Sygnatura akt II AKa 498/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2022 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia SA Jerzy Skorupka (spr.) Sędziowie: SA Wiesław Pędziwiatr SA Artur Tomaszewski Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz przy udziale prokuratora Prokuratury (...) Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu 2 marca 2022 r. sprawy K. S. oskarżonego z art. 148 § 1 kk i art. 275 § 1 kk w związku z art. 11 § 2 kk na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z 20 października 2021 r. sygn. akt III K 122/20 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. K. 738 zł, w tym należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze koszty dojazdu w wysokości 160,47 zł; III. zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 20.10.2021 r., III K 122/20 uznał K. S. za winnego zabójstwa G. C. , tj. przestępstwa z art. 148§1 KK , za co wymierzył mu karę 15 lat pozbawienia wolności oraz orzekł środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień. Sąd uznał też K. S. za winnego przywłaszczenia portfela G. C. , tj. przestępstwa z art. 275§1 KK , za co wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 15 lat pozbawienia wolności. Wyrok zaskarżyła obrończyni z urzędu oskarżonego adw. R. K. w części dotyczącej przypisania oskarżonemu zbrodni z art. 148§1 KK , zarzucając obrazę art. 5§2 KPK polegającą na niezastosowaniu tego przepisu w sytuacji, gdy istniejące w sprawie wątpliwości nie zostały usunięte, a także obrazę art. 7 KPK polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego i uznaniu, że K. S. zabił G. C. zadając mu trzy ciosy nożem, w wyniku czego pokrzywdzony doznał płytkiej rany klatki piersiowej oraz rany kłutej klatki piersiowej na wysokości VI i VII żebra skutkującej jego zgonem, gdy z materiału dowodowego nie można z całą pewnością wyprowadzić wniosku, że oskarżony zadał pokrzywdzonemu trzy ciosy nożem. We wniosku odwoławczym skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu przypisanego mu w puncie I. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje . Apelacja jest niezasadna, gdyż sąd pierwszej instancji nie obraził powołanych przepisów postępowania, prawidłowo oceniając dowody ujawnione na rozprawie głównej i ustalając na ich podstawie fakty odpowiadające rzeczywistości, stosownie do dyrektywy wyrażonej w art. 2§2 KPK . W uzasadnieniu skargi podnosi się, że w sprawie zostały sporządzone dwie opinie z zakresu genetyki. Nie pozwalają one na ustalenie, że oskarżony używał noża, a także którego z zabezpieczonych noży oskarżony używał. W opinii z 6.11.2020 r. stwierdzono, że na głowni składanego noża należącego do K. S. ujawniono profil DNA dwóch osób, w tym, co najmniej jednego mężczyzny, przy czym nie można wykazać obecności materiału genetycznego pochodzącego od pokrzywdzonego. Na rękojeści tego noża ujawniono profil mieszany, tj. pochodzący od wielu osób, w tym, co najmniej od jednego mężczyzny, ale uzyskany wynik nie jest przydatny do przeprowadzenia badań porównawczych. Natomiast z opinii z 17.12.2020 r. wynika, że na nożu o długości 14 cm ze złamanym ostrzem ujawniono brunatne zabrudzenia oraz DNA, który jest nieprzydatny do badań porównawczych. Stąd wyprowadza się wniosek, że nie można w sposób pewny ustalić, że K. S. używał noża, którym miał zadać śmiertelne uderzenie G. C. . Wątpliwości wynikające z obu ww. opinii należy zatem rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego. Według apelacji, na podstawie opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej nie można też ustalić, jak byli usytuowani w stosunku do siebie oskarżony i pokrzywdzony, a także, że oskarżony zadał pokrzywdzonemu ciosy nożem oraz ilość tych ciosów. Nie da się zatem wykluczyć wersji zdarzenia przedstawionej przez K. S. . Wadliwa ocena dowodu z opinii wymienionej biegłej doprowadziła do błędnego ustalenia, że K. S. ugodził nożem pokrzywdzonego. W konsekwencji, dowolna ocena dowodów oraz nierozstrzygnięcie występujących wątpliwości na korzyść oskarżonego spowodowały niezasadne przypisanie oskarżonemu przestępstwa z art. 148§1 KK . Podnosząc wymienione zarzuty i argumenty na ich poparcie umknęło autorce apelacji, że na portfelu pokrzywdzonego znalezionym w mieszkaniu oskarżonego kilka godzin po zdarzeniu ujawniono ślady krwi, które poddano badaniu genetycznemu. Z uzyskanej opinii wynika, że stwierdzono zgodność profili genetycznych zawartych w materiale dowodowym oraz materiale porównawczym pochodzącym od pokrzywdzonego. Według sądu a quo dowód ten pośrednio wskazuje, że portfel został zabrany przez oskarżonego już po spowodowaniu obrażeń G. C. . Ponadto na obuwiu zabezpieczonym w mieszkaniu oskarżonego stwierdzono obecność krwi ludzkiej, a w analizowanej próbce wykazano DNA o męskim genotypie. Ujawniona mieszanina krwi może pochodzić K. S. i G. C. . Wskazuje to, że oskarżony miał kontakt z pokrzywdzonym, gdy ten krwawił. Mając w polu widzenia dowód z pierwszych wyjaśnień oskarżonego, w których przyznał się do zadania ciosu nożem G. C. , sąd meriti ustalił, że pokrzywdzony krwawił na skutek uderzeń nożem zadanych przez oskarżonego. Dokonując wymienionych ustaleń sąd pierwszej instancji uwzględnił, że na przedmiotach (nożach) zabezpieczonych na miejscu zdarzenia oraz u oskarżonego nie stwierdzono śladów genetycznych o profilu zbieżnym z profilem DNA oskarżonego i pokrzywdzonego, gdyż oznaczone profile okazały się szczątkowe bądź nie nadawały się do dalszych badań. W efekcie, opinie z zakresu badań DNA, do których w apelacji przywiązuje się istotną wagę, okazały się nieprzydatne do wyjaśnienia sprawy. Fakty relewantne dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego zostały zatem ustalone na podstawie innych dowodów. Mianowicie, wyjaśnień oskarżonego, opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej, zeznań M. G.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.