Sad powszechny, IV U 1496/20

Sygn. akt IV U 1496/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2021 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. do SO Beata Bury Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Pokrzywa po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2021 r. w Rzeszowie na rozprawie sprawy z wniosku P. B. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w R. o wysokość emerytury wojskowej na skutek odwołania P. B. od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w R. z dnia 29.10.2020 r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję Wojskowego Biura Emerytalnego w R. z dnia 29.10.2020 r., znak: (...) w ten sposób, że nakazuje organowi rentowemu przeliczenie podstawy wymiaru emerytury wojskowej wnioskodawcy P. B. z podwyższeniem procentowym wysługi emerytalnej do 4 % z tytułu pełnienia służby w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Republice Iraku w okresie od 22.07.2004r. do 17.02.2005r.- Sygn. akt IV U 1496/20 UZASADNIENIE wyroku z dnia 15 marca 2021 roku Decyzją z dnia 29 października 2020 r. znak: (...) Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w R. przyznał P. B. prawo do emerytury wojskowej od dnia 1 października 2020 r. w wysokości 3.205,74 zł. Procentowy wymiar emerytury, przy zachowaniu zasady nieprzekraczania 75% podstawy wymiaru, wynosi 51,95%. Wypłata emerytury została zawieszona, na okres od 1 października 2020 r. do 30 września 2021 r., na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin . W odwołaniu od powyższej decyzji P. B. wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w zakresie procentowego wymiaru przysługującej emerytury z tytułu wysługi emerytalnej ustalonej w załączniku do decyzji – lp. 9 – okresy służby wojskowej i równoważne w warunkach szczególnych zaliczane ze zwiększeniem 0,5% za każdy miesiąc. Wskazał, że w decyzji zsumowano okresy jego służby w strefie działań wojennych od 23 lipca 2004 r. do 18 lutego 2005 r. w Republice Iraku, przy czym ustalono okres służby wojskowej w warunkach szczególnych zaliczany ze zwiększeniem 0,5% za każdy miesiąc na 6 miesięcy i 27 dni, co dało 3,5% zwiększenia wymiaru wysługi. Tymczasem podwyższenie świadczenia emerytalnego w związku ze służbą wojskową w strefie działań wojennych powinno wynosić 4%, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin , § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych oraz art. 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin . Zdaniem skarżącego, należy uwzględnić nie tylko dane okresy służby, ale wszystkie rozpoczęte miesiące, co daje 8, a nie 7 miesięcy i odpowiednio 4%, a nie 3,5% wymiaru świadczenia. Powołał się na wyroki: SA w Białymstoku z 2 grudnia 2014 r. (III AUa 898/14) i SA w P. z 17 lipca 2018 r. (III AUa 554/17). W konkluzji, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i zaliczenie do zwiększenia podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego służby w strefie działań wojennych w wymiarze zgodnym z przedstawionym zaświadczeniem i przepisami obowiązującymi w tym zakresie, tj. podwyższenie cząstkowego wymiaru do poziomu 4%. W odpowiedzi na odwołanie Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w R. wniósł o oddalenie odwołania w całości, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca P. B. urodził się w dniu (...) Decyzją z dnia 29 października 2020 r. znak: (...) Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w R. przyznał P. B. prawo do emerytury wojskowej od dnia 1 października 2020 r. w wysokości 3.205,74 zł. Procentowy wymiar emerytury, przy zachowaniu zasady nieprzekraczania 75% podstawy wymiaru, wynosi 51,95%. Wypłata emerytury została zawieszona, na okres od 1 października 2020 r. do 30 września 2021 r., na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin . W trakcie służby wnioskodawca przebywał m.in. w (...) w (...) w okresie od 22 lipca 2004 r. do 17 lutego 2005 r., jako sanitariusz. Organ rentowy uznał ten okres jako okres służby wojskowej i równoważnej w warunkach szczególnych zaliczane ze zwiększeniem 0,5% za każdy miesiąc. Łącznie to okres 6 miesięcy i 27 dni, co powoduje wymiar procentowy wysługi na poziomie 3,5%. (dowód: akta organu rentowego, dokumentacja dołączona do pisma procesowego wnioskodawcy) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o niekwestionowaną i tym samym wiarygodną dokumentację złożoną w aktach organu rentowego. Aspekt wiarygodności posiadają ujawnione w toku postępowania dowody z dokumentów. Ich treść i autentyczność nie budzi wątpliwości, stanowiąc odzwierciedlenie stanu rzeczywistego. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie P. B. podlegało uwzględnieniu. Przepis art. 15 ust. 3 ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2020 r., poz. 586) stanowi, że emeryturę wojskową podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych. Przepis § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych (Dz.U. z 2011 r., poz. 946) stanowi, że emeryturę wojskową podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby w strefie działań wojennych w polskich kontyngentach wojskowych wydzielonych z Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub kierowanych do pełnienia służby w tej strefie z polskich przedstawicielstw wojskowych oraz polskich zespołów łącznikowych przy organizacjach międzynarodowych i międzynarodowych strukturach wojskowych albo bezpośrednio z organizacji międzynarodowych, międzynarodowych struktur i obcych jednostek wojskowych. Zgodnie natomiast z treścią § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz.U. z 2012 r., poz. 194), przy obliczaniu wysługi emerytalnej sumuje się poszczególne okresy o jednakowym procentowym wskaźniku, obejmujące lata, miesiące i dni. Sumę dni zamienia się na miesiące, przyjmując za miesiąc trzydzieści dni kalendarzowych. Sumę miesięcy zamienia się na lata, przyjmując pełne 12 miesięcy za jeden rok. W końcowym podsumowaniu okresy niepełnych miesięcy nie są uwzględniane, z wyjątkiem okresów, o których mowa w art. 15 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy. Pojęcie „każdego rozpoczętego miesiąca” było już przedmiotem wypowiedzi judykatury, które podlegają akceptacji sądu orzekającego. W wyroku z 24 października 2019 r. (III AUa 1335/18) Sąd Apelacyjny w Łodzi wskazał, że w przypadku służby w strefie działań wojennych, każdy rozpoczęty miesiąc służby powoduje podwyższenie podstawy wymiaru świadczenia niezależnie od tego, ile dni w tym miesiącu służba była pełniona. Z kolei, SA w Szczecinie w wyroku z 17 lipca 2018 r. (III AUa 554/17) wyraził analogiczny pogląd, że z art. 15 ust. 3 ustawy z 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin nie wynika w żadnym razie, że pojęcie "każdego rozpoczętego miesiąca pełnienia służby", o którym mowa w tym przepisie, należy utożsamiać z pojęciem miesiąca kalendarzowego (tj. 1-31 styczeń, 1-28 luty, 1-31 marzec itd.). W przepisie tym użyto wyłącznie pojęcia "miesiąc" bez żadnego doprecyzowania, że chodzi o miesiąc kalendarzowy. W konsekwencji, uznać należy, że chodzi o miesiąc rozumiany jako sumę 30 kolejnych dni kalendarzowych liczonych od dnia rozpoczęcia służby. Powołując się na treść przepisu art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin w związku z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych , a także regulację zawartą w § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. z 2012 r. poz. 194), należało przyjąć, iż z treści tych przepisów wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w przypadku służby w strefie działań wojennych, każdy rozpoczęty miesiąc służby powoduje podwyższenie podstawy wymiaru świadczenia niezależnie od tego, ile dni w tym miesiącu służba była pełniona. Zaskarżona decyzja została zatem wydana z naruszeniem przepisów art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin , a nadto § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych . Powyższe rozważania dowodzą, że podstawą rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji nie mógł być przepis § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 lutego 2012 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin . Do wyliczenia zwiększenia z tytułu pełnienia służby w strefie działań wojennych należało wprost stosować art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin w zw. z § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. w sprawie szczegółowego warunków podwyższania emerytur wojskowych . Dwa ostatnio wymienione przepisy odmiennie regulują sposób obliczania wysługi emerytalnej. Istotna jest przy tym zasadnicza różnica pomiędzy tymi dwoma przepisami, bowiem przepisy ostatnio wymienione ( art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. i § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 lipca 2011 r. ) nakazują podwyższać emeryturę za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych, niezależnie od ilości dni pełnienia służby w danym miesiącu, zaś przepis § 26 ust. 1 rozporządzenia z 2012 r. wyjaśnia, w jaki sposób winno się obliczać wysługę emerytalną, wskazując na konieczność sumowania poszczególnych okresów i zamianę sum dni i miesięcy kolejno na pełne miesiące i lata. Jeżeli pozostają niepełne miesiące, to nie podlegają już one zaliczeniu do wysługi emerytalnej i nie powodują, że rozpoczęty w ten sposób kolejny miesiąc prowadzi do podwyższenia emerytury. W końcowym podsumowaniu okresy niepełnych miesięcy nie są bowiem w ogóle uwzględniane, chyba że są to okresy pełnienia służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych, wtedy pozostałe niepełne miesiące, po zsumowaniu całego okresu zgodnie z § 26 rozporządzenia, traktuje się jak miesiąc. W konsekwencji, należało przyjąć, że okres służby wojskowej P. B. zaliczany ze zwiększeniem 0,5% za każdy miesiąc służby w strefie działań wojennych, wynosi 8 miesięcy, co powinno skutkować zwiększeniem wymiaru wysługi do 4%, a nie 6 miesięcy i 27 dni, co, zgodnie z zaskarżoną decyzją, dawało 3,5% zwiększenia wymiaru wysługi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 KPC , zmienił zaskarżoną decyzję.