Sad powszechny, III AUz 124/12

Sygn. akt III AUz 124/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 grudnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Polak (spr.) Sędziowie: SSA Jolanta Hawryszko SSA Zofia Rybicka - Szkibiel po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy A. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o przeliczenie emerytury na skutek zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt VII U 1351/09 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. Sygn. akt III AUz 124/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił zażalenie ubezpieczonego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 czerwca 2012 r. jako spóźnione ( art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 394 § 1 k.p.c. w związku art. 370 k.p.c. ). Sąd Okręgowy wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. Sąd oddalił wniosek A. P. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz o zwolnienie go od kosztów sądowych. Postanowienie to wnioskodawca otrzymał w dniu 17 lipca 2012 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia. Zażalenie na to postanowienie A. P. wniósł do Ministra Sprawiedliwości, które najwcześniej przekazane zostało do Sądu Okręgowego w Szczecinie w dniu 30 lipca 2012 r., to jest po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. P. , podnosząc, że rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego jest niezgodne z art. 45 Konstytucji i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. W uzasadnieniu skarżący kwestionował prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego z dnia 20 czerwca 2012 r., tj. w przedmiocie jego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie ograniczone jest wyłącznie do weryfikacji rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażalenia A. P. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie o sygn. akt VII U 1351/09, i dotyczy zbadania czy Sąd Okręgowy prawidłowo zażalenie odrzucił. Do zakresu rozpoznania w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego nie należy natomiast w żadnym razie merytoryczna ocena postanowienia z dnia 20 czerwca 2012 r., ani tym bardziej postanowień zapadłych w innych postępowaniach. Wszelkie zatem zarzuty podniesione w niniejszym zażaleniu, odnoszące się do prawidłowości tych orzeczeń sądu nie mogły odnieść skutku. Niesporne jest, że postanowieniem z dnia 27 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie odrzucił zażalenie A. P. od postanowienia z dnia 20 czerwca 2012 r. Postanowienie z dnia 20 czerwca 2012 r. oddalające wnioski o ustanowienie pełnomocnika i zwolnienie od kosztów sądowych (k. 165 akt) zostało wnioskodawcy doręczone 17 lipca 2012 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Termin skutecznego wniesienia zażalenia upłynął w dniu 24 lipca 2012 r. Zażalenie na to postanowienie A. P. wniósł do Ministra Sprawiedliwości, który przekazał zażalenie do właściwego Sądu Okręgowego najwcześniej w dniu 30 lipca 2012 r., tj. 6 dni po ustawowym terminie. Okoliczności tych nie kwestionuje A. P. . Tymczasem z treści art. 394 § 2 k.p.c. wynika jednoznacznie, że termin do wniesienia zażalenia od postanowienia sądu jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia postanowienia. Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, co oznacza że nie może być przedłużony przez sąd, ale na warunkach ogólnych można żądać jego przywrócenia ( art. 168 i nast. k.p.c. ). Zażalenie wniesione po upływie tygodniowego terminu liczonego od daty jego doręczenia jest spóźnione i jako takie powinno zostać odrzucone na podstawie art. 370 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. Słusznie przy tym wskazał Sąd Okręgowy, że zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Datą wniesienia jest data, w której zostało ono złożone we właściwym sądzie, względnie w sądzie odwoławczym ( art. 369 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. ). Oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu ( art. 165 § 2 k.p.c. ). Wniesienie zażalenia do Ministra Sprawiedliwości, traktować trzeba jako wniesienie jej do organu niewłaściwego, przy czym organ ten powinien przesłać zażalenie właściwemu sądowi pierwszej instancji. O zachowaniu terminu zadecyduje w tym przypadku data nadania zażalenia przez ten właśnie organ w urzędzie pocztowym. Przyjmując zatem, że A. P. , pomimo prawidłowego pouczenia, złożył zażalenie do Ministra Sprawiedliwości, zamiast do Sądu Apelacyjnego, za pośrednictwem Sądu Okręgowego, co spowodowało że do sądu właściwego wpłynęło najwcześniej 6 dni po ustawowym terminie do jego złożenia, trafnie Sąd Okręgowy orzekł o jego odrzuceniu. Z tych względów Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. postanowił oddalić wniesione zażalenie jako bezzasadne. SSA Jolanta Hawryszko SSA Anna Polak SSA Zofia Rybicka – Szkibiel