Sad powszechny, XI GC 485/22

(1)o zapłatę kwoty 2455,66 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty: - 2092,30 zł od dnia 17 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty: - 363,36 zł od dnia 17 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty a także o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Powód jako nabywca wierzytelności przysługującej pierwotnemu wierzycielowi (operatorowi telekomunikacyjnemu) dochodzi od pozwanego zapłaty łącznej kwoty 2092,30 zł, z czego ogółem 439,67 zł tytułem zaległych faktur w związku ze świadczonymi usługami telekomunikacyjnymi i ogółem 1652,63 zł tytułem zwrotu części udzielonej ulgi z tytułu wypowiedzianej umowy telekomunikacyjnej z operatorem oraz skapitalizowanych odsetek w kwocie 363,36 zł. Nakazem zapłaty z dnia 12 kwietnia 2021 r. Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Kurator pozwanego wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, zaskarżając nakaz zapłaty w części, to jest ponad kwotę 301,33 zł, co do której uznał roszczenie powoda, a w pozostałym zakresie wniósł o oddalenie powództwa, przyznanie wynagrodzenia wraz z podatkiem VAT oraz obciążenie strony powodowej kosztami procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dnia 17 grudnia 2010 r. P. C.

(1)zawarł z P4 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dotycząca przeniesienia numeru nr (...) , umowa została zawarta na okres 24 miesięcy. Dnia 27 stycznia 2013 r. P. C.

(1)zawarł z P4 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dla nr (...) na czas 12 miesięcy, w ofercie promocyjnej „Nowy P. O. dla firm”. Opłata abonamentowa została określona na kwotę 12,30 zł. Tego samego dnia P. C.

(2)zawarł z P4 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dla nr (...) na na okres 12 miesięcy w ofercie promocyjnej „Nowy P. O. Dla firm”. Opłata abonamentowa została określona na kwotę 12,30 zł. Dnia 14 lipca 2014 r. P. C.

(1)zawarł z P4 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dla nr (...) na czas 24 miesięcy, w ofercie promocyjnej „Formuła iPhone z Internetem dla Firm (...) ”. Opłata abonamentowa została określona na kwotę 43,44 zł przez 18 miesięcy, a począwszy od 19 miesiąca 115,62 zł. Tego samego dnia P. C.

(1)zawarł z P4 spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w W. umowę sprzedaży na raty nr (...) urządzenia A. iPhone SS 16GB Silver. Opłata początkowa wynosiła 736,77 zł, zaś każda kolejna rata (18 rat) wynosiła 72,18 zł. Dnia 2 września 2014 r. pozwany zawarł z operatorem 2 aneksy, na mocy których zmieniono stawki ofert podstawowych. Dnia 15 lutego 2015 r. pozwany zawarł z operatorem aneks do umowy o świadczenie usług, na mocy którego zmodyfikowano stawki oferty podstawowej. Dnia 16 lutego 2015 r. pozwany zawarł z operatorem kolejną umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dla nr (...) na czas 24 miesięcy, w ofercie promocyjnej „Specjalna Formuła (...) dla Firm (...) ”. Opłata abonamentowa została określona na kwotę 104,54 zł. Tego samego dnia pozwany zawarł z operatorem kolejną umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) dla nr (...) na czas 24 miesięcy, w ofercie promocyjnej „Specjalna Formuła (...) dla Firm (...) ”. Opłata abonamentowa została określona na kwotę 61,49 zł. Dnia 25 marca 2015 r. pozwany zawarł z operatorem kolejne 2 umowy nr (...) , dla numeru (...) , na okres 24 miesięcy oraz nr (...) dla numeru (...) , na okres 24 miesięcy. Dnia 24 września 2015 r. pozwany zawarł z operatorem kolejną umowę nr (...) na okres 24 miesięcy. Dnia 10 listopada 2015 r., pozwany zawarł z operatorem aneks nr (...) , do umowy (...) , modyfikując wysokość abonamentu dla nr (...) . Dnia 10 listopada 2015 r., pozwany zawarł z operatorem umowę sprzedaży na raty urządzenia A. iPhone 6S 15GB, przy wysokości raty 98,70 zł (24 raty) i opłacie początkowej 244,77 zł. Dnia 26 listopada 2015 r. pozwany zawarł z operatorem umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) na okres 24 miesięcy dla numeru (...) oraz umowę sprzedaży na raty urządzenia Samsung G. E. , 24 traty po 86,10 zł, opłata początkowa 195,57 zł. Dnia 16 maja 2016 r. pozwany zawarł z operatorem kolejną umowę nr (...) , dla numeru (...) na okres 24 miesięcy, opłata abonamentowa 49,19 zł. Bezsporne, nadto dowód: - umowy i aneksy wraz z załącznikami k. 23-85; Zgodnie z § 13 ust. 1 regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych przez P4 spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. abonent zobowiązuje się do uiszczania należności wynikającej z rachunku telekomunikacyjnego na wskazany przez operatora rachunek bankowy w terminie 14 dni od daty jego wystawienia, przy czym operator może określić w rachunku dłuższy termin płatności. Na podstawie § 13 ust. 3 w razie opóźnienie którejkolwiek płatności operatorowi przysługuje prawo do naliczania abonentowi odsetek od zaległej płatności w wysokości ustawowej za każdy dzień opóźnienia, poczynając od dnia następującego pod dniu, w którym upłynął termin płatności. Dowód: - regulaminy k. 86-86-116; Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. P4 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. złożyła P. C.

(1)oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr dla numerów (...) i (...) , ze skutkiem na dzień 31 lipca 2014 r. z uwagi na nieuregulowane należności za usługi telekomunikacyjne. Jednocześnie wezwała do zapłaty kwoty 126,73 zł. Dowód: - wypowiedzenie umowy k. 129v.-130; Z tytułu świadczonych usług P4 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wystawiła na rzecz pozwanego (nr klienta (...) ) szereg faktur VAT: - dnia 3 kwietnia 2018 r., nr (...) , na kwotę 197,76 zł, z terminem płatności do dnia 17 kwietnia 2018 r.; - dnia 3 marca 2018 r., nr (...) , na kwotę 184,48 zł, z terminem płatności do dnia 19 marca 2018 r.; - dnia 3 maja 2018 r., nr (...) , na kwotę 58,41 zł, z terminem płatności do dnia 17 maja 2018 .; Dowód: - faktury VAT k. 117-122; Operator wystawił również na rzecz pozwanego noty obciążeniowe: - nr (...) na kwoce 1260,46 zł, z terminem płatności do dnia 18 lutego 2017 r.; - nr (...) na kwotę 888,12 zł, z terminem płatności do dnia 18 lutego 2017 r.; - nr (...) na kwotę 1163,88 zł, z terminem płatności do dnia 18 lutego 2017 r.; - nr (...) , na kwotę 493,19 zł, z terminem płatności do dnia 18 czerwca 2017 r.; - nr (...) , na kwotę 772,44 zł, z terminem płatności do dnia 18 czerwca 2017 r.; - nr (...) , na kwotę 387 zł, z terminem płatności do dnia 18 maja 2018 r.; Dowód: - noty obciążeniowe k. 123-129, 271; W dniu 31 maja 2019 r. P4 spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (zbywca) zawarła z (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. (nabywcą) umowę sprzedaży wierzytelności pieniężnych przysługujących zbywcy wobec jego dłużnika. Na wierzytelności będące przedmiotem umowy składały się należności wynikające z faktur VAT i not obciążeniowych wystawionych na pozwanego o nr: - (...) ; - (...) ; - (...) - (...) ; - (...) ; - (...) ; - (...) ; - (...) ; - (...) ; - (...) . Dowód: - wyciąg z umowy cesji k. 7; - pełnomocnictwo k. 9; - umowa cesji k. 268-270; Pismem z dnia 5 czerwca 2019 r. powód zawiadomił pozwanego o dokonanym przelewie wierzytelności, wskazując kwotę zadłużenia 6000,93 zł, wzywając do jej zapłaty. Dowód: - pismo z dnia 5 czerwca 2019 r. k. 14; Pismem z dnia 17 czerwca 2019 r. wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia z tytułu umowy o świadczenia usług telekomunikacyjnych w kwocie 6112,66 zł, na którą składała się kwota 5342,61 zł tytułem należności głównej i kwota 770,05 zł tytułem skapitalizowanych odsetek na dzień 16 czerwca 2019 r., w terminie do dnia 1 lipca 2019 r. Dowód: - pismo z dnia 17 czerwca 2019 r. k. 10; Pismem z dnia 8 sierpnia 2019 r. wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia z tytułu umowy o świadczenia usług telekomunikacyjnych w kwocie 6165,98 zł, na którą składała się kwota 5342,61 zł tytułem należności głównej i kwota 823,33 zł tytułem skapitalizowanych odsetek na dzień 7 sierpnia 2019 r., w terminie do dnia 22 sierpnia 2019 r. Dowód: - pismo z dnia 8 sierpnia 2019 r. k. 11; Pismem z dnia 18 września 2019 r. wezwał pozwanego do spłaty zadłużenia z tytułu umowy o świadczenia usług telekomunikacyjnych w kwocie 6207,95 zł, na którą składała się kwota 5342,61 zł tytułem należności głównej i kwota 865,34 zł tytułem skapitalizowanych odsetek na dzień 17 września 2019 r., w terminie do dnia 2 października 2019 r. Dowód: - pismo z dnia 18 września 2019 r. k. 12, 13; W spornym zakresie Sąd dokonał ustaleń faktycznych na podstawie dowodów z dokumentów prywatnych przedłożonych w sprawie przez powoda, których autentyczności nie kwestionowano, częściowo wyprowadzając odmienne wnioski. Dla porządku wskazać należy, co podniósł w sprzeciwie kurator pozwanego (k. 225), że powód nie złożył w sprawie umowy pozwanego z operatorem o świadczenie usług telekomunikacyjnych dotyczącą numeru (...) . Natomiast w aktach sprawy znajdowała się, złożona przy pozwie (k. 128) nota obciążeniowa na kwotę 387 zł. Z uwagi na to, że powód nie wykazał, iż zwracał się do P4 sp. z o.o. o zawnioskowane jak w odpowiedzi na sprzeciw dokumenty (k. 267), a spółka ta odmówiła mu ich wydania, zaś w piśmie z dnia 21 września 2022 r. pełnomocnik powoda wprost przyznał, że w ogóle o nie występował do ww. operatora z uwagi na upływ okresu obsługi posprzedażowej, to Sąd na rozprawie dnia 25 stycznia 2023 r. oddalił wniosek powoda w tym przedmiocie. Gdyż zażądanie dokumentów od operatora przez sąd byłoby możliwe gdyby strona sama nie mogła ich uzyskać ( art. 248 k.p.c. ), i to przed wytoczeniem powództwa. Nic nie stało na przeszkodzie, aby powód taką dokumentację zgromadził nie tylko przed niniejszym procesem, ale również w toku okresu obsługi posprzedażowej, czy wprost zażądał wydania takich dokumentów od operatora po upływie tego okresu powołując się na zobowiązanie tut. sądu w tym przedmiocie. Sąd zważył, co następuje: Przy tak ustalonym stanie faktycznym powództwo o zapłatę należności głównej i odsetek, w zaskarżonym sprzeciwie zakresie, a więc ponad kwotę 301,33 zł, co do której nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym utracił moc, okazało się bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu. Nie była kwestionowana legitymacja czynna powoda, który jest nabywcą wierzytelności od P4 sp. z o.o. z tytułu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Umowa ta uregulowana jest w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171 poz. 1800 ze zm.). Z kolei w myśl art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Natomiast art. 509 § 2 k.c. stanowi, iż wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Sprzeciwiając żądaniu pozwu, kurator pozwanego zakwestionował - w zaskarżonym zakresie - powództwo co do zasady i wysokości, podnosząc zarzut niewykazania roszczenia poprzez nieprzedłożenie wszystkich dokumentów, na podstawie których powód dochodzi roszczenia oraz niewykazania sposobu naliczenia wszystkich należności, w tym kar umownych (sposobu wyliczenia wysokości udzielonej ulgi). Powód - w spornym zakresie - nie wykazał w niniejszej sprawie dokumentami wystawionych na pozwanego faktur, not, umów oraz wypowiedzeń umowy wysokości roszczenia z tytułu nieopłaconego abonamentu, w szczególności co do faktury odnoszącej się do numeru (...) . Zważywszy że nie złożył umowy dotyczącej ostatnio wymienionego numeru telefonu. Powód nie wykazał także wysokości roszczenia operatora z tytułu zwrotu części ulgi, wynikającego z tytułu wypowiedzianej przez operatora, a to na powodzie, który jest inicjatorem żądań w niniejszym procesie spoczywał ciężar dowodu w tym przedmiocie ( art. 6 k.c. ). Powód w szczególności nie wykazał zasadności wypowiedzenia umowy przez operatora z winy pozwanego i naliczonej w związku z powyższym opłaty (nazwanej w nocie obciążeniowej karą umowną) w kwocie dochodzonej pozwem ( art. 6 k.c. ). Podstawą prawną roszczenia z tego tytułu jest art. 57 ust. 6 Prawa telekomunikacyjnego. Zgodnie z nim w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Roszczenie nie przysługuje w przypadku rozwiązania przez konsumenta umowy przed rozpoczęciem świadczenia usług, chyba że przedmiotem ulgi jest telekomunikacyjne urządzenie końcowe. Sąd w całości podziela wyliczenia i dalsze wywody kuratora pozwanego wyłuszczone w sprzeciwie z dnia 15 lipca 2022 r. (k. 223 i nast. akt sprawy), wynikające z faktur i not objętych niniejszym sporem, iż roszczenie powoda zostało wykazane jedynie co do zaległych faktur w łącznej kwocie 301,33 zł. Sąd przyjmuje powyższe wyliczenia kuratora pozwanego, w powiązaniu z zaoferowanym materiałem dowodowym, jako własne bez potrzeby ich powielania w tym miejscu. Powód nie wykazał w pozostałym zakresie wysokości częściowo nieopłaconych faktur tytułem opłat abonamentowych oraz naliczonych od nich odsetek, jak również opłaty wyrównawczej, o której mowa w cyt. art. 57 ust. 6 Prawa telekomunikacyjnego. Bowiem nie koresponduje to z zaoferowanym materiałem dokumentarnym. Nie sposób zwłaszcza na jego podstawie ustalić, jaka była wysokość i na jakiej podstawie pozwany został obciążony karą umowną. Podkreślenia wymaga ogólna zasada rozkładu ciężaru dowodu wynikająca z art. 6 k.c. Zwrócić uwagę należy na okoliczność, że powód jest podmiotem, który masowo dochodzi nabywanych wierzytelności. To jego zadaniem, zgodnie z ogólnie przyjętymi dla podmiotów zawodowo prowadzących działalność gospodarczą wymogami, było zadbanie o to, aby w ślad za wierzytelnościami, które nabywa, szły adekwatne środki dowodowe pozwalające na wykazanie zasadności roszczeń. Powyższym wymogom powód nie sprostał. Tym samym powód nie wykazał podstawy naliczenia skumulowanych odsetek ( art. 482 § 1 k.c. ). Gdyż powód nie udowodnił wysokości powstałych zaległości, ani ich zasadności. Stąd powództwo w całości oddalono, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji, oddalając również roszczenie o zasądzenie dalszych odsetek z art. 481 § 1 k.c. Marginalnie wskazać należy, że nie zasługiwał podniesiony przez pozwanego w sprzeciwie zarzut przedawnienia, przy czym mając na uwadze treść art. 118 k.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej z dniem 9 lipca 2018 r. i przepisów przejściowych noweli (art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z dnia 8 czerwca 2018 r., poz. 1104), termin przedawnienia roszczeń powoda o świadczenia okresowe, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, który rozpoczął swój bieg przed wejściem w życie przywołanej ustawy, wynosi 3 lata. Wytaczając powództwo w elektronicznym postępowaniu upominawczym dnia 17 kwietnia 2020 r. powód skutecznie przerwał bieg przedawnienia ( art. 123 k.c. ), mając na uwadze, że najdawniej wymagalne wierzytelności operatora były wymagalne 18 czerwca 2017 r. Mając na uwadze, że co do niezaskarżonej sprzeciwem kwoty powód wygrał proces w 12%, w związku z czym zasądzono zwrot powodowi 12% poniesionych kosztów procesu, zgodnie z art. 100 k.p.c. Na koszty procesu po stronie powodowej składają się kwota 200 zł tytułem opłaty od pozwu, 1500 zł tytułem wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika będącego radcą prawnym (900 zł + 600 zł w (...) ), opłata skarbowa za pełnomocnictwo 17 zł, koszty doręczenia komorniczego 112,20 zł oraz wydatek na kuratora 1107 zł. Łącznie 2936,20 zł, a 12% tej sumy daje kwotę 352 zł, którą zasądzono od pozwanego wraz z odsetkami (pkt II sentencji). Z tych względów orzeczono, jak w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...)