał silnik, czarny rzutnik i różne części, których nie jest w stanie dokładnie określić. Z drugiego pomieszczenia natomiast zabrał przyrządy elektryczne. Część ze skradzionych przedmiotów sprzedał przypadkowo spotkanym osobom, pozostałe ukrył. Pieniądze przeznaczył na żywność, ponieważ nie pracuje i nie ma innego źródła utrzymania oprócz niewielkiej pomocy finansowej brata. D. : wyjaśnienia oskarżonego k.31, 72 A. W. jest użytkownikiem boksu piwnicznego o numerze (...) w budynku mieszkalnym przy ulicy (...) we W. . 20 września 2013 roku, opuszczając to pomieszczenie, zamknął je na kłódkę. Gdy udał się tam ponownie w dniu 30 września 2013 r., kłódka była złamana. W piwnicy brakowało następujących przedmiotów: roweru M. , błotnika lewego przedniego, sprężyn sportowych oraz kompletu wahaczy do samochodu marki A. (...) , dwóch kolumn marki MC Person, maszyny do szycia, wózka do przewożenia skrzynek, projektora do wyświetlania slajdów, przedłużacza, saperki z futerałem, odtwarzacza CD, lampy halogenowej, statywu, kabli miedzianych dwużyłowych, rur metalowych, nóg metalowych od stolika. Łączna wartość przedmiotów wynosi 6995 zł. dowód: zeznania świadka A. W. k. 2-3, 17-18, 72 G. A. , użytkownik pomieszczenia piwnicznego w budynku mieszkalnym przy ul. (...) we W. , w dniu 20 września 2013 zauważył, że drzwi do pomieszczenia zostały zdjęte z zawiasów. W boksie brakowało następujących przedmiotów: silnika motocyklowego Junak, szlifierki do metalu, urządzenia elektrycznego do cięcia glazury, aluminiowej drabiny rozkładanej, baterii sanitarnej, szlifierki oscylacyjnej, przetwornicy świateł ksenon oraz karnisza. Łączna wartość przedmiotów wynosi 1600 zł. dowód: zeznania świadka G. A. k. 20-22, 72 Maszyna do szycia, wózek do przewożenia skrzynek, przedłużacz, nogi od stolika, projektor, futerał od saperki, przetwornica świateł ksenon oraz silnik zostały odnalezione w boksie piwnicznym o numerze (...) , którego użytkownikiem był B. R. . dowód: zeznania świadka A. W. k. 2-3, 17-18, 72 protokół przeszukania k. 13-16 Oskarżony B. R. jest bezdzietnym kawalerem. Posiada wykształcenie podstawowe. Nie pracuje. Pozostaje na utrzymaniu brata. dowód: dane osobopoznawcze k. 30-31 B. R. był wcześniej karany sądownie. Prawomocnym wyrokiem Sądu rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 11 września 2008 r., sygnatura akt II K 426/06, został skazany na karę łączną trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz stu stawek dziennych grzywny za czyn z art. 286 § 1 k. k. w zw. z art. 294 § 1 k. k. w zw. z art. 12 k.k. oraz za czyn z art. 286 § 1 k. k. w zw. z art. 12 k. k. oraz trzy czyny z art. 286 § 1 k.k. Oskarżony zaczął odbywać orzeczoną karę 1 marca 2011 r., jednak postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 23 maja 2012 r., sygnatura akt V Kow 1510/12, został warunkowo zwolniony z odbywania reszty kary na dwuletni okres próby. Na poczet orzeczonej kary zaliczono również oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w dniach od 15 listopada 2005 r. do 30 marca 2007 r. Karę grzywny natomiast zamieniono na karę pozbawienia wolności i wykonano w okresie od 23 maja 2012 r. do 12 lipca 2012 r. dowód: karta karna k. 35-36 wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 11 września 2008 r., sygnatura akt II K 426/06 informacja z systemu NOE-SAD k. 69-70 Przesłuchany w charakterze podejrzanego B. R. przyznał się do zarzucanych mu czynów. Dodatkowo wyjaśnił, że 20 września 2013 r. zszedł do piwnicy mieszczącej się w budynku, w którym mieszka. Znalazł tam metalową rurkę, którą złamał kłódkę na drzwiach jednego z boksów piwnicznych. Do drugiego boksu dostał się po zdjęciu drzwi z zawiasów. Wyjaśnił, że z jednego pomieszczenia zabrał silnik, czarny rzutnik i różne części, których nie jest w stanie dokładnie określić. Z drugiego pomieszczenia natomiast zabrał przyrządy elektryczne. Podejrzany twierdził, że nie pamięta dokładnie wszystkich przedmiotów. Część z nich sprzedał przypadkowo spotkanym osobom, pozostałe ukrył. Pieniądze przeznaczył na żywność, ponieważ nie pracuje i nie ma innego źródła utrzymania oprócz niewielkiej pomocy finansowej brata. Podejrzany wyjaśnił ponadto, że w trakcie czynu znajdował się pod wpływem alkoholu. W trakcie przesłuchania w toku przewodu sądowego oskarżony ponownie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i domówił składania wyjaśnień. Oceniając zebrany materiał dowodowy Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego. Przyznał się on do zarzucanych mu czynów a następnie wyjaśnił, w jaki sposób dostał się do pomieszczeń piwnicznych. W obu przypadkach jego relacja zgodna jest z zeznaniami świadków, którzy opisali rodzaj uszkodzeń zauważonych w zabezpieczeniach. Oskarżony przyznał również, że z obu pomieszczeń zabrał różnego rodzaju przedmioty, które następnie sprzedał lub ukrył. W świetle zeznań pokrzywdzonych, którzy rozpoznali swoje mienie wśród rzeczy odnalezionych w piwnicy oskarżonego, należy jego wyjaśnienia uznać za zgodne z prawdą. Za wiarygodne uznać należy również zeznania pokrzywdzonych, A. W. oraz G. A. . Złożyli oni zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i wskazali, jakich przedmiotów brakowało w użytkowanych przez nich pomieszczeniach. Rozpoznali je następnie wśród rzeczy odnalezionych w boksie należącym do oskarżonego. Sąd nie znajduje żadnych okoliczności, które pozwalałyby na podważenie ich zeznań, szczególnie w sytuacji, gdy oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów. Nie ma również powodów do kwestionowania wiarygodności zgromadzonych w trakcie postępowania dokumentów. Protokoły oględzin oraz przeszukania zostały sporządzone przez osoby powołane do tego. Ich cechy formalne nie budzą wątpliwości a oskarżony nie kwestionował czynności, z których zostały sporządzone. Za w pełni wiarygodne Sąd uznał również dokumenty w postaci karty karnej oskarżonego, odpisu wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 11 września 2008 roku, sygnatura akt II K 426/06 oraz informację pochodzącą z systemu NEO-SAD. Przy tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy zważył, co następuje: B. R. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 20 września 2013 r. we W. przy ul. (...) dokonał włamań do dwóch pomieszczeń piwnicznych, a następnie zabrał z nich w celu przywłaszczenia różnego rodzaju przedmioty. Swoim czynem spowodował szkodę w wysokości 6995 zł w mieniu A. W. oraz szkodę w wysokości 1600 zł w mieniu G. A. . Przy czy oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa, gdyż był uprzednio skazany wyrokiem Sądu rejonowego dla Wrocławia –Fabrycznej z dnia 11 września 2008 r., sygnatura akt II K 426/06, na karę trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, którą to karę odbywał w okresie od 15 listopada 2005 r. do 30 lipca 2007 r. oraz od 1 marca 2011 r. do 23 maja 2012 r. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego. Swoim zachowaniem wyczerpał on wszystkie znamiona czynu stypizowanego w art. 279 § 1 k.k. Zgodnie z jego brzmieniem karze podlega ten, kto kradnie z włamaniem. Przy czym włamanie należy rozumieć jako przełamanie zabezpieczeń chroniących przedmiot czynności wykonawczej przed kradzieżą. W przedmiotowej sprawie do takiego przełamania niewątpliwie doszło. Włamując się do pierwszego z pomieszczeń, sprawca złamał wiszącą na drzwiach kłódkę. W drugim przypadku zdjął drzwi z zawiasów, czym niewątpliwie wypełnił ustawową przesłankę włamania. Nie ma bowiem znaczenia, czy zabezpieczenie przedmiotu przez kradzieżą jest efektywne i jakich środków należy użyć, by je sforsować. Istotny jest sam fakt zastosowania zabezpieczenia i jego usunięcie przez sprawcę (por. na przykład wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 1972 r., VI KZP 74/71, OSNKW 1972, nr 5, poz. 78). Oskarżony zabrał ze wskazanych pomieszczeń w celu przywłaszczenia cudze rzeczy ruchome, czym wyczerpał z kolei znamiona kradzieży. Sąd zakwalifikował czyny, których dopuścił się sprawca w zw. z art. 91 § 1 k.k. , który stanowi, że sąd orzeka jedną karę, jeżeli sprawca popełnia w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich. Karę orzeka się wówczas na podstawie przepisu, którego znamiona każde z tych przestępstw wyczerpuje. Oskarżony obu czynów dopuścił się tego samego dnia, każdorazowo działał w podobny sposób w celu przywłaszczenia przedmiotów, wypełniając ten sam ustawowy zespół znamion. Dodatkowo oskarżony działał w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w art. 64 § 1 k. k. B. R. był bowiem wcześniej skazany za przestępstwa z art. 286 § 1 k. k. , które niewątpliwie kierując się wytycznymi zawartymi w art. 115 § 3 k. k. , należy uznać za podobne do przestępstwa włamania stypizowanego w art. 279 § 1 k. k. , są one bowiem skierowane przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawem. Z orzeczonej wówczas kary oskarżony odbył więcej niż sześć miesięcy pozbawienia wolności a nowego umyślnego i podobnego przestępstwa dopuścił się w ciągu niespełna półtora roku od momentu, kiedy został warunkowo zwolniony z dalszego odbywania kary. Sąd, wymierzając oskarżonemu karę, kierował się dyrektywami zawartymi w art. 53 k. k. Sąd wziął pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu, który w przedmiotowej sprawie trzeba ocenić jako wysoki. Sprawca dokonał włamań w budynku, w którym sam mieszkał na szkodę swoich sąsiadów. Działał przy tym w zamiarze bezpośrednim w celu przywłaszczenia przedmiotów znajdujących się w pomieszczeniach piwnicznych. Sąd miał na względzie również cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara powinna osiągnąć w stosunku do skazanego i doszedł do przekonania, że jedynie kara bezwzględnego pozbawienia wolności w tym wypadku będzie karą sprawiedliwą, adekwatną i spełniającą wskazane wyżej funkcje. Za jej zastosowaniem przemawia w szczególności dotychczasowy sposób życia sprawcy. Oskarżony został już ukarany za podobne czyny i nowego przestępstwa dopuścił się w warunkach recydywy w dodatku w okresie próby po warunkowym zwolnieniu z odbycia reszty kary zasądzonej uprzednio. Nie pozwala to niestety na przypuszczenie, że oskarżony zmieni swój dotychczasowy sposób życia. Dlatego też Sąd nie widzi podstaw do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary. Jednym z warunków jest bowiem pozytywna prognoza kryminologiczna, o której w tym przypadku z pewnością nie można mówić. Żadna inna kara w opinii Sądu nie gwarantuje, że jej cele wobec sprawcy zostaną osiągnięte. Ze wskazanych wyżej powodów Sąd skazał oskarżonego na podstawie art. 279 § 1 k. k. na karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63 § 1 k. k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 1 października 2013 roku do 2 października 2013 roku. Mając na względzie sytuację materialną oskarżonego Sąd na podstawie art. 624 k. p. k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa.