Sad powszechny, I C 4/22

Sygn. akt I C 4/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2022 roku Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt Protokolant: Jolanta Migot po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. w Gdyni na rozprawie sprawy z powództwa M. K. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda M. K. na rzecz pozwanego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 3.617,00 złotych (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. UZASADNIENIE Powód M. K. domaga 3 siê od pozwanej (...) sp. z o.o. w W. zap 3 aty kwoty 40.650,00 z 3 wraz z odsetkami ustawowymi za opóŸnienie od dnia 4 kwietnia 2015 roku do dnia zap 3 aty, a tak¿e zas 1 dzenia na swoj 1 rzecz kosztów procesu wed 3 ug norm przepisanych. W uzasadnieniu podano, ¿e dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) powód zosta 3 potr 1 cony przez biegn 1 cego P. M. , który ucieka 3 przed ochroniarzami. O. œci zdarzenia jak rozstrój zdrowia trwaj 1 cy ponad 7 dni s 1 niesporne i zosta 3 y stwierdzone prawomocnym wyrokiem z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku (...) Rejonowego w M. w sprawie o sygn. akt II K 620/17. Powód z uwagi na doznane obra¿enia by 3 hospitalizowany na Oddziale (...) Ogólnej w Szpitalu Miejskim w G. przez 5 dni. N. odby 3 szereg dodatkowych wizyt i konsultacji lekarskich. Koszty leczenia w znacznej mierze pokryte zosta 3 y przez NFZ. Powód poniós 3 jednak koszty prywatnych wizyt lekarskich, przy czym dysponuje rachunkami na 31 czn 1 kwotê 650 z 3 . Poza odszkodowaniem w tej kwocie powód dochodzi 3 zadoœæuczynienia za szkodê niemaj 1 tkow 1 w wysokoœci 40.000,00 z 3 . Kwota ¿ 1 danego zadoœæuczynienia zosta 3 a pomniejszona o kwotê nawi 1 zki zas 1 dzonej wyrokiem karnym. Pozwany jest zarz 1 dc 1 Centrum Handlowego (...) w G. . Powód zainicjowa 3 postêpowanie pojednawcze, które nie przynios 3 o skutku w postaci ugodowego zakoñczenia sporu miêdzy stronami. (pozew – k. 3-6) Pozwana w odpowiedzi na pozew wnios 3 a o oddalenie powództwa w ca 3 oœci. W uzasadnieniu stwierdzi 3 a, i¿ roszczenie uleg 3 o przedawnieniu, a powód nie przerwa 3 skutecznie biegu terminu przedawnienia, poniewa¿ zawezwanie do próby ugodowej nie mia 3 o na celu dochodzenie roszczenia, a jedynie przerwanie biegu przedawnienia. Powód nie sk 3 ada 3 ¿adnej propozycji ugody. Powód dowiedzia 3 siê o szkodzie i osobie zobowi 1 zanej do jej naprawienia najpóŸniej w dniu wydania wyroku karnego, czyli 16 paŸdziernika 2017 roku. Zatem roszczenia powoda przedawni 3 o siê najpóŸniej z dniem 16 paŸdziernika 2020 roku. Ponadto podnios 3 a zarzut braku legitymacji biernej, poniewa¿ szkoda zosta 3 a wyrz 1 dzona przez osobê trzeci 1 – P. M. . Dodatkowo pozwana wskaza 3 a, i¿ P. M. dokona 3 potr 1 cenia powoda podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...) , to jest sklepu wielkopowierzchniowego znajduj 1 cego siê na terenie Centrum Handlowego (...) w G. . N. ¿nie od powy¿szego pozwana wskaza 3 a, i¿ nie zatrudnia 3 a firmy ochroniarskiej sprawuj 1 cej nadzór i dozór Centrum Handlowego (...) w G. , umowê dotycz 1 c 1 ochrony obiektu zawiera 3 jej w 3 aœciciel - spó 3 ka Centrum (...) spó 3 ka z o.o. w dniu 2 stycznia 2015 roku. Powód nie wskaza 3 na jakiej zasadzie odpowiadaæ mia 3 aby pozwana, a pozwanej nie sposób przypisaæ winy. Wreszcie powód zakwestionowa 3 wysokoœæ szkody i zadoœæuczynienia dochodzonych przez powoda. (odpowiedŸ na pozew k. 62-73) W odpowiedzi powód wskaza 3 m.in., ¿e roszczenie nie jest przedawnione, gdy¿ zgodnie z art. 118 k.c. termin przedawnienia wypada na ostatni dzieñ roku kalendarzowego. Zdaniem powoda ka¿de zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia. (...) podstawy odpowiedzialnoœci pozwanego powód wskaza 3 art. 435 k.c. i odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka. N. ¿nie od tego powo 3 a 3 siê na art. 429 k.c. oraz art. 415 k.c. ród 3 a odpowiedzialnoœci pozwanego w zdarzeniu powód upatrywa 3 w z 3 ej organizacji funkcjonowania centrum handlowego. Do zdarzenia dosz 3 o poza terenem konkretnego sklepu, ale w czêœci ogólnodostêpnej centrum handlowego. Powód przyrówna 3 przedmiotowe zdarzenie do poœlizgniêcia siê powoda na nieoznaczonej, œwie¿o umytej pod 3 odze, czy uderzenia w nieoznaczone przeszklone drzwi. Zgodnie z art. 441 § 1 k.c. odpowiedzialnoœæ pozwanego i P. M. jest solidarna. Powód podnosi 3 tak¿e, ¿e pracownik ochrony sklepu nie powinien podejmowaæ poœcigu i u¿ywaæ œrodków przymusu bezpoœredniego w sytuacji, gdy poœcig móg 3 stanowiæ zagro¿enie dla zdrowia osoby trzeciej – w tym wypadku powoda. Reprezentanci powoda nie wprowadzili ¿adnych regulacji dotycz 1 cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. Gdyby pozwany prawid 3 owo zarz 1 dza 3 centrum handlowym nie dosz 3 oby do przedmiotowego zdarzenia. (pismo powoda z dnia 05.05.2022r. – k. 109-113) Pozwany w odpowiedzi poza podtrzymaniem dotychczasowego stanowiska zaprzeczy 3 , aby odpowiada 3 na zasadzie ryzyka zgodnie z art. 435 § 1 k.c. Pozwany w formie pytañ retorycznych wskaza 3 na brak podstaw do wprowadzania specjalnej organizacji centrum handlowego na wypadek pope 3 niania czynów zabronionych. Poza tym pracownik ochrony mia 3 prawo u¿yæ œrodków przymusu bezpoœredniego. (pismo pozwanego z dnia 11.07.2022r. – k. 182-187) Stan faktyczny: Dnia 30 marca 2015 roku w Centrum Handlowym (...) w G. przy sklepie marki A. podczas ucieczki przed pracownikiem ochrony sklepu (...) P. M. potr 1 ci 3 id 1 cego powoda powoduj 1 c jego upadek na pod 3 ogê i utratê przytomnoœci. W nastêpstwie czego spowodowa 3 nieumyœlnie u powoda obra¿enia cia 3 a w postaci urazu g 3 owy, wstrz 1 œnienia pnia mózgu i krwiaka przymózgowego. (fakty bezsporne nadto potwierdzone: zeznaniami powoda – k. 197-199, p 3 yta – k. 201) Pismem z dnia 28 sierpnia 2015 roku powód zg 3 osi 3 szkodê pozwanemu. Pozwany nie uzna 3 swojej odpowiedzialnoœci za szkodê i nie wyp 3 aci 3 powodowi zadoœæuczynienia lub odszkodowania. (dowód: pismo z dnia 28.08.2015r. – k. 27-28) Dnia 29 marca 2018 roku powód zawezwa 3 pozwanego do próby ugodowej tej treœci, ¿e pozwany mia 3 by zap 3 aciæ na rzecz powoda kwotê 40.000,00 z 3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap 3 aty tytu 3 em zadoœæuczynienia oraz kwotê 600,00 z 3 wraz z ustawowymi odsetkami za opóŸnienie od dnia 31 marca 2018 roku do dnia zap 3 aty tytu 3 em odszkodowania. Na posiedzeniu pojednawczym dnia 28 czerwca 2018 roku nie dosz 3 o do zawarcia ugody. (fakty bezsporne nadto czêœciowo potwierdzone: wnioskiem z dnia 29.03.2018r. – k. 39-40, potwierdzeniem nadania – k. 41, zawiadomieniem – k. 42) Pozwany jest zarz 1 dc 1 Centrum Handlowego (...) w G. . (fakt bezsporny) (...) ¿y 3 , co nastêpuje: P. ¿szy stan faktyczny (...) na podstawie dowodów z dokumentów przed 3 o¿onych przez strony, dowodu z zeznañ powoda, a w znacznej mierze na podstawie zgodnych oœwiadczeñ stron. Do akt sprawy nie do 31 czono choæby kopii wyroku S 1 du Rejonowego w M. z dnia 16 paŸdziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt II K 620/17, a jedynie wydruk jego uzasadnienia z Portalu Informacyjnego (...) Powszechnych. Nie mniej (...) na uwadze, ¿e strony procesu by 3 y zgodne co do okolicznoœci zdarzenia, z którym powód wi 1 za 3 szkodê i powo 3 ywa 3 y siê na treœæ tego uzasadnienia, st 1 d istotne fakty zawarte w tym uzasadnieniu nale¿a 3 o uznaæ za bezsporne fakty. (...) dowodu w postaci pism kierowanych do pozwanego oraz kopia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej wraz z dowodem nadania oraz zawiadomieniem o terminie posiedzenia nie budzi 3 y w 1 tpliwoœci, co do istnienia orygina 3 ów to¿samych co do treœci z przedstawionymi kopiami/wydrukami, a ¿adna ze stron nie podnosi 3 a do nich zastrze¿eñ. Wydany wyrok karny nie (...) na podstawie art. 11 k.p.c. , albowiem pozwany nie bra 3 udzia 3 u w postêpowaniu karnym zakoñczony wydaniem tego wyroku. W ocenie (...) brak by 3 o podstaw do przeprowadzania dowodu z opinii (...) s 1 dowego neurologa i chirurga lub ortopedy na okolicznoœæ skutków zdarzenia z dnia 30 marca 2015 roku dla powoda oraz stopnia dolegliwoœci obra¿eñ, których dozna 3 powód, a tak¿e zeznañ œ (...) G. i podlega 3 y pominiêciu na podstawie art. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c. jako nieistotne dla rozstrzygniêcia sprawy wobec ustalenia braku podstaw odpowiedzialnoœci pozwanego za doznan 1 przez powoda szkodê. Zeznania powoda nale¿a 3 o oceniæ jako szczere, logiczne i niesprzeczne. (...) jednak jedynie uzupe 3 nienie bezspornych faktów dotycz 1 cych przebiegu zdarzenia szkodowego. W okolicznoœciach niniejszej sprawy powód wbrew obowi 1 zuj 1 cemu rozk 3 adowi ciê¿aru dowodu ( art. 6 k.c. w zw. z art. 232 § 1 k.p.c. ) nie wykaza 3 przes 3 anek odpowiedzialnoœci odszkodowawczej po stronie pozwanej zarówno na zasadzie winy, ryzyka czy odpowiedzialnoœci za cudze czyny. Zgodnie bowiem z treœci 1 art. 415 k.c. kto z winy swej wyrz 1 dzi 3 drugiemu szkodê, obowi 1 zany jest do jej naprawienia. (...) œnie przewa¿a stanowisko, ¿e nale¿y rozdzieliæ zakresy winy i bezprawnoœci, a bezprawnoœæ ujmowaæ jako przes 3 ankê winy. Przyjmuje siê, ¿e pojêcie winy nale¿y odnieœæ jedynie do opisania podmiotowych cech zachowania siê sprawcy szkody, jednak dopiero czyn bezprawny mo¿e byæ oceniany w kategoriach czynu zawinionego w rozumieniu art. 415 k.c. B. œæ czynu oznacza jego sprzecznoœæ z obowi 1 zuj 1 cym porz 1 dkiem prawnym. W. mo¿na natomiast przypisaæ sprawcy czynu w sytuacji, w której istniej 1 podstawy do negatywnej oceny jego zachowania z punktu widzenia zarówno obiektywnego, jak i subiektywnego (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011, wyrok S 1 du Najwy¿szego z 7 maja 2008 r., II CSK 4/08, 424363). Bezprawnym zachowaniem siê bêdzie wiêc takie, które stanowi obiektywne z 3 amanie okreœlonych regu 3 postêpowania, czyli bêdzie sprzeczne z obowi 1 zuj 1 cym porz 1 dkiem prawnym. Przez „porz 1 dek prawny” rozumie siê nakazy i zakazy wynikaj 1 ce z normy prawnej, ale równie¿ nakazy i zakazy wynikaj 1 ce z norm moralnych i obyczajowych, czyli zasad wspó 3 ¿ycia spo 3 ecznego. Przyjmuje siê, ¿e bezprawnoœæ w rozumieniu re¿imu deliktowego jest efektem ogólnego, normatywnego zakazu, skutecznego erga omnes, niewyrz 1 dzania sobie nawzajem szkody. Dlatego czyn niedozwolony w znaczeniu art. 415 k.c. mo¿e mieæ miejsce tylko wtedy, gdy sprawca szkody naruszy 3 obowi 1 zek powszechny, ci 1 ¿ 1 cy na ka¿dym. W. te¿ trzeba, ¿e okolicznoœci 1 wy 31 czaj 1 c 1 bezprawnoœæ jest m.in. dzia 3 anie w granicach ustawowo przyznanych uprawnieñ (por. A. Rzetecka Gil, Komentarz do art. 415 k.c., lex/el 2011). Zdaniem (...) w powstaniu szkody ponosi P. M. uciekaj 1 cy przed pracownikami ochrony sklepu (...) , który potr 1 ci 3 powoda i doprowadzi 3 do jego upadku. Nie sposób przypisaæ innej osobie/podmiotowi obiektywnie nieprawid 3 owego zachowania, a w szczególnoœci ochraniarzowi sklepu wielkopowierzchniowego. P. za sprawc 1 usi 3 owania dokonania kradzie¿y mieœci siê nie tylko w granicach wyznaczonych ustaw 1 z dnia 22 sierpnia 1997 roku o ochronie osób i mienia oraz ustawie z dnia 24 maja 2013 roku o œrodkach przymusu bezpoœredniego i broni palnej, ale tak¿e w granicach dzia 3 ania ka¿dej osoby niezale¿nie od aktualnie pe 3 nionej funkcji. Zgodnie bowiem z treœci 1 art. 243 § 1 k.k. ka¿dy ma prawo uj 1 æ osobê na gor 1 cym uczynku przestêpstwa lub w poœcigu podjêtym bezpoœrednio po pope 3 nieniu przestêpstwa, je¿eli zachodzi obawa ukrycia siê tej osoby lub nie mo¿na ustaliæ jej to¿samoœci. U. na gor 1 cym uczynku ma miejsce wtedy, gdy schwytanie nastêpuje w czasie (w momencie) pope 3 nienia przestêpstwa (por. (...) N. ¿szego z 10.7.1987 r., VI KZP 8/87, OSNKW 1987, Nr 11–12, poz. 97) lub po jego pope 3 nieniu, ale kiedy sprawca pozostaje jeszcze na jego miejscu (por. R.A. S. , Zatrzymanie, s. 32). Poœcig za sprawc 1 powinien byæ rozpoczêty natychmiast po dokonaniu lub usi 3 owaniu dokonania przestêpstwa i mieæ ci 1 g 3 y charakter (por. T. Grzegorczyk, J. Tylman, Polskie postêpowanie, 2011, s. 575). Uprawnionym do ujêcia jest ka¿dy, tj. osoba fizyczna, bez wzglêdu na obywatelstwo, funkcjê i stosunek do sprawcy. Nie jest to zachowanie bezprawne, gdy¿ ten, kto ujmuje sprawcê w okolicznoœciach wskazanych w § 1, dzia 3 a w ramach ustawowego uprawnienia (J. Skorupka (red.), Kodeks postêpowania karnego. Komentarz, Wyd. 5, Warszawa 2021). W okolicznoœciach niniejszej sprawy nie ulega 3 o w 1 tpliwoœci, ¿e P. M. ucieka 3 przed ochroniarzami po – jak siê wydaje – co najmniej usi 3 owaniu kradzie¿y. Nie wydaje siê bowiem normatywnym zachowaniem ucieczka w innych ni¿ opisane okolicznoœciach. Równie¿ ma 3 o prawdopodobne, aby ochroniarz zna 3 dane uciekaj 1 cego, co stanowi 3 oby przeszkodê w mo¿liwoœci zatrzymania go w ramach ujêcia obywatelskiego. Skoro zatem ka¿dy ze œwiadków zdarzenia mia 3 ustawowe prawo do podjêcia poœcigu za sprawc 1 przestêpstwa (równie¿ jego usi 3 owania – art. 13 k.p.k. ), to uprawnienie takie przys 3 ugiwa 3 o ochroniarzowi. Skoro zatem ustawodawca uprawni 3 ka¿dego do przytrzymania sprawcy i oddania go w rêce policji, to tym bardziej osoba wykonuj 1 ca obowi 1 zki z zakresu osób i mienia na podstawie wspomnianych wy¿ej ustaw takie uprawnienie posiada 3 a. Dlatego poœcigu za uciekaj 1 cym sprawc 1 nie mo¿na uznaæ za zachowanie bezprawne. Wreszcie nie mo¿na zarzuciæ, aby przyczyn 1 ucieczki sprawcy by 3 a pogoñ przez ochroniarzy. B. œredni 1 przyczyn 1 ucieczki by 3 a chêæ unikniêcia odpowiedzialnoœci karnej. Nie mo¿na oczekiwaæ, ¿e pracownicy ochrony bêd 1 przygl 1 daæ siê sprawcy przestêpstwa i pozwol 1 , aby spokojnym krokiem oddali 3 siê, co uniemo¿liwi 3 oby poci 1 gniêcie go do odpowiedzialnoœci karnej. Nawet nagranie z monitoringu mo¿e byæ niewystarczaj 1 ce, aby ustaliæ personalia sprawcy. (...) nawet, ¿e P. M. nie usi 3 owa 3 w sklepie (...) dokonaæ przestêpstwa, to po pierwsze jego bieg nale¿a 3 o uznaæ za co najmniej niebezpieczny dla innych klientów Centrum Handlowego, a po drugie to jego dzia 3 anie doprowadzi 3 o do szkody, gdy¿ to w 3 aœnie on wpad 3 na powoda i spowodowa 3 jego upadek. W tej sytuacji skrótowo nale¿y odnieœæ siê do odpowiedzialnoœci pozwanego jako odpowiedzialnoœci za cudze czyny. Zgodnie bowiem z art. 429 k.c. kto powierza wykonanie czynnoœci drugiemu, ten jest odpowiedzialny za szkodê wyrz 1 dzon 1 przez sprawcê przy wykonywaniu powierzonej mu czynnoœci, chyba ¿e nie ponosi winy w wyborze albo ¿e wykonanie czynnoœci powierzy 3 osobie, przedsiêbiorstwu lub zak 3 adowi, które w zakresie swej dzia 3 alnoœci zawodowej trudni 1 siê wykonywaniem takich czynnoœci. Po pierwsze powód nie wykaza 3 , aby pozwany powierzy 3 us 3 ugi w zakresie ochrony osób i mienia na terenie sklepu wielkopowierzchniowego A. . Pozwany nie powierzy 3 nawet takich us 3 ug na terenie poza sklepem, gdy¿ jak wynika ze z 3 o¿onej umowy (vide: k. 93-100) czynnoœci te powierzone zosta 3 y przez Centrum (...) sp. z o.o. w W. . Poza tym okolicznoœci 1 egzoneracyjn 1 w tym przypadku jest powierzenie wykonywania tych czynnoœci profesjonaliœcie. Z. ¿ywszy na koncesjonowanie dzia 3 alnoœci o tym charakterze ( art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie osób i mienia ) nie ulega 3 o w 1 tpliwoœci, ¿e powierzaj 1 cy takie czynnoœci zwolniony jest z odpowiedzialnoœci za szkody powsta 3 e z winy tego podmiotu, wzglêdnie przez jego pracowników (w zw. z art. 430 k.c. ). (...) nie znalaz 3 tak¿e podstaw do uznania, aby pozwany zobowi 1 zany by 3 do wprowadzenia jakichkolwiek regulacji dotycz 1 cych funkcjonowania pracowników ochrony na terenie centrum handlowego. W szczególnoœci pozwany nie odpowiada 3 za dzia 3 ania pracowników ochrony jednego sklepów na jego terenie. Je¿eli – jak twierdzi powód – dzia 3 anie pracownika ochrony by 3 o bezprawne, to tym bardziej nie jest konieczne, aby wprowadzaæ jakiekolwiek ponadustawowe regulacje, o czym w formie pytañ retorycznych argumentowa 3 pozwany. Nie by 3 o tak¿e podstaw do uznania, ¿e zarz 1 dca Centrum Handlowe ponosi 3 odpowiedzialnoœæ na zasadzie ryzyka stosownie do art. 435 § 1 k.c. , stanowi 1 cego, ¿e prowadz 1 cy na w 3 asny rachunek przedsiêbiorstwo lub zak 3 ad wprawiany w ruch za pomoc 1 si 3 przyrody (pary, gazu, elektrycznoœci, paliw p 3 ynnych itp.) ponosi odpowiedzialnoœæ za szkodê na osobie lub mieniu, wyrz 1 dzon 1 komukolwiek przez ruch przedsiêbiorstwa lub zak 3 adu, chyba ¿e szkoda nast 1 pi 3 a wskutek si 3 y wy¿szej albo wy 31 cznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za któr 1 nie ponosi odpowiedzialnoœci. Brak jest bowiem podstaw do zakwalifikowania Centrum Handlowego jako przedsiêbiorstwa wprawianego w ruch za pomoc 1 si 3 przyrody. Powodem wprowadzenia przez ustawodawcê obostrzonej odpowiedzialnoœci opartej na zasadzie ryzyka by 3 rozwój techniki i stosowanie przez przedsiêbiorców w celu prowadzenia dzia 3 alnoœci gospodarczej takich urz 1 dzeñ, które powoduj 1 powa¿ne zagro¿enie dla otoczenia. Dlatego do zastosowania opisanej regulacji nie wystarcza, aby przedsiêbiorstwo wykorzystywa 3 o elementarne si 3 y przyrody (np. energiê elektryczn 1 , paliwa, gaz), lecz chodzi tu o procesy polegaj 1 ce na przetwarzaniu energii elementarnej na pracê lub inne postacie energii, co wymaga u¿ycia maszyn i innych urz 1 dzeñ. W orzecznictwie trafnie wskazuje siê, ¿e ustalaj 1 c zakres stosowania powo 3 anego przepisu, nale¿y uwzglêdniæ trzy elementy: stopieñ zagro¿enia ze strony stosowanych urz 1 dzeñ, stopieñ komplikacji przy przetwarzaniu energii elementarnej na pracê oraz ogólny poziom techniki (por. wyrok S 1 du N. ¿szego z dnia 12 lipca 1977 r., IV CR 216/77, OSNC 1978/4/73). Centrum Handlowe korzysta z urz 1 dzeñ zasilanych energi 1 elektryczn 1 , ale nie przetwarza tej energii, a urz 1 dzenia korzystaj 1 ce z tej energii nie stwarzaj 1 c zagro¿enia dla otoczenia. W spo 3 eczeñstwie powszechne jest korzystanie z analogicznych urz 1 dzeñ. Wreszcie powsta 3 a szkoda nie pozostawa 3 a w jakimkolwiek zwi 1 zku z dzia 3 aniem urz 1 dzeñ wprawianych w ruch za pomoc 1 si 3 przyrody. Nie by 3 o wiêc podstaw, aby do pozwanego stosowaæ art. 435 § 1 k.c. , bêd 1 cy podstaw 1 rozszerzonej odpowiedzialnoœci odszkodowawczej ponoszonej przez przedsiêbiorstwo wprawiane w ruch za pomoc 1 si 3 przyrody. Negatywna ocena roszczenia powoda co do zasady (...) z badania wysokoœci poniesionej szkody maj 1 tkowej jak i niemaj 1 tkowej, czego wyraz stanowi 3 y opisane na wstêpie rozwa¿añ rozstrzygniêcia w przedmiocie pominiêcia dowodów. Pomimo powy¿szej oceny (...) , ¿e podniesiony zarzut przedawnienia okaza 3 siê chybiony. Do szkody dosz 3 o dnia 30 marca 2015 roku. Wniosek o zawezwanie do próby ugodowej wniesiony dnia 29 marca 2018 roku stosownie do treœci art. 123 § 1 pkt 1 k.c. przerwa 3 bieg przedawnienia i rozpocz 13 na nowo jeszcze w tym samym roku. Z. ¿ywszy na regulacjê art. 118 k.c. i up 3 ywu terminu przedawnienia na koniec roku kalendarzowe, to zg 3 oszone pozwem wniesionym dnia 30 grudnia 2021 roku roszczenie nie mog 3 o byæ przedawnione, przyjmuj 1 c za stronami co najmniej 3-letnimi termin przedawnienia. (...) na uwadze ca 3 okszta 3 t rozwa¿ (...) na podstawie art. 415 k.c. , art. 429 k.c. (w zw. z art. 430 k.c. ) oraz art. 435 § 1 k.c. stosowanych a contrario powództwo w punkcie I. wyroku nale¿a 3 o oddaliæ. O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 rozporz 1 dzenia Ministra S. œci z dnia 22 paŸdziernika 2015 roku w sprawie op 3 at za czynnoœci adwokackie (Dz.U.2015.1800 ze zm.), obci 1 ¿aj 1 c powoda jako przegrywaj 1 cego proces ca 3 oœci 1 poniesionych przez pozwanego kosztów procesu, na co sk 3 ada 3 y siê: wynagrodzenie kwalifikowanego pe 3 nomocnika w osobie adwokata (3.600,00 z 3 ) oraz op 3 ata skarbowa od pe 3 nomocnictwa (17,00 z 3 ).