Sad powszechny, VIII Pz 22/14

Sygn akt VIII Pz 22/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2014 roku Sąd Okręgowy Wydział VIII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. w składzie następującym Przewodniczący SSO Maria Pierzycka-Pająk Sędziowie SSO Jolanta Łanowy SSO Grażyna Łazowska [ref.] po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa D. M. przeciwko Gimnazjum im. Unii Europejskiej w S. o odszkodowanie za utracone wynagrodzenie na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 29 listopada 2013r., sygn. akt VI P 427/13 postanawia oddalić zażalenie. (-) SSO Jolanta Łanowy (-) SSO Maria Pierzycka-Pajak (-) SSO Grażyna Łazowska Sędzia Przewodniczący Sędzia Sygn. akt VIII Pz 22/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29.11.2013r., sygn. VI P 427/13 Sąd Rejonowy w G. oddalił wniosek powódki w przedmiocie wyłączenia sędziego G. T. , ponieważ jak wynika z oświadczenia sędziego nie zachodzą żadne okoliczności przewidziane prawem – art. 48 kpc i art. 49 kpc do wyłączenia sędziego od prowadzenia sprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła powódka, wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku. Powódka podniosła, że sędzia G. T. bezprawnie uchylił klauzulę wykonalności na prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w G. , sygn. akt VIII Pa 119/03, a w 2011r. wydał w sprawie VI P 1291/09 wyrok, pomijając sentencje i uzasadnienie prawomocnych wyroków Sądu Rejonowego w G. w sprawach VI U 448/04 i VI P 755/06, co w efekcie uniemożliwiło jej podjęcie pracy. Nadto na rozprawie w dniu 16.12.2013r., w sprawie VI P 420/13 sędzia odrzucił wniosek o jego wyłączenie i nie dopuścił powódki oraz jej pełnomocnika do głosu. Wszystko to świadczy o tym, że SSR G. T. nie jest bezstronny i uzasadnia jego wyłączenie na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 i 6 kpc oraz art. 49 kpc . Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie jest trafne i odpowiada prawu. Zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej : „Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd”. Prawo do niezawisłego i bezstronnego sądu realizuje się poprzez instytucje prawne przyjęte w kodeksie postępowania cywilnego . Jedną z podstawowych jest instytucja wyłączenia sędziego, stanowiąc gwarancję prawną zabezpieczenia bezstronności i obiektywizmu w rozpoznawaniu sprawy przez sąd. Kodeks wprowadza dwie kategorie wyłączeń: wyłączenie z mocy samej ustawy (art. 48) oraz wyłączenie na wniosek (art. 49). Zgodnie z art. 48 kpc : „ § 1 . Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy: 1)w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziaływa na jego prawa lub obowiązki; 2)w sprawach swego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3)w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4)w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem albo był radcą prawnym jednej ze stron; 5) w sprawach, w których w instancji niższej brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jako też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6) w sprawach o odszkodowanie z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem, jeżeli brał udział w wydaniu tego orzeczenia. §

1. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli. §
2. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie, nie może orzekać co do tej skargi”. Zarzuty skarżącej dotyczące podstaw wyłączenia zawartych art. 48 § 1 pkt 5 i 6 kpc , są bezzasadne i nie mogą zostać uwzględnione. Już z samej treści wniosku o wyłączenie SSR G. T. i zażalenia na postanowienie z dnia 29.11.2013r. wynika, że Sędzia nie orzekał w sprawach o wymienionych sygnaturach jako sędzia niższej instancji oraz, że rozpoznawana sprawa nie jest sprawą o odszkodowanie, o której mowa w przytoczonym przepisie prawa. Jak wynika z pozwu powódka domaga się wypłaty wynagrodzenia za pracę. Dodać należy, że Sędzia wydając postanowienie w przedmiocie klauzuli wykonalności działał w ramach postępowania wykonawczego, a nie rozpoznawczego. Przedmiot badania w postępowaniu klauzulowym ograniczony jest wyłącznie do tego, czy orzeczenie jest tytułem egzekucyjnym, inaczej mówiąc, czy podlega wykonaniu w trybie egzekucji. Sąd nie rozstrzyga sprawy cywilnej merytorycznie, co jest przedmiotem postępowania rozpoznawczego. Według art. 49 kpc niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 48 , sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie”. Ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie jest, że wątpliwość co do bezstronności musi być poważna i istniejąca obiektywnie, a nie tylko w subiektywnym przeświadczeniu strony. Powodem wyłączenia sędziego mogą więc być wynikające ze sfery życia prywatnego lub ze sfery urzędowej fakty, które wskazują na trwałe powiązania personalne między sędzią, a stroną lub jego przedstawicielem typu: przyjaźń, niechęć, wrogość, łączność czy rozbieżność interesów. Wypełnienie przez sędziego uprzednio obowiązków służbowych w postaci rozpoznawania innej sprawy cywilnej o tożsamym układzie podmiotowym, podejmowanie orzeczeń incydentalnych podczas głównego nurtu postępowania rozpoznawczego, nie może stanowić wyłącznej przesłanki uzasadniającej wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W dniu 26.11.2013r. sędzia G. T. złożył pisemne oświadczenie, z którego wynika, że nie istnieje jakakolwiek okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadniona wątpliwość, co do jego bezstronności w sprawie powódki przeciwko pozwanemu. Skarżąca nie skonkretyzowała i nie uprawdopodobniła żadnych wskazanych w zażaleniu okoliczności, które stanowić mogłyby podstawę wyłączenia sędziego od rozpoznawania sprawy. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy nie miał podstaw do kwestionowania pisemnego oświadczenia sędziego. Powoływanie się przez powódkę na przebieg rozprawy w innej sprawie – sygn. akt VI P 420/13 – nie może być podstawą do wyłączenia sędziego w rozpoznawanej sprawie, bowiem jak stanowi przytoczony przepis art. 49 kpc , chodzi w nim o „wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie”. W konsekwencji, zdaniem Sądu Okręgowego, podniesione zarzuty nie stanowią okoliczności powodującej jakąkolwiek wątpliwość co do bezstronności sędziego G. T. w prowadzonym postępowaniu. Dlatego na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc orzeczono jak w sentencji. (-) SSO Jolanta Łanowy (-) SSO Maria Pierzycka-Pajak (-) SSO Grażyna Łazowska Sędzia Przewodniczący Sędzia