Sad powszechny, I C 135/21

Sygn. akt I C 135/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2022 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janusz Supiński Protokolant: Katarzyna Kucharska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01.03.2022 r. sprawy z powództwa (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. przeciwko I. P. o zapłatę I. Powództwo oddala. II. Zasądza od powoda (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. na rzecz pozwanej I. P. kwotę 3.617,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty. Sygn. akt. I C 135/21 UZASADNIENIE Powód (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. domagał się zasądzenia na jego rzecz od I. P. kwoty 13.859,01 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, iż na podstawie umowy cesji z (...) Sp. z o.o. we W. powód nabył prawo do wierzytelności z tytułu niespłaconej pożyczki, zaciągniętej przez pozwanego w w/w (...) Sp. z o.o. we W. . Pozwana I. P. nie uznała powództwa i wniosła o jego oddalenie w całości. W uzasadnieniu zakwestionowała legitymację procesową czynną powoda i istnienie wierzytelności będącej przedmiotem sporu, a nadto podniosła zarzuty niewydania kapitału pożyczki, zastosowania w umowie klauzul niedozwolonych oraz przedwczesności powództwa. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 04.04.2018r. (...) Sp. z o.o. we W. oraz (...) F. (...) I. (...) Z. (...) N. (...) F. (...) S. (...) w W. (adres siedziby W. ul. (...) ) zawarły ramową umowę sekurytyzacyjną, zgodnie z którą (...) Sp. z o.o. we W. będzie przenosił na rzecz Funduszu W. w skład (...) , które będą przysługiwać spółce (...) stosunku do dłużników, którym spółka udzieliła pożyczek, a (...) F. (...) I. (...) Z. (...) N. (...) F. (...) S. (...) w W. będzie nabywał te wierzytelności. W dniu 06.05.2019r. został sporządzony Przelew (...) nr (...) , w którym wskazano numer pożyczki (...) z datą powstania wierzytelności – 06.05.2019r., wartością wierzytelności 7.000 zł i całkowitą przyszłą wartością wierzytelności 14.944,19 zł dowód: odpis – k. 13-15, 19 W dniu 06.05.2019 r. pozwana I. P. zawarła z (...) Sp. z o.o. we W. jako pożyczkodawcą umowę pożyczki nr (...) , opiewającą na kwotę 7.000 zł na okres do dnia 06.05.2021r. Na mocy tej umowy pożyczkodawca wypłacił pozwanej w formie przelewu kwotę 7.000 zł. Strony ustaliły wysokość kwoty do spłaty na 14.944,19 zł. Pozwana spłaciła łącznie kwotę 520 zł dowód: umowa k 23-30 potwierdzenie przelewu k 33 W dniu 07.08.2020r. powód (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. (adres W. ul. (...) ) wniósł pozew w niniejszej sprawie. dowód: pozew – k. 3-40 Sąd zważył, co następuje: Przedstawiony stan faktyczny ustalono na podstawie dowodów z dokumentów, których nikt nie kwestionował. Na podstawie art. 6 k.c. powód, reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, winien wykazać przede wszystkim legitymację czynną, uprawniającą do wytoczenia powództwa przeciwko pozwanej i to tym bardziej zważywszy na zarzut braku tej legitymacji, podnoszony przez stronę pozwaną. Już w tym zarzucie pozwana wskazywała, że inny podmiot zawierał umowę sekurytyzacji z pożyczkodawcą pierwotnym, a inny podmiot wniósł pozew w niniejszej sprawie. I rzeczywiście – przyglądając się osobom zawierającym umowę sekurytyzacji z 04.04.2018r. dostrzec można, iż umowę tę zawierał (...) F. (...) I. (...) Z. (...) N. (...) F. (...) S. (...) w W. (adres siedziby W. ul. (...) ), podczas gdy pozew wniósł (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. (adres W. ul. (...) ). Logicznym zatem zdawało się być rozwianie przez stronę powodową tej rozbieżności, co nie wydawało się być czynnością nazbyt uciążliwą – wszak obie wyżej określone osoby prawne posługiwały się tym samym numerem (...) . Tymczasem powód, zamiast rozwiać omawianą rozbieżność przedstawił umowę sprzedaży portfela wierzytelności zawartą pomiędzy (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. a (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w G. ze wskazaniem, że wierzytelność w stosunku do pozwanej została przeniesiona na ten ostatni podmiot. Z umowy tej wynikać miałoby, że przedmiotowa wierzytelność w stosunku do pozwanej przysługiwała (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. , ale jednocześnie, iż pierwotnym pożyczkodawcą miał być (...) Sp. z o.o. we W. . Mając na uwadze fakt, iż w toku procesu powód nie wykazał w żaden sposób, że (...) F. (...) I. (...) Z. (...) N. (...) F. (...) S. (...) w W. (adres siedziby W. ul. (...) ) oraz (...) N. (...) S. (...) F. (...) I. (...) Z. (...) w W. (adres W. ul. (...) ) to ta sama osoba prawna ewentualnie, że są to dwie różne osoby prawne, a pomiędzy nimi doszło do cesji wierzytelności bądź przeniesienia wierzytelności wobec pozwanej w drodze innej czynności prawnej, Sądowi nie pozostało nic innego, aniżeli uznanie, że powód nie wykazał swojej legitymacji procesowej czynnej w niniejszej sprawie, co z kolei musiało doprowadzić do oddalenia powództwa. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. przy uwzględnieniu treści art. 98 § 1 1 k.p.c. Na zasądzone koszty składała się kwota 3.600 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego pozwanej oraz 17 zł tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.