Sygn. akt IV P 5/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 sierpnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Puławach IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Magdalena Gałkowska Protokolant p.o. sekretarza sądowego Katarzyna Łazińska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2022 r. w Puławach sprawy z powództwa J. S. przeciwko (...) Szpitalowi (...) w N. SP ZOZ o odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę 1.Zasądza od pozwanego (...) Szpitala (...) w N. SP ZOZ na rzecz powoda J. S. kwotę 13.895,78 zł ( trzynaście tysięcy osiemset dziewięćdziesiąt pięć złotych 79/100) tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę; 2.Wyrokowi w pkt 1 do kwoty 4.631,93 zł nadaje rygor natychmiastowej wykonalności; 3.Zasądza od pozwanego (...) Szpitala (...) w N. SP ZOZ na rzecz powoda J. S. kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE W pozwie z dnia 19 stycznia 2022r. powód J. S. wnosił o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę dokonanego jemu przez (...) w N. za bezskuteczne. Pozwany (...) w N. powództwa nie uznawał i wnosił o jego oddalenie. Na rozprawie w dniu 21 lipca 2022r. powód zmienił swoje powództwo w ten sposób, że domagał się zasądzenia na jej rzecz od pozwanego (...) (...) w N. odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za niezgodne z prawem wypowiedzenie jej umowy o pracę. Pozwany (...) w N. zmienionego powództwa nie uznawał i wnosił o jego oddalenie. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Powód J. S. był pracownikiem pozwanego (...) (...) w N. od 2 lipca 2007r. jako starszy masażysta ( akta osobowe). Powód posiadał zakres obowiązków i czynności, z którego wynikało min. że powód ma wykonywać zabiegi zgodnie z zaleceniem lekarskim, instrukcją obsługi aparatury medycznej, wewnętrzną instrukcją Szpitala i zasadami higieny ( akta osobowe). W pozwanym Szpitalu obowiązywała Procedura (...) Proces realizacji zabiegów – masaż leczniczy, z którego treścią powód został zapoznany ( k.19-21, zeznania świadków: P. O. k.46, K. R. k.45v-46, zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc k.47-47v, 60-60v). W dniu 30 listopada 2021r. przebywający w Szpitalu pacjent J. K.
(1)zgłosił, że do jego zachorowania na C. -19 przyczynił się pracownik Szpitala, który wykonywał u niego zabieg masażu w dniu 26 listopada 2021r. ( zeznania dyrektora pozwanego J. W. słuchanego w trybie art. 299 kpc k.47-47v). Dyrektor Szpitala zlecił p.o. kierownika Zakładu (...) ,erapii K. R.
(1)ustalenie, kto wykonał u tego pacjenta masaż i ustaliła ona że masaż tego dnia był wykonany u tego pacjenta przez powoda, choć w karcie zabiegowej tego pacjenta nie był zaplanowany na ten dzień masaż, ani też z karty tej nie wynikało, że tego dnia ten masaż został u tego niego wykonany, zaś z karty żony J. K. wynikało, że to u niej tego dnia był zaplanowany i wykonany zabieg masażu (zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc , zeznania świadka K. R. k.45v-46). Powód został poddany testowi na C. -19 i wynik okazał się negatywny ( zeznania dyrektora pozwanego J. W. słuchanego w trybie art. 299 kpc ). W dniu 30 listopada 2021r. odbyła się rozmowa pomiędzy dyrektorem pozwanego Szpitala (...) a powodem, w obecności p.o. kierownika Zakładu (...) , na temat zabiegów masaży klasycznych wykonanych pacjentowi J. K.
(1), w szczególności czy powód wykonał zabieg masażu u tego pacjenta w dniu 26 listopada 2021r. i powód przyznał, że wykonał temu pacjentowi 3 masaże klasyczne, w tym jeden zlecony przez lekarza wpisany w kartę zabiegów tego pacjenta i 2 niezlecone temu pacjentowi, także taki niezlecony zabieg wykonał u tego pacjenta 26 listopada, a uczynił to, bo pacjent ten i żona pacjenta poprosili powoda o wykonanie kolejnych masaży u tego pacjenta zamiast wykonania masażu zleconego w karcie zabiegów jego żonie, która miała zaplanowane zabiegi codziennie i powód na to się zgodził (zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc , zeznania świadka K. R. , notatka służbowa k.18). Powód przyznał też, iż wpisał w karcie zabiegów żony tego pacjenta, że w dniu 26 listopada wykonał zaplanowany u niej w karcie zabiegów zabieg masażu, choć masaż wykonał u tego pacjenta ( notatka służbowa, zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc , zeznania świadka K. R. ). W dniu 29 grudnia 2021r. dyrektor pozwanego sporządził oświadczenie woli o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, a jako przyczynę tej decyzji wskazano potwierdzenie nieprawdy w dokumentacji medycznej pacjentów Szpitala ( k.5, akta osobowe). Pismo to zostało powodowi doręczone 29 grudnia 2021r., a w piśmie tym powód został zwolniony z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia . Wynagrodzenie miesięczne powoda stanowiło kwotę 4.631,93 zł (k. 40). Powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o akta osobowe powoda i dokumenty złożone do akt sprawy przez pozwany Szpital, których prawdziwość nie była kwestionowana przez powoda, a więc sąd uznał złożone do akt sprawy dokumenty za wiarygodne. Zeznania świadków P. O. i K. R. są zgodne ze sobą, z dokumentami złożonymi do akt sprawy, a nadto zeznania świadka K. R. są absolutnie zgodne – w opisie stanu faktycznego, z zeznaniami powoda słuchanego w trybie art. 299 kpc . Także i zeznania stron słuchanych w trybie art. 299 kpc nie zawierają żadnych sprzeczności pomiędzy sobą w opisie stanu faktycznego, zgodne są z zeznaniami świadków, a więc zasługują na obdarzenie ich wiarą. Sąd Rejonowy zważył co następuje: Żądanie powoda zasądzenia na jego rzecz od pozwanego Szpitala odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia za nieuzasadnione wypowiedzenie jemu umowy o pracę, jest uzasadnione. Na wstępie podnieść należy, iż rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem jest jednym ze sposobów rozwiązania stosunku pracy, w sytuacji gdy jedna ze stron stosunku pracy nie chce dalej współpracować z drugą i jest oczywiście przewidzianym prawem sposobem rozwiązania stosunku pracy. Wypowiedzenie stanowi więc normalny sposób rozwiązania umowy o pracę, nie wymaga stwierdzenia winy pracownika, a jedynie musi być uzasadnione i musi być dokonane z konkretnie wskazanej przyczyny – zgodnie z art. 30 § 4 kp . Orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że ocena zasadności wypowiedzenia powinna być dokonana z uwzględnieniem słusznych interesów zakładu oraz przymiotów pracownika związanych z pracą. Dla uznania zasadności wypowiedzenia decydujące znaczenie ma rodzaj i ciężar gatunkowy przyczyny wypowiedzenia. Waga tej przyczyny może przesądzać o bezskuteczności powoływania się przez pracodawcę na okoliczności dotyczące jego interesu W przypadku naruszenia przez pracownika jakiegokolwiek podstawowego obowiązku pracowniczego ogólnie opisanego w art. 100kp , pracodawca może wyciągnąć konsekwencje wobec takiego pracownika i niektóre z zachowań mogą uzasadniać zarówno nałożenie na takiego pracownika kary porządkowej ale też mogą być jednocześnie podstawą wypowiedzenia. Jednakże decyzja pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę, czyli jej rozwiązaniu, musi być adekwatna do jego celu i rodzaju naruszenia, a o charakterze naruszenia obowiązków pracowniczych decyduje całokształt okoliczności faktycznych w danym przypadku, także pod względem skutków jakie wywołało zachowanie pracownika. Zatem oczywiście, pracodawca ma prawo samodzielnie ocenić, czy za dane przewinienie z zakresu przestrzegania przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy należy wymierzyć pracownikowi karę porządkową, czy też zdecydować o rozwiązaniu stosunku pracy. Jednakże w przypadku, gdy pracownik pracował dotąd nienagannie, to rozwiązanie z nim umowy o pracę w sytuacji, gdy jednorazowo naruszył swój obowiązek pracowniczy, można uznać za zbyt daleko idące, bo prawdopodobnym jest że kara porządkowa która zostałaby wymierzona pracownikowi spełniłaby swój wychowawczo-dyscyplinujący cel, a pracownik z powodzeniem mógłby dalej wykonywać swoje obowiązki. Pozwany pracodawca w piśmie wypowiadającym powodowi stosunek pracy jako przyczynę swojej decyzji o wypowiedzeniu jemu stosunku pracy wskazał - potwierdzenie nieprawdy w dokumentacji medycznej pacjentów Szpitala. Zarzut tak sformułowany wprawdzie nie jest konkretny, ale powód przyznał, że w momencie wręczania jemu pisma o wypowiedzeniu stosunku pracy wiedział o jaką konkretną sytuację chodzi. Powód, jak zeznał, nie kwestionuje, że przyczyna wskazana w treści wypowiedzenia przez dyrektora pozwanego Szpitala jest prawdziwa, bo faktycznie w karcie zabiegów pacjentki A. K. wpisał on w dniu 26 listopada 2021r. i potwierdził to elektronicznie, że wykonał zaplanowany u niej na ten dzień zabieg masażu, podczas gdy tego zabiegu nie wykonał u niej, tylko u jej męża J. K. , który nie miał na ten dzień zaplanowanego tego zabiegu. Powód nadto przyznał, że zabieg masażu wykonany u tego pacjenta w dniu 26 listopada był trzecim wykonanym u tego pacjenta, choć J. K. miał wpisany do karty zabiegów tylko 1 taki masaż. Tak więc faktem jest, że powód wykonał 2 dodatkowe masaże u tego pacjenta, choć nie były one dla tego pacjenta zaplanowane w karcie zabiegów, a fakt wykonania tych zabiegów wpisał do karty żony pacjenta i potwierdził to elektronicznie, u której tych 2 zabiegów nie wykonał, a która miała w karcie zabiegów zaplanowanych więcej tych zabiegów. Zatem stwierdzić należy, że powód dokonując takich wpisów potwierdził nieprawdę w dokumentacji medycznej pacjentów. Oczywiście takie zachowanie powoda było niewłaściwe, niezgodne z zakresem obowiązków powoda, bo powód winien wykonywać zabiegi zgodnie ze zleceniem lekarskim i nie powinien samodzielnie, bez uzgodnienia tego z lekarzem, czy swoim bezpośrednim przełożonym postępować inaczej niż wynika to ze zlecenia lekarskiego i karty zabiegów. Zachowanie powoda było sprzeczne z procedurą (...) Proces realizacji zabiegów – masaż leczniczy , czyli było niezgodne z opracowaną i obowiązującą w pozwanym Szpitalu organizacją i porządkiem w procesie pracy. Zgodnie bowiem z tą Procedurą, powód winien wykonywać konkretny zlecony przez lekarza zabieg u konkretnego pacjenta, a fakt wykonania zabiegu u tego pacjenta winien odnotować elektronicznie i w karcie zabiegowej tego pacjenta u którego wykonał zlecony przez lekarza w karcie zabiegów zabieg. Jest to oczywistość, którą przyznaje powód. Zatem stwierdzić należy, że powód tak postępując naruszył swój podstawowy obowiązek pracowniczy tj. przestrzegania ustalonego w Szpitalu porządku w procesie pracy. Jednakże nie każde naruszenie obowiązków pracowniczych winno wiązać się z decyzją pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę. W przedmiotowej sprawie przy ocenie zachowania powoda należy mieć bowiem na uwadze motywy takiego zachowania powoda oraz także i ewentualne skutki wykonania tego masażu u J. K. zamiast u jego żony. Jak zeznał powód, a jego zeznania sąd obdarzył wiarą w całości, wykonał on 2 masaże u tego pacjenta zamiast u jego żony na prośbę małżonków K. , z dobrej woli, chcąc aby pacjenci byli zadowoleni, a jednocześnie mając świadomość, że nie szkodzi zdrowiu pacjenta, skoro pierwszy i jedyny masaż był zlecony u tego pacjenta przez lekarza, a kolejne były wykonane tak samo jak ten pierwszy. Zauważyć też należy, że powód, mając na uwadze, że również w przeszłości takie zmiany były dokonywane tj. za wiedzą i zgodą kierownika Zakładu, przepisywano wykupione zabiegi między członkami rodziny, co potwierdziła świadek K. R. , sam zdecydował się wykonać kolejne zabiegi masażu klasycznego u tego pacjenta zamiast u jego żony, jednakże bez dokonywania zmian w dokumentacji. Oczywiście taka decyzja powoda, choć podjęta dla dobra pacjentów, która nie zaszkodziła zdrowiu pacjentów, a także nie spowodowała żadnych strat finansowych dla Szpitala, była niewłaściwa. Nieakceptowalnym bowiem jest, aby dokumentacja medyczna nie była zgodna z rzeczywistym stanem, a więc dyrektor pozwanego Szpitala w sytuacji, gdy powziął, że takie przypadki miały miejsce, to miał prawo, aby podjąć działania, żeby w przyszłości pracownicy szpitala, nawet działając dla dobra pacjentów, nie podejmowali takim niezgodnych z procedurą działań. Jednakże, w ocenie sądu, zastosowanie wobec powoda bardzo dotkliwej dla niego kary jaką jest rozwiązanie z nim umowy o pracę, było zbyt surowym potraktowaniem nagannego zachowania powoda. W ocenie sądu, celem jaki winien przyświecać dyrektorowi pozwanego w momencie, gdy dowiedział się o tej sprawie, winno być zapobieżenie w przyszłości wystąpienia takich przypadków i uczulenie pracowników na konieczność wykonywania pracy i wypełniania dokumentów zgodnie z procedurami. Powód był pracownikiem zatrudnionym w Szpitalu od 2007r., a więc od 14 lat, był doświadczonym, wykwalifikowanym masażystą i podejmując decyzję o wyciągnięciu konsekwencji wobec powoda dyrektor winien ten fakt mieć na uwadze, jak również i motywy, którymi kierował się powód tj. chęć pomocy pacjentom, aby ci byli zadowoleni. Także winien uwzględnić fakt, że błędna decyzja powoda nie spowodowała żadnej szkody dla zdrowia pacjentów tj. państwa K. , bo jak wynika z treści ich maila (k.52), skarżyli się oni na ich potraktowanie przez Szpital w związku z zachorowaniem ich na C. -19, a więc nie spowodowała szkody wizerunkowej, a także nie spowodowała szkody materialnej, bo masaże, które powód wykonał u J. K. były opłacone przez jego żonę. Zresztą, jak zeznała świadek K. R. , jako bezpośrednia przełożona powoda, w związku z zachowaniem powoda wnioskowała ona do dyrektora o nałożenie na powoda kary porządkowej, czy wstrzymanie wypłaty premii. W ocenie sądu, przychylenie się przez dyrektora pozwanego Szpitala do zastosowania wobec powoda jednego ze wskazanych przez przełożoną środków dyscyplinujących niewątpliwe pracowników byłoby adekwatne dla rodzaju przewinienia i stanowiłoby wystarczającą dolegliwość dla powoda, a dla innych pracowników Szpitala byłoby przesłaniem, że tak jak to zrobił powód, to nie należy postępować. Rozwiązanie zaś z doświadczonym masażystą umowy o pracę, w ustalonych okolicznościach sprawy, Zatem uznać należy, iż pozwany pracodawca, mimo zaistnienia przyczyny wskazanej przez niego w treści wypowiedzenia, nie powinien w ustalonych okolicznościach sprawy podejmować decyzji o wypowiedzeniu powodowi, będącemu doświadczonym masażystą , umowy o pracę z tej przyczyny. Zatem wypowiedzenie powodowi umowy pracę było nieuzasadnione. Wobec tego i na podstawie art. 45§1 kp sąd zasądził na rzecz powoda odszkodowanie, którego wysokość wynika z treści art. 47 1 kp . Przepis ten stanowi, że odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 , przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Wobec tego sąd orzekł jak w sentencji. Nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności do wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia uzasadnia przepis art. 477 2 §1 kpc . O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 98 kpc przy uwzględnieniu §9 ust 1 pkt 1 i § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2018r, poz.265). Zarządzenie : odp. wyroku z uzasad. doręczyć pełn. pozwanej ( P.I.).