← Polska

Sad powszechny, V U 1478/20

Sygn. akt V U 1478/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Stanisław Pilarczyk Protokolant: sekr.sądowy Anna Sobańska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. w Kaliszu odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 19 października 2020 r. Nr (...) w sprawie E. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wysokość świadczenia Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 19 października 2020 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje E. W. prawo do emerytury w wysokości co najmniej najniższej (minimalnej) począwszy od dnia 1 września 2020 roku. Sędzia Stanisław Pilarczyk UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19 października 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w B. , na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2021 roku poz. 291 t.j.) i Rozporządzenia (WE) 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z dnia 30 kwietnia 2004 roku) i Rozporządzenia (WE) 987/2009 z dnia 16 września 2009 roku dotyczące wykonywania Rozporządzenia (WE) 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 284 z dnia 30 października 2009 roku) przyznał E. W. emeryturę od dnia 1 września 2020 roku, a jej wysokość wynosiła 1 082,44 zł. Przyznając świadczenie organ rentowy podniósł, iż nie podwyższył odwołującej wysokości świadczenia do kwoty najniższej emerytury, gdyż zdaniem organu rentowego odwołująca nie udowodniła w Polsce 20 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Ewentualne zwiększenie rolne za okresy opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników organ rentowy miał doliczyć po zakończeniu postępowania z włoską instytucją ubezpieczeniową. (dowód – decyzja organu rentowego – k. 41 akt rentowych) Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. W. jedynie w zakresie nieprzyznania jej emerytury w najniższej wysokości, podnosząc, iż w Polsce udowodniła 20-letni okres składkowy i nieskładkowy. Organ rentowy, w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o jego oddalenie. Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne E. W. urodziła się (...) . W dniu 9 września 2020 roku złożyła ona wniosek o przyznanie emerytury. (okoliczności niesporne) Organ rentowy ustalił, iż odwołująca w okresie od dnia 25 marca 1977 roku do dnia 13 marca 1990 roku udowodniła łącznie 12 lat, 10 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych w Polsce, w tym 10 lat, 4 miesiące i 9 dni okresów składkowych. (dowód – pismo organu rentowego z dnia 3 grudnia 2021 roku – k. 66 akt sądowych) Od dnia 28 października 2011 roku do dnia 21 września 1990 roku odwołująca z mocy ustawy podlegała ubezpieczeniu społecznemu rolników, to jest ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, wypadkowemu, chorobowemu i macierzyńskiemu, i za ten okres opłacano składki na powyższe ubezpieczenia społeczne rolników. Odwołująca nie składała wniosku o przyznanie jej prawa do emerytury rolniczej. (dowód – zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – k. 30 akt rentowych; zaświadczenie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 13 grudnia 2021 roku – k. 67 akt sądowych) Od dnia 26 sierpnia 1990 roku do dnia 27 października 2011 roku odwołująca podlegała ubezpieczeniu społecznemu we W. . (dowód – dokumenty o ubezpieczeniu społecznym odwołującej we W. – k. 52-56 akt sądowych; zeznania odwołującej z dnia 14 grudnia 2021 roku [00:08:09][00:18:01]) Sąd Okręgowy zważył co następuje Kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy wnioskodawczyni ma prawo do podwyższenia emerytury do wysokości najniższej emerytury, do czego warunki określa art. 87 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2021 roku poz. 291 t.j), zwanej dalej ustawą emerytalną. Zgodnie z powołanym art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy emerytura przysługująca z Funduszu, określona w art. 26 łącznie z okresową emeryturą kapitałową, albo emerytura przysługująca z Funduszu określona w art. 26 , jest niższa niż kwota, o której mowa w art. 85 ust. 2 i 3, emeryturę przysługującą z Funduszu, w tym emeryturę ustaloną ze zwiększeniem, o którym mowa w art. 26a, podwyższa się w taki sposób, aby suma tych świadczeń nie była niższa od tej kwoty, o ile ubezpieczony:

  1. osiągnął wiek emerytalny wynoszący 65 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 25 lat – dotyczy mężczyzn;
  2. osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat i ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat – z uwzględnieniem ust. 3-7 – dotyczy kobiet; przepis art. 5 ust. 2 stosuje się odpowiednio. W świetle art. 87 ust. 1a w okresie składkowym, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględnia się okres, za który ustalono zwiększenie, o którym mowa w art. 26a. Prawo do podwyższenia świadczenia do kwoty emerytury minimalnej uzależnione jest od udowodnienia na datę jej przyznania odpowiedniego okresu składkowego i nieskładkowego, w przypadku kobiet jest to 20-lat okres składkowy i nieskładkowych. Zgodnie z art. 26a ust. 1 i 2 cytowanej ustawy emerytalnej wysokość emerytury ustalonej zgodnie z art. 26 ulega zwiększeniu za okresy opłacania składek na Fundusz Emerytalny Rolników, Fundusz Ubezpieczenia Społecznego Rolników i ubezpieczenie emerytalno-rentowe, o których mowa w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zwiększenie to ustala się według zasad wymiaru części składkowej emerytury rolniczej przewidzianych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników na podstawie zaświadczenia Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o okresach opłacania składek. Zwiększenie, o których mowa w ust. 1, nie przysługuje osobie mającej ustalone prawo do emerytury na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości uwzględnia się jako okresy składkowe okresy ubezpieczenia społecznego rolników, za które opłacono przewidziane w odrębnych przepisach składki. W wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 14 czerwca 2018 roku (III AUa 532/18, Lex nr 268003) podkreślono, iż przy podwyższeniu wysokości świadczenia do kwoty emerytury minimalnej, dla osób ubezpieczonych, urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, zgodnie z art. 87 ust. 1a ustawy emerytalnej, można uwzględnić okres, za który ustalono zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników, wskazane w art. 26a ust. 1 tej ustawy. Podobny pogląd wyraził Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 14 grudnia 2017 roku (III AUa 471/17, Lex nr 2457458) , gdzie podniesiono, iż „z mocy art. 10 ust. 1 pkt 1 u.e.r.f.u.s. w stażu uprawniającym do emerytury z systemu powszechnego podlega uwzględnieniu okres ubezpieczenia społecznego rolników, który wywiązał się z obowiązku składkowego w przepisach obowiązujących w okresie, w którym przypada to ubezpieczenie”. Tak więc, jeżeli odwołująca udowodniła w Polsce 12 lat, 10 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i nieskładkowych oraz okres ubezpieczenia społecznego rolników od dnia 28 października 2011 roku do dnia 21 września 2020 roku, za który to okres opłacono wymagane składki, to E. W. , która ukończyła 60 lat, udowodniła co najmniej 20-letni okres składkowy i nieskładkowy, a więc w świetle art. 87 ust. 1 i 1a ustawy emerytalnej, odwołującej przysługuje prawo do emerytury w wysokości co najmniej najniższej emerytury począwszy od dnia 1 września 2020 roku, zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej. Wobec powyższego, zgodnie z art. 477 14 § 2 k.p.c. , zaskarżona decyzja podlegała zmianie i orzeczono jak w wyroku. Sędzia Stanisław Pilarczyk

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.