Sad powszechny, VI U 1272/20

Sygn. akt VI U 1272/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Maciej Flinik Protokolant – starszy sekretarz sądowy M. W. po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021 r. w Bydgoszczy na rozprawie odwołania: A. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 18 lutego 2020 r., znak: (...) w sprawie: A. T. przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o rentę socjalną oddala odwołanie. Sygn. akt VI U 1272/20 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 18 lutego 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. , na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej odmówił A. T. prawa do renty socjalnej, albowiem zgodnie z orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 17 lutego 2020r. nie jest on całkowicie niezdolny do pracy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł ubezpieczony opisując schorzenia, na które cierpi od urodzenia i które skutkują jego niezdolnością do pracy. Argumentował, iż z uwagi na niską wysokość otrzymywanego świadczenia był zmuszony podjąć pracę. Wniósł o przyznanie mu renty socjalnej. W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie podtrzymując dotychczasową dokumentację. Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje : Ubezpieczony A. T. ma 30 lat. Ukończył zasadniczą szkołę zawodową w zawodzie krawca, liceum ogólnokształcące ( bez matury ) , policealne 2 letnie studium zaoczne jako opiekun środowiskowy, policealne 2 letnie studium zaoczne jako opiekun jako asystent osoby niepełnosprawnej, policealne 2 letnie studium zaoczne jako technik usług kosmetycznych. Na swojej drodze zawodowej wykonywał prace pomocnika mistrza poligrafii ( niecały rok ), a następnie prace pracownika ochrony. Obecnie pozostaje zatrudniony na stanowisku pracownika ochrony – w portierni pracownik obchodowy, praca nocna. Legitymuje się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. / dowód : zeznania ubezpieczonego - zapis AV k. 69 , orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności k. 8 akt sprawy / Rozpoznaje się u niego niedosłuch obustronny zmysłowo – nerwowy , mózgowe porażenie dziecięce , niedowład czterokończynowy z przewagą kończyn dolnych, ograniczone zaburzenia nastroju aktualnie o miernym nasileniu w trakcie leczenia. Powyższe schorzenia nie powodują jego całkowitej niezdolności do pracy. / dowód : opinie biegłych k. 35 – 36 , 44- 46, 103- 103 v akt sprawy / W latach 2016 – 2019 ( do 31 sierpnia ) w/w- ny korzystał z prawa do renty socjalnej. /bezsporne / Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o dokumentację znajdującą się w aktach sprawy i zeznania ubezpieczonego oraz w głównej mierze na podstawie opinii biegłych sądowych – otolaryngologa , okulisty oraz zespołu biegłych w składzie specjalista medycyny przemysłowej, neurolog, ortopeda , psychiatra i psycholog kliniczny. Sąd podzielił w całości wnioski opinii biegłych. Opinie są wyczerpujące, logiczne i zgodne z zakresami fachowej wiedzy medycznej, w związku z czym nie ma podstaw do ich podważenia. Biegli sądowi są doświadczonymi specjalistami z tych dziedzin medycyny , które odpowiadają schorzeniom wnioskodawcy. Opinię wydali po zapoznaniu się z dokumentami leczenia i po przeprowadzeniu właściwych badań. Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie trzeba zauważyć, że renta socjalna ma charakter świadczenia zabezpieczającego, a jej celem jest kompensowanie braku możliwości nabycia uprawnień do świadczeń z systemu ubezpieczenia społecznego ze względu na to, że całkowita niezdolność do pracy powstała przed wejściem na rynek pracy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268 ze u zm.), świadczenie to przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało: przed ukończeniem 18 roku życia, w trakcie nauki lub nauki w szkole wyższej przed ukończeniem 25 roku życia lub w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej. W ustępie 2 wskazano, że osobie, która spełniła warunki określone w ust. 1 , przysługuje renta socjalna stała – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest trwała, bądź renta socjalna okresowa – jeżeli całkowita niezdolność do pracy jest okresowa. Ustalenia całkowitej niezdolności do pracy dokonuje się na zasadach i w trybie określonych w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , stosując odpowiednio (w myśl art. 5 i 15 ) m.in. art. 12-14 tej ustawy. Zgodnie więc z art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu (ust. 1). Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy ( ust. 2 ). Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (ust. 3). Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji (pkt 1); możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne (pkt 2). Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż ubezpieczony pomimo stwierdzanych u niego , niewątpliwych, występujących od dzieciństwa schorzeń nie jest całkowicie niezdolny do pracy . Wyuczył się w kilku zawodach, które pomimo stanu zdrowia może wykonywać . Przeciwwskazania dotyczą prac w narażeniu na ponadnormatywne działanie hałasu, na wysokości i przy maszynach niebezpiecznych. Niewątpliwym jest , iż takowe warunki pracy nie występują w przypadku wykonywania obowiązków krawca, opiekuna środowiskowego ( asystenta osób niepełnosprawnych ) , technika usług kosmetycznych czy nawet przy obecnie wykonywanych pracach pracownika ochrony. Ubezpieczony przyznał zresztą, iż schorzenia na jakie cierpi nie umożliwiałyby mu pracy w zawodzie krawca, ale jak stwierdził „ nie lubi tego zawodu , to jest ciężki zawód „ k. 66 akt . Podobnie nie wykluczył możliwości wykonywania wyuczonego zawodu technika usług kosmetycznych, przynajmniej w odniesieniu do czynności nie wymagających długotrwałej pozycji stojącej. Jako pracownik ochrony wykonuje pracę głównie „ siedzącą „ – na portierni samochodowej oraz prace administracyjne ( „ papierowe „ ) w biurze. Biegli sądowi między innymi wskazali, - rozpoznawany u ubezpieczonego obustronny niedosłuch ( zaprotezowany ) z zachowaną wydolnością społeczną słuchu w jednym obecnie aparacie, - ubezpieczony nie hospitalizowany psychiatrycznie, depresja „ w stanie spoczynku „ , nastrój dobry , świadomość jasna, orientacja pełna, odpowiedzi w płaszczyźnie pytań - chód dwunożny, samodzielny, naprzemienny , ruchomość w stawach w pełnym zakresie -w okularach posiada dobrą ostrość wzroku obu oczu do dali do bliży Na tej podstawie uznali , iż ubezpieczony nie jest całkowicie niezdolny do pracy – nie utracił zdolności do jakiejkolwiek pracy. Z powyższym koresponduje fakt wieloletniej, kontynuowanej po dzień dzisiejszy aktywności zawodowej ubezpieczonego. Konkluzja biegłych co do niewystępowania u ubezpieczonego całkowitej niezdolności do pracy jest zgodna z orzeczeniami lekarza orzecznika oraz komisji lekarskiej ZUS. Należy zauważyć, iż do tych samych - zbieżnych wniosków odnośnie stanu zdrowia ubezpieczonego oraz jego przekładania się na zdolność do pracy ( braku całkowitej niezdolności do pracy ) doszło łącznie 11 lekarzy ( lekarz orzecznik, trzyosobowa komisja lekarska ZUS, laryngolog, okulista i pięcioosobowy zespół biegłych sądowych ) . Ubezpieczony nie będąc całkowicie niezdolnym do pracy nie spełnia ustawowej przesłanki prawa do renty socjalnej. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji ( oddalił odwołanie jako bezzasadne ). Sędzia Maciej Flinik