Sygn. akt V U 133/20 UZASADNIENIE Ubezpieczona R. M. wniosła odwołanie od decyzji (...) Oddział w S. z dnia 25.05.2020r., odmawiającej jej prawa do jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy, jakiemu uległa w dniu 15.12.2019r., domagając się jej zmiany. Zarzuciła organowi rentowemu błędne ustalenia stanu faktycznego. Wskazała, ze jej stan zdrowia nadal nie uległ poprawie i jest niezdolna do pracy, na skutek zdarzenia z dnia 15.12.2019r. Podała również, że po zdarzeniu do dnia 02.03.2020r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, zaś leczenie zostało zakończone pomimo, że ból ręki nadal utrzymywał się. Zaznaczyła, że z powodu powrotu do pracy dolegliwości jeszcze nasiliły się, przez co doznała ograniczenia ruchu ręką, a to powoduje istotne trudności przy wykonywaniu podstawowych czynności, jak np. ubieranie odzieży. R. M. podała, że w dniu 15.06.2020r. udała się do lekarza ortopedy, który nie stwierdził nowego urazu, zaś wykonane badania specjalistyczne potwierdziły dalsze następstwa urazu z dnia 15.12.2019r. W ocenie R. M. ww. decyzja ZUS jest niesprawiedliwa oraz krzywdząca. Organ rentowyZakład (...) Oddział w S. , w odpowiedzi na ww. odwołanie, wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 15.04.2020r. ustalił u R. M. 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku z dnia 15.12.2019r. ZUS argumentował nadto, że Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 15.05.2020r. podtrzymała ww. orzeczenie Lekarza Orzecznika. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. M. ma 46 lat. Ostatnio zatrudniona była w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w C. na stanowisku opiekuna medycznego. Bezsporne. W dniu 15.12.2019r. pełniła dyżur w oddziale wewnętrznym od godz. 7:
- Podczas wykonywania obowiązków służbowych, ok. godz. 13:00 na jednej z sal chorych, podczas podsadzania niesamodzielnego pacjenta na łóżku (przygotowania pacjenta do obiadu), nachyliła się, aby podjąć go pewnym uchwytem. W chwili, gdy wykonywała uchwyt, pacjent niespodziewanie złapał R. M. za lewą rękę, mocno chwytając i całym swym ciężarem ciała podciągnął się. W pierwszej chwili poczuła silny ból lewej ręki, całego ramienia i przedramienia. Nasilający się ból ręki spowodował, że R. M. udała się do Izby Przyjęć szpitala, gdzie wykonano badanie RTG, które wykazało uraz przeciążeniowy barku lewego, założono temblak w celu unieruchomienia kończyny i podano leki przeciwbólowe. R. M. powróciła na pełniony dyżur. Zalecono jej kontrolę w poradni chirurgii ogólnej w dniu 20.12.2019r. Otrzymała wówczas zaświadczenie o niezdolności do pracy od dnia 16.12.2019r. W dniu zdarzenia R. M. posiadała ważne badania lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy oraz wymagane aktualne szkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Zespół powypadkowy powołany przez pracodawcę uznał ww. zdarzenie wypadkiem przy pracy. Dowód : Akta organu rentowego – Protokół Nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy – k. 16-
- Ww. zdarzenie z dnia 15.12.2019r. zostało uznane przez organ rentowy jako wypadek przy pracy. Dowód: Akta organu rentowego – notatka w sprawie ustalenia uprawnień do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego – k. 21-21v. Na mocy orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 15.04.2020r. w sprawie procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku ustalono wobec R. M. 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 15.12.2019r. Stwierdzono brak długotrwałych następstw wypadku. Dowód: akta organu rentowego – orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 15.04.2020r. w sprawie procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku, Nr akt 037062415 – k.
- Komisja Lekarska ZUS Nr (...) w treści orzeczenia z dnia 15.05.2020r. ustaliła wobec R. M. 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 15.12.2019r. wskazując, że w aktualnym stanie upośledzenia, brak podstaw orzeczniczo-medycznych do ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu według obecnie obowiązującej tabeli (brak następstw strukturalnych i funkcjonalnych przebytego urazu). Dowód: akta organu rentowego – orzeczenie komisji lekarskiej nr (...) z dnia 15.05.2020r. – k.
- Decyzją z dnia 25.05.2020r. nr (...) , organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił R. M. prawa do jednorazowego odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy, jakiemu uległa w dniu 15.12.2019r. Uzasadniając powyższe wskazał, że Komisja Lekarska ZUS Nr (...) w dniu 15.05.2020r. ustaliła, iż R. M. w związku z wypadkiem nie doznała żadnego uszczerbku na zdrowiu. Dowód: Akta organu rentowego – decyzja ZUS z dnia 25.05.2020r., nr (...) – k.
- U R. M. rozpoznano: przykurcz barku lewego po przebytym urazie przeciążeniowym. W wyniku wypadku w dniu 15.12.2019r. R. M. doznała długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 10%. Stan ten najpełniej opisany jest w punkcie 104 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu. Istniejące ograniczenie ruchomości stawu barkowego lewego (bark zamrożony) skutkuje 10% długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. Orzekając procentowy uszczerbek na zdrowiu oparto się na badaniu ortopedycznym przeprowadzonym w dniu 15.12.2020r., gdzie stwierdzono istniejące ograniczenia ruchomości barku. Dowód: pisemna opinia z dnia 15.12.2020r. sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu (...) – k. 17-17v. akt sprawy; aneks do opinii z dnia 16.03.2021r. – k. 39 akt sprawy. ZUS przyznał R. M. prawo do zasiłku chorobowego w związku z wypadkiem z dnia 15.12.2019r. w okresie od 15.06.2020r. do 13.12.2020r. oraz świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 15.12.2019r. w okresie od 14.12.2020r. do 09.09.2021r. i od 10.09.2021r. do 08.12.2021r. R. M. została również skierowana na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej ZUS od 09.04.2021r. do 02.05.2021r., którą odbyła. Bezsporne, a nadto dowód: akta organu rentowego – Decyzja ZUS z dnia 21.12.2020r. – k. 4, nr sprawy (...) ; Decyzja ZUS z dnia 09.07.2021r. – k. 11 tychże akt. Na początku kwietnia 2021r. w czasie turnusu rehabilitacyjnego w ramach prewencji rentowej ZUS opisywano ograniczenia ruchów lewego barku, bez poprawy po rehabilitacji. Dowód: akta organu rentowego – k. 3-4; opinia biegłego sądowego ortopedy z dnia 18.11.2021r. – k.
- U R. M. rozpoznano: pourazowy przykurcz lewego barku – bark zamrożony. W wyniku wypadku z dnia 15.12.2019r. R. M. doznała długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 10%. Uszczerbek istniał na dzień wydania decyzji (...) .05.2020r. Z przeprowadzonego badania i dokumentacji wynika, że w wyniku urazu 15.12.2019r. u R. M. doszło do upośledzenia funkcji lewego barku powodującej niezdolność do pracy będącej podstawą do zasiłku chorobowego i zasiłku rehabilitacyjnego od 14.12.2020r. do 11.06.2021r. W dostępnej dokumentacji po zakończeniu leczenia w poradni chirurgicznej w marcu, opisywano w kwietniu znaczne ograniczenia ruchomości we wszystkich płaszczyznach i ból lewego barku, nie poddające się istotnie rehabilitacji. Dokumentacja medyczna z dalszego okresu leczenia R. M. obrazuje rozwój schorzenia prowadzącego do zwiększenia przykurczu lewego barku, powstania zaników mięśni obręczy barkowej. W dniu 09.04.2021r. stwierdzono odwodzenie lewego barku do 45˚ (deficyt 85˚, po rehabilitacji 40˚), zgięcie do 110˚ (deficyt 70˚), rotację wewnętrzną do 40˚ (deficyt 50˚), brak rotacji zewnętrznej (deficyt 90˚). Wartości te do 30.04.2021r. nie uległy istotnej poprawie. W przypadku schorzenia – zamrożonego barku nie mogło do 25.05.2020r. dojść do całkowitego wyleczenia i braku upośledzenia czynności lewego barku na ten dzień. Wynika to z wiedzy medycznej i dokumentacji medycznej w dalszym okresie leczenia R. M. . ZUS wydał decyzję na podstawie ustaleń zaocznych, bez badań klinicznych, co jest istotną wadą nie pozwalającą na prawidłową ocenę funkcji lewego barku. Decyzja ZUS z dnia 25.05.2020r. oparta jest na fałszywych ustaleniach, będących w jawnej sprzeczności z faktami w dokumentacji medycznej. Obecny wówczas przykurcz stawu barkowego z dolegliwościami bólowymi stanowi upośledzenie czynności, które kwalifikuje się jako długotrwały uszczerbek na zdrowiu według pkt
- Biorąc pod uwagę obraz kliniczny, towarzyszące powikłania, stopień upośledzenia funkcji w porównaniu z zaburzeniami objętymi w tym punkcie w skali procentowej od 5 do 25 odpowiada proporcjonalnie 10% uszczerbku. Dowód: pisemna opinia z dnia 18.11.2021r. sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii R. P. – k. 81-82 akt sprawy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie R. M. od powyżej wskazanej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. jest słuszne i zasadne, a zatem zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszej sprawie między stronami spornym było, czy ubezpieczonej przysługuje prawo do jednorazowego odszkodowania w związku ze zdarzeniem z dnia 15.12.2019r. Zaznaczyć należy, że organ rentowy kwestionował powyższe uprawnienie ubezpieczonej zarzucając, iż R. M. w związku z tym wypadkiem nie doznała żadnego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem przy pracy. Warto w tym miejscu zauważyć, że ZUS przyznał R. M. prawo do zasiłku chorobowego w związku z wypadkiem z dnia 15.12.2019r. w okresie od 15.06.2020r. do 13.12.2020r. oraz świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 15.12.2019r. w okresie od 14.12.2020r. do 11.06.2021r. Nadto, ubezpieczona została również skierowana na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej ZUS od 09.04.2021r. do 02.05.2021r., którą odbyła. Powyższe pozostają w sprawie okolicznościami bezspornymi. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. 2009 r. Nr 167, poz. 1322) – zwanej dalej „Ustawą wypadkową” – ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie . Za długotrwały uszczerbek na zdrowiu uważa się takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące ulec poprawie ( ust. 3 ). Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 powyżej wskazanej ustawy wypadkowej, jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Zatem Sąd zbadał, w jakiej wysokości stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu doznała ubezpieczona w wyniku ww. wypadku przy pracy, któremu uległa w dniu 15.12.2019r. oraz na czym polega ten uszczerbek i ile procent wynosi. W tym celu, z uwagi na konieczność dysponowania wiedzą specjalną, w oparciu o przepis art. 278 k.p.c. , przeprowadzony został dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii. Co istotne, ww. zdarzenie z dnia 15.12.2019r. zostało uznane przez organ rentowy jako wypadek przy pracy, a przy tym na mocy orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 15.04.2020r. w sprawie procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku ustalono wobec ubezpieczonej 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 15.12.2019r. Stwierdzono brak długotrwałych następstw wypadku. Co istotne, również Komisja Lekarska ZUS Nr (...) w treści orzeczenia z dnia 15.05.2020r. ustaliła wobec R. M. 0% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami ww. wypadku przy pracy, wskazując, że w aktualnym stanie upośledzenia, brak podstaw orzeczniczo-medycznych do ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu według obecnie obowiązującej tabeli (brak następstw strukturalnych i funkcjonalnych przebytego urazu). Podkreślenia wymaga przy tym okoliczność, że ww. orzeczenie wydano jedynie na podstawie dokumentacji medycznej znajdującej się w aktach organu rentowego. Przede wszystkim wskazać należy, że z treści pisemnej opinii sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu ortopedii K. S. wynika, iż u R. M. rozpoznano: przykurcz barku lewego po przebytym urazie przeciążeniowym. Odpowiadając na pytania Sądu biegły opiniował, że w wyniku wypadku w dniu 15.12.2019r. ubezpieczona doznała długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 10%. Wskazał, iż stan ten najpełniej opisany jest w punkcie 104 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu. Uzasadniając powyższe twierdzenia biegły zauważył, że istniejące ograniczenie ruchomości stawu barkowego lewego (bark zamrożony) skutkuje 10% długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. Do treści ww. opinii zarzuty wniósł organ rentowy. Zmierzając do wnikliwego wyjaśnienia wszelkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności, Sąd przeprowadził nadto dowód z opinii uzupełniającej biegłego ortopedy. I tak, w treści tejże, biegły po zapoznaniu się z uwagami ZUS, podtrzymał w całości opinię pierwotną. Nadto wyjaśnił, że orzekając procentowy uszczerbek na zdrowiu oparł się na badaniu ortopedycznym przeprowadzonym w dniu 15.12.2020r., gdzie stwierdzono istniejące ograniczenia ruchomości barku (vide: pisemna opinia z dnia 15.12.2020r. sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu (...) – k. 17-17v. akt sprawy; aneks do opinii z dnia 16.03.2021r. – k. 39 akt sprawy ). Do ww. opinii organ rentowy również złożył zarzuty wnosząc o przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalizacji, tj. ortopedii. W tej mierze organ rentowy w szczególności podnosił, że biegły dokonał oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu oceniając stan zdrowia ubezpieczonej na dzień przeprowadzonego przez siebie badania – 15.12.2020r., czyli ponad 6 miesięcy po wydaniu decyzji ZUS, a nie na dzień wydania zaskarżonej decyzji czy zakończenia leczenia przez lekarza leczącego, tak jak dokonał tego organ rentowy. Z uwagi na treść i wagę zarzutów, Sąd przeprowadził również dowód z opinii innego biegłego sądowego z zakresu ortopedii (w osobie lekarza ortopedy R. P. ). Z treści tej opinii wynika, że u R. M. rozpoznano: pourazowy przykurcz lewego barku – bark zamrożony. Odpowiadając na pytania Sądu biegły wskazał, iż w wyniku wypadku z dnia 15.12.2019r. ubezpieczona doznała długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 10% . Odpowiadając na poprzednio stawiane w sprawie wątpliwości organu rentowego, biegły opiniował, że uszczerbek istniał na dzień wydania decyzji (...) .05.2020r. Nadto, biegły opiniując zaznaczył, że z przeprowadzonego badania i dokumentacji wynika, iż w wyniku urazu 15.12.2019r. u R. M. doszło do upośledzenia funkcji lewego barku powodującej niezdolność do pracy będącej podstawą do zasiłku chorobowego i zasiłku rehabilitacyjnego od 14.12.2020r. do 11.06.2021r. Z opinii wynika, że w dostępnej dokumentacji po zakończeniu leczenia w poradni chirurgicznej w marcu, opisywano w kwietniu znaczne ograniczenia ruchomości we wszystkich płaszczyznach i ból lewego barku, nie poddające się istotnie rehabilitacji. Zauważył, iż dokumentacja medyczna z dalszego okresu leczenia ubezpieczonej obrazuje rozwój schorzenia prowadzącego do zwiększenia przykurczu lewego barku, powstania zaników mięśni obręczy barkowej. Uzasadniając powyższe twierdzenia biegły szczegółowo wyjaśnił, że w dniu 09.04.2021r. stwierdzono odwodzenie lewego barku do 45˚ (deficyt 85˚, po rehabilitacji 40˚), zgięcie do 110˚ (deficyt 70˚), rotację wewnętrzną do 40˚ (deficyt 50˚), brak rotacji zewnętrznej (deficyt 90˚). Podał, że wartości te do 30.04.2021r. nie uległy istotnej poprawie. Nadto, z treści opinii wynika, że w przypadku schorzenia – zamrożonego barku nie mogło do 25.05.2020r. dojść do całkowitego wyleczenia i braku upośledzenia czynności lewego barku na ten dzień. Zaznaczył, że wynika to z wiedzy medycznej i dokumentacji medycznej w dalszym okresie leczenia R. M. . Co istotne, biegły opiniując wskazał, iż ZUS wydał decyzję na podstawie ustaleń zaocznych, bez badań klinicznych , co jest istotną wadą nie pozwalającą na prawidłową ocenę funkcji lewego barku. W ocenie biegłego ortopedy, decyzja ZUS z dnia 25.05.2020r. oparta jest na fałszywych ustaleniach, będących w jawnej sprzeczności z faktami w dokumentacji medycznej. Podał również, że obecny wówczas przykurcz stawu barkowego z dolegliwościami bólowymi stanowi upośledzenie czynności, które kwalifikuje się jako długotrwały uszczerbek na zdrowiu według pkt
- W ocenie biegłego, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, towarzyszące powikłania, stopień upośledzenia funkcji w porównaniu z zaburzeniami objętymi w tym punkcie w skali procentowej od 5 do 25 odpowiada proporcjonalnie 10% uszczerbku (vide: pisemna opinia z dnia 18.11.2021r. sporządzona przez biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii – k. 81-82 akt sprawy ). Co prawda, organ rentowy w treści kolejnego pisma – z dnia 30.12.2021r., ponownie wniósł zarzuty do opinii (wnosząc o ponowne przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego ortopedy), jednakże w większości były to uwagi powielone z poprzedniego pisma. Nadto, twierdzenia tego pisma stanowią swoistą polemikę z wnioskami poprzedniej opinii. Na uwagę zasługuje okoliczność, że obie ww. opinie sądowo – lekarskie sporządzone zostały przez lekarzy specjalistów w oparciu o dokumentację medyczną oraz badanie ubezpieczonej. Co więcej, organ rentowy nie wskazał na żadne okoliczności, które uprzednio nie byłyby znane biegłemu lub też które nie zostałyby uwzględnione przez biegłego lekarza. W ocenie Sądu, wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy okoliczności zostały bowiem dotychczas wnikliwie ustalone. Nadto, niczym nie byłoby uzasadnione przeprowadzanie dowodu z opinii biegłych tak długo, dopóki strona nie uzyska zadowalających ją wyników i wniosków opinii. Dotychczas w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłego ortopedy oraz – z uwagi na zarzuty organu rentowego – również dowód z opinii uzupełniającej, a nadto dowód z opinii innego biegłego tej samej specjalizacji. Warto zauważyć, że wnioski wszystkich sporządzonych opinii są ze sobą zbieżne. Co więcej, biegły ortopeda K. S. w opinii uzupełniającej w całości podtrzymał wnioski zawarte w opinii pierwotnej. Sąd uznał, że ww. opinie spełniają wymogi fachowości, rzetelności i są logiczne. Wnioski zawarte w opiniach zostały uzasadnione w sposób jasny i przekonywujący. Ponadto, opinie zostały sporządzone przez doświadczonych lekarzy specjalistów, a zatem zawarte w nich twierdzenia są poparte wieloletnią specjalistyczną wiedzą na wysokim poziomie. Opinie są jednoznaczne i stanowcze. W tym stanie rzeczy przedmiotowe opinie przyjąć należało za podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, co do stanu zdrowia ubezpieczonej. Ww. opinie nie zostały skutecznie zakwestionowane przez żadną ze stron postępowania. Zważyć też należy, że zgodnie z art. 233 § 2 k.p.c. opinia biegłych podlega ocenie sądu, ale w zakresie mocy przekonywującej rozumowania biegłych i logicznej poprawności wyciągniętych wniosków. Sąd natomiast nie może wchodzić w zakres merytorycznej wiedzy biegłych. Sąd nie może nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego (biegłych), czy zamiast nich wprowadzać własne stwierdzenia. Stanowisko Sądu w tym zakresie zgodne jest z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19.12.1990 r., I PR 149/90,OSP 1991, nr 11-12,poz.
- Ustalenia faktyczne były wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Utrwalone orzecznictwo wskazuje, że nie jest naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c. oparcie ustaleń na opinii biegłych lekarzy, jeżeli opinie te są jednoznaczne i nie wymagają uzupełnienia, ani dalszego wyjaśnienia (por. wyrok SN z dnia 19.07.2001r. II UKN 497/00). Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 03.02.2022r. (k. 101 akt sprawy), w oparciu o przepis art. 235 2 § 1 pkt 2 i 5 k.p.c. , oddalono zatem wniosek dowodowy organu rentowego o przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego lekarza sądowego z zakresu ortopedii, albowiem zmierzałoby to wyłącznie do przedłużenia niniejszego postępowania, a jednocześnie godziłoby w zasadę ekonomiki postępowania. Wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy okoliczności zostały bowiem dotychczas wnikliwie ustalone. Nadto, zgromadzone w sprawie dowody z dokumentów ( głównie dokumentację medyczną ) Sąd uznał jako wiarygodne, albowiem zostały sporządzone w przepisami przewidzianej formie, przez uprawnione do tego osoby. Ich treść również nie została zakwestionowana przez żadną ze stron. W odniesieniu do uwag organu rentowego, wspomnieć również należy, iż ubezpieczona poddawana była rehabilitacji, stąd możliwa jest poprawa jej stanu zdrowia. Otóż organ rentowy przyznał ubezpieczonej świadczenie rehabilitacyjne w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 15.12.2019r. w okresie od 14.12.2020r. do 11.06.2021r. Nadto, ubezpieczona została również skierowana na rehabilitację leczniczą w ramach prewencji rentowej ZUS od 09.04.2021r. do 02.05.2021r., którą odbyła. Na uwagę zasługuje przy tym okoliczność, że zgodnie z poglądem doktryny, długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu zostaje uznane takie naruszenie sprawności organizmu, które powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający 6 miesięcy, mogące jednak ulec poprawie. Zważywszy na okoliczności sprawy, uznając rozpoznanie sprawy za konieczne oraz fakt nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób uczestniczących i brak możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, Sąd skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Nadto, strony zawiadomione zostały o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne - na podstawie art. 15 zzs 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa (...) 2 (Dz.U. 785.2020). Zostały przy tym pouczone o możliwości wniesienia sprzeciwu i złożenia żądania skierowania sprawy do rozpoznania na rozprawie (k. 42). Z tych też przyczyn, na zasadzie art. 477 14 § 2 k.p.c. , Sąd zmienił w całości zaskarżoną decyzję (...) Oddziału w S. w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do jednorazowego odszkodowania w kwocie 9.840 zł z tytułu wypadku przy pracy z dnia 15.12.2019r. w kwocie 10.330 zł, za 10% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.