Sygn. akt IC 561/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Kuś Protokolant: Justyna Malczyk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2022 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank (...) SA w W. przeciwko B. S. i W. S.
(1)o zapłatę I. zasądza solidarnie od pozwanych B. S. i W. S.
(1)na rzecz powoda (...) Bank (...) SA w W. kwotę 125.801,19 zł ( sto dwadzieścia pięć tysięcy osiemset jeden złotych i dziewiętnaście groszy ) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP, nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 21 listopada 2019 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 23.368,01 zł ( dwadzieścia trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt osiem złotych i jeden grosz ), z tym, że wyrok w stosunku do W. S.
(1)jest wyrokiem zaocznym; II. zasądza solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 12.893 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; III. wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności w części dotyczącej pozwanej B. S. . Sygn. akt IC 561/21 UZASADNIENIE Strona powodowa (...) Bank (...) SA w W. wniosła w elektronicznym postępowaniu upominawczym o nakazanie zapłaty pozwanym B. S. i W. S.
(1)solidarnie kwoty 125.801,19 zł (sto dwadzieścia pięć tysięcy osiemset jeden złotych i dziewiętnaście groszy) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP, nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 21 listopada 2019 r. do dnia zapłaty. Wniosła ponadto o zasądzenie kwoty 23.368,01 zł (dwadzieścia trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt osiem złotych i jeden grosz) tytułem odsetek umownych naliczonych do dnia 20 listopada 2019 r. oraz 1.865,00 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Dnia 17 grudnia 2019 r. Sąd Rejonowy (...) , VI Wydział Cywilny wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym nakazujący pozwanym B. S. i W. S.
(1)zapłacić powodowi kwotę łączną 149.169,20 zł (sto czterdzieści dziewięć tysięcy sto sześćdziesiąt dziewięć złotych i 20 groszy), w tym 125.801,19 zł (sto dwadzieścia pięć tysięcy osiemset jeden złotych i dziewiętnaście groszy) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP ale nie więcej niż w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 21 listopada 2019 r. do dnia zapłaty, kwotę 23.368,01 zł (dwadzieścia trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt osiem złotych i jeden grosz) oraz kwotę 1.865,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami. W dniu 13 stycznia 2020 r. pozwana B. S. wniosła do Sądu Rejonowego (...) sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, w wyniku którego Sąd postanowieniem z dnia 30 marca 2020 r.: 1) stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu przez pozwaną B. S. , 2) uchylił nakaz zapłaty z dnia 17 grudnia 2019 r. w całości, 3) przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w (...) . W dniu 19 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w (...) wniósł o reasumpcję postanowienia z dnia 30 marca 2020 r. w zakresie przekazania sprawy z uwagi na treść art. 17 pkt 4 k.p.c. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2021 r. Sądu (...) sprawa została przekazana do Sądu Okręgowego w (...) . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30 października 2012 r. W. S.
(2)oraz B. S. zawarli z (...) Bank (...) SA umowę nr (...) kredytu P. przeznaczonego na konsolidację zadłużenia w kwocie 183.563,76 zł. Kredyt był spłacany przez pozwanego przez kilka lat – 30 grudnia 2016 r. Po tym czasie pozwani nie wywiązywali się z ciążącego na nich obowiązku terminowego dokonywania spłat ustalonego w harmonogramie spłaty kredytu stanowiącego załącznik do umowy kredytowej. Wobec braku spłaty należności w wysokościach i terminach ustalonych w harmonogramie spłaty Bank w dniu 9 stycznia 2017 r. skierował do pozwanej „Zawiadomienie o wysokości rat” a następnie 25 kwietnia 2017 r. (...) informujące o wystąpieniu zadłużenia przeterminowanego oraz jego wysokości z wezwaniem do zapłaty. Następnie pismem z dnia 11 lipca 2017 r. strona powodowa powiadomiła pozwanych B. S. i W. S.
(1)o wystąpieniu zadłużenia przeterminowanego oraz możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia. W dniu 15 listopada 2017 r. powód wypowiedział umowę kredytu, stawiając całą należność w stan wymagalności. Wobec tego, że pozwani nie zapłacili żądanych kwot, 20 listopada 2019 r. powód wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych banku stwierdzających zadłużenie pozwanych. Pozwana na rozprawie uznała powództwo w całości. Pozwany nie stawił się na rozprawie ani nie złożył odpowiedzi na pozew . Zgodnie z art. 213 § 2 k.p.c. sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. W sprawie niniejszej żadna z wymienionych wyżej przeszkód nie zachodzi, w związku z czym sąd zasądził żądane kwoty wraz z odsetkami i kosztami postępowania. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c , który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Sąd zasądził więc solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kwotę 12.893,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Zgodnie z art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności w części dotyczącej pozwanej B. S. .