, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 25 sierpnia 2012 roku do 23 sierpnia 2021 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K (...) , objętym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...) tj. o przestępstwo z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. orzeka: I. uznaje oskarżonego J. N. za winnego tego, że w dniu 24 listopada 2021 roku około godz. 19:40 w miejscowości B. kierował w ruchu lądowym motocyklem marki Y. o nr rej. (...) 4 (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem o godz. 19:55 0,27 mg/dm
, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, tj. występku z art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, III. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł (dziesięć tysięcy złotych), IV. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 554/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. J. N. CZYN PRZYPISANY: w dniu 24 listopada 2021 roku około godz. 19:40 w miejscowości B. kierował w ruchu lądowym motocyklem marki Y. o nr rej. (...) 4 (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem o godz. 19:55 0,27 mg/dm
, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, tj. występek z art.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 24 listopada 2021 r. około godziny 19:40 funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli motocykl marki Y. o niemieckich numerach rejestracyjnych (...) , którym kierował J. N. . Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przeprowadzone urządzeniem AlkoQuant 6020 plus nr (...) dało wynik 0,27 mg/dm 3 o godz. 19:55 i 0,26 mg/l o godz. 20:
Ostatnio odbywał w okresie od 25 sierpnia 2012 r. do dnia 23 sierpnia 2021 r. karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...) . Karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K (...) , objętą wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...) odbył w okresie 30-03-2012 r. – 25.08.2012 r. (została objęta wyrokiem łącznym jako kara wykonana; wg obliczenia kary początkowo 30.03.2012 r. – 30.01.2013 r.). W dniu 24 listopada 2021 r. J. N. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych od 10 kwietnia 2018 roku do 23 sierpnia 2023 roku orzeczony wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...) za przestępstwo z art.
W momencie orzeczenia zakazu na okres 2 lat oskarżony był pozbawiony wolności, więc bieg terminu 2 lat rozpoczął się po opuszczeniu przez niego zakładu karnego w dniu 23 sierpnia 2021 roku.
, objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 25 sierpnia 2012 roku do 23 sierpnia 2021 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K 250/09, objętym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...) , tj. o przestępstwo z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Nie udowodniono, że zarzucanego mu czynu J. N. dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
W rzeczywistości w.w karę zakończył odbywać w dniu 25 sierpnia 2012 r. j.w.
: prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn. II K (...) oraz wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...) . Ponadto oskarżony kierował motocyklem w okresie obowiązywania od 10 kwietnia 2018 roku do 23 sierpnia 2023 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...) za przestępstwo z art.
Zakaz ten orzeczono na okres 2 lat, ale z uwagi na pobyt oskarżonego w zakładzie karnym jego koniec należało określić na moment 23 sierpnia 2023 r., a więc 2 lata po opuszczeniu zakładu karnego (zgodnie z art. 43 § 2a k.k. : „okres, na który orzeczono zakazy, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo”) Jednocześnie jednak wbrew zarzutowi aktu oskarżenia oskarżony nie dopuścił się tego czynu w warunkach z art. 64 § 1 k.k. Zgodnie z art. 64 § 1 k.k. recydywa podstawowa zachodzi wtedy, gdy sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Słusznie prokurator zauważył, że kara 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 marca 2010 roku sygn. II K (...) została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) , a karę łączną orzeczoną tym wyrokiem J. N. odbywał w okresie od 25 sierpnia 2012 r. do 23 sierpnia 2021 r. Jednak uwadze oskarżyciela umknęło, że kara 10 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K (...) została przez Sąd Okręgowy połączona węzłem wyroku łącznego wg zasad obowiązujących przed 1 lipca 2015 r. – jako kara już wykonana. Jej odbywanie, zgodnie z aktualnymi danymi z systemu NOE-SĄD J. N. zakończył w dniu 25 sierpnia 2012 r., a więc więcej niż 5 lat przed popełnieniem czynu będącego obecnie przedmiotem osądu. Natomiast druga z kar za przestępstwo z art.
– w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...) , była zbyt krótka, by stanowić podstawę przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa w warunkach recydywy. 3.
przewiduje jedynie karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd oczywiście miał możliwość sięgnięcia do kar rodzajowo łagodniejszych po zastosowaniu art. 37a k.k. , jednak uznał to za nieuprawnione. Przepis art. 53 k.k. stanowi, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu. Przy tym, okoliczności wpływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył przyznanie się oskarżonego do winy i złożenie szczerych wyjaśnień. Do okoliczności obciążających należało zaliczyć: - wcześniejszą karalność oskarżonego (w tym oczywiście z art.
i to dwukrotnie; w sumie 20 pozycji w karcie karnej); - wieloletnie pobyty w zakładzie karnym i popełnienie kolejnego przestępstwa już po zaledwie 3 miesiącach od wykonania kar pozbawienia wolności w wymiarze 9 lat; - przewożenie pasażera (vide: notatka k. 2), - prowadzenie pojazdu bezpośrednio po spożywaniu alkoholu (tego samego dnia). Należy w tym miejscu zaznaczyć, że stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego był znaczny, działał on bowiem umyślnie, mając pełną świadomość karalności zachowania w postaci prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Sąd zważył zatem stopień demoralizacji oskarżonego, który przejawia się przez notoryczne popadanie w konflikty z prawem i doszedł do wniosku, że istnieją podstawy do twierdzenia, że J. N. jest osobą już całkowicie zdemoralizowaną, o czym świadczy jego uprzednia wielokrotna karalność, m.in. za przestępstwa przeciwko mieniu oraz z art.
k.k. Dotychczasowe pobyty w zakładzie karnym nie wywołały u oskarżonego żadnej refleksji odnośnie nieopłacalności popełniania przestępstw. Dopuszczenie się kolejnego przestępstwa było jego świadomym wyborem przestępnego stylu życia, łatwego i szybkiego zdobycia doraźnych korzyści w zależności od bieżących kaprysów. Na podstawie art. 42 § 3 k.k. Sąd zobowiązany był orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie określając ich rodzaju, we wszystkich strefach ruchu – dożywotnio. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł, czyli minimalnej, uznając, że sytuacja majątkowa oskarżonego nie pozwoli na uiszczenie tego świadczenia w wyższej kwocie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.